II SA/Łd 89/24

II SA/Łd 89/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-05-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska /przewodniczący/
Marcin Olejniczak /sprawozdawca/
Michał Zbrojewski
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 30 ust. 6 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Dnia 22 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska, Sędziowie Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Asesor WSA Marcin Olejniczak (spr.), Protokolant Starszy asystent sędziego Jarosław Moraczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2024 roku sprawy ze skargi D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 6 listopada 2023 roku nr 277/2023 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda Łódzki, decyzją z 6 listopada 2023 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 14 sierpnia 2023 r., którą organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.) wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszonego, przez D. Polska spółkę z o.o. w Ł. zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na modyfikacji instalacji gazowej do wykorzystania z gazem płynnym i zasilania urządzeń odbiorczych gazowych. Zamontowania urządzeń gazowych gazu płynnego, zbiornika, instalacji do przetwarzania i przesyłu gazu, instalacji automatyki, sterowania, sygnalizacji i bezpieczeństwa przy ul. [...], na działce nr [...] w obrębie [...].
Organ przypomniał, że 31 lipca 2023 r. spółka zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych polegających na "Modyfikacji instalacji gazowej do wykorzystania z gazem płynnym i zasilania urządzeń odbiorczych gazowych. Zamontowanie urządzeń gazowych gazu płynnego, zbiornika, instalacji do przetwarzania i przesyłu gazu, instalacji automatyki, sterowania, sygnalizacji i bezpieczeństwa przy ul. [...], na działce nr [...] w obrębie [...]". Do zgłoszenia dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i projekt zagospodarowania działki w 3 egzemplarzach. Jako planowany termin rozpoczęcia prac wskazano 1 sierpnia 2023 r.
Prezydent Miasta Łodzi, decyzją z 14 sierpnia 2023 r. wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszonego zamiaru wykonania ww. robót budowlanych, wskazując, że przedmiotowe roboty budowlane nie mieszczą się w zamkniętym katalogu robót zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zawartym w art. 29-31 p.b.
Utrzymując w mocy decyzję organ pierwszej instancji Wojewoda Łódzki wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy zgłoszona inwestycja wpisuje się w katalog robót wymienionych w art. 29 p.b., dla których wymagane jest zgłoszenie. Dodał, że nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7 m3, przeznaczonych do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych (art. 29 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego).
Organ zauważył, że z dokumentacji sprawy, m.in. z części opisowej do projektu zagospodarowania działki, wynika, że zamiarem inwestora jest budowa zbiornikowej instalacji na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności V=50 m3, przeznaczonej do zasilania urządzeń gazowych w budynku produkcyjnym na dz. nr [...] przy ulicy [...], a przepis art. 29 ust. 1 pkt 9 p.b. odnosi się wyłącznie do budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Skoro w przepisie art. 29 p.b. nie ma enumeratywnie wymienionej przedmiotowej inwestycji tzn. obejmującej budowę instalacji zbiornikowej na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 50 m3 przeznaczonej do zasilania instalacji gazowych w budynkach innych niż mieszkalne jednorodzinne, to taka inwestycja wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Wobec powyższego, zdaniem Wojewody zasadne jest stanowisko organu pierwszej instancji, że inwestycja objęta zgłoszeniem nie znajduje się w katalogu robót zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, o których mowa w art. 29 p.b., a w konsekwencji uzasadnione było zastosowanie art. 30 ust. 6 pkt 1 p.b.
W skardze spółka zarzuciła naruszenie prawa procesowego, mającego wpływ na treść ostatecznej decyzji objętej zaskarżeniem, poprzez zaniechanie zastosowania art. 29 ust. 3, względnie 4 p.b., w zw. z art. 30 p.b. w zw. z art. 3 ust. 4 p.b. do niniejszego stanu faktycznego, skutkujące zastosowaniem oczywiście błędnego przepisu do inwestycji planowanej przez skarżącego. Nierozpoznanie istoty sprawy przez organy pierwszej i drugiej instancji, w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia szczegółowego rozpoznania i dokonania wykładni (interpretacji) wniosku skarżącego pod kątem modyfikacji istniejącej instalacji gazowej w zakresie zmiany źródła zasilania przedsiębiorstwa skarżącego, a przez to nierozpoznania meritum żądania wnioskodawcy. Zaniechanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania osoby posiadającej wiadomości specjalne tj. A. G., celem wykazania zakresu oddziaływania inwestycji, w szczególności poprzez precyzyjne ustalenie konieczności przeprowadzenia niezbędnych prac, modyfikacji, usprawnień etc. w sposób zmierzający do określenia sposobu przeprowadzenia inwestycji, a co za tym idzie oczywistego ustalenia zakresu zamierzonych przez inwestora robót, przy uwzględnieniu istniejącej infrastruktury i instalacji, na przedmiotowym obiekcie. Zaniechanie ustalenia zakresu inwestycji skarżącego przeprowadzanych prac, pomimo przedłożenia przez inwestora — skarżącego, niebiednej dokumentacji służącej wykazaniu, iż działania inwestorskie nie stanowią novum w rozumieniu ustawy p.b., a są wyłącznie adaptacją przez co zakres jest diametralnie odmienny do błędnie oszacowanego przez organy obu instancji. Błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na całkowitym zaniechaniu ustalenia zakresu planowanej inwestycji, przy wykorzystaniu istniejącej instalacji i infrastrukturze funkcjonującej w dotychczasowym miejscu, tj. poprzez dostosowanie istniejącej instalacji gazowej gazu ziemnego do zasilania za pośrednictwem rzeczonej instalacji gazowej - co istotne skutecznie użytkowanej w oparciu o p.b. - do wymogów zasilania gazem płynnym, przez co stanowisko organów obu instancji jest biegunowo odmienne od zamierzenia inwestycyjnego przedstawionego przez skarżącego, zatem należy ponad wszelką wątpliwość uznać, iż organ zaniechał rozpoznania istoty sprawy, poprzestając na odmowie uznania inwestycji skarżącego za modyfikacje istniejącej instalacji zasilania gazowego.
W oparciu o powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie skarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadków/ekspertów celem wyjaśnienia specyfikacji rzeczonej inwestycji a w razie konieczności także biegłych sądowych, jeżeli wiedza wskazanych ekspertów będzie wymagała dodatkowego uzasadnienia wiedzą biegłych.
W uzasadnieniu skargi spółka wyjaśniła m.in., że zakres zamierzonych prac służy zmianie źródła zasilania nieruchomości w energię cieplną. Dotychczas użytkowana instalacja gazowa zamieszczona na nieruchomości inwestora została przygotowana na potrzeby zasilana gazem ziemnym, posiada wszelkie niezbędne, przewidziane prawem zgody i pozwolenia, które skutkowały uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie, a który to stan jest obecnie utrwalony i nie został wzruszony na mocy nadzwyczajnych środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, przez co rzeczona instalacja jest wykorzystywana w działalności gospodarczej prowadzonej przez inwestora zgodnie z jej przeznaczeniem. Zmierzając do realizacji inwestycji mającej na celu zmianę źródła zasilania w energię cieplną, na kanwie przedstawionych okoliczności faktycznych, inwestor zamierza zamienić źródło pochodzenia energii cieplnej na instalacje gazową zasilaną gazem płynnym przy uwzględnieniu specyfikacji związanej z dostosowaniem istniejącej instalacji gazowej zasilanej gazem ziemnym opisanej wyżej do potrzeb nowego źródła ciepła przeznaczonego na potrzeby przemysłowe, zatem w realiach niniejszej sprawy zachodzi konieczność wykonania inwestycji za pośrednictwem osób lub instytucji posiadających wiadomości specjalne, w celu optymalizacji modyfikacji, a przepis na który powołuje się autor skargi w części wstępnej stanowi normatywną podstawę do dokonywania modernizacji istniejącej instalacji gazowej i stanowi swoiste novum.
Spółka powołała się na treść art. 156 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków techniczny, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i wyjaśniła, że wymagania dla instalacji gazowych, o których mowa w rozporządzeniu, nie dotyczą instalacji przeznaczonych dla celów rolniczych i produkcyjno-przemysłowych (technologicznych). Zatem, w ocenie spółki planowana inwestycja w zakresie zmiany źródła zasilania energetycznego dla przedsiębiorstwa inwestora bazować będzie na istniejącej instalacji gazu ziemnego, zaadoptowanej i dostosowanej technologicznie do potrzeb zasilania gazem płynnym. Wobec tego należy uwzględnić, iż w ramach procesu modyfikacji istniejącej instalacji gazu ziemnego, przy spełnieniu przesłanek i wymogów technicznych i technologicznych, dla instalacji gazu płynnego realnym w rozumieniu znowelizowanych przepisów jest wykonanie rzeczonej instalacji w oparciu o zgłoszenie budowlane.
Ponadto zdaniem spółki należy uznać, iż na podstawie art. 29 ust. 3 pkt 3 lit.d p.b. można dokonać zgłoszenia instalowania instalacji gazowych w użytkowanych budynkach, natomiast w innych przypadkach np. art. 29 ust. 1 pkt 2 lit,e p.b., mowa jest o budowie sieci gazowych o ciśnieniu roboczym nie wyższym niż 0,5 MPa a w art. 29 ust. 1 pkt 23 lit.d p.b. o budowie przyłączy gazowych, natomiast w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit.c p.b. o przebudowie sieci gazowych. Skutkiem czego w zależności od zakresu procesu inwestycyjnego definicja budowy (art. 3 pkt 6 p.b.) i przebudowy (art. 3 pkt 7a p.b.) odnosić się będzie tylko do obiektu budowlanego (sama instalacja gazowa nie jest obiektem budowlanym ale jest urządzeniem budowlanym).
Wobec tego w zależności od zakresu i skomplikowania procesu inwestycyjnego zmierzającego do zmiany dotychczasowego źródła zaopatrywania w energię cieplną nieruchomości inwestora z gazu ziemnego na gaz płynny, ustawodawca przewidział dwie drogi administracyjne. Pierwszą, za której zastosowaniem opowiada się autor skargi statuuje art. 29 ust 3 pkt 3 lit.d p.b. albowiem zakres prac zmierzających do uzyskania oczekiwanego efektu jest na tyle skomplikowany i istotny nie tylko z punktu widzenia samego inwestora ale także wobec wymogów bhp, ppoż etc. Ustawodawcy, że wymaga zgłoszenia budowlanego w rozumieniu art. 30 p.b., sporządzenia stosownego projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia jak i wykonanie zgodnie ze sztuką budowlaną. Odnosząc się do drugiej podstawy która mogłaby mieć zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego w niniejszej sprawie, tj. w oparciu o art. 29 ust. 4 pkt 1 lit.d p.b., zauważono, iż przepis ten odnosi się expressis verbis do urządzeń budowlanych, jakimi są w reżimie prawa budowlanego instalacje gazowe. Zatem przebudowa instalacji gazowej nie wymaga ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia budowlanego, a już na pewno nie jest wymagane uzyskiwanie pozwolenia na budowę jak błędnie wskazują organy. O ile sama instalacja gazowa będzie się opierać o aktualnie wykorzystywaną instalację gazu ziemnego, o tyle instalacja gazu płynnego posiada swoje immamentne cechy techniczne (technologiczne) skutkujące dopuszczeniem jej do funkcjonowania w oparciu o projekt techniczny - immamentnie związany z technologią wykorzystania gazu płynnego dla celów przemysłowych. Tak rozumiana przebudowa instalacji gazowej znajduje wyłączenie w pkt 3 lit. d cytowanego ustępu p.b., który wprost wyłącza z zastosowania przepisu do instalacji gazowych zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych w ramach rzeczonej instalacji. Nie mniej okoliczność objęta dyspozycją cytowanego przepisu jest na tyle niesprecyzowana, że organy administracji w reżimie prawa budowlanego mogą stosować diametralnie różne rozstrzygnięcia w zależności od realizacji zamierzonej inwestycji, przez co najbardziej korzystnym rozwiązaniem z punktu widzenia bezpieczeństwa i ekonomiki postępowania dla inwestora jest oparcie wskazanego procesu modernizacyjnego na zgłoszeniu budowlanym w rozumieniu art. 30 p.b.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.
Na rozprawie pełnomocnik spółki wyjaśnił, że na działce znajdują się tylko przyłącza gazowe, które zostały określone w zgłoszeniu. Ponadto instalacja po realizacji będzie mogła być zasilana zarówno z gazu ziemnego, jak i płynnego. Postanowieniem wydanym na rozprawie sąd oddalił wniosek dowodowy o przesłuchanie świadka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
W tak określonym zakresie kognicji sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu powodującym jej uchylenie.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 30 ust. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.), w myśl którego organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W kontekście tej regulacji istota sporu dotyczy klasyfikacji zgłoszonej do wykonania inwestycji. Zdaniem organu odwoławczego planowana inwestycja stanowi budowlę wymagającą pozwolenia na budowę. Z kolei zdaniem skarżącej spółki inwestycja mieści się w zakresie robót budowlanych określonych w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit.c, ust. 3 pkt 3 lit.d, względnie ust. 4 pkt 1 lit.d lub pkt 2 lit.b, w zw. z art. 30, w zw. z art. 3 ust. 4 p.b.
W tym sporze sąd podziela stanowisko organu.
Wymagająca rozstrzygnięcia w sprawie kwestia dotyczy prawidłowości kwalifikacji przez organy obu instancji zamierzonych przez skarżącą robót budowlanych obejmujących, jak wynika z przedłożonego projektu, budowę zbiornikowej instalacji na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności V = 50m3 wraz z rurociągiem fazy ciekłej i gazowej, której celem jest zasilanie w gaz płynny urządzeń gazowych odbiorczych wykorzystywanych do wytwarzania energii cieplnej w budynkach produkcyjnych, jako robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę i tym samym zasadności wniesienia sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 pb.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 28 p.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w przepisach art. 29-31. Z kolei przepis art. 29 p.b. enumeratywnie wylicza obiekty i roboty budowlane, których realizacja nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
Z powołanych regulacji prawnych wynika – co do zasady – obowiązek inwestora legitymowania się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, chyba że planowana przez niego inwestycja mieści się w zamkniętym katalogu ustawowych wyjątków wskazanych w art. 29 p.b., wśród których wymienione zostały m.in. roboty budowlane niewymagające wprawdzie pozwolenia na budowę, ale podlegające uproszczonej procedurze zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, w tym wskazane w skardze wykonywanie robót budowlanych polegających na: przebudowie sieci gazowych oraz sieci elektroenergetycznych innych niż wymienione w ust. 1 pkt 2 lit. a i e (art. 29 ust. 3 pkt 1 lit.c); instalowaniu wewnątrz i na zewnątrz użytkowanego budynku instalacji gazowych (art. 29 ust. 3 pkt 3 lit.d); przebudowie urządzeń budowlanych (art. 29 ust. 4 pkt 1 lit.d) lub remoncie urządzeń budowlanych (art. 29 ust. 4 pkt 2 lit.b).
Oceniając charakter i zakres opisanych przez skarżącą spółkę robót organy obu instancji uznały, iż nie mogą one być zaliczone do żadnej z pozycji katalogu wyjątków zawartych w przepisie art. 29 p.b. zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, dla których wymagane jest jedynie zgłoszenie, a stanowisko to sąd aprobuje. Słusznie organy wskazały, że art. 29 ust. 1 pkt 9 p.b. odnosi się wyłącznie do budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a skoro w przepisie art. 29 p.b. nie ma enumeratywnie wymienionej przedmiotowej inwestycji tzn. obejmującej budowę instalacji zbiornikowej na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 50 m3 przeznaczonej do zasilania instalacji gazowych w budynkach innych niż mieszkalne jednorodzinne, to taka inwestycja wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zdaniem sądu realizacja robót budowlanych polegających na budowie zbiornikowej instalacji na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności V = 50 m3 wraz z rurociągiem fazy ciekłej i gazowej, której celem jest zasilanie w gaz płynny urządzeń gazowych odbiorczych wykorzystywanych do wytwarzania energii cieplnej w budynkach produkcyjnych (pkt II części opisowej projektu) z uwagi na zakres i rozmiar prac nie może zostać uznana za inwestycję zwolnioną z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę w świetle art. 29 p.b. dodać należy, że zakres robót został szczegółowo wskazany w projekcie zagospodarowania terenu, zgodnie z którym obejmuje on "wybudowanie i montaż instalacji zbiornikowej gazy płynnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą tj. instalacją gazową rurową fazy ciekłej i gazowej ułożoną w gruncie, zespołu parownikowo-redukcyjnego oraz zespołu przełączającego gaz przewodowy na gaz płynny dla instalacji odbiorczej gazowej".
Tak określony zakres robót w zestawieniu a aktualnym stanem zagospodarowania działki, na której znajdują się jedynie przyłącza gazowe przesądza także o tym, że w niniejszej sprawie, wbrew stanowisku spółki nie mamy do czynienia ani z przebudową sieci gazowej, ani z instalacją na zewnątrz użytkowanego budynku. Nie jest to także przebudowa, ani remont urządzeń budowlanych.
Odnosząc się szczegółowo do zarzutów skargi, przypomnieć należy, że zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy, przez pojęcie obiektu budowlanego należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 3 p.b., budowla to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
Z kolei stosownie do treści art. 3 pkt 3a p.b. obiekt liniowy to obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
Pojęcie przebudowy zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 7a p.b. jako wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.
Pod pojęciem remontu należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 p.b.).
Odnosząc się do pojęcia "instalacji", o którym mowa w powoływanym art. 29 ust. 3 pkt 3 lit.c p.b. wskazać należy, że nie jest ono definiowane przepisami p.b. i należy je interpretować posiłkując się definicją słownikową. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego A-K, pod redakcją naukową M. Szymczaka, PWN Warszawa, 1996r., s. 745, pojęcie "instalować" oznacza zakładanie, montowanie urządzenia technicznego. Z kolei w Słowniku języka polskiego pod redakcją S. Dubisza tom 1, PWN Warszawa 2003 r., s. 1221, zdefiniowano "instalację (instalowanie)" jako montaż urządzenia technicznego, które polega bądź na połączeniu różnych elementów w jedną całość użytkową, bądź zamontowaniu danej konstrukcji na jakimś obiekcie - w tym także obiekcie budowlanym. W konsekwencji nie można przyjąć, że zamiarem ustawodawcy było objęcie pojęciem "instalowanie" wszelkich robót budowlanych lub montażowych, które polegałyby na połączeniu kilku elementów. Zasadnicze znaczenie ma zatem ocena zakresu prac niezbędnych do wykonania prac budowlanych które zostały zgłoszone przez inwestora. Zakres pojęcia "instalowanie" wyznaczony na podstawie przypadków, do których Prawo budowlane je odnosi nie obejmuje wykonywania nowego obiektu budowlanego (nośnika), lecz zawiera takie prace budowlane, które są związane z już istniejącym obiektem, które prowadzą do zmian parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, lecz z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość.
Mając na uwadze powyższe rozumienie pojęć użytych przez ustawodawcę w przepisach prawa budowlanego a także to, że obecnie na działce, na której planowana jest inwestycja znajdują się jedynie przyłącza gazowe uznać należy, że planowana inwestycja stanowi budowę instalacji opisanej w projekcie. W konsekwencji inwestycja nie stanowi przebudowy istniejącego przyłącza gazowego, skoro zmianie ulegają takie parametry techniczne, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość czy długość. Nie stanowi ona remontu, skoro nie polega na odtworzeniu stanu pierwotnego przyłącza. Wreszcie nie stanowi instalacji na zewnątrz użytkowanego budynku, choćby z tego względu, że zakres prac w istocie obejmuje budowę instalacji gazowej, a nie jej montaż na istniejącym przyłączu gazowym, a nadto zmianie ulegną charakterystyczne parametry istniejącego przyłącza. Planowane prace budowlane bez wątpienia prowadzą do zmian wspomnianych parametrów technicznych przyłącza zatem stanowią one budowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 p.b., na którą wymagane jest stosowne pozwolenie.
Odnosząc się do zgłoszonego wniosku dowodowego w postaci przesłuchania świadków, czy powołania biegłych sąd wskazuje, że w myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dowód z przesłuchania świadka, czy z opinii biegłego nie jest dowodem z dokumentu i w oczywisty sposób przekracza zakres dopuszczalnego postępowania dowodowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Tym samym zgłoszony wniosek dowodowy podlegał oddaleniu.
Biorąc powyższe pod uwagę sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
ABO