II SA/GD 209/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2006-02-15
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościużytkowanie wieczysteprawo własnościprzekształcenieustawa o nabywaniu prawa własnościwspółużytkowanienieruchomości gruntoweGdańsk

WSA w Gdańsku uchylił decyzję SKO i Prezydenta Miasta, uznając, że skarżąca spełniła przesłanki do nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości, mimo zmian w strukturze współużytkowania wieczystego.

Skarżąca A. K.-L. wniosła o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości, powołując się na ustawę z 2001 r. Prezydent Miasta odmówił, uznając, że nieruchomość nie była nadana w trybie osadnictwa rolnego i że skarżąca nie była wyłącznym użytkownikiem wieczystym w wymaganych datach. SKO podtrzymało tę decyzję, wskazując na zmianę statusu współużytkownika na wyłącznego użytkownika między 1990 a 2001 r. WSA uchylił obie decyzje, stwierdzając, że ustawa dopuszczała zarówno użytkowników, jak i współużytkowników, a zmiana statusu nie wykluczała nabycia prawa własności.

Sprawa dotyczyła wniosku A. K.-L. o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości gruntowej na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Prezydent Miasta odmówił uwzględnienia wniosku, argumentując, że nieruchomość nie była nadana w trybie osadnictwa rolnego, a skarżąca nie była wyłącznym użytkownikiem wieczystym w wymaganych prawem datach (26 maja 1990 r. i 24 października 2001 r.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję pierwszej instancji, podkreślając, że zmiana statusu skarżącej z współużytkownika wieczystego (wraz z mężem) na wyłącznego użytkownika wieczystego w okresie między 1990 a 2001 r. wykluczała możliwość nabycia prawa własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę za uzasadnioną. Sąd stwierdził, że organy błędnie zinterpretowały art. 1 ust. 1 ustawy, który dopuszczał nabycie prawa własności zarówno przez użytkowników wieczystych, jak i współużytkowników. Sąd podkreślił, że skarżąca była użytkownikiem lub współużytkownikiem nieruchomości nieprzerwanie od 1983 r., spełniając tym samym przesłanki ustawy. WSA uchylił zaskarżoną decyzję SKO oraz decyzję Prezydenta Miasta, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zmiana taka nie wyklucza możliwości nabycia prawa własności, gdyż ustawa dopuszczała nabycie zarówno przez użytkowników, jak i współużytkowników wieczystych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wykładnia językowa art. 1 ust. 1 ustawy z 2001 r. wskazuje na alternatywę "lub", co oznacza, że uprawnienia przysługiwały wszystkim podmiotom, które w podanym okresie były użytkownikami lub współużytkownikami wieczystymi. Zmiana struktury użytkowania wieczystego nie była przeszkodą.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (8)

Główne

u.n.p.w.n. art. 1 § ust. 1

Ustawa o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości

Przepis dopuszcza nabycie prawa własności zarówno przez użytkowników wieczystych, jak i współużytkowników wieczystych, a zmiana statusu współużytkownika na wyłącznego użytkownika w określonym okresie nie wyklucza tego prawa.

Pomocnicze

u.k.u.r. art. 15

Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego

Zmiana brzmienia ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit a

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji.

p.p.s.a. art. 135

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.

p.p.s.a. art. 200

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

u.p.u.w.w.p.n. art. 8

Ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

Nowy stan prawny obowiązujący po wejściu w życie w dniu 13 października 2005 r.

dekret o osadnictwie

Dekret o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych

Wspomniany w kontekście terenów objętych ustawą.

u.g.t.m.o.

Ustawa o gospodarce terenami w miastach i osiedlach

Ustawa, na podstawie której nabyto nieruchomość aktem notarialnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ustawa z 2001 r. dopuszczała nabycie prawa własności zarówno przez użytkowników wieczystych, jak i współużytkowników. Zmiana statusu współużytkownika na wyłącznego użytkownika w okresie między 1990 a 2001 r. nie wykluczała nabycia prawa własności. Organy błędnie zawęziły krąg uprawnionych do nieruchomości nadanych wyłącznie w trybie osadnictwa rolnego.

