II SA/Gd 1030/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na postanowienie Wojewody wstrzymujące wykonanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, uznając skargę za niedopuszczalną.
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Wojewody odmawiające wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając sprawę, uznał skargi za niedopuszczalne, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wcześniejszą ustawę o NSA. Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie nie kończyło postępowania ani nie rozstrzygało sprawy co do istoty, a zażalenie na nie nie przysługiwało. W konsekwencji, skargi zostały odrzucone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargi wniesione na postanowienie Wojewody z dnia 14 lutego 2001 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Sąd, powołując się na art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że sprawy wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne. Analizując dopuszczalność skargi, Sąd odwołał się do art. 3 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sądy orzekają w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewody nie spełniało tych kryteriów, gdyż było postanowieniem wpadkowym w toku sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji, a zażalenie na nie nie przysługiwało zgodnie z art. 159 § 2 k.p.a. Sąd podkreślił, że skargi były niedopuszczalne już w chwili ich wniesienia w 2001 roku, a wadliwe pouczenie o możliwości wniesienia skargi zawarte w zaskarżonym postanowieniu zostało wskazane jako przyczyna błędnego skierowania sprawy do sądu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi zostały odrzucone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Zaskarżone postanowienie nie kończyło postępowania ani nie rozstrzygało sprawy co do istoty, a zażalenie na nie nie przysługiwało zgodnie z art. 159 § 2 k.p.a. Skarga była niedopuszczalna już w chwili jej wniesienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 3 § § 2 pkt 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi.
Pomocnicze
k.p.a. art. 159 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Zażalenie służy jedynie na postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji.
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 97
Przepis przejściowy dotyczący spraw wniesionych przed dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym art. 16 § ust. 1 pkt 2
Odpowiednik art. 3 § 2 pkt 3 PPSA obowiązujący w 2001 roku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność skargi z uwagi na brak możliwości jej wniesienia na zaskarżone postanowienie.
Godne uwagi sformułowania
Zaskarżone postanowienie nie kończyło postępowania ani nie załatwiało sprawy co do istoty, ale rozstrzygało kwestię wpadkową w toku trwania sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji. Nie służyło także na nie zażalenie, gdyż zgodnie z art. 159 § 2 k.p.a. zażalenie służy jedynie na postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Od początku wadliwe było pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, w którym stwierdza się, że służy od niego skarga do sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Zdzisław Kostka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na postanowienia wpadkowe w postępowaniu administracyjnym oraz interpretacja przepisów przejściowych dotyczących sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i przepisów obowiązujących w określonym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gd 1030/01 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2004-12-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-03-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja #NAG_SADU w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, , , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości Zakładów A. S.A. w upadłości, Międzynarodowych Spółka z o.o. oraz Wspólnoty Właścicieli Lokali w W B w B. na postanowienie Wojewody z dnia 14 lutego 2001 [...] w przedmiocie : wstrzymania wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie UZASAJDNIENIE W niniejszej sprawie wniesiono skargi na postanowienie Wojewody z dnia 14 lutego 2001 r.s którym, powołując się na art. 159 § 1 k.p.a., Wojewoda w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 18 lipca 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając skargi, połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia postanowieniami z dnia 25 lipca 2001 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają min. w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie kończyło postępowania ani nie załatwiało sprawy co do istoty, ale rozstrzygało kwestię wpadkową w toku trwania sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji. Nie służyło także na nie zażalenie, gdyż zgodnie z art. 159 § 2 k.p.a. zażalenie służy jedynie na postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. (Tak też w postanowieniu NSA z dnia 17 maja 2002 r., IV SA 2210/00, niepublikowane, i w postanowieniu NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., IV SA 2254/98, LEX nr 54729). Zatem skargi w mniejszej sprawie są niedopuszczalne. Zaznaczyć przy tym należy, że były one również niedopuszczalne także w chwili wniesienia, czyli w 2001 roku, gdyż wówczas odpowiednikiem zacytowanego art. 3 § 2 pkt 3 był art. 16 ust. 1 pkt 2 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Należy w związku z tym stwierdzić, że od początku wadliwe było pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, w którym stwierdza się, że służy od niego skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargi odrzucono.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI