II SA/Łd 930/04

II SA/Łd 930/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-07-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Cisowska-Sakrajda
Sławomir Wojciechowski
Zygmunt Zgierski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 6 lipca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Zygmunt Zgierski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA: Sławomir Wojciechowski, Asesor WSA: Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant Referendarz sądowy: Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. H., C. H. i M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę. -
Uzasadnienie
II SA/Łd 930/04
U z a s a d n i e n i e
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta B. ustalił dla K. K., współwłaścicielki A s.c. w B., warunki zabudowy dla budowy instalacji do prażenia perlitu, polegającej na adaptacji istniejącej zabudowy przemysłowej i budowy 3 silosów na surowiec, na działce nr 36/19 przy ul. A 4 w B. Organ pierwszej instancji wskazał, że inwestycja spełnia warunki określone w art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Projektowane zadanie należy do inwestycji produkcyjnych. Teren tego zadania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta B., zatwierdzonym uchwałą Nr 149/XI/91 Rady Miejskiej w B. z dnia 26 sierpnia 1991 r. (Dz.Urz. Woj. [...] Nr 9, poz. 109), znajduje się w jednostce urbanistycznej F3 B,NO /ks,zn,rl/ - strefa produkcyjno-usługowa (istniejące zakłady). Z tego też względu objęty jest zgodą dla zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Nadto decyzja jest zgodna z odrębnymi przepisami prawa, a przed jej podjęciem organ I instancji uzyskał wymagane uzgodnienia innych organów. Inwestycja nie jest zaliczona do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a projekt decyzji został sporządzony przez osobę wpisaną na listę samorządu zawodowego architektów, co spełnia warunek zawarty w art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli J. H., C. H. i M. H., współwłaściciele nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji. Podnieśli, że nie brali czynnego udziału w postępowaniu i wnieśli o unieważnienie decyzji.
Odwołanie złożyli również J. i B. H., zamieszkujący na terenie nieruchomości przy ul. A 138, sąsiadującej z terenem objętym postępowaniem. W ich ocenie budowa instalacji prażenia perlitu wpłynie ujemnie na powyższą nieruchomość i utrudni jej zamieszkiwanie.
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, iż stosownie do art. 59 ust. l ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Nie można odmówić ustalenia tych warunków, jeżeli inwestycja jest zgodna z odrębnymi przepisami prawa i zachodzą warunki określone w art. 61 tej ustawy.
Skoro zatem spełnione zostały łącznie warunki dla ustalenia warunków zabudowy dla projektowanej inwestycji, a nie sprzeciwiają się jej przepisy szczególne, nie można było wydać decyzji odmownej. Organ odwoławczy dodał, iż brak zgody właścicieli sąsiednich nieruchomości na planowaną inwestycję nie może tamować podjęcia pozytywnej decyzji w sprawie. Zgodnie bowiem z treścią art. 63 ust. 2 ustawy, decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza praw własności i uprawnień osób trzecich. Decyzja o warunkach zabudowy nie przesądza o tym, że zamierzenie nią objęte będzie realizowane i nie może doprowadzić do naruszenia interesów osób trzecich. Ustalony decyzją przedmiot inwestycji podlegać będzie dalszym szczegółowym ustaleniom, przy uwzględnieniu wskazanych w treści zaskarżonej decyzji wymagań odnoszących się do ochrony interesów osób trzecich - właścicieli nieruchomości sąsiednich, na etapie ubiegania się inwestora o pozwolenie budowlane i zatwierdzenie projektu budowlanego w odrębnym postępowaniu normowanym przepisami prawa budowlanego.
Ponadto, zdaniem Kolegium, organ pierwszej instancji zapewnił stronom udział w postępowaniu. Świadczy o tym zawiadomienie o wszczęciu postępowania oraz zarzuty skarżących pod adresem inwestycji podniesione w toku tego postępowania, do których odniósł się organ, określając wymogi ochrony interesów osób trzecich.
Odnosząc się zaś do zarzutów J. i B. H., będących mieszkańcami - użytkownikami nieruchomości sąsiadującej z terenem planowanego zadania, wskazujących jedynie na potencjalne ograniczenia i zagrożenia w zamieszkiwaniu, jakie niesie ono za sobą, organ dodał, że decyzja o warunkach zabudowy nie dotyczy bezpośrednio ich sfery prawnej. Właścicielem nieruchomości jest I. W., będąca adresatem tej decyzji, a która nie składała odwołania. Decyzja ta nie wpływa na ich prawa, ani też nie nakłada na nich żadnych obowiązków. Stąd też podniesione przez nich zastrzeżenia są wyrazem interesu faktycznego.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli J. H., C. H. i M. H. Stwierdzili, iż organ administracji wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił zarzutów stron postępowania, dotyczących wpływu inwestycji na środowisko oraz jej uciążliwości dla okolicznych mieszkańców. Ich zdaniem odległość planowanej inwestycji od miejsca ich zamieszkania nie jest wystarczająca i spowoduje uciążliwości na ich posesji. Ponadto skarżący podnieśli, iż technologia prażenia perlitu jest mało znana i jej wpływ na środowisko nie jest dokładnie zbadany. Organ winien wobec tego zasięgnąć opinii właściwego organu ochrony środowiska odnośnie wpływu takiej instalacji na środowisko. Nie dokonano również analizy wpływu przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia ludzi. Powoduje to, iż decyzja jest niezgodna z przepisami.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., przytaczając argumenty podniesione już w zaskarżonej decyzji, wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 wyżej powołanego aktu).
Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa.
Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) decyzja podlega uchyleniu w całości lub w części, jeżeli sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu orzekającego w składzie niniejszym, wymienione w powołanym wyżej przepisie wady w toku postępowania administracyjnego nie wystąpiły.
Przedmiotem niniejszego postępowania i rozważań sądu jest legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]. Wymienione wyżej decyzje, wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustalały warunki zabudowy dla budowy instalacji do prażenia perlitu, polegającej na adaptacji istniejącej zabudowy przemysłowej i budowy 3 silosów na surowiec, na działce nr 36/19 przy ul. A 4 w B.
Przede wszystkim stwierdzić należy, iż organy administracji publicznej obu instancji zasadnie przyjęły, że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagany raport o oddziaływaniu na środowisko. Stosownie bowiem do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 179, poz. 1490) prażenie skały wulkanicznej, w przeciwieństwie na przykład do rud metali, nie należy do przedsięwzięć mogących pogorszyć stan środowiska. Z załączonego do akt opisu technologii wynika, iż perlit jest chemicznie obojętny i biologicznie pasywny. Stanowi ekologiczny produkt naturalny, niezawierający żadnych niebezpiecznych substancji chemicznych. Nie ma zatem żadnych podstaw, by twierdzenie strony skarżącej o szkodliwym oddziaływaniu instalacji do prażenia perlitu i samego perlitu, uznać za uzasadnione. Dodatkowo tylko podnieść należy, postanowieniem z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Powiecie [...] uznał, iż nie istnieje wymóg sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko.
Należy dalej wskazać, iż zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczącej nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z uwagi na brak planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem organ I instancji analizę taką w sposób prawidłowy przeprowadził i stanowi ona załącznik nr 2 do decyzji z dnia [...] Prezydenta Miasta B. W wymienionym załączniku organ administracji publicznej określił również wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Stwierdził między innymi, iż planowana inwestycja winna być realizowana zgodnie z przepisami szczególnymi, w tym z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 20 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Podano nadto, iż przedsięwzięcie, na etapie wykonywania i użytkowania, nie może pozbawić osób trzecich dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, środków łączności, dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, nie może również powodować uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie oraz zanieczyszczać powietrza, wody i gleby. Interesy osób trzecich zostały więc w postępowaniu należycie zabezpieczone i zarzuty skarżących w tym zakresie są bezzasadne. Tym bardziej, iż stosownie do art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza praw do własności i uprawnień osób trzecich. Informacja tej treści została zamieszczona w decyzji.
Organ dopełnił wymogu w zakresie uzyskania niezbędnych uzgodnień z organami wymienionymi w art. 60 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy. Stosowne postanowienia w tym zakresie wydały: Zarząd Województwa[...], Zarząd Powiatu w B. oraz Wojewoda[...].
Projekt decyzji o warunkach zabudowy sporządziła osoba wpisana na listę izby samorządu zawodowego architektów. Tym samym wypełniony został wymóg określony w art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sama decyzja z dnia [...] Prezydenta Miasta B. określa szczegółowo rodzaj inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy oraz linie rozgraniczające teren inwestycji. Zawiera zatem wszystkie elementy określone w art. 54 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Reasumując stwierdzić należy, że wszystkie wymogi określone przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dla decyzji o warunkach zabudowy zostały zachowane i Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd w składzie niniejszym nie doszukał się również w toku postępowania administracyjnego uchybień, które miałyby istotny wpływ na wynik postępowania. Strony brały udział w postępowaniu administracyjnym, składały pisma procesowe, w tym odwołanie, nie można zatem uznać, iż pozbawione były możliwości wpływu na wynik postępowania.
Wobec powyższego, skoro zaskarżona decyzja, jak też decyzja ją poprzedzająca, prawa nie naruszają, skarga, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podlega oddaleniu.