II SA/Gd 212/23

II SA/Gd 212/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-12-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-03-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Dariusz Kurkiewicz /sprawozdawca/
Diana Trzcińska /przewodniczący/
Justyna Dudek-Sienkiewicz
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 380/23 - Postanowienie NSA z 2023-07-04
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Asesor WSA Justyna Dudek- Sienkiewicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2023 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi T. D., J. D. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w z dnia 29 grudnia 2022 r. nr WOP.7721.208.2018.EL w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarga J. D. i T. D. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 grudnia 2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie puckim z 30 sierpnia 2022 r. nakazującą T. D. rozbiórkę dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniącej funkcję ogrodu zimowego o wymiarach 4,15m x 12,90m + 6,10m x 3,25m, pobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działek nr [...] i [...] położonych w obrębie ewidencyjnym Karwia przy ul. M. [...] została wniesiona w następującym stanie sprawy:
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Puckim po wszczęciu postępowania w sprawie samowolnej zabudowy na działce nr [...] położonej w miejscowości Karwia, gmina Władysławowo, w dniu 18 grudnia 2017 r. przeprowadził oględziny. Podczas oględzin ustalono, że na w/w działce znajduje się obiekt dobudowany do budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Obiekt pełni funkcję "ogrodu zimowego". Obiekt pobudowano w 2017 r., inwestorem jest T. D. Obiekt ma wymiary 4,15m x 12,90m + 6,10m x 3,25m, jest wybudowany w systemie aluminiowo-szklanym.
Postanowieniem z 21 grudnia 2017 r. PINB wstrzymał roboty budowlane przy budowie dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniącej funkcję ogrodu zimowego oraz nałożył obowiązek na T. D. przedstawienia w terminie do dnia 30 kwietnia 2018 r. wymienionych w tym postanowieniu dokumentów.
Pismem z 9 maja 2018 r. organ I instancji zawiadomił skarżących, że rozszerza prowadzone postępowanie z uwagi na to, że dobudówka do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniąca funkcję ogrodu zimowego zlokalizowana jest również na terenie działki nr [...] położonej w ob. Karwia, której właścicielami są oboje skarżący.
Decyzją z 3 września 2018 r. PINB w Powiecie Puckim, nakazał T.D. rozbiórkę dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniącego funkcję ogrodu zimowego o wymiarach 4,15m x 12,90m + 6,10m x 3,25m, pobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działek nr [...] i [...] położonych w obrębie ewidencyjnym Karwia przy ul. M. [...].
W toku postępowania odwoławczego Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 11 sierpnia 2020 r. stwierdził nieważność postanowienia PINB z 21 grudnia 2017 r., jako obarczonego wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. nie objęcie w postanowieniu działki nr [...] oraz błędu w nazwisku zobowiązanego).
Natomiast decyzją z 25 września 2020 r. organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję z 3 września 2018 r. organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Ponownie rozpatrując sprawę PINB postanowieniem z 28 grudnia 2020 r. wstrzymał roboty budowlane przy budowie dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniącego funkcję ogrodu zimowego o wymiarach 4,15m x 12,90m + 6,10m x 3,25m, pobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działek nr [...] i [...] położonych w obrębie ewid. Karwia przy ul. M. [...], oraz nałożył obowiązek przedłożenia do dnia 30.09.2021 r. określonych w sentencji dokumentów.
W trybie zażaleniowym organ odwoławczy postanowieniem z 25 lutego 2021 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie z 28 grudnia 2020 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Następnie postanowieniem z 21 maja 2021 r. organ I instancji:
1) wstrzymał roboty budowlane przy budowie dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniącego funkcję ogrodu zimowego o wymiarach 4,15m x 12,90m + 6,10m x 3,25m, pobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działek nr [...] i [...] położonych w obrębie ewid. Karwia przy ul. M. [...],
2) nałożył obowiązek na T. D. przedstawienia w terminie do dnia 30 września 2021 r.:
a) zaświadczenia od Burmistrza Władysławowa o zgodności przedmiotowego obiektu budowlanego z przepisami o planowaniu przestrzennym, w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
b) 4 egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowego obiektu budowlanego wraz z niezbędnymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, wykonanego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (zaświadczenie), do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2,
c) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Teren budowy należy zabezpieczyć przed dostępem osób niepowołanych.
Pismem z 29 września 2021 r. skarżący wniósł o zastosowanie przez organ I instancji art. 97 § 1 pkt 4 Kpa i zawieszenie postępowania w związku ze złożonym w dniu 10 maja 2019 r. wnioskiem o zmianę zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z rozdzielnika powyższego pisma wynika, że skarżący przedłożył: "odpis wniosku strony z 14 maja 2019 r., odpis pisma Urzędu Miasta Władysławowo z 28 maja 2019 r., odpis pisma strony z 20 września 2021 r. wierzytelny odpis projektu budowlanego w czterech egzemplarzach, oświadczenie strony o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane".
Postanowieniem z 14 października 2021 r. organ I instancji odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie budowy dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniącego funkcję ogrodu zimowego.
Pismem z 18 marca 2022 r. organ I instancji zawiadomił strony, że upłynął termin przedstawienia dokumentów określonych w sentencji postanowienia z 21 maja 2021 r.
Decyzją z 30 sierpnia 2022 r. PINB nakazał T. D. rozbiórkę dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniącego funkcję ogrodu zimowego o wymiarach 4,15m x 12,90m + 6,10m x 3,25m, pobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działek nr [...] i [...] położnych w obrębie ewidencyjnym Karwia przy ul. M. [...].
Wobec zakwestionowania rozstrzygnięcia przez skarżących organ odwoławczy w dniu 29 grudnia 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o nakazie rozbiórki.
Organ odwoławczy przystępując do analizy sprawy wskazał, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. przed 19 września 2020 r.), przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Z akt sprawy wynika, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte z urzędu pismem z 16 listopada 2017 r., zatem w sprawie znajdują zastosowanie przepisy w brzmieniu dotychczasowym.
Dalej organ odwoławczy podniósł, że naruszenie przez inwestora T. D. art. 28 Prawa budowlanego spowodowało wdrożenie przez organ I instancji procedury wynikającej z przepisów art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r.
Zasadą prawa budowlanego, wyrażoną w art. 28 § 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jest, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady wprowadzają przepisy art. 29-31 w/w ustawy.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki, natomiast zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 budowa taka wymaga zgłoszenia.
Przepisy Prawa budowlanego nie zawierają legalnej definicji pojęcia oranżerii (ogrodu zimowego). W języku potocznym oranżeria to ogrzewany budynek z dużymi oknami lub o oszklonym dachu i ścianach, w którym przechowuje się albo hoduje rośliny ozdobne, zwłaszcza tropikalne (M. Szymczak (red.), Słownik języka polskiego PWN, tom II, Warszawa 2002, s. 515, M. Bańko (red.), Wielki słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 2005, s. 907). Przez ogród zimowy należy z kolei rozumieć rodzaj oranżerii, oszklone pomieszczenie, w którym hoduje się rośliny rosnące w cieplejszym klimacie (S. Dubisz (red.), Uniwersalny słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2003, s. 1216).
Analizując akta sprawy stwierdził organ drugiej instancji, że przedmiotowa dobudówka do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniąca funkcję ogrodu zimowego ma wymiary 4,15m x 12,90m + 6,10m x 3,25m, czyli posiada powierzchnię zabudowy 73,38m2, zatem przepisy art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie mają do niego zastosowania, gdyż dotyczą ogrodu zimowego o powierzchni zabudowy do 35 m2, czyli obiektów o mniejszej powierzchni zabudowy. Zatem na budowę tego obiektu wymagane było uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę, co uzasadniało wdrożenie procedury z art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r.
Zgodnie z procedurą wynikającą z art. 48 Prawa budowlanego organ I instancji postanowieniem z 21 maja 2021 r. wstrzymał roboty budowlane przy budowie przedmiotowej dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działek nr [...] i [...] oraz nałożył obowiązek przedstawienia do dnia 30 września 2022 r. określonych w postanowieniu dokumentów. Następnie organ I instancji uznał, że w związku z nieprzedłożeniem przez inwestora dokumentów wskazanych w w/w postanowieniu, decyzją z 30 sierpnia 2022 r. nakazał rozbiórkę przedmiotowej dobudówki pełniącej funkcję ogrodu zimowego pobudowanego na terenie działek nr [...] i [...].