Odrzucone argumenty

Nieruchomość nie była nadana w trybie osadnictwa rolnego. Skarżąca nie była wyłącznym użytkownikiem wieczystym w wymaganych datach. Zmiana struktury prawa użytkowania wieczystego pomiędzy 26 maja 1990 r. a 24 października 2001 r. niweczy możliwość nabycia prawa własności.

Godne uwagi sformułowania

organ pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, zawężając krąg podmiotów uprawnionych ustawa jednoznacznie odnosi się zarówno do użytkowników, jak i współużytkowników wieczystych nieruchomości jakakolwiek zmiana w strukturze użytkowania wieczystego nieruchomości zaistniała pomiędzy 26 maja 1990 r., a 24 października 2001 r. niweczy możliwość nabycia prawa własności takiej nieruchomości w trybie ustawy Błędna wykładnia prawa polegała na tym, że organ administracji nie dostrzegł, że przepis art. 1 ust 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, uprawnienie do nabycia przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości odnosił zarówno do użytkowników wieczystych, jak i współużytkowników nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe.

Skład orzekający

Janina Guść

przewodniczący

Andrzej Przybielski

sprawozdawca

Dorota Jadwiszczok

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, w szczególności w kontekście zmian statusu współużytkownika i wyłącznego użytkownika."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed wejściem w życie ustawy z 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego prawa majątkowego i jego nabycia, co jest istotne dla właścicieli nieruchomości. Interpretacja przepisów dotyczących współużytkowania jest kluczowa.

