II SA/Gd 273/07

II SA/Gd 273/07 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2007-07-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jolanta Górska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2007r. nr [...] w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia 14 października 2006r. nr [...] w sprawie ustalenia opłaty w wysokości 1.528,70 zł dla L. N. w związku ze zbyciem niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położonej w miejscowości S., której wartość wzrosła wskutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wójt Gminy zarzucając naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 12, art. 20 ust. 1 oraz art. 30 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, gdyż wniesiona została przez podmiot nie będący stroną.
W piśmie z dnia 7 maja 2007r. skarżący oświadczył, że skarga została złożona w imieniu Gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Skarga Wójta Gminy jest w istocie skargą organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w tej sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ ten nie ma interesu we wniesieniu skargi.
W takiej sytuacji zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności. Brak jest bowiem podstaw do przyznania organowi administracji publicznej legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie, w której temu organowi powierzone zostało orzekanie. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, LEX 171164, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 30.09.2005r. I SA/Wa 1432/04, LEX 192934).
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarga Wójta Gminy jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna.
Wprawdzie w piśmie z dnia 7 maja 2007r. Wójt Gminy oświadczył, że skarga została złożona w imieniu Gminy, jednakże w ocenie Sądu zmiana strony skarżącej na tym etapie postępowania jest niedopuszczalna, gdyż prowadziłoby to do obejścia przepisów dotyczących trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego.
Na marginesie stwierdzić jednakże należy, że w orzecznictwie również jednolicie przyjmuje się, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16.02.2005r. OSK 1017/04 LEX 171164, wyroku z dnia 15.02.2005r. OSK 460/05 LEX 193976, wyroku z dnia 7.12.2005r. OSK 521/05, LEX 189858).
Niniejsza sprawa dotyczy świadczenia pieniężnego, które stanowi dochód gminy. Zgodnie bowiem z art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi bowiem, że jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30 % wzrostu wartości nieruchomości. Z treści tych przepisów nie wynika jednakże interes prawny gminy. Wręcz przeciwnie, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie gmina ma jedynie interes faktyczny w ustaleniu przedmiotowej opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości.
Uznać zatem należy, że gmina nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na decyzję organu odwoławczego, dotyczącą opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji skarga w niniejszej sprawie byłaby niedopuszczalna także wtedy, gdyby przyjąć, że w istocie jest ona skargą Gminy.
Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.