Oceniając przeprowadzone postępowanie organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zastosował procedurę wynikającą z art. 48 ustawy Prawo budowlane, a nakaz rozbiórki jest zasadny.
Dostrzegł jednocześnie organ odwoławczy, że inwestor na wcześniejszym etapie prowadzonego postępowania przedłożył w dniu 18 kwietnia 2018 r. 4 egzemplarze projektu budowlanego. Po analizie dokumentów organ I instancji zobowiązał postanowieniem z 9 maja 2018 r. inwestora do ich uzupełnienia. Inwestor uzupełnił w dniu 28 czerwca 2018 r. powyższe dokumenty natomiast organ I instancji uznał, że nie zostały one w całości dostarczone, a mianowicie:
- brak jest zaświadczenia od Burmistrza Władysławowa o zgodności dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego pełniącego funkcję ogrodu zimowego o wymiarach 4,15m x 12,90m + 6,10m x 3,25m z przepisami, (w którym to w/w organ odniesie się do całości rzeczonej inwestycji) w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Karwia,
- nie dostosowano projektu dobudówki będącej przedmiotem postępowania do zapisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Po wydaniu postanowienia z 21 maja 2021 r. nakładającego na inwestora określone obowiązki w terminie do dnia 30 września 2021 r. inwestor nie przedłożył poprawionej i uzupełnionej dokumentacji, a wystąpił o zawieszenie prowadzonego postępowania.
W trakcie postępowania odwoławczego organ II instancji uzyskał od Burmistrza Władysławowa prawomocne postanowienie z 6 kwietnia 2018 r. odmawiające wydania zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej Władysławowa Nr LIII/505/2014 z 5 marca 2014 r. w odniesieniu do obiektu budowlanego - dobudówki do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w postaci ogrodu zimowego na terenie działek oznaczonych numerami ewid. [...], [...] obręb Karwia.
Na podstawie analizy dokumentów akt sprawy organ odwoławczy ustalił, że do chwili wydania przez PINB decyzji inwestor nie uzupełnił w/w braków. Wobec tego przyjął, że inwestor nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów.
Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.
Zgodnie z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w przypadku niespełnienia w wymaganym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 tj. nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Ocenił organ odwoławczy, że wydanie zaskarżonej decyzji przez organ I instancji było prawnie uzasadnione.
Odnosząc się do argumentów odwołania wyjaśniono, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo - administracyjnym w postępowaniu legalizacyjnym podstawę oceny zgodności wykonanych robót z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi aktualnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, tj. z daty przeprowadzenia postępowania naprawczego. Jak wynika bowiem z uzasadnienia uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r. II OPS 2/13 celem wprowadzenia przesłanki zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do legalizacji samowoli budowlanej było zapewnienie ochrony dobra publicznego, jakim jest ład przestrzenny i architektoniczny. Generalną zasadą jest, iż przesłanką legalizacji samowoli budowlanej jest zgodność obiektu budowlanego z przepisami z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego obowiązującymi w dacie likwidacji samowoli budowlanej, to jest w dacie orzekania przez organ administracji.
Natomiast bez znaczenia jest przystąpienie do zmiany planu miejscowego poprzez przeznaczenie terenu, na którym znajduje się przedmiotowa działka na realizacje zabudowy rekreacyjnej, gdyż legalność robót budowlanych podlega ocenie z punktu widzenia przepisów obowiązujących w dacie budowy do dnia wydania rozstrzygnięcia. Co więcej, zmiana planu jest zdarzeniem przyszłym i niepewnym.
Podkreślił organ odwoławczy, że przepisy prawa budowlanego mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozostawiają organowi administracji uznaniowego podejścia do każdego przypadku. Opisane okoliczności sprawy nakładały na organ nadzoru budowlanego obowiązek wydania nakazu rozbiórki wobec przedmiotowej dobudówki. Zwłaszcza, że o konieczności rozbiórki decyduje konkretny przepis prawa a nie uznanie organu nadzoru budowlanego i to niezależnie od subiektywnego przekonania odwołującego się o nieracjonalności decyzji rozbiórkowej i celom, jakim służy wybudowany obiekt. Podnoszone przez stronę racje społeczne czy też celowościowe nie mogą być brane pod uwagę w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w stosunku do tzw. samowoli budowlanej.
