II SA/Łd 849/01

II SA/Łd 849/01 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-02-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka
Joanna Sekunda-Lenczewska /sprawozdawca/
Tomasz Zbrojewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski, Sędziowie : WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), p.o. WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Dominika Janicka, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.
Uzasadnienie
,Sygn. akt II SA/Łd 849/01
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Wójt Gminy W. na podstawie art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543) oraz art. 123 i 124 k.p.a. zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału działki oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu wsi S. nr [...] stanowiącej własność M. B.
W jego uzasadnieniu podał, że zgodnie z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy w W. Nr [...] z dnia [...] ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr[...], poz. [...] z [...] ze zm., dzielona nieruchomość znajduje się w strefie urbanistycznej SFR z przeznaczeniem pod uprawy rolne. Dopuszcza się lokalizację dróg zbiorczych związanych z modernizacją drogi krajowej oraz przełożenia dróg w obrębie skrzyżowań na nowy ślad, umotywowany poprawą bezpieczeństwa i organizacji ruchu.
Od powyższego postanowienia wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. - M. B. podnosząc, iż jej zdaniem, zaprojektowana droga, która ma przebiegać przez jej działkę powinna zostać przesunięta o 45 m na wschód, gdyż planuje ona na tej działce inwestycję. Dodatkowo zaś, planowana droga z uwagi na usytuowanie w pobliżu zagrody pogorszy jej warunki ekologiczne.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie wójta Gminy W. z dnia [...].
W jego uzasadnieniu powołując się na treść art. 93 ust. 1 – 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543) organ II instancji wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nieruchomość objęta opinią, oznaczona w ewidencji gruntów wsi S. nr [...] o pow. 15460 m2, zgodnie z miejscowym ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego gminy W., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy w W. Nr [...] z dnia [...](Dz. Urz. Woj. [...] Nr[...] , poz. [...] z[...] ze zm.) znajduje się w strefie urbanistycznej SFR przeznaczonej pod uprawy rolne. Dopuszcza się lokalizację dróg zbiorczych związanych z modernizacją drogi krajowej oraz przełożenia dróg w obrębie skrzyżowań na nowy ślad, umotywowany poprawą bezpieczeństwa i organizacji ruchu. Podział nieruchomości, mający polegać na wydzieleniu działki przeznaczonej pod budowę drogi zbiorczej, jest więc zgodny z ustaleniami tego planu.
W dniu 24 kwietnia 2001 r. M. B. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] domagając się jego zmiany poprzez oddalenie o co najmniej 45 m przebiegu planowanej drogi od jej siedliska bądź uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie praw zagwarantowanych właścicielom przez przepisy Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej i Kodeksu Cywilnego oraz naruszenie Prawa budowlanego, które przewiduje odpowiednie normy i odległości od siedliska.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż ani Wójt Gminy W., ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. rozpoznając niniejszą sprawę ponownie nie ustosunkowało się do podniesionych przez nią zarzutów. Dodatkowo wskazała, że do wydania pozytywnej opinii w sprawie wstępnego projektu podziału nie jest wystarczającym odwołanie się do ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego gminy i stwierdzenie, że dzielona nieruchomość znajduje się w strefie urbanistycznej SFR z przeznaczeniem pod uprawy rolne.
Zaplanowany zaś przebieg drogi przez przedmiotową nieruchomość, zdaniem skarżącej, narusza jej prawo własności zagwarantowane przez Konstytucję i art. 140 i następne k.c., gdyż taki przebieg trasy krajowej z ogromnym nasileniem ruchu, towarzyszącym temu hałasem i zanieczyszczeniem środowiska uniemożliwi korzystanie z niej zgodnie z przeznaczeniem, w tym również z budynku mieszkalnego. Ponadto podniosła, iż interesy właściciela nieruchomości, jego plany co do przyszłej zabudowy nie zostały rozważone przez żaden z organów. Projekty przebiegu trasy na razie są jeszcze wstępne i jest możliwość ich zmiany oraz dostosowania do potrzeb tych, od których wykupuje się część działki.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] Na rozprawie w dniu 18 lutego 2004 r. pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wnosił o umorzenie postępowania wobec wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. nr 153, poz. 1271 z 2002 roku) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych (...), przy czym – zgodnie z § 2 tego artykułu – kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osoba zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania lub też gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Jak wynika to z dokumentów przedłożonych na rozprawie przez pełnomocnika SKO w P. decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy W. działając na podstawie art. 155 kpa za zgodą stron w tym M. B., uchylił swoją decyzję z dnia [...] Nr [...] w sprawie podziału działki nr [...] położonej w S. gm. W. oraz poprzedzające ją postanowienie Nr [...] z dnia [...] opiniujące projekt podziału. Z uzasadnienia przywołanej decyzji wynika, że strony porozumiały się co do przebiegu drogi. Kolejną decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy W. zatwierdził inny, niż opiniowany w zaskarżonym postanowieniu, podział działki nr [...] (uwzględniając żądanie M. B.). Decyzje te są ostateczne i podlegają wykonaniu.
Stwierdzić należy więc, iż zaskarżone postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, a tym samym niniejsze postępowanie przed sądem administracyjnym, stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku), należało umorzyć postępowanie.