II SA/Łd 995/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie, ponieważ obowiązki nałożone zaskarżoną decyzją zostały wykonane, a dalsze orzekanie stało się zbędne.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy nakaz przedłożenia dokumentacji związanej z przebudową budynku. Organy nadzoru budowlanego stwierdziły rozpoczęcie robót budowlanych przed uprawomocnieniem się pozwolenia na budowę. Skarżący zarzucali dowolność ustaleń i chęć zalegalizowania samowoli budowlanej. Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, ponieważ po wniesieniu skargi inwestorzy wykonali nałożone obowiązki, a dalsze orzekanie w przedmiocie legalności zaskarżonego aktu stało się zbędne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał skargę W.K. i Z.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazujące przedłożenie dokumentacji związanej z przebudową i nadbudową budynku handlowego. Organy nadzoru budowlanego stwierdziły, że inwestorzy rozpoczęli roboty budowlane przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, co stanowi naruszenie art. 28 Prawa budowlanego. W związku z tym wstrzymano roboty i nałożono obowiązek przedłożenia dokumentacji w celu legalizacji stanu. Skarżący zarzucili organom naruszenie przepisów KPA, dowolność ustaleń i dążenie do zalegalizowania samowoli budowlanej. Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, umorzył postępowanie, ponieważ po wniesieniu skargi wpłynęło pismo od skarżących informujące o wykonaniu nałożonych obowiązków. Organ I instancji wydał nawet pozwolenie na wznowienie robót, które następnie zostało uchylone. W tej sytuacji orzekanie o legalności zaskarżonej decyzji stało się zbędne, a sprawa stała się bezprzedmiotowa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd powinien umorzyć postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn, które wystąpiły w toku jego rozpoznawania.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie 'stało się' oznacza przyczyny, które wystąpiły w toku rozpoznawania sprawy, a nie istniały w chwili wniesienia skargi. W tej sprawie po wniesieniu skargi inwestorzy wykonali nałożone obowiązki, co sprawiło, że dalsze orzekanie stało się zbędne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 161 § § 1 pkt 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, a przyczyny te wystąpiły w toku rozpoznawania sprawy.
Pomocnicze
Przepisy wprowadzające PPSA art. 97 § § 1 i § 2
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez WSA.
Prawo budowlane art. 28
Ustawa - Prawo budowlane
Roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Prawo budowlane art. 50
Ustawa - Prawo budowlane
Organ nadzoru budowlanego może wstrzymać prowadzenie robót budowlanych.
Prawo budowlane art. 51 § ust. 1 pkt 2
Ustawa - Prawo budowlane
Organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek przedłożenia określonej dokumentacji w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.
k.p.a.
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Skarżący zarzucili naruszenie art. 7, 8, 77, 80 i 107 kpa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Po wniesieniu skargi inwestorzy wykonali nałożone obowiązki, co sprawiło, że dalsze orzekanie stało się zbędne i postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przepisów KPA, dowolności ustaleń i dążenia do zalegalizowania samowoli budowlanej nie zostały merytorycznie rozstrzygnięte z uwagi na umorzenie postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Określenie 'stało się' użyte w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. W tej sytuacji orzekanie o legalności zaskarżonego aktu stało się zbędne.
Skład orzekający
Ewa Markiewicz
przewodniczący
Grzegorz Szkudlarek
sprawozdawca
Zygmunt Zgierski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 161 § 1 pkt 3 PPSA dotyczącego umorzenia postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości, która powstała w trakcie jego trwania."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której obowiązki nałożone decyzją zostały wykonane po wniesieniu skargi, co doprowadziło do bezprzedmiotowości postępowania sądowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest monitorowanie stanu faktycznego w trakcie postępowania sądowego i jak może on wpłynąć na jego dalszy tok. Choć nie jest to przełomowe orzeczenie, ilustruje praktyczne aspekty prawa administracyjnego.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Łd 995/02 - Postanowienie WSA w Łodzi Data orzeczenia 2004-08-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-07-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Ewa Markiewicz /przewodniczący/ Grzegorz Szkudlarek /sprawozdawca/ Zygmunt Zgierski Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA E. Markiewicz, Sędziowie Sędzia NSA G. Szkudlarek (spr.), Sędzia NSA Z. Zgierski, Protokolant asystent sędziego K. Orzechowska, po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W.K. i Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie inwentaryzacji powykonawczej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Uzasadnienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak:[...]), po rozpatrzeniu odwołania W. K. i Z. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]), utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie w części merytorycznej, a uchylił w zakresie powołanej podstawy prawnej i orzekł na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.). Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, organ I instancji mocą decyzji z dnia [...] nakazał K. S. -S. oraz Z. S. przedłożenie w terminie do dnia 31 lipca 2002 r. w trzech egzemplarzach określonych dokumentów związanych z przebudową i nadbudową budynku handlowego dla potrzeb zakładu fotograficznego oraz celów mieszkaniowych na nieruchomości zlokalizowanej w Ł. przy al. B, poprzez złożenie: - dokumentu określającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - inwentaryzację budowlaną z przedstawieniem opisu technicznego zawierającego charakterystykę techniczną zrealizowanego zakresu robót budowlanych z uwzględnieniem wymagań obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rysunków przedstawiających obecny stan budowlany, orzeczenia technicznego o prawidłowości wykonania i możliwości użytkowania z uwzględnieniem uwarunkowań zapewniających zachowanie wymagań określonych w art. 5 prawa budowlanego, - dokumentów określających prawidłowość wykonania zewnętrznych przyłączy instalacyjnego uzbrojenia terenu, oraz - projektu budowlanego robót docelowych. W uzasadnieniu organ podał, iż podczas przeprowadzonych w dniu [...] czynności kontrolnych na nieruchomości stwierdzono, iż inwestorzy rozpoczęli prowadzenie robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania budynku handlowego przed uprawomocnieniem się decyzji o pozwoleniu na budowę. A ponieważ roboty nie zostały jeszcze zakończone, organ I instancji postanowieniem z dnia [...], Nr [...] (znak:[...]) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych. Następnie nakazano inwestorom przedłożenie wymaganej dokumentacji w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, co daje podstawy do uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania W.K. i Z. K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzja z dnia [...] utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie w części merytorycznej i uchylił w zakresie powołanej podstawy prawnej orzekając na mocy art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego. W motywach swojego stanowiska organ wyjaśnił, iż z akt sprawy bezspornie wynika, że inwestor naruszył unormowanie art. 28 prawa budowlanego, ponieważ roboty budowlane rozpoczął na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, która nie była ostateczna. Dlatego organ I instancji słusznie wstrzymał prowadzenie robót budowlanych (na mocy regulacji art. 50 prawa budowlanego) i następnie nałożył obowiązek przedłożenia określonej dokumentacji (stosując przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego). W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. K. i Z. K. zarzucili naruszenie prawa i przepisów postępowania administracyjnego. Organ II instancji naruszył unormowanie art. 7, 8, 77, 80 i 107 kpa, gdyż jego ustalenia są całkowicie dowolne, ponieważ nie zostały zebrane i zbadane dodatkowe materiały dowodowe oraz nie zostały uwzględnione wnioski odwołania. Działania podejmowane przez organy nadzoru budowlanego w swojej istocie prowadzą do zalegalizowania samowoli budowlanej. W konkluzji skargi wnieśli oni o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz doprowadzenie do likwidacji skutków samowoli budowlanej poprzez naprawę uszkodzonych elementów obiektu. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu kontestowanego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy zastosowaniu dotychczasowych przepisów o kosztach sądowych. Po myśli unormowania art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. W dniu 21 lipca 2004 r. wpłynęło pismo procesowe strony skarżącej z treści którego wynika, iż obowiązki nałożone zaskarżoną decyzją zostały przez inwestorów wykonane. Organ I instancji następnie udzielił im pozwolenia na wznowienie robót (mocą decyzji z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]). Decyzja ta została uchylona mocą rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak:[...]). Bezspornym jest, iż inwestorzy zaskarżyli decyzję nakazującą przedłożenie przez inwestorów – K. S. -S. i Z. S. określonej dokumentacji. Jednakże postępowanie, co do legalności wybudowania obiektu i rozstrzygnięcia istoty sprawy dalej było prowadzone przez właściwy organ. Po jego zakończeniu organ wydał merytoryczną decyzję o konieczności doprowadzenia do stanu poprzedniego obiektu zlokalizowanego w Ł. przy al. [...]. W tej sytuacji orzekanie o legalności zaskarżonego aktu stało się zbędne. Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI