II SA/Gd 111/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2014-07-31
NSAAdministracyjneŚredniawsa
przywrócenie terminuprawo pomocybraki formalnepostanowienieskarżącysąd administracyjnyterminy procesowebezskuteczność czynności

WSA w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza, uznając brak winy skarżącej za nieuprawdopodobniony.

Skarżąca M. W. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, twierdząc, że brak środków finansowych uniemożliwił jej wysłanie podpisanego sprzeciwu listem poleconym. Sąd uznał, że termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu nie podlega przedłużeniu, a skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, wskazując na możliwość złożenia sprzeciwu osobiście lub przez pocztę elektroniczną, a także na posiadanie przez nią nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał wniosek skarżącej M. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 28 maja 2014 r. skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez podpisanie go lub nadesłanie odpisu z własnoręcznym podpisem, z wyznaczonym 7-dniowym terminem i rygorem odrzucenia sprzeciwu. Termin ten upłynął 23 czerwca 2014 r., a skarżąca nie uzupełniła braków. W dniu 3 lipca 2014 r. wniosła o przywrócenie terminu, tłumacząc to brakiem środków finansowych na opłacenie listu poleconego. Sąd wyjaśnił, że termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu na podstawie art. 84 PPSA. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu, sąd stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Sąd uznał, że koszty wysłania listu poleconego są nieznaczne, a skarżąca posiada nieruchomość rolną, co podważa jej twierdzenia o całkowitym braku środków. Ponadto, skarżąca mogła złożyć podpisany sprzeciw osobiście w biurze podawczym sądu. W związku z powyższym, sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu podlega rozpoznaniu, jednakże sam termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu nie jest terminem sądowym i nie podlega przedłużeniu.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu wynika z przepisów ustawowych (art. 46 § 1 pkt 4, art. 49 § 1 i art. 259 § 2 PPSA) i nie jest terminem sądowym, który można przedłużyć na podstawie art. 84 PPSA. Niemniej jednak, wniosek o przywrócenie terminu do wykonania tej czynności jest rozpoznawany na podstawie art. 85 i 86 PPSA.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (7)

Główne

PPSA art. 46 § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 49 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 85

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Czynność podjęta po terminie jest bezskuteczna.

PPSA art. 86 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu.

PPSA art. 87 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konieczność uprawdopodobnienia przez stronę braku winy.

PPSA art. 259 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

PPSA art. 84

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dotyczy przedłużenia terminu sądowego, nie ustawowego.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Brak środków finansowych na opłacenie listu poleconego jako przyczyna braku winy w uchybieniu terminu.

Godne uwagi sformułowania

termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu nie jest terminem sądowym lecz terminem ustawowym brak winy po stronie wnioskodawcy stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa przeszkoda nie do przezwyciężenia

Skład orzekający

Katarzyna Krzysztofowicz

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zwłaszcza w kontekście braku winy i możliwości alternatywnych sposobów działania strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku środków na wysłanie listu poleconego, przy jednoczesnym istnieniu innych możliwości działania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z przywróceniem terminu i brakiem winy. Choć zawiera analizę prawną, nie przedstawia nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gd 111/14 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2014-07-31
Data wpływu
2014-02-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Katarzyna Krzysztofowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I OZ 842/14 - Postanowienie NSA z 2014-10-15
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 46 par. 1 pkt 4, art. 49 par. 1, art. 84, art. 85, art. 86 par. 1, art. 87 par. 2, art. 259 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odmówić skarżącej M. W. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia Referendarza Sądowego z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 111/14 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 maja 2014 r. zobowiązano skarżącą M. W. do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu od postanowienia Referendarza Sądowego z dnia 29 kwietnia 2014 r. wydanego w przedmiocie przyznania prawa pomocy poprzez podpisanie znajdującego się w aktach sprawy sprzeciwu przysłanego pocztą elektroniczną bądź nadesłanie odpisu sprzeciwu zawierającego własnoręczny oryginalny podpis. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie i wskazano rygor odrzucenia sprzeciwu (vide: zarządzenie k. 70 akt). Zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 16 czerwca 2014 r. (vide: potwierdzenie odbioru k. 72 akt), zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 23 czerwca 2014 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu.
W dniu 3 lipca 2014 r. M. W. wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, załączając podpisany sprzeciw. Wyjaśniła, że warunkiem usunięcia braków formalnych sprzeciwu było posiadanie przez nią środków finansowych na opłacenie listu poleconego w celu przesłania korespondencji zawierającej podpisany sprzeciw. Z uwagi na brak tych środków skarżąca nie mogła dokonać powyższego w wymaganym terminie. Dopiero w dniu 2 lipca 2014 r. skarżąca uzyskała środki finansowe na dokonanie tej czynności w wyniku zaciągnięcia pożyczki.
Rozpoznając niniejszy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że wniosek skarżącej z dnia 23 czerwca 2014 r. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, nie mógł zostać uwzględniony. Zgodnie bowiem z art. 84 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu nie jest jednak terminem sądowym lecz terminem ustawowym, wynikającym
z art. 46 § 1 pkt 4, art. 49 § 1 i art. 259 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z czym nie podlega on przedłużeniu.
W związku z powyższym zachodziły podstawy do rozpoznania złożonego przez skarżącą w dniu 3 lipca 2014 r. wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu.
Zgodnie z art. 85 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przed niekorzystnymi skutkami uchybienia terminu strona może bronić się składając wniosek o przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu.
Brak winy po stronie wnioskodawcy stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Sąd - badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu, powinien dokonać oceny z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W literaturze przedmiotu dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10, LexPolonica nr 2387928).
Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 329). Z kolei ogólnie zły stan zdrowia, czy jedynie złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 333-334; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, Baza Orzeczeń LEX nr 344095).
Skarżącą, jako składającą wniosek o przywrócenie terminu, obciążał obowiązek wykazania, iż uchybienie terminu nastąpiło w sposób przez nią niezawiniony, bowiem mimo zachowania należytej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w niezachowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu. Twierdzeniom skarżącej o braku środków na pokrycie kosztów nadania podpisanego sprzeciwu listem poleconym Sąd nie dał wiary. Koszty nadania listu poleconego są bowiem nieznaczne, a skarżąca nie jest osobą pozbawioną jakiegokolwiek majątku. Przysługuje jej prawo własności nieruchomości rolnej o powierzchni 7,51 ha (vide wniosek o przyznanie prawa pomocy - k. 20 akt).
Ponadto skarżąca mogła wykonać zobowiązanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu polegającego na braku podpisu także bez pośrednictwa urzędu pocztowego, przez podpisanie sprzeciwu znajdującego się w aktach bądź złożenie podpisanego sprzeciwu bezpośrednio w biurze podawczym sądu. Z treści wniosku nie wynika przy tym, aby zaistniały jakiekolwiek przeszkody uniemożliwiające skarżącej usunięcie braków formalnych sprzeciwu w taki sposób.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI