II SA/GD 161/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę H.W. na decyzję odmawiającą przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu pobytu w obozie w P., uznając, że nie spełnia on kryteriów miejsca odosobnienia porównywalnego do obozu koncentracyjnego.
Skarżący H.W. domagał się przyznania uprawnień kombatanckich za pobyt w hitlerowskim obozie w P.. Organ administracji dwukrotnie odmówił, powołując się na brak rekomendacji stowarzyszenia oraz negatywną opinię IPN i brak uwzględnienia obozu w P. w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów określającym miejsca odosobnienia. Sąd administracyjny uznał, że pobyt w obozie w P. nie spełnia definicji represji wojennych zawartej w ustawie, gdyż obóz ten nie został wymieniony w stosownym rozporządzeniu, co skutkowało oddaleniem skargi.
Sprawa dotyczyła skargi H.W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu osadzenia w hitlerowskim obozie w P.. Skarżący argumentował, że jego rodzina została wysiedlona do obozu Centrali Przesiedleńczej, gdzie utracił zdrowie, a odmowa przyznania uprawnień przekreśla jego szanse na rentę inwalidy wojennego. Organ administracji dwukrotnie wydał decyzję odmowną, wskazując na brak rekomendacji stowarzyszenia oraz negatywną opinię Głównej Komisji Badania Zbrodni Przeciw Narodowi Polskiemu - IPN. Kluczowym elementem rozstrzygnięcia było rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r., które określało miejsca odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od obozów koncentracyjnych. Obóz w P. nie został wymieniony w tym rozporządzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, analizując przepisy ustawy o kombatantach, stwierdził, że pobyt skarżącego w obozie w P. nie spełnia definicji represji wojennych, ponieważ nie został on wskazany w rozporządzeniu jako miejsce odosobnienia o warunkach porównywalnych do obozów koncentracyjnych. W związku z tym, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pobyt w obozie w P. nie może być traktowany jak pobyt w obozie koncentracyjnym, a co za tym idzie, ustawa o kombatantach nie może być do niego zastosowana, ponieważ obóz ten nie został wymieniony w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów.
Uzasadnienie
Ustawa o kombatantach definiuje represje wojenne jako pobyt w miejscach odosobnienia o warunkach nieodróżniających się od obozów koncentracyjnych, które są określane w drodze rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów. Ponieważ obóz w P. nie został wymieniony w tym rozporządzeniu, nie spełnia on kryteriów do przyznania uprawnień kombatanckich.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.k. art. 4 § ust. 1 pkt 1 lit b
Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
Definicja represji wojennych wymaga, aby miejsce odosobnienia było określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów.
rozp. PRM
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości
Określa miejsca odosobnienia uprawniające do świadczeń. Nie wymienia obozu w P.
Pomocnicze
u.k. art. 8 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi.
przepisy wprowadzające p.p.s.a. art. 97 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przekazanie sprawy do rozpoznania WSA.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Argument skarżącego, że pobyt w obozie w P. powinien być traktowany jako represja wojenna uprawniająca do świadczeń kombatanckich, został odrzucony z powodu braku uwzględnienia tego obozu w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów.
Godne uwagi sformułowania
miejsca odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa
Skład orzekający
Stanisław Nowakowski
przewodniczący
Krzysztof Ziółkowski
członek
Krzysztof Retyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przyznawania uprawnień kombatanckich i definicji represji wojennych, w szczególności znaczenia rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w tej kwestii."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego obozu w P. i specyficznej sytuacji skarżącego. Jego zastosowanie jest ograniczone do przypadków, gdy obóz nie jest wymieniony w oficjalnym katalogu miejsc odosobnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii historycznej i społecznej – uznania osób represjonowanych za kombatanów. Choć rozstrzygnięcie jest formalne, dotyka trudnych doświadczeń wojennych.
“Czy pobyt w obozie przejściowym to to samo co obóz koncentracyjny? Sąd wyjaśnia kryteria przyznawania uprawnień kombatanckich.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gd 161/02 - Wyrok WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2004-12-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-01-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Krzysztof Retyk /sprawozdawca/ Krzysztof Ziółkowski Stanisław Nowakowski /przewodniczący/ Symbol z opisem 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach Hasła tematyczne Kombatanci Skarżony organ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski, Sędziowie Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski, Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.), Protokolant Karolina Wielgosz-Rogocz, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2004 r. na rozparwie sprawy ze skargi H. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 5 grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich oddala skargę. Uzasadnienie H. W. wystąpił z wnioskiem o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu osadzenia w hitlerowskim obozie w P.. Wniosek ten zgodnie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (jednolity tekst: Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) powinien uzyskać rekomendację stowarzyszenia właściwego dla określonego rodzaju działalności kombatanckiej lub represji. W dniu 10 stycznia 1996 r. Związek Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych w B. odmówił rekomendacji albowiem obóz w P. nie figurował w wykazie jednolitym obozów, w których pobyt uprawniał do uzyskania uprawnień kombatanckich. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 28 października 1999 r. odmówił przyznania uprawnień kombatanckich H. W.. W uzasadnieniu Organ podniósł, iż zwrócił się do Głównej Komisji Badania Zbrodni Przeciw Narodowi Polskiemu - IPN o informację, czy obóz przejściowy w P. był miejsca odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa. Główna Komisja Badania Zbrodni Przeciw Narodowi Polskiemu - IPN wydała opinię negatywną. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2000 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zawiesił postępowanie w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich do czasu wydania przez Prezesa Rady Ministrów rozporządzenia określającego miejsca odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa. Po podjęciu zawieszonego postępowania Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 5 grudnia 2001 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 28 października 1999 r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich H. W.. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydając decyzję wskazał, że rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości (Dz. U. Nr 106, poz. 1153) nie wymienia hitlerowskiego obozu w P.. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący podniósł, że w 1941 r. jego rodzina została wysiedlona z M. do obozu Centrali Przesiedleńczej. W obozie tym skarżący całkowicie utracił zdrowie, a fakt odmowy przyznania uprawnień kombatanckich przekreśla jego szanse na uzyskanie renty inwalidy wojennego. W odpowiedzi na skargę Organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270.ze zm.) Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna a kontrola sądowa nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Wniosek H. W. dotyczy przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu represji wojennych związanych z pobytem w hitlerowskim obozie w P.. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, represjami wojennymi są okresy przebywania w miejscach odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa. Miejsca odosobnienia określa w drodze rozporządzenia Prezes Rady Ministrów na wniosek Kierownika Urzędu po zasięgnięciu opinii Prezesa IPN -Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (art. 8 ust. 1 pkt 2). Prezes Rady Ministrów w rozporządzeniu z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości (Dz. U. Nr 106, poz. 1153) nie określił obozu hitlerowskiego w P. jako miejsca odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby w nich osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa. Tym samym pobyt skarżącego w P. obozie nie może być traktowany jak pobyt w obozie koncentracyjnym, a co za tym idzie art. 4 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego nie może być do niego zastosowany. Z tych też względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź. zm.) skargę oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI