II SA/Gd 2736/02

II SA/Gd 2736/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-10-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Janina Guść
Krzysztof Ziółkowski
Stanisław Nowakowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Nowakowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 5 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. C.-P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 września 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i przywrócenia terminu do złożenia tego wniosku uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując wniosek A. C.-P. reprezentowanej przez adwokat M. O. o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 21 maja 1997r. nr [...] wydanej z upoważnienia Burmistrza w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie: art. 134, art.58 § 1, art.59 § 2 i art.129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) postanowieniem z dnia 27 września 2002 r. sygn. akt [...] postanowiło:
1) stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 21 maja 1997r., nr [...],
2) odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 21 maja 1997r., nr [...]
Uzasadniając organ stwierdził, że decyzją z dnia 21 maja 1997r. organ pierwszej instancji, po rozpatrzeniu wniosku A. P., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-pensjonatowego na działce nr [...] przy ul. P. w J. G. W dniu 30 marca 2001 r. strona powyższego postępowania - A. C. - P. wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie - na podstawie art.156 § 1 pkt 2 Kpa - nieważności przedmiotowej decyzji.
Decyzją z dnia 31 lipca 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności wskazanej wyżej decyzji. W dniu 27 sierpnia 2002r. do Kolegium wpłynął wniosek strony reprezentowanej przez adwokata o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art.129 § 2 kpa (stosownie do przepisu art.127 § 3 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, a więc m. in. art. 129 § 2 kpa).
Zgodnie z tym przepisem wniosek składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Decyzja Kolegium z dnia 31 lipca 2002r. została doręczona stronie w dniu 6 sierpnia 2002r. Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął z dniem 20 sierpnia 2002r.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w placówce pocztowej w dniu 26 sierpnia 2002r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wprawdzie wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, to jednak Kolegium stwierdza, iż nie zostało uprawdopodobnione - stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 Kpa - że uchybienie terminu nastąpiło bez winy wnioskodawcy.
Dołączone do przedmiotowych wniosków zaświadczenie lekarskie adwokata obejmuje jedynie okres od dnia 19 sierpnia 2002r., a decyzja organu odwoławczego została doręczona już 6 sierpnia 2002r. Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, aby w okresie pomiędzy doręczeniem decyzji a okresem, którego dotyczy zaświadczenie, istniały przeszkody do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skargę na powyższe postanowienie złożyła A. C.-P. podnosząc, że organ uznał, iż termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynosi 13 dni, a nie 14, jak stanowi k.p.a. oraz że Kolegium nie uwzględniło zaświadczenia lekarskiego przedłożonego przez jej pełnomocnika.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270. ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.) Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Skarga jest uzasadniona, ponieważ zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem prawa.
Art. 127 § 3 k.p.a. stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.
W przedmiotowej sprawie decyzja organu w sprawie, o której ponowne rozpatrzenie wnosiła skarżąca, została wydana 31 lipca 2002 r. Pełnomocnik skarżącej potwierdził jej odbiór dnia 6 sierpnia 2002 r. Zgodnie z art. 127 § 3 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. strona mogła skutecznie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do dnia 20 sierpnia 2002 r. włącznie. Dla rozpatrywania skuteczności wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy istotne jest, czy został on wniesiony w ustawowym terminie 14 dni. Nie jest natomiast istotne, czy został on wniesiony pierwszego, czy ostatniego dnia terminu do jego wniesienia. Pełnomocnik skarżącej przedłożył organowi zaświadczenie wystawione przez lekarza dnia 19 sierpnia 2002 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezpodstawnie przyjęło, jakoby adwokat skarżącej miał obowiązek bezzwłocznego wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i naruszyło tym samym art. 129 § 2 k.p.a., co ma istotny wpływ na wynik sprawy.
Przyjęty jest w orzecznictwie pogląd, że zwolnienie lekarskie nie zawsze jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza ono bowiem automatycznie możliwości dokonania czynności procesowej i nadania pisma. W sytuacji, gdy pełnomocnik skarżącej przedstawił zaświadczenie lekarskie wydane w celu zaświadczenia, iż stan zdrowia pełnomocnika wymaga udzielenia 7 dni zwolnienia, organ administracji w toku postępowania powinien był wyjaśnić, czy powyższe zaświadczenie można uznać za zwolnienie lekarskie, i czy, jeśli tak, stan zdrowia pełnomocnika uniemożliwił mu dokonanie czynności procesowej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie rozpatrując sprawę powinno zatem wyjaśnić opisane powyżej wątpliwości.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji.