II SA/Łd 900/24

II SA/Łd 900/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka /sprawozdawca/
Beata Czyżewska
Michał Zbrojewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
Art. 119 pkt 3, art. 120, art. 135, art. 145  § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 153, art. 200, art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
Art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 1130
Art. 62 ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.)
Dz.U. 2023 poz 1935
§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.), Asesor WSA Beata Czyżewska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi P. S. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 26 września 2024 r. znak: SKO.4120.91.24 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Poddębic z dnia 7 maja 2024 r., znak: GU.6730.27.2024; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu na rzecz strony skarżącej P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. MR
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu postanowieniem z 26 września 2024 r., nr SKO.4120.91.24 - na podstawie art 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 572), dalej jako: "k.p.a." oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1130), dalej jako: "u.p.z.p." - po rozpatrzeniu zażalenia P. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Poddębic z 7 maja 2024 r., znak: GU.6730.27.2024, zawieszające postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "[...]" o mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i magazynami energii na części działki nr ewid. [...], obręb [...], gm. P.
Jak wynika z akt administracyjnych, dnia 5 lutego 2024 r. skarżąca spółka wystąpiła do Burmistrza Poddębic z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "[...]" o mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i magazynami energii na części działki nr ewid. [...], obręb [...], gm. P.
Burmistrz Poddębic postanowieniem z 23 lutego 2024 r., znak: GU.6730.27.2024 - na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. - zawiesił postępowanie w sprawie do 5 sierpnia 2025 r. z uwagi na trwające prace nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego również teren wnioskowanej inwestycji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu postanowieniem z 5 kwietnia 2024 r., znak: SKO.4120.53.24, uchyliło ww. postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium wskazało, że organ I instancji nie zgromadził w sprawie jakiegokolwiek materiału dowodowego, który pozwoliłby na stwierdzenie zasadności zawieszenia postępowania. Postanowienie Burmistrza Poddębic w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu zostało wydane z naruszeniem art. 62 ust. 1 u.p.z.p., art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. a także art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a.
Burmistrz Poddębic postanowieniem z 7 maja 2024 r. ponownie zawiesił do 5 sierpnia 2025 r. postępowanie w sprawie argumentując, że działka objęta inwestycją znajduje się w rejonie, dla którego aktualnie trwają prace mające na celu uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzone uchwałą Nr XL/240/13 Rady Miejskiej w Poddębicach z 27 września 2013 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podnosi, że obecnie prace planistyczne są na etapie korygowania projektu planu miejscowego w związku z uzgodnieniem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. a następną czynnością będzie wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Teren inwestycji (działka nr ewid. [...]) w projekcie planu miejscowego przeznaczony jest pod tereny zabudowy zagrodowej - RM.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca spółka wskazała na naruszenie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., poprzez jego błędne zastosowanie i zawieszenie postępowania z uwagi na podjęcie w dniu 27 września 2013 r. uchwały XL/240/13 Rady Miejskiej w Poddębicach w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowościach P. i [...], gm. P. Wyłożenie projektu planu miejscowego nie zostało jeszcze ogłoszone w Biuletynie Informacji Publicznej, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest na etapie projektowania, zatem projektant może zastosować art. 67 ust. 3 pkt. 2 lit. a ustawy o zmianie u.p.z.p., w którym stwierdza się brak konieczność zgodności planu miejscowego ze studium oraz niektórych innych ustaw. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu, przywołanym na wstępie postanowieniem, po rozpoznaniu zażalenia, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i wskazując na treść art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wyjaśnił, że zawieszenie ma fakultatywny charakter, bowiem przepis posługuje się zwrotem "można zawiesić". Zawieszenie postępowania jest zatem uzależnione od uznania administracyjnego organu, co jednakże nie oznacza dowolności. Skorzystanie przez organ z możliwości zawieszenia postępowania winno być uzależnione od wyniku jego ustaleń w aspekcie wystąpienia realnych, obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania, a jedną z takich przyczyn jest wszczęcie procedury planistycznej, jednakże przy jednoczesnym wykazaniu, że zamierzone przedsięwzięcie będzie sprzeczne z ustaleniami procedowanego planu miejscowego. Na gruncie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., istotny jest stan zaawansowania prac planistycznych mający miejsce w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Jeżeli bowiem, znając stan zaawansowania procedury planistycznej, istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu, bez wątpienia występują podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Inaczej jednak oceniać należy przypadek, gdy prace nad planem miejscowym znajdują się dopiero w początkowym stadium. W takiej sytuacji, znając sekwencję koniecznych w tej procedurze czynności i ich czasochłonność, nie istnieją argumenty przemawiające za odraczaniem w czasie uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy, niezbędnej w procesie inwestycyjnym.
Podsumowując uwagi wstępne Kolegium wskazało, że zawieszenie postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest dopuszczalne i celowe, gdy mogłoby zachodzić prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień tej decyzji z projektowanymi ustaleniami planu, jak również gdy zachodzi realne prawdopodobieństwo, że prace planistyczne zostaną zakończone w okresie, na jaki maksymalnie można zawiesić postępowanie. Przed każdorazowym zastosowaniem art. 62 ust. 1 u.p.z.p. z powołaniem się na toczące się prace planistyczne konieczne jest poczynienie ustaleń co do stopnia zaawansowania tych prac, w tym przede wszystkim stopnia prawdopodobieństwa uchwalenia planu miejscowego w terminie 18 miesięcy od dnia złożenia podania o ustalenie warunków zabudowy.
Mając powyższe na uwadze Kolegium uznało, że zawieszenie postępowania w sprawie znajduje uzasadnienie. Swoje ustalenia Kolegium oparło na wskazaniu, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Burmistrz Poddębic stwierdził, iż działka nr ewid. [...], stanowiąca teren inwestycji znajduje się w obszarze objętym uchwałą Nr XL/240/13 Rady Miejskiej w Poddębicach z 27 września 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowościach P. i [...] gmina P.. Ponadto Kolegium powołało argumentację organu I Instancji, zgodnie z którą prace planistyczne są na zaawansowanym etapie, tj. korygowania projektu planu miejscowego w związku z uzgodnieniem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P., po czy ma nastąpić wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Kolegium ustaliło także, iż zgodnie z rysunkiem projektu planu teren, na którym planowana jest inwestycja oznaczony jest jako tereny zabudowy zagrodowej – RM. W ocenie Kolegium, planowana inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i magazynami energii, może pozostawać w sprzeczności z projektem planu w zakresie przeznaczenia i gabarytów dla terenu oznaczonego jako RM (teren zabudowy zagrodowej).
Organ odwoławczy podnosi, że w przypadku, gdy zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z projektowanymi ustaleniami planu, organ powinien zawiesić postępowanie. Skorzystanie przez organ z instytucji zawieszenia postępowania jest więc możliwe wówczas, gdy istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy ustaleniami nowo uchwalonego planu, a decyzją lokalizacyjną, która to sprzeczność skutkowałaby ewentualną koniecznością stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym instrumentem kształtowania przestrzeni, który obejmuje: ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.). Wójt, burmistrz, prezydent miasta, będąc organem upoważnionym do orzekania o warunkach zabudowy jest jednocześnie autorem projektu planu miejscowego (art. 15 ust. 1 u.p.z.p.), w którym szczegółowo określa się warunki realizacji przedsięwzięć na danym terenie. Z postanowień u.p.z.p. wynika, że decyzja o warunkach zabudowy, czy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego są wyłącznie substytutem planu miejscowego (art. 59 ust. 1 i 2, art. 50 ust. 1 u.p.z.p.). Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych jest uzasadnione prymatem planu miejscowego, jako głównego instrumentu kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego.
Reasumując, w ocenie Kolegium, organ I instancji poczynił w sprawie ustalenia, które pozwalają na stwierdzenie zasadności zawieszenia postępowania w sprawie. Przede wszystkim organ wskazał, że istnieje prawdopodobieństwo sprzeczności zamierzenia inwestora z planowanym przeznaczeniem terenu, zaś okres zawieszenia postępowania powinien pozwolić na zakończenie procedury planistycznej. W świetle wskazanych okoliczności Kolegium uznało, że zawieszenie postępowania nie wykracza poza ramy uznania administracyjnego. Organ będzie zobowiązany do podjęcia postępowania jeżeli w okresie zawieszenia postępowania nie nastąpi uchwalenie miejscowego planu (art. 62 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.).
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca spółka wskazała na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 u.p.z.p., poprzez:
- oparcie się na oświadczeniu Burmistrza Poddębic zgodnie z którym prace planistyczne są na etapie skorygowania projektu planu miejscowego w związku z uzgodnieniem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P., podczas gdy oświadczenie to stoi w sprzeczności z informacjami uzyskanymi od Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w P., z których wynika, że taka procedura uzgodnieniowa nie miała miejsca, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem nie zostało uprawdopodobnione, że miejscowy plan dla terenu inwestycji może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia;
- uznanie za zasadne zawieszania postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy dla terenu objętego uchwałą nr XL/240/13 Rady Miejskiej w Poddębicach z dnia 27 września 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowościach P. i [...] gmina P. podczas gdy procedura planistyczna trwa prawie 12 lat i nie zostało uprawdopodobnione, że zostanie zakończona uchwaleniem planu miejscowego w okresie zawieszenia postępowania.
Opierając się na wskazanych zarzutach Spółka wniosła o:
- przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów załączonych do skargi w postaci kopii wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 9 października 2024 r., kopii pisma Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w P. z dnia 23 października 2024 r., na wykazanie faktu, że do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej PGW Wody Polskie w P. nie wpłynął wniosek Burmistrza Poddębic o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowościach P. i [...], gmina P., a więc stan zaawansowania prac planistycznych odbiega od tego wskazanego w zaskarżonym postanowieniu;
- uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji w całości;
- zasądzenie na rzecz Spółki od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych;
- rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Poddębic o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na wniosek skarżącej. Zastosowanie znajduje zatem przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie postępowania uproszczonego zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2024 r.
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie składu orzekającego, w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80, jak i art. 107 § 3 k.p.a., które to uchybienia w konsekwencji doprowadziły do naruszenia art. 62 ust. 1 u.p.z.p.
Zgodnie z zasadą praworządności, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.). Stosownie natomiast do wynikającej z art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej, organy w toku postępowania stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.), co winno znaleźć swoje potwierdzenie w uzasadnieniu skonstruowanym stosownie do wymagań wynikających z art. 107 § 3 k.p.a.
Natomiast zgodnie z treścią art. 62 ust. 1 u.p.z.p. postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:
1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo
2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.
Wskazaną kompetencję organu prowadzącego postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy do zawieszenia prowadzonego postępowania, należy łączyć z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Skoro bowiem plan miejscowy jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni, to usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia, i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1312/09; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem:https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadrzędność regulacji planu miejscowego nad decyzją o warunkach zabudowy potwierdza także art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. wskazujący, że organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji.
W ocenie składu orzekającego, korzystając z uprawnień, o jakich mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., należy mieć na względzie stan zaawansowania prac planistycznych mający miejsce w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Jeżeli bowiem, znając stan zaawansowania procedury planistycznej, istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu to bez wątpienia zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. W sytuacji, gdy prace planistyczne są już zaawansowane, to do czasu uchwalenia planu przez radę gminy, właściwy organ powinien się powstrzymać od określania warunków zabudowy w decyzji administracyjnej wydanej dla jednostkowej nieruchomości i zawiesić prowadzone postępowanie na czas określony w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2017 r.; sygn. akt II OSK 2685/15). Instytucja zawieszenia postępowania uregulowana w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby inne niż w wydanej decyzji (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Gl 1290/19). Inaczej jednak oceniać należy przypadek, gdy prace nad planem miejscowym znajdują się dopiero w początkowym stadium. W takiej sytuacji, znając sekwencję koniecznych w tej procedurze czynności i ich czasochłonność, nie istnieją argumenty przemawiające za odraczaniem w czasie uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy, niezbędnej w procesie inwestycyjnym (zob. wyrok WSA w P. z dnia 15 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Po 40/22, CBOSA). Konsekwentnie, rozważenie przez organ administracji wstrzymania toku prowadzonego postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest dopuszczalne i celowe, gdy mogłoby zachodzić prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień tej decyzji z projektowanymi ustaleniami planu, jak również gdy zachodzi realne prawdopodobieństwo, że prace planistyczne zostaną zakończone w okresie, na jaki maksymalnie można zawiesić postępowanie. W przeciwnym razie, skorzystanie z instytucji zawieszenia jest nieuprawnione i stanowi naruszenie granic uznania administracyjnego.
Powyższe poglądy orzecznictwa zostały uwzględnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu w zaskarżonym postanowieniu a także w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2024 r. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ stwierdza bowiem, że dla skorzystania z uprawnień, o jakich mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. istotny jest stan zaawansowania prac planistycznych mający miejsce w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Jednakże pomimo dokonania prawidłowej wykładni przepisu prawa materialnego organ naruszył przepisy postępowania dokonując nieprawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego.
W rozpoznawanej sprawie procedura planistyczna została wszczęta uchwałą Rady Miejskiej w Poddębicach z dnia 27 września 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowościach P. i [...], gm. P.. Na obszarze objętym ww. uchwałą znajduje się nieruchomość, której dotyczy wniosek skarżącej o ustalenie warunków zabudowy. Wniosek inwestora wpłynął do organu w dniu 5 lutego 2024 r., a więc ponad 10 lat po wszczęciu procedury planistycznej. Burmistrz Poddębic w motywach postanowienia z 7 maja 2024 r. argumentuje, że prace planistyczne są na etapie korygowania projektu planu miejscowego w związku z uzgodnieniem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. a kolejnym krokiem będzie wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Powyższe twierdzenia nie zostały jednak poparte materiałem dowodowym.
Z akt sprawy wynika, że w okresie następującym po wydaniu przez SKO w Sieradzu postanowienia z dnia 5 kwietnia 2024 r., do dnia wydania postanowienia Burmistrza Poddębic z 7 maja 2024 r., organ I instancji nie zgromadził materiału dowodowego uzasadniającego zawieszenie postępowania, pomimo że właśnie brak jakiegokolwiek materiału dowodowego w tym zakresie został wskazany przez Kolegium w uzasadnieniu postanowienia z 5 kwietnia 2024 r. jako przyczyna uchylenia postanowienia Burmistrza Poddębic z 23 lutego 2024 r.
Na kanwie powyższych ustaleń należy także dostrzec, że do akt administracyjnych załączony został wydruk opatrzony tytułem "Protokół z przeprowadzenia dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowościach P. i [...], gmina P." nie został on opatrzony jakimkolwiek podpisem, czy oznaczeniem potwierdzającym zgodność z oryginałem, a ponadto z jego treści wynika, że został sporządzony w dniu 22 września 2015 r., zatem 9 lat przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu wydruk ten nie daje podstaw do ustalenia etapu i stopnia zaawansowania procedury planistycznej w roku 2024.
Jednocześnie należało zważyć, iż autor skargi dołączył do akt administracyjnych dokument w postaci poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pisma Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 23 października 2024 r. (stanowiącego odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej), z którego wynika, że do Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. nie wpłynął wniosek Burmistrza Poddębic o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowościach P. i [...], gmina P.. Na tej podstawie autor skargi wywodzi, że stan zaawansowania prac planistycznych odbiega od tego wskazanego w zaskarżonym postanowieniu. W ocenie składu orzekającego, załączony do skargi dokument w postaci ww. pisma Regionalnej Zarządu Gospodarki Wodnej w P. poddaje w wątpliwość twierdzenia organów obu instancji odnośnie stanu zaawansowania prac planistycznych i przewidywanego terminu uchwalenia planu miejscowego, co pozwala kwestionować zasadność ustaleń odnośnie istnienia podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie.
Wobec powyższego Sąd uznał, że w sprawie doszło do uchybienia przepisom art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie. Wskazane naruszenie przepisów postępowania - zdaniem składu orzekającego - miało istotny wpływ na wynik sprawy. Organy nie zgromadziły bowiem materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia.
W toku ponownie prowadzonego postępowania, stosownie do art. 153 p.p.s.a., organy powinny kierować się oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w niniejszym orzeczeniu. Organy powinny zgromadzić materiał dowodowy, który pozwoli na wykazanie czy prace planistyczne związane z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są na tyle zaawansowane, że uzasadnia to zawieszenie postępowania; w szczególności, czy istnieje realna możliwość uchwalenia tegoż planu w okresie zawieszenia postępowania. Organy powinny stosownymi dokumentami wykazać, że planowane przez inwestora zamierzenie inwestycyjne pozostaje w sprzeczności z zapisami procedowanego planu miejscowego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) z zw. z art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Poddębic z dnia 7 maja 2024 r., o czym Sąd orzekł w punkcie pierwszym wyroku.
W punkcie drugim wyroku Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 597 zł złożył się uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego w kwocie 480 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935 z późn. zm.) oraz udokumentowane wydatki tegoż pełnomocnika w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).
dc