W złożonej skardze zarzucono naruszenie:
1. art. 107 § 6 Kpa w zw. z art. 75 § 1 i z art. 11 Kpa poprzez wydanie decyzji przez organ drugiej instancji z pominięciem pisma złożonego w dniu 30 grudnia 2022 r. przez stronę, które to pismo zostało złożone na żądanie tegoż organu wyrażone w związku z treścią pisma z 25 października 2022 r.;
2. art. 138 §2 w zw. z art. 15 Kpa poprzez brak rozpatrzenia w odwołaniu okoliczności, na które wskazał organ przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, w przypadku związania organu prawnie wskazanymi przez organ odwoławczy okolicznościami, jakie należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu tej sprawy, a także przy braku formalnego wszczęcia sprawy administracyjnej po stwierdzeniu nieważności decyzji przez organ II instancji;
3. naruszenie art. 48 ust. 1 oraz art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię tych przepisów polegającą na zastosowaniu trybu legalizacji oraz nakazaniu rozbiórki części obiektu budowlanego w przypadku rozbudowy istniejącego budynku w ten sposób, że rozbudowa stanowi integralną część budynku dotychczasowego i połączona jest z nim trwale, a rozbiórka nie jest możliwa bez rozbiórki znacznej części budynku, który to przypadek stanowi tzw. inny przypadek o jakim mowa w art. 50 ust. 1 Prawo budowlane;
4. naruszenie art. 33 Konstytucji RP w zw. z art. 12 ustawy Prawo Przedsiębiorców oraz art. 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka poprzez odstępstwa od zasady równego traktowania podobnych podmiotów, brak równego traktowania przez władze publiczne oraz naruszenie zasady równości polegający na braku jednolitego prawa dla podmiotów znajdujących się w tej samej sytuacji prawnej oraz odnoszenia się do sytuacji prawnej skarżących w sposób odmienny i nasuwający zastrzeżenia z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania i równości wobec prawa.
Złożyli skarżący także wniosek o przeprowadzenie dowodów z szeregu dokumentów oraz z przesłuchania ich na okoliczności związane z przebudową budynków położonych przy ul. M. w Karwi, w tym powstania tzw. ogrodu zimowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli sądowej jest zgodność z prawem zaskarżonego aktu, przy czym w sprawowaniu tej kontroli sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, zwanej dalej: "p.p.s.a.").
Sądowa kontrola sprawy, dokonana z uwzględnieniem ww. kryterium legalności działań organu administracji publicznej, nie potwierdziła zasadności wniesionej skargi.
Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, nakazującej skarżącemu rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego – przydomowego ogrodu zimowego.
Rozstrzygniecie tego sporu wymaga podkreślenia, że postępowanie organu nadzoru budowlanego w sytuacji, w której stwierdzi popełnienie samowoli budowlanej, stanowi określoną sekwencję czynności prawnych, z których jedna stanowi rezultat poprzedniej.
W niniejszej sprawie organy ustaliły, że skarżący dokonali rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Ustaliły następnie, że tego rodzaju roboty budowlane w dacie realizacji inwestycji wymagały uzyskania pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego). Bezspornie skarżący tego pozwolenia nie uzyskali i okoliczności tej nie kwestionują.
Tryb postępowania w przypadku samowoli budowlanej polegającej na rozbudowie obiektu budowlanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę regulują art. 48 i nast. Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 r. Wskazać przy tym należy, że prawidłowo organy orzekające ustaliły stan prawny przyjmując, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy zastosowanie znajdują przepisy ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r., w wersji obowiązującej przed zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy-Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (DZ. U z 2020 r. poz. 471). Powyższe wynika, z treści art. 25 wymienionej ustawy zmieniającej, który jest przepisem intertemporalnym i zacytowany został przez organ odwoławczy.
W myśl art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przy czym, stosownie do ust. 5, postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy.
W stosunku do obiektów budowlanych (lub ich części), na budowę których wymagane jest wcześniejsze uzyskanie pozwolenia na budowę, a wzniesionych bez zachowania tego wymogu, organy mają obowiązek wdrożenia trybu likwidacji samowoli budowlanej, a wydane w tym trybie rozstrzygnięcia nie zapadają na zasadzie tzw. uznania administracyjnego. Każde niespełnienie warunków ustawowych w procesie legalizacji zobowiązuje organ do orzeczenia rozbiórki. Decyzja w tym przedmiocie ma charakter związany i nie jest zależna od woli organu lub inwestora. (por. wyrok NSA II OSK 1358/20, Lex). W myśl art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b. organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosownie do treści art. 48 ust. 2 jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 48 ust. 3 w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:
1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
b) 4 egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowego obiektu budowlanego wraz z niezbędnymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, wykonanego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (zaświadczenie), do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2,
c) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Teren budowy należy zabezpieczyć przed dostępem osób niepowołanych.
W myśl art. 48 ust. 4. w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. Zgodnie z art. 48 ust. 5 przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 21 maja 2021 r. wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego PINB nałożył na aktualnych współwłaścicieli nieruchomości obowiązek wstrzymania dalszych robót budowlanych oraz dostarczenia dokumentów wymaganych na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, czyli: zaświadczenie o zgodności rozbudowy z planem miejscowym, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, cztery egzemplarze projektu budowlanego - ze wskazaniem, że projektant ma obowiązek zapewnić uzyskanie wymaganych opinii i uzgodnień związanych z dostawą mediów. W toku postępowania inwestor przedłożył część dokumentów, nie uzyskał jednak zaświadczenia o zgodności rozbudowy w regulacjami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący nie kwestionują także tej okoliczności, że dokonana rozbudowa domu jednorodzinnego o ogród zimowy o pow. 73,38m2 jest niezgodna z postanowienia miejscowego planu, bowiem sami wystąpili o zmianę tego planu celem uzyskania możliwości legalizacji samowolnej rozbudowy. W tym miejscu jako nieistotny dla rozstrzygnięcia jawi się zarzut z pkt 1 skargi, że organ odwoławczy pismem z 25 października 2022 r. domagał się przedłożenia zaświadczenia o zgodności rozbudowy z mpzp, a wydał decyzję przed dniem wyznaczonym na dostarczenie takiego dokumentu. Tym bardziej, że organ odwoławczy sam pozyskał postanowienie Burmistrza Władysławowaz 6 kwietnia 2018 r. o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności rozbudowy z ustaleniami mpzp. Niecelowe było zatem oczekiwanie aż ten dokument przedłożą skarżący.
Podobnie chybiony jest zarzut skargi jakoby po stwierdzeniu nieważności decyzji konieczne było ponowne wszczęcie postępowania w sprawie samowolnej dobudowy do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego obiektu pełniącego funkcję ogrodu zimowego. Stwierdzenie nieważności decyzji eliminuje jedynie rozstrzygniecie obarczone kwalifikowaną wadą, nie skutkuje anulowaniem całego postępowania i nie powoduje konieczności ponownego wszczęcia postępowania. Podobnie za niezasadny należy uznać argument, że w sytuacji uchylenia decyzji na podstawie art. 138 § 2 Kpa organ odwoławczy zobowiązany jest w ponownym postępowaniu badać wykonanie wytycznych zawartych w decyzji kasatoryjnej.
Jak wskazywano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, kontrolując prawidłowość decyzji podjętej na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego sąd administracyjny sprawdza jedynie, czy zostały spełnione przesłanki wynikające z tych unormowań, tj. czy mający podlegać rozbiórce obiekt jest obiektem budowlanym, o jakim mowa w art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego oraz czy obowiązki, o których mowa w ust. 3 art. 48, faktycznie nie zostały spełnione w terminie (por. np. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 1009/18). Wskazać zatem przyjdzie, że w rozpatrywanej sprawie wykazano, że przedmiotowa rozbudowa jest częścią obiektu budowlanego, nadto organ właściwe ustalił i zastosował przepisy prawa materialnego. Stwierdzić również trzeba, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i pozwalał na podjęcie merytorycznego rozstrzygnięcia. Wywody skargi nie mogły mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji.
Kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała również naruszeń przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie znalazły potwierdzenia zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia art. 107 § 3 w zw. z art. 75 i art. 11 Kpa.
Mając powyższe na uwadze, skarga jako niezasadna, na podstawie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.