VII SA/Wa 2559/23

VII SA/Wa 2559/23 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Rudnicki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art.58 par.1 pkt 2,3,5a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Ł. J. na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu Ł. J. 300 zł (trzysta złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.
Uzasadnienie
L. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W dniu 25 kwietnia 2023 r. skarżący wezwał Radę Gminy J. do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem ww. uchwały.
Jak wynika z pisma z dnia 15 listopada 2023 r. Gmina J. odpowiedziała na ww. wezwanie pismem z dnia 20 czerwca 2023 r., które zostało odebrane przez L. J. w dniu 23 czerwca 2023 r. Dokumenty źródłowe tej korespondencji zostały włączone do akt administracyjnych sprawy.
Ponadto na mocy zarządzenia z dnia 6 listopada 2023 r., przy piśmie z 9 listopada 2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz do nadesłania aktualnego tytułu prawnorzeczowego do działki stanowiącej własność, współwłasność lub będącej w użytkowaniu wieczystym skarżącego, z której skarżący wywodzi swój interes prawny do zaskarżenia ww. uchwały.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 16 listopada 2023 r.
Skarżący w piśmie z 24 listopada 2023 r. nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia wskazał swój numer PESEL oraz poinformował, że nie jest już właścicielem działki z której wywodził swój interes prawny, gdyż ją sprzedał. Dodał, że uważa, że pomimo sprzedaży tej działki (nr [...] obręb [...]) nadal posiada interes prawny w skarżeniu uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zaskarżono uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...]. Skarga została złożona w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r., poz. 559 ze zm.).
Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Wnioskując a contrario, z przepisu tego można wprost wywieść, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. stosuje się nadal do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych przed tym dniem. Innymi słowy skargi do sądu administracyjnego na akty podjęte albo czynności dokonane przez organy administracji przed 1 czerwca 2017 r. powinny być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, natomiast skargi na akty podjęte lub czynności dokonane po tej dacie mogą być wniesione do sądu bez zachowania tego trybu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2018 r., sygn. II OSK 1624/18 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2019 r., sygn. II OSK 1172/19).
Konsekwencją powyższych ustaleń jest okoliczność, że skargi do sądu administracyjnego na akty podjęte albo czynności dokonane przez organy administracji przed 1 czerwca 2017 r. powinny być złożone w określonym w przepisach p.p.s.a terminie od tego wezwania (art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu przed zmianą ustawy – zgodnie z poglądem prawnym prezentowanym w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07, dotyczącym stanu prawnego przed 31 maja 2017r.).
Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. (wówczas tekst jednolity Dz.U. 2016, poz. 446) stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Natomiast w myśl art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dniu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie organ udzielił odpowiedzi na skierowane przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Powyższa odpowiedź została doręczona w dniu 23 czerwca 2023 r. Skoro zatem organ udzielił odpowiedzi na wystosowane wezwanie z 25 kwietnia 2023 r., skarżący – w świetle przywołanego wyżej przepisu art. 53 § 2, uprawniony był do wniesienia skargi na sporną uchwałę w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na złożone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone w dniu 23 czerwca 2023 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 lipca 2023 r. (poniedziałek). Jak wynika z akt sprawy skarżący wniósł skargę dopiero w dniu 21 września 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, k. 10 akt sądowych), a więc znacznie po upływie terminu do jej wniesienia.
W konsekwencji wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego należy wskazać również, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo.
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 17 stycznia 2020 r. sygn. akt II GZ 319/19, z 24 stycznia 2020 r. sygn. akt I OZ 1416/19, z 13 października 2020 r. sygn. akt II OZ 774/20).
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie poda numeru PESEL, albo nadeśle je po upływie ustawowego terminu. Braki takie uniemożliwiają nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji muszą one prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Należy również zauważyć, osoba skarżąca uchwałę organu gminy musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jej indywidualną sytuacją prawną. Innymi słowy, zmuszona jest udowodnić, że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jej sferę prawnomaterialną, na przykład pozbawia ją pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Niespełnienie tej przesłanki winno natomiast skutkować odrzuceniem skargi - stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., który to przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. jest art. 101 ust. 1 u.s.g. który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący braki formalne skargi (PESEL) wprawdzie uzupełnił, ale czynności tej dokonał po upływie ustawowego terminu. Czynność ta jest w tej sytuacji bezskuteczna. Bowiem zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skarżący wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi otrzymał w 16 listopada 2023 r., zatem termin na dokonanie tej czynności upływał 23 listopada 2023 r., natomiast skarżący wysłał pismo uzupełniające braki formalne skargi 24 listopada 2023 r. Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia oraz upływu zakreślonego przez Sąd terminu skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych skargi.
Dodatkowo wskazać należy, że skarżący nie nadesłał aktualnego tytułu prawnorzeczowego do działki stanowiącej własność, współwłasność lub będącej w użytkowaniu wieczystym, z której skarżący wywodzi swój interes prawny do zaskarżenia ww. uchwały, wskazując, że nie jest już właścicielem działki z której pierwotnie wywodził swój interes prawny. Powyższa okoliczność jest równoznaczna ze stwierdzeniem, że skarżący nie wykazał, by zaskarżona uchwała, naruszając prawo, negatywnie wpływała na sferę prawnomaterialną skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, 3 i 5a orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.