Czy zmiana współwłaściciela nieruchomości wieczystego pozbawia prawa do jej wykupu? Sąd wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gd 209/04 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2006-02-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Andrzej Przybielski /sprawozdawca/
Dorota Jadwiszczok
Janina Guść /przewodniczący/
Symbol z opisem
6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść Sędziowie : Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant: Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K.-L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 stycznia 2003r., nr [...] i zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia 14 stycznia 2003 r., powołując się na przepis art. 1 ust 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. K. – L. odmówił stwierdzenia nieodpłatnego nabycia przez wnioskodawczynię prawa własności nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr [...], o powierzchni 444 m2, położonej w G. przy ul. [...].
Organ administracji wskazał, że z przepisu art. 1 ust 1 cytowanej wyżej ustawy wynika, że nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości na podstawie jej przepisów, przysługuje wyłącznie osobom fizycznym, będącym w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu 24 października 2001 r. wieczystymi użytkownikami nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego wymienionych w dekrecie z 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz. U. Nr 46, poz. 340 ze zm.), zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne.
Organ administracji uznał, że zgodnie z zakresem przedmiotowym ustawy dotyczy ona wyłącznie nieruchomości nadanych w trybie osadnictwa rolniczego, na terenach Ziem Odzyskanych i byłego Wolnego Miasta Gdańska.
Prezydent Miasta uznał, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że przedmiotowa nieruchomość nie została nadana w trybie osadnictwa rolnego, gdyż małżonkowie Sz. L. i A. K. – L. nabyli ją aktem notarialnym z dnia 9 grudnia 1983 r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach.
W ocenie Prezydenta Miasta odrębną przeszkodą w uwzględnieniu wniosku jest ta okoliczność, że A. K. – L., legitymuje się prawem użytkowania wieczystego, jako wyłączny użytkownik wieczysty od dnia 4 kwietnia 1997 r., a zatem prawo to nie przysługiwało wyłącznie jej w dniu 26 maja 1990 r.
A. K. – L. wniosła odwołanie od tej decyzji, w którym zarzucając naruszenie prawa materialnego, wywodziła, że organ pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, zawężając krąg podmiotów uprawnionych do przekształcenia dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wyłącznie do nieruchomości położonych na obszarze Ziem Odzyskanych i Wolnego Miasta Gdańska i dodatkowo nadanych w trybie osadnictwa rolnego.
Ponadto wskazywała, że była użytkownikiem wieczystym, bądź współużytkownikiem wieczystym przedmiotowej działki od dnia 9 grudnia 1983 r. do dnia wydania decyzji, a zatem spełniała przesłanki określone w ustawie, która jednoznacznie odnosi się zarówno do użytkowników, jak i współużytkowników wieczystych nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniając zarzutów tego odwołania, w dniu 2 marca 2004 r. utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 1 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.), w brzmieniu ustalonym przez art. 15 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. Nr 64, poz. 592) osoby fizyczne, będące w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu 24 października 2001 r. użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna.
Organ odwoławczy uznał, że wnioskodawczyni nie spełnia tych warunków, gdyż nie została zachowana tożsamość osób, które w opisanych wyżej dwóch datach miały status użytkownika wieczystego określonej nieruchomości gruntowej.
Oceniając stan faktyczny sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyraziło pogląd, że A. K. – L. nie spełnia tych warunków z uwagi na różny zakres uprawnień przysługujących jej do działki nr [...] w dniu 26 maja 1990 r. (była wówczas współużytkownikiem wieczystym tej działki wraz z mężem) oraz w dniu 24 października 2001 r. (kiedy była wyłącznym użytkownikiem wieczystym tej nieruchomości).
A. K. – L. wniosła skargę do Sądu, w której zarzucając naruszenie art. 1 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości domagała się uchylenia decyzji organów obydwu instancji, jako wydanych z naruszeniem prawa.
Skarżąca wywodziła, że żadne z przepisów ustawy będącej podstawą rozstrzygnięcia nie wyłączają możliwości zmian w strukturze użytkowania wieczystego, w tym zmiany współużytkowania w okresie pomiędzy 1990 r. a 2001r.
Wykładnia językowa ust 1 art. 1 ustawy dowodzi, że ustawodawca wprost dopuścił taką możliwość, posługując się zwrotem "osoby fizyczne, będące w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi" zawiera w swej treści łącznik "lub", co oznacza alternatywę nierozłączną, a zatem uprawnienia określone w ustawie przysługiwały wszystkim podmiotom, które w podanym wyżej okresie były użytkownikami lub współużytkownikami wieczystymi określonej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ponawiając argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
SKO wyjaśniło, że prawidłowa wykładnia art. 1 ustawy wskazuje na to, iż jakakolwiek zmiana w strukturze prawa użytkowania wieczystego nieruchomości zaistniała pomiędzy 26 maja 1990 r., a 24 października 2001 r. niweczy możliwość nabycia prawa własności takiej nieruchomości w trybie ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało uznać za uzasadnioną, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepis art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.) stanowił, że:
1. Osoby fizyczne będące w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 3, stała się ostateczna.
2. Prawo własności nieruchomości nabywają także osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 1.
3. Decyzję o nabyciu prawa własności nieruchomości wydaje starosta - w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa, lub wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa - w odniesieniu do nieruchomości będącej własnością jednostki samorządu terytorialnego.
4. Ostateczna decyzja, o której mowa w ust. 3, stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej.
5. Opłaty sądowe z tytułu założenia i wpisu do księgi wieczystej prawa własności nieruchomości nabytych na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 3, pokrywa Skarb Państwa.
6. Koszty pomiarów oraz opracowań geodezyjnych i kartograficznych związanych z postępowaniem w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, pokrywa Skarb Państwa.
7. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowy tryb wydawania decyzji, o których mowa w ust. 3.
Z ustalonego przez organy administracji stanu faktycznego wynika, w sposób jednoznaczny, że skarżąca A. K. – L. była użytkownikiem bądź współużytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości nieprzerwanie od dnia 9 grudnia 1983 r., a więc zarówno w dniu 26 maja 1990 r., jak i w dniu wejścia w życie ustawy.
Spełniała ona zatem określone wówczas przesłanki do nabycia prawa własności nieruchomości będącej w jej użytkowaniu wieczystym, którego zakres przedmiotowy określał stan prawny ujawniony w księdze wieczystej, tj. całej działki nr [...].
Wskazać w tym miejscu należy, że obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepis art. 1 ust 1 ustawy nie zawierał już poprzedniej regulacji dotyczącej nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości będącej w użytkowaniu wieczystym określonych w ustawie podmiotów.
Błędna wykładnia prawa polegała na tym, że organ administracji nie dostrzegł, że przepis art. 1 ust 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, uprawnienie do nabycia przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości odnosił zarówno do użytkowników wieczystych, jak i współużytkowników nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, orzekając o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 200 ustawy.
W dalszym postępowaniu w niniejszej sprawie ograny administracji będą zobowiązane do uwzględnienia nowego stanu prawnego, będącego konsekwencją wejścia w życie w dniu 13 października 2005 r. ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, a w szczególności art. 8 tej ustawy.