II SA/Łd 846/23

II SA/Łd 846/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2023-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Beata Czyżewska
Robert Adamczewski
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3, art. 145 par. 1 pkt 4, art. 148 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 682
art. 45a ust. 1 pkt 3 lit. a)
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 119 pkt 3, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c), art. 200, art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 28 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski, Asesor WSA Beata Czyżewska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2023 roku sprawy ze skargi J. P. i M. F. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 24 lipca 2023 r. nr 51/2023 znak: GPB-III.7722.21.2023 AD w przedmiocie wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody Łódzkiego solidarnie na rzecz skarżących J. P.i M. F. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących J. P. i M. F. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 23 sierpnia 2023 roku pod pozycją (...). MR
Uzasadnienie
II SA/Łd 846/23
U Z A S A D N I E N I E
W dniu 9 lutego 2023 r. do Starosty Łódzkiego [...] wpłynął wniosek mieszkańców ulicy [...] w K., gmina N. - M. K., A.R., G.S., Ł.K., B. S., T.L., M. W. i S.P. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 17 października 2022 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, 5, 6 k.p.a.
Odnosząc się do wniosku w części przyczyn, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Starosta Łódzki [...], postanowieniem nr 54/2023 z dnia 23 lutego 2023 r., wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia 17 października 2022 r. W treści postanowienia organ I instancji wskazał, iż "o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę wnioskodawcy dowiedzieli się w dniu 25 stycznia 2023 r. Podanie o wznowienie postępowania wniesiono do organu administracji publicznej (...), w terminie krótszym niż jeden miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania".
Następnie, Starosta Łódzki [...], postanowieniem nr 190/2023/O z dnia 13 czerwca 2023 r., uchylił własne postanowienie nr 54/2023 z dnia 23 lutego 2023 r. oraz odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu na wniosek J.P. i M.F., pozwolenia obejmującego budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z usługami w części parteru (apteka i ambulatorium lekarskie) wraz z infrastrukturą techniczną w miejscowości K., obr. [...] K., gm. N., dz. nr ewid. [...].
W ustawowo przewidzianym terminie zażalenie na ww. postanowienie złożyli T. L., A.R., Ł.K., G.S. oraz M.K. W związku z tym, iż M. K. reprezentowany przez adw. M.S. złożył zażalenie zawierające brak formalny i z uchybieniem terminu, rozpoznaniu podlegały wyłącznie zażalenia złożone przez T.L., A.R., Ł.K. oraz G.S..
W treści zażalenia skarżący szczegółowo opisali termin, kiedy dowiedzieli się o decyzji, a ponadto wskazali, iż zaskarżona decyzja narusza § 2 pkt 5, 6, 8, 9, 10, 11 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr XXIX/256/2002 Rady Gminy N. z dnia 29 kwietnia 2002 r.
Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu zażaleń, postanowieniem z dnia 24 lipca 2023 r. nr 51/2023, uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji w całości i orzekł o wznowieniu postępowania przed tym organem w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W myśl art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. normuje kwestie trybu i terminu wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania stanowiąc, iż podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a w przypadku, gdy strona wskazuje przyczynę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Ustalenie kwestii zachowania ww. terminu, daje organowi administracji architektoniczno - budowlanej możliwość podjęcia właściwego rozstrzygnięcia. W przypadku uchybienia terminowi, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. organ wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast w przypadku żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jeśli organ ustali, że decyzja której dotyczy postępowanie jest ostateczna i zachowany jest miesięczny termin do wniesienia podania, zobowiązany jest na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. postanowieniem wznowić postępowanie. Rzeczą istotną jest to, że w przypadku żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., organ nie bada przymiotu strony wnoszącego w zakończonym postępowaniu, jak to ma miejsce przy pozostałych przesłankach określonych w § 1 powyższego artykułu, gdyż jest to poddane analizie dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. W przypadku, gdy organ ustali, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania, wydaje decyzję na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., a gdy jest stroną postępowania organ przeprowadza postępowanie co do rozstrzygnięcia istoty sprawy i po jego zakończeniu wydaje właściwą decyzję stosownie do art. 151 k.p.a.
Wojewoda zauważył, że w przedmiotowej sprawie początkowo Starosta Łódzki [...] postanowieniem nr 54/2023 z dnia 23 lutego 2023 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r., a następnie postanowieniem nr 190/2023/O z dnia 13 czerwca 2023 r. uchylił własne postanowienie nr 54/2023 z dnia 23 lutego 2023 r. i odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją.
Przepisy art. 148 k.p.a. dokonują rozróżnienia daty początkowej terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania w zależności od przesłanki wznowienia. Stosownie do art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W związku z tym strona żądająca wznowienia postępowania jest zobowiązana do udowodnienia, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Organ administracji może przyjąć oświadczenie złożone w tym względzie przez stronę, poparte w razie potrzeby i możliwości, innymi dowodami. Zachowanie powyższego terminu musi być zatem udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze. Jeżeli organ uzna to oświadczenie oraz inne dowody przedstawione przez stronę za niewystarczające lub niewiarygodne, to przeprowadza we własnym zakresie postępowanie dowodowe umożliwiające ustalenie, czy rzeczywiście termin nie został zachowany przez stronę (por. wyrok NSA z 16 października 1998 r., III SA 2802/97 ).
Wojewoda przywołując orzecznictwo sądowe, które dotyczy kluczowego zwrotu "strona dowiedziała się o decyzji", wskazał, że bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania liczy się od dnia, w którym powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona poznała dokładnie treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy.
W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji przyjmując wersję niekorzystną dla skarżących bez wykazania, że termin na wniesienie podania o wznowienie postępowania dla skarżących rozpoczął swój bieg 7 grudnia 2022 r. ani kiedy w ogóle skarżący dowiedzieli się o wydanej decyzji, naruszył art. 7 k.p.a.
Wykazanie zachowania terminów, o jakich mowa w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. powinno sprowadzać się do przedstawienia takich dowodów, z których będzie niezbicie wynikało, z jednej strony: w jakim konkretnie dniu rozpoczął bieg termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, a z drugiej strony: że wskazana w podaniu data nie jest dowolna (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 6 czerwca 2017 r., II SA/Rz 44/17 ).
Z wyjaśnień skarżących wynika, że o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedzieli się w dniu 25 stycznia 2023 r. podczas rozmowy z inwestorem. W trakcie postępowania wznowieniowego z przyczyn, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a., inwestor wskazał, iż skarżący mogli dowiedzieć się o decyzji Starosty Łódzkiego [...] nr 512/2023 z dnia 17 października 2022 r. z treści tablicy informacyjnej umieszczonej na terenie budowy w dniu 7 grudnia 2022 r. Pełnomocnik inwestorów przedłożył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię dziennika budowy z wpisem kierownika budowy potwierdzającym zamieszczenie tablicy informacyjnej na budowie w dniu jej rozpoczęcia, tj. w dniu 7 grudnia 2022 r.
W ocenie organu odwoławczego, w okolicznościach niniejszej sprawy przyjęcie, że wnioskujący o decyzji dowiedzieli się z chwilą zamieszczenia tablicy informacyjnej budowy, nie jest niczym uzasadnione i nawet świadomość skarżących, że budowa jest prowadzona nie jest równoznaczna z dowiedzeniem się o konkretnej decyzji, dacie jej wydania oraz jej rozstrzygnięciu (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia sygn. akt II SA/Łd 786/22).
Zatem rozpatrując kwestię wykazania zachowania terminów, o jakich mowa w art. 148 § 2 k.p.a. oraz biorąc pod uwagę zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" organ wojewódzki uznaje, iż przyjąć należy, że wnioskujący o decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedzieli się w dniu 25 stycznia 2023 r. Podanie o wznowienie postępowania wniesione zostało w dniu 9 lutego 2023 r. Zatem uznać należy, iż podanie o wznowienie zostało wniesione w terminie krótszym niż jeden miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
W związku z zachowaniem terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. organ wojewódzki stwierdził, iż należy uchylić zaskarżone postanowienie Starosty Łódzkiego [...] nr 190/2023/O z dnia 13 czerwca 2023 r. oraz orzec o wznowieniu postępowania przed tym organem w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu na wniosek J.P. i M.F., pozwolenia obejmującego budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z usługami w części parteru (apteka i ambulatorium lekarskie) wraz z infrastrukturą techniczną w miejscowości K., obr. [...] K., gm. N., dz. nr ewid. [...]. Organ wojewódzki wznowił postępowanie w sprawie, zobowiązując organ I instancji do dalszego jego prowadzenia. W postępowaniu wznowieniowym organ I instancji winien ocenić przymiot strony wnioskujących i po przeanalizowaniu obowiązujących przepisów prawa, z których mogą wynikać ograniczenia w zabudowie działek skarżących spowodowane realizacją przedmiotowej inwestycji, wydać stosowne orzeczenie w sprawie.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J.P. i M.F., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie adwokata, podnieśli zarzuty naruszenia:
1. art. 148 § 1 i 2 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie przez Wojewodę Łódzkiego, że T. L., A.R., Ł. K. i G.S. dochowali terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania;
2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności oraz wadliwą ocenę materiału dowodowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, dowolne interpretowanie zgromadzonego materiału dowodowego i odmowę wiarygodności dokumentom urzędowym;
3. art. 80 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i dokonanie oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie w sposób kompleksowy jak nakazuje przepis, ale na podstawie nie popartych żadnymi dowodami twierdzeń podmiotów składających zażalenie, przy jednoczesnym uznaniu faktów ujawnionych w dokumencie urzędowym za wystarczające;
4. art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego, opierając stanowisko jedynie na domniemaniach, że świadomość skarżących, że budowa jest prowadzona nie jest równoznaczna z dowiedzeniem się o konkretnej decyzji;
5. art. 76 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż to co zostało stwierdzone w dokumencie urzędowym (dzienniku budowy) nie stanowi dowodu na to co zostało w nim stwierdzone, czyniąc jednocześnie organowi I instancji nieaktualny zarzut, iż nie przeprowadził właściwie postępowania w zakresie rozpoczęcia biegu terminu na wystąpienie z podaniem o wznowienie postępowania;
6. art. 124 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i brak jasnego uzasadnienia w miejsce, którego znajdują się lakoniczne, ogólne stwierdzenia dotyczące przedłożonych przez inwestorów dokumentów;
7. art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania, co przejawia się w naruszeniu zasady równego traktowania stron postępowania;
8. art. 45 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie iż dziennik budowy nie stanowi dokumentu urzędowego;
9. art. 45b ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie i pominięcie okoliczności, jakie dane znajdują się na tablicy informacyjnej umieszczonej na budowie.
Formułując takie zarzuty w ramach skargi skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia praw.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie należało wyeliminować z obrotu prawnego, choć nie z przyczyn zawartych w skardze.
Przedmiotem kontroli stało się postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 24 lipca 2023 r. nr 51/2023 1) uchylające w całości postanowienie Starosty Łódzkiego [...] z dnia 13 czerwca 2023 r. nr 190/2023/O o uchyleniu własnego postanowienia nr 54/2023 z dnia 23 lutego 2023 r. oraz odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu na wniosek J.P. i M.F., pozwolenia obejmującego budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z usługami w części parteru (apteka i ambulatorium lekarskie) wraz z infrastrukturą techniczną w miejscowości K., obr. [...] K., gm. N., dz. nr ewid. [...] i [...]) orzekające o wznowieniu postępowania przed tym organem w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r.
Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowić musi treść art. 148 § 2 k.p.a., zgodnie z którym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Podkreślenia wymaga, że z przepisu tego jednoznacznie wynika, że początkiem biegu terminu jest dowiedzenie się przez stronę o decyzji, co oznacza, że w toku czynności wstępnych związanych ze złożonym podaniem o wznowienie postępowania organ administracji ma obowiązek ustalić, kiedy strona dowiedziała się o decyzji, nie zaś kiedy mogła czy też powinna dowiedzieć się o jej wydaniu.
Zgodnie z art. 45a ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy Prawo budowlane kierownik budowy zobowiązany jest do umieszczenia na terenie budowy tablicy informacyjnej.
Jak dowodzili skarżący, z dziennika budowy wynika, że obowiązek umieszczenia tablicy informacyjnej został wykonany w dniu 7 grudnia 2022 r., a zatem termin do wniesienia podania rozpoczął bieg z tym dniem. Wnioskodawcy podnosili natomiast, że dowiedzieli się o decyzji z rozmów z inwestorem i sąsiadami w dniu 25/26 stycznia 2023 r., kwestionując sam fakt umieszczenia tablicy przed tą datą.
W ocenie Sądu, przyjęcie przez Wojewodę Łódzkiego daty powzięcia wiadomości o decyzji wskazywanej przez wnioskodawców jest prawidłowe i nie prowadzi do podważenia w tym zakresie zapisów dziennika urzędowego.
Przypomnienia bowiem również wymaga, że ustawodawca w art. 45b ust. 3 ustawy wymaga, aby tablicę informacyjną umieszczać w miejscu widocznym od strony drogi publicznej lub dojazdu do takiej drogi, na wysokości umożliwiającej jej odczytanie. Zapis w dzienniku budowy, że tablica została umieszczona nie oznacza automatycznie, że tablica była dostrzegalna i czytelna dla okolicznych mieszkańców czy zwykłego przechodnia. Kwestia tego, czy tablica była umieszczona na placu budowy już 7 grudnia 2022 r. nie jest natomiast istotna dla oceny dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Sąd w składzie orzekającym podziela bowiem pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 4 grudnia 2019 r., II OSK 168/18 (CBOSA), że okoliczność, iż na terenie budowy była w widocznym miejscu tablica informacyjna zawierająca m.in. dane o pozwoleniu na budowę świadczy wyłącznie o tym, że osoba mogła dowiedzieć się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, nie zaś, że o decyzji tej wiedziała. Tym samym organ był uprawniony do przyjęcia oświadczeń wnioskodawców o dacie "dowiedzenia się o decyzji" i uznania ich za wiarygodne, niezależnie od zapisów w dzienniku budowy.
Mimo że co do zasady organ II instancji prawidłowo przyjął, że termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania został dochowany, to jednak zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu.
Otóż, jak wynika z akt administracyjnych, Starosta Łódzki [...], postanowieniem nr 54/2023 z dnia 23 lutego 2023 r., wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia 17 października 2022 r.
Następnie, Starosta Łódzki [...], postanowieniem nr 190/2023/O z dnia 13 czerwca 2023 r., uchylił ww. postanowienie nr 54/2023 z dnia 23 lutego 2023 r. oraz odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r.
Z kolei Wojewoda Łódzki zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lipca 2023 r. nr 51/2023, uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji nr 190/2023/O z dnia 13 czerwca 2023 r. w całości i orzekł o wznowieniu postępowania przed tym organem w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r.
Wydanie zaskarżonego postanowienia wywołało zatem co do zasady ten skutek, że w obrocie prawnym funkcjonują dwa akty orzekające o wznowieniu z przyczyny, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (dotyczą tych samych wnioskodawców), postępowania przed organem I instancji w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Łódzkiego [...] nr [...] z dnia 17 października 2022 r., tj. kontrolowane postanowienie Wojewody Łódzkiego oraz postanowienie Starosty Łódzkiego [...] nr 54/2023 z dnia