II SA/GD 1667/01

II SA/Gd 1667/01 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-03-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-05-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący/
Małgorzata Gorzeń
Marek Gorski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alina Dominiak, Sędziowie NSA Marek Gorski (spr.), NSA Małgorzata Gorzeń, Protokolant Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.B. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia 14 marca 2001r. w przedmiocie dodatku do uposażenia za bezpośrednia obsługę samolotów oddala skargę.
Uzasadnienie
3 II SA/Gd 1667/01
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją organ II instancji zmienił decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 9 lutego 2001 r. o pozbawieniu st. chor. szt. M.B. dodatku za bezpośrednią obsługę samolotów w wysokości 36% uposażenia bazowego i orzekł, że skarżący zachowuje otrzymywany do dnia 30 czerwca 2000 r. dodatek do uposażenia za bezpośrednią obsługę samolotów do czasu uzyskania podwyżki uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równej wysokości otrzymywanego dodatku.
Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz § 35 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90 poz. 1005).
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że skarżący otrzymywał do dnia 30 czerwca 2000 r. na podstawie obowiązujących przepisów dodatek do uposażenia zasadniczego za bezpośrednią obsługę samolotów.
Z dniem 1 lipca 2000 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy na mocy którego specjalność st. chor. szt. M.B. nie jest objęta dodatkiem.
W takiej sytuacji zgodnie z treścią § 35 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia istnieje możliwość zachowania dotychczasowego dodatku do czasu podwyżki uposażenia w wysokości otrzymywanego dodatku, o czym organ II instancji orzekł w zaskarżonej decyzji.
Decyzję tę zaskarżył M.B.
Wnosząc o jej uchylenie skarżący zarzucał, iż organy orzekające w sprawie powiązały nadmiernie treść swoich decyzji z nazwą stanowiska jakie zajmuje, a nie wzięły pod uwagę faktycznie wykonywanych przez skarżącego czynności związanych z bezpośrednią obsługą samolotu.
Skarżący domagał się przeprowadzenia dowodu instrukcji obsługi samolotu typu [...] i instrukcji eksploatacji silnika typu 89 Lot [...] oraz ewentualne powołanie biegłego z zakresu obsługi technicznej samolotu [...].
Skarżący utrzymywał, iż według posiadanych przez niego wiadomości stanowisko analogiczne w jednostkach podległych innemu dowództwu traktowane jest jako stanowisko związane z bezpośrednią obsługą samolotów.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił ojej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy opublikowanym 26 października 2000 r. (Dz. U. Nr 90 poz. 1005 z późn. zm.) § 18 ust. 1 stanowi, iż żołnierzowi zawodowemu i żołnierzowi służby nadterminowej, zajmującemu stanowisko lub pełniącemu funkcję przy bezpośredniej naziemnej technicznej obsłudze statków powietrznych, przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek na bezpośrednią obsługę statków powietrznych w wysokości:
wykonującemu obsługę samolotów naddźwiękowych albo śmigłowców - 25%,
wykonującemu obsługę innych statków powietrznych - 20%, uposażenia bazowego.
W ust. 3 § 18 zapisano, iż wykaz stanowisk służbowych lub funkcji, których zajmowanie lub pełnienie uprawnia do dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
Zapis "zajmującego stanowisko lub funkcję" w ust. 1 i powtórzenie tego zapisu w art. 3 cytowanego rozporządzenia wskazuje na to, iż dla otrzymania dodatku za bezpośrednią obsługę naziemną techniczną statków powietrznych niezbędne jest zajmowanie stanowiska lub pełnienie funkcji określonych w wykazie, a nie konkretnie wykonywane czynności, Skarżący pełnił funkcję kierownika laboratorium i na tym stanowisku wykonuje prace związane z bezpośrednią obsługą samolotów.
Załącznik Nr 1 do cytowanego rozporządzenia zawiera wykaz 17 stanowisk lub funkcji, dla których przewidziany jest dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych. W wykazie tym nie ma stanowiska kierownika laboratorium co oznacza, iż ustawodawca nie przewidział dodatku dla kierownika laboratorium.
W § 35 ust. 1 uregulowano kwestie związane ze zmianą zasad wypłacania dodatku o charakterze stałym.
Z treści tego przepisu wynika, iż żołnierzom zawodowym otrzymującym na podstawie dotychczasowych przepisów dodatek o charakterze stałym w tym również dodatek wypłacany według stawki zachowanej, którym w związku z wejściem w życie rozporządzenia dodatek ten nie będzie przysługiwał albo będzie przysługiwał w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego dotychczas otrzymywanemu, otrzymują ten dodatek w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywanymi uposażeniami.
Oznacza to, iż tak długo jak długo w wyniku podwyżki uposażenia żołnierz, który utracił prawo do dodatku nie osiągnie uposażenia co najmniej równego wysokości uposażenia wraz z otrzymywanym dotychczas dodatkiem będzie otrzymywał ten dodatek w wysokości odpowiadającej różnicy między uzyskanym nowym uposażeniem a uposażeniem dotychczas otrzymywanym wraz z dodatkiem o charakterze stałym.
Powoływanie biegłego na okoliczność interpretacji przepisów prawa jest niedopuszczalne, a przeprowadzenie dowodu z instrukcji obsługi samolotów [...] czy instrukcji obsługi silnika jest niecelowe.
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 10 października 2000 r. wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 45 ust. 1 pkt 2 oraz art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. Nr 5 poz. 18 z 1995 r. z późn. zm.) określa jednoznacznie zasady przyznawania dodatku o charakterze stałym.
Rozporządzenie to nie mogło jednak wejść w życie wcześniej niż zostało ogłoszone tj. 26 października 2000 r. co wynika z przepisów dotyczących promulgacji aktów prawnych. Zawarty zatem w § 39 tego rozporządzenia zapis, iż przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do uposażenia żołnierzy od dnia 1 lipca 2000 r. budzi uzasadnioną wątpliwość.
Ponieważ jednak obie decyzje wydane zostały po 10 października 2000 r. wątpliwość ta nie ma znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152 poz. 1270) oddalił skargę.