II SA/Gd 1951/02

II SA/Gd 1951/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-10-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Dorota Jadwiszczok
Janina Guść /przewodniczący sprawozdawca/
Wanda Antończyk
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Antończyk, Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok, Protokolant Katarzyna Gross, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. G. i G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 26 czerwca 2002 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ja decyzje Wójta Gminy S. z dnia 31 stycznia 2001 r., nr [...].
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 stycznia 2001 r.. nr [...], Wójt Gminy S. po rozpatrzeniu wniosku G. G. i A. G. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr [...] położonej w S. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego i gospodarczego wielofunkcyjnego. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 40 ust. 1 i 3 oraz art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. z 2000, nr 98, poz. 1071). W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy S. z dnia 30 września 1991 r. (Dz. Urz. Woj. Gd. Nr 19, poz. 137), przedmiotowa działka znajduje się jednostce planistycznej oznaczonej jako "rezerwa terenu pod zabudowę mieszkaniową". Wobec tego planowana budowa może być realizowana na wskazanej działce w zgodzie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Co do budynku gospodarczego ustalono, że jego usytuowanie winno znajdować się w głębi działki tj. za budynkiem mieszkalnym, w odniesieniu do drogi publicznej.
W odwołaniu od wskazanej decyzji G. G. i A. G. wskazali, iż we wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania wnieśli o usytuowanie budynku gospodarczego wielofunkcyjnego przed a nie za budynkiem mieszkalnym w stosunku do drogi publicznej.
Wskazana przez skarżących propozycja usytuowania budynku gospodarczego miała zapobiec konfliktom z właścicielami działki nr [...] mogącym pojawić się na tle istniejącego przy wjeździe na działkę nr [...] obiektu kultu religijnego, którego lokalizacja może utrudniać prowadzenie robót ziemnych i wykonywanie transportu, a także wiąże się z niebezpieczeństwem nieumyślnego jego uszkodzenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. decyzją z dnia 26 czerwca 2002 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 138 § 1 pkt 1, art. 16 i art. 104 k.p.a. oraz art. 42 ust. 1, art. 40 ust. 1, art. 39 ust. 1 w zw. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotem odwołania skarżących jest kolejność usytuowania na działce nr [...] w S. budynku mieszkalnego jako głównego i budynku gospodarczego o funkcji pomocniczej związanej z zabudową mieszkaniową, w stosunku do drogi dojazdowej. W decyzji organu I instancji budynek mieszkalny zlokalizowano na pierwszym planie w stosunku do drogi dojazdowej, zaś na drugim miejscu, w głębi działki umiejscowiono budynek gospodarczy. Organ odwoławczy ustalił, że skarżący we wniosku z dnia 2 stycznia 2001 r. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu określając rodzaj inwestycji na pierwszym miejscu wpisali budynek mieszkalny ([...]) zaś na drugim miejscu wpisali budynek gospodarczy wielofunkcyjny z poddaszem. Zaskarżona decyzja została zatem wydana zgodnie z wnioskiem skarżących, gdyż obiektem głównym na pierwszym planie jest budynek mieszkalny i ten usytuowany został jako pierwszy podobnie jak inne budynki mieszkalne na działkach sąsiednich, tworząc właściwy ład architektoniczno - przestrzenny. Organ II instancji wskazał, iż w sytuacji gdyby budynek gospodarczy zgodnie z wnioskiem miał być umiejscowiony na pierwszym miejscu od strony drogi publicznej, wówczas obiekt mieszkalny przestałby pełnić funkcję obiektu głównego. Wówczas w toku postępowania należałoby ustalić funkcję obiektu gospodarczego i zweryfikować ją z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy uznał jednak, że w niniejszej sprawie, wobec treści żądania wniosku, czynienie ustaleń w tym zakresie było zbędne.
G. G. i A. G. w skardze na powyższą decyzję zakwestionowali ustalenia organu odwoławczego odnośnie treści żądania wniosku, wskazując, iż nie uwzględniają one złożonego do akt postępowania administracyjnego pisma z dnia 29 grudnia 2000 r. dotyczącego zmiany lokalizacji budynków i umiejscowienia w pierwszej kolejności od strony drogi budynku gospodarczego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Art. 1 § l oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. li. nr 153. poz. 1269) stanowi. iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości. kontrolę pod względem zgodności z prawem. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. li. nr 153. poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podniesiony przez skarżących zarzut błędnego ustalenia przez organy administracji przedmiotu żądania wniosku jest bowiem uzasadniony.
Zgodnie z art. 61 § l k.p.a. w związku z art.41 ust.! ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. z 2000, nr 98, poz. 1071) postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wszczyna się na wniosek strony. W takim przypadku organ administracji obowiązany jest rozpoznać żądanie wniosku. Organ ten nie może orzekać o innym przedmiocie postępowania, ani interpretować wniosku sprzecznie z intencją strony. W wyroku z dnia 24 lipca 2001 r. w sprawie sygn. akt IV SA 1091/99 (LEX nr 78924) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że razie wszczęcia postępowania na wniosek obowiązkiem organu administracji jest dokładne ustalenie treści żądania strony, która wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ związany jest tym żądaniem. Jeśli organ, do którego zgłoszony został wniosek o wszczęcie postępowania, ma wątpliwości co do tego, czego dotyczy wniosek - obowiązkiem tego organu jest podjęcie z urzędu czynności wyjaśnienia treści żądania strony.
W sytuacji gdy strona dołącza do wniosku pismo uzupełniające jego treść lub modyfikuje żądanie wniosku przed podjęciem przez organ administracji jakichkolwiek czynności w sprawie, organ administracji winien rozpatrzyć żądanie wynikające z treści pism strony, a w razie wątpliwości co do woli strony, zobowiązać ją do ich wyjaśnienia.
W niniejszej sprawie organ administracji prawidłowo ustalił treść złożonego pierwotnie wniosku z dnia 2 stycznia 2001 r. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący złożyli jednak pismo, w którym wnieśli o usytuowanie budynku gospodarczego na pierwszym planie od drogi publicznej. Okoliczność, iż pismo to nosi datę sporządzenia 29 grudnia 2000 r., nie wyłączała obowiązku uwzględnienia przez organy administracji jego treści. Pismo to zostało bowiem złożone przez wnioskodawców do akt niniejszej sprawy i skierowane do rozpatrującego sprawę organu, a jak wynika z kolejności dokumentów w aktach administracyjnych nastąpiło to w okresie między złożeniem wniosku w dniu 2 stycznia 200 l r. a zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w dniu 5 stycznia 2001 r. (dowód: wniosek k. 14, pismo z dnia 2 stycznia 2001 r. k 13, zawiadomienie o wszczęciu postępowania k.12) Wbrew ustaleniom organu odwoławczego decyzja organu I instancji i nie była zatem zgodna z żądaniem wniosku.
Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje się na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ administracji ustalił, że Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Sulęczyno zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy S. z dnia 30 września 1991 r. (Dz. Urz. Woj. Gd. Nr 19, poz. 137), przewiduje przeznaczenie terenu, na którym położona działki nr [...] w Sulęczynie pod zabudowę mieszkaniową. Zawarte we wniosku pojęcie obiektu gospodarczego wielofunkcyjnego nie określa precyzyjnie jego przeznaczenia. Słusznie zatem organ odwoławczy wskazał, że rozpoznanie zmodyfikowanego przez skarżących wniosku wymaga ustalenia funkcji obiektu gospodarczego i zweryfikowania jej zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Organ administracji winien był zobowiązać wnioskodawcę do określenia planowanej funkcji obiektu gospodarczego, ustalić jednostkę planistyczną na terenie, której położona jest działka nr [...] w Sulęczynie, szczegółowe ustalenia obowiązujące dla tej jednostki i ustalenia wynikające z części ogólnej planu oraz ocenić zgodność takiej inwestycji z ustaleniami planu.
W toku postępowania organ administracji nie ustalił prawidłowo treści złożonego wniosku, nie dokonał ustaleń niezbędnych do jego rozpatrzenia i nie orzekł w decyzji o przedmiocie żądania wniosku, czym naruszył przepisy postępowania - art. 61 § l, 7 i 104 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ administracji winien dokonać wskazanych przez Sąd ustaleń niezbędnych do rozpatrzenia złożonego wniosku i dokonać jego oceny prawnej.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt l lit. c w związku z art. 135 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Sulęczyno.