II SA/Gd 1340/02

II SA/Gd 1340/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-05-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Anna Orłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Marek Gorski
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 25 maja 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska /spr./ Sędziowie: WSA Alina Dominiak NSA Marek Gorski Protokolant Beata Kaczmar po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi C. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 kwietnia 2002 r. sygn. akt [[...]] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 2 kwietnia 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA w zw. z art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 z 1998 r. poz. 414 ze zm.) oraz art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. Nr 102 z 1998 r. poz. 651) utrzymało w mocy decyzję Rady Miasta nr [[...]] z dnia 16 listopada 2001 r. o uchyleniu z dniem 1 grudnia 2001 r. decyzji nr [[...]] z dnia 20 marca 2000 r. przyznającej zasiłek pielęgnacyjny C. A.
W uzasadnieniach organy wyjaśniły, że zgodnie z art. 14a ust. 1 wyżej cytowanej ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w domu pomocy społecznej.
Art. 43 ust. 2a ustawy o pomocy społecznej umożliwia zmianę lub uchylenie decyzji administracyjnej na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa lub jeżeli nastąpiły zmiany w sytuacji dochodowej lub osobistej osób otrzymujących świadczenie.
Z akt sprawy wynika, że C. A. od dnia 15 listopada 2001 r. zamieszkał w Domu Pomocy Społecznej, zatem zasiłek pielęgnacyjny stronie nie przysługuje.
W związku z zarzutami podniesionymi w odwołaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że trudna sytuacja zdrowotna lub finansowa nie wpływa na zmianę obowiązujących przepisów, które nie przewidują wyjątków.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego C. A. napisał, że ma amputowaną nogę, porusza się na wózku inwalidzkim, a po odebraniu zasiłku pielęgnacyjnego skarżącemu brakuje pieniędzy na leki, skarpety, recepty, bilety do pociągu.
Wniesiono o zmianę decyzji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga nie jest zasadna.
Z akt sprawy i obowiązujących przepisów prawa wynika, że skarżący C. A., z orzeczonym na stałe znacznym stopniem niepełnosprawności (orzeczenie z dnia 18 stycznia 2000 r. - k-1 akt adm.) na mocy decyzji Rady Miasta z dnia 20 marca 2000 r. korzystał z zasiłku pielęgnacyjnego (decyzja z 20 marca 2000 r. - k-4 akt adm.).
Zasiłek pielęgnacyjny, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (publ. jw.), przysługuje uprawnionemu na zasadach określonych w ustawie.
Art. 14a cyt. ustawy stanowi, że zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w domu pomocy społecznej /.../, z wyjątkiem osób, za które rodzina ponosi odpłatność.
W czasie przyznania zasiłku skarżący przebywał poza domem pomocy społecznej (w Ośrodku Opiekuńczym k-11 akt adm.).
W dniu 15 listopada 2001 r. skarżący został przyjęty do Domu Pomocy Społecznej (k-12 akt adm.), a stosownie do decyzji Rady Miasta nr [[...]] z dnia 12 listopada 2001 r. opłata za pobyt w DPS ma być pobierana z dochodu zainteresowanego (k-11 akt adm.).
Tym samym z chwilą zamieszkania w domu pomocy społecznej skarżący utracił prawo do korzystania z zasiłku pielęgnacyjnego (art. 14a cyt. ustawy), co stanowiło podstawę do uchylenia decyzji o przyznaniu stronie pomocy społecznej w tej formie.
Ponieważ w przypadku skarżącego o zasiłku pielęgnacyjnym orzekł, zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 10 omawianej ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, ośrodek pomocy społecznej, organ ten na mocy art. 43 ust. 2a ustawy o pomocy społecznej (publ. jw.) orzekł jak w decyzji z dnia 16 listopada 2001 r., utrzymanej w mocy decyzją zaskarżoną.
Mając na uwadze że omówione decyzje zgodne są z cytowanymi przepisami prawa, a stan faktyczny sprawy został wyjaśniony w stopniu wystarczającym do jej rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (publ. jw.).