II SA/GD 1768/03

II SA/Gd 1768/03 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-02-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 13 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
T. S. w dniu 17 grudnia 2003 roku wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego sygn. akt [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż przedmiotowa decyzja dotyczy nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej – ul. [...] w T.. Podał, iż zajmuje pawilony zlokalizowane przy tej ulicy – pawilon nr [...] o powierzchni 20 m² oraz pawilon typu jugosłowiańskiego o powierzchni 5 m². W końcowej części uzasadnienia skarżący wskazał, że niezbędne dokumenty dostarczy w późniejszym terminie.
Pismem z dnia 23 grudnia 2003r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez wskazanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wyjaśniając że należy podać datę jej wydania i ewentualnie nadesłać odpis zaskarżonej decyzji, nadesłanie odpisu skargi i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 2 stycznia 2004r., jednak do dnia dzisiejszego nie uzupełnił on braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, iż stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jednakże skoro skarżący wniósł skargę przed dniem 1 stycznia 2004 r., to do wymagań formalnych, jakim czynić zadość powinna skarga zastosowanie mieć będą przepisy obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003 r. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
Zgodnie z art. 37 powołanej ustawy o NSA skarga powinna m.in. zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
Stosownie do art. 128 k.p.c., który miał odpowiednie zastosowanie w niniejszej sprawie poprzez art. 59 ustawy o NSA, do pisma procesowego należało dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom.
Ponadto w myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 9 z 2002 r., poz. 88) w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o NSA skarżący był zobowiązany do wskazania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, gdyż wnosząc skargę na decyzję o wymierzeniu opłaty karnej za zajęcie pasa drogowego nie podał wysokości tej opłaty.
Wobec tego, że skarga wniesiona przez skarżącego nie czyniła zadość wskazanym wymaganiom formalnym został on wezwany do uzupełnienia jej braków w zakreślonym terminie.
Jak wynika z akt sprawy skarżącemu doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 2 stycznia 2004 r. i nie uzupełnił on w wyznaczonym terminie wskazanych braków.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.
Mając na uwadze powyższe, na mocy powołanego przepisu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.