II SA/Gd 1075/02

II SA/Gd 1075/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-04-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Elżbieta Kowalik-Grzanka
Krzysztof Gruszecki
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ
Wojewoda
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Alina Dominiak ( spr. ), Sędzia WSA: Elżbieta Kowalik-Grzanka, Asesor WSA: Krzysztof Gruszecki, Protokolant: Beata Kaczmar, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004r., na rozprawie sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 marca 2002r., nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 7 lutego 2002 r. , nr [...].
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 20 grudnia 2001 r. Starosta orzekł o uznaniu skarżącego Z. B.za osobę bezrobotną od dnia 18 grudnia 2001 r. i przyznał mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 26 grudnia 2001 r.
W piśmie z dnia 21 grudnia 2001 r. skierowanym do Powiatowego Urzędu Pracy skarżący zawarł wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego i przesłuchanie na okoliczność jego zatrudnienia wskazanych świadków.
Decyzją z dnia 7 lutego 2002 r. nr [...] Starosta odmówił przyznania skarżącemu zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podniósł, powołując się na treść art. 37 j ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, że zasiłek przedemerytalny przysługuje mężczyźnie, który posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat pracy, a jak wynika z dokumentacji przedłożonej przez skarżącego posiada on ogółem staż pracy wynoszący 28 lat 7 miesięcy i 28 dni. Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego ustalono, iż nie można zaliczyć skarżącemu do okresu zatrudnienia okresu pracy w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B. Kółko Rolnicze w M. i P. od 1 kwietnia 1966 r. do 31 marca 1973 r., gdyż nie został on wówczas zgłoszony do ubezpieczenia imiennego. Ponadto organ wskazał, że okres pracy w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B. został wprawdzie udokumentowany zeznaniami świadków, ale są one niewiarygodne, gdyż skarżący nie przedłożył żadnych dowodów pomocniczych, które świadczyłyby o zatrudnieniu w Kółkach Rolniczych.
Od powyższej decyzji skarżący wywiódł odwołanie, w którym podniósł, iż nie może przedstawić żadnych innych dowodów potwierdzających jego zatrudnienie w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B., gdyż najprawdopodobniej zostały one zniszczone, co wynika z zaświadczenia Urzędu Miasta i Gminy K..
Wojewoda decyzją z dnia 27 marca 2002 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy rozważył w oparciu o art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przesłanki nabycia zasiłku przedemerytalnego uznając w konsekwencji tych rozważań, iż nieprzyznanie skarżącemu tego świadczenia jest zgodne z prawem. Organ wskazał, że wprawdzie świadkowie wskazani przez skarżącego udokumentowali swoje zatrudnienie w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B. Kółko Rolnicze w M. i P., jednak skarżący – jak wynika z zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. - nie został zgłoszony do imiennego ubezpieczenia społecznego, podczas gdy przesłuchani świadkowie byli zgłoszeni do takowego ubezpieczenia. W ocenie organu odwoławczego wobec braku innych dokumentów, np. umowy o pracę czy też wpisów w legitymacji ubezpieczeniowej wątpliwym jest fakt zatrudnienia skarżącego w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B. Kółko Rolnicze w M. i P.. Zważywszy na powyższe, kierując się zasadami administracyjnego postępowania dowodowego organ drugiej instancji uznał, że na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie fakt zatrudnienia skarżącego w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B. w okresie od 1 kwietnia 1966 r. do 31 marca 1973 r. nie został udowodniony i dlatego okres ten nie podlega zaliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący podniósł, że organy obu instancji przekroczyły granice uznania administracyjnego, przyjmując, że nie zgłoszenie do ubezpieczenia jest dowodem potwierdzającym brak zatrudnienia. Skarżący wskazał, że obowiązek zgłoszenia do ubezpieczenia spoczywał na pracodawcy i mógł zostać niedopełniony, zaś w wyniku pożaru jaki miał miejsce w biurach spółdzielni zniszczeniu uległo wiele dokumentów, również dotyczących pracowników Spółdzielni Kółek Rolniczych w B.. W tej sytuacji skoro nie mógł uzyskać dokumentów przedstawił dowód w postaci zeznań świadków, które to zeznania są wiarygodne i spójne.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podnosząc dotychczasowe argumenty.
Na rozprawie w dniu 28 października 2004 r. skarżący przedstawił listy płac z Kółka Rolniczego w P. za następujące miesiące: styczeń 1970 r., marzec 1970 r. do lipca 1970 r., grudzień 1970 r., czerwiec 1971 r. do lipca 1971 r. oraz wrzesień 1971 r., które otrzymał z archiwum Gminy K.. Z listy płac wynika, że skarżący w owym czasie pobierał wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w tym zakładzie pracy.
Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z powodów w niej wskazanych.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz.1071 ze zm.) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał zaskarżoną decyzję.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, gdyż nowe dowody mające istotne znaczenie dla sprawy ujawnione zostały dopiero na rozprawie w dniu 28 października 2004 r. Skarżący przedstawił bowiem kserokopie list płac z Kółka Rolniczego w P. za następujące miesiące: styczeń 1970 r., marzec 1970 r. do lipca 1970 r., grudzień 1970 r., czerwiec 1971 r. do lipca 1971 r. oraz wrzesień 1971 r., z których wynika, że pobierał on w owym czasie wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w tym zakładzie pracy.
Ujawnienie listy płac powoduje konieczność ewentualnego zweryfikowania zeznań świadków. Nie sposób również wykluczyć, iż mogą istnieć i inne dokumenty potwierdzające fakt, iż w okresie od 1 kwietnia 1966 r. do 31 marca 1973 r. skarżący pracował w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B.. W tej sytuacji organy administracji winny stosownie do nakazu wynikającego z art. 7 k.p.a. podjąć odpowiednie kroki w celu wyjaśnienia kwestii zatrudnienia skarżącego w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B. w spornym okresie.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b oraz art. 134 § 1 i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Organy administracji ponownie rozpatrując sprawę przeprowadzą postępowanie dowodowe na okoliczność zatrudnienia skarżącego w Spółdzielni Kółek Rolniczych w B. w okresie od 1 kwietnia 1966 r. do 31 marca 1973 r., a w szczególności będą miały na względzie nowy dowód w postaci listy płac. Następnie dopiero przeprowadzą analizę całości materiału dowodowego.
Jednocześnie Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem, zdaniem Sądu, obligatoryjne tylko wówczas, gdy zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja nadaje się ze swej istoty do wykonania. Decyzja o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego nie nadaje się zaś do wykonania. Wobec tego zbędnym jest orzekanie w trybie 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.