II SA/Gd 1210/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi M. J. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 11 października 2024 r., którym utrzymano w mocy postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 10 000 zł. Grzywna ta miała zmusić skarżącą do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego, nałożonego decyzją z dnia 29 maja 2019 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Obowiązek ten został utrzymany w mocy decyzją organu odwoławczego z dnia 14 sierpnia 2019 r., a następnie potwierdzony wyrokami Wojewódzkiego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pomimo upływu lat, skarżąca nie wykonała obowiązku rozbiórki. Organ egzekucyjny, po wcześniejszych próbach i uchyleniu jednego z postanowień z powodu wadliwości proceduralnych, ponownie wszczął postępowanie egzekucyjne, wystawił tytuł wykonawczy i nałożył grzywnę w celu przymuszenia. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów prawa, w tym niewłaściwe zastosowanie art. 121 u.p.e.a. oraz nieuwzględnienie jej sytuacji finansowej i podejmowanych działań. Sąd administracyjny, analizując sprawę, stwierdził, że postępowanie egzekucyjne nie jest etapem badania zasadności obowiązku, a jedynie jego wykonania. Uznał, że grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym dopuszczalnym i uzasadnionym w sytuacji uchylania się od wykonania obowiązku rozbiórki, a jej wysokość (10 000 zł) była prawidłowo ustalona i uzasadniona, zwłaszcza w kontekście braku wykonania obowiązku od 2019 r. Sąd podkreślił, że grzywna jest środkiem przymusu, a nie sankcją finansową, i może zostać umorzona lub zwrócona w przypadku wykonania obowiązku, co czyni ją mniej dolegliwą niż wykonanie zastępcze. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie stosowania grzywny w celu przymuszenia w sprawach egzekucji obowiązków niepieniężnych, zwłaszcza w prawie budowlanym, oraz zasady ustalania jej wysokości i charakteru.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku wykonania obowiązku rozbiórki i stosowania grzywny w celu przymuszenia. Nie stanowi przełomu w interpretacji prawa.
Zagadnienia prawne (2)
Czy nałożenie grzywny w celu przymuszenia w wysokości 10 000 zł na zobowiązanego do rozbiórki obiektu budowlanego jest zgodne z prawem, gdy obowiązek ten nie został wykonany od 2019 r.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest zgodne z prawem, stanowi uzasadniony i najmniej uciążliwy środek egzekucyjny w sytuacji uchylania się od wykonania obowiązku rozbiórki.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym właściwym do motywowania zobowiązanego do wykonania obowiązku niepieniężnego, jakim jest rozbiórka. Jej wysokość została uznana za prawidłowo ustaloną i uzasadnioną brakiem wykonania obowiązku przez wiele lat. Grzywna jest mniej dolegliwa niż wykonanie zastępcze i może zostać umorzona lub zwrócona po wykonaniu obowiązku.
Czy wysokość grzywny w celu przymuszenia powinna być ustalana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej zobowiązanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wysokość grzywny w celu przymuszenia nie jest ustalana w oparciu o sytuację majątkową zobowiązanego, gdyż nie stanowi ona sankcji finansowej, lecz środek przymusu.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że grzywna w celu przymuszenia ma charakter motywujący do wykonania obowiązku, a nie sankcjonujący. Wymiar kar pieniężnych uwzględnia sytuację majątkową, ale nie grzywny w celu przymuszenia.
Przepisy (12)
Główne
u.p.e.a. art. 121 § 2 i 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Przepisy dotyczące nałożenia grzywny w celu przymuszenia, w tym jej wysokość w przypadku rozbiórki obiektu budowlanego.
P.b. art. 48 § 1
Ustawa - Prawo budowlane
Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego.
P.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi.
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 6 § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Obowiązek wierzyciela podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku.
u.p.e.a. art. 15 § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Warunki wszczęcia postępowania egzekucyjnego, w tym konieczność przesłania upomnienia.
u.p.e.a. art. 26 § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Wszczęcie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela i na podstawie tytułu wykonawczego.
u.p.e.a. art. 119 § 1 i 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Przesłanki nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
u.p.e.a. art. 122 § 2 pkt 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Elementy postanowienia o nałożeniu grzywny, w tym wezwanie do wykonania obowiązku i zagrożenie dalszymi grzywnami lub wykonaniem zastępczym.
u.p.e.a. art. 7 § 2 i 3
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Zasady racjonalnego działania i niezbędności stosowania środków egzekucyjnych.
P.p.s.a. art. 119 § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 2
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Uchylenie postanowienia organu I instancji i wyznaczenie nowego terminu.
P.u.s.a. art. 1 § 1 i 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Kontrola legalności sprawowana przez sądy administracyjne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Grzywna w celu przymuszenia jest uzasadnionym i najmniej uciążliwym środkiem egzekucyjnym w przypadku uchylania się od wykonania obowiązku rozbiórki. • Wysokość grzywny została prawidłowo ustalona i uzasadniona brakiem wykonania obowiązku od 2019 r. • Postępowanie egzekucyjne nie jest etapem badania zasadności obowiązku, a jedynie jego wykonania.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 121 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie przesłanek do nałożenia grzywny. • Naruszenie art. 121 § 2 u.p.e.a. w zw. z art. 119 § 1 u.p.e.a. w zw. z art. 7 u.p.e.a. poprzez wymierzenie grzywny w oderwaniu od sytuacji finansowej skarżącej. • Naruszenie art. 7a § 1 u.p.e.a. poprzez pominięcie działań zmierzających do uregulowania stanu prawnego nieruchomości. • Naruszenie art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. poprzez nieodniesienie się do zarzutów dotyczących braku dowodów na zarobkowe wykorzystywanie nieruchomości.
Godne uwagi sformułowania
Postępowanie egzekucyjne nie jest tym etapem postępowania, na którym decyduje się o istnieniu obowiązku i jego wymiarze. • Grzywna w celu przymuszenia nie jest karą, ale środkiem przymusu. • Grzywna w celu przymuszenia jest środkiem mniej uciążliwym niż wykonanie zastępcze. • Wysokość grzywny nie jest ustalana w oparciu o sytuację majątkową zobowiązanego.
Skład orzekający
Katarzyna Krzysztofowicz
przewodniczący
Jolanta Górska
sędzia
Krzysztof Kaszubowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania grzywny w celu przymuszenia w sprawach egzekucji obowiązków niepieniężnych, zwłaszcza w prawie budowlanym, oraz zasady ustalania jej wysokości i charakteru."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku wykonania obowiązku rozbiórki i stosowania grzywny w celu przymuszenia. Nie stanowi przełomu w interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje mechanizmy egzekucji administracyjnej i stosowania grzywny w celu przymuszenia, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i budowlanego. Pokazuje długotrwałość postępowań i konsekwencje braku wykonania obowiązków.
“Grzywna 10 000 zł za nielegalny domek letniskowy – czy sąd administracyjny miał rację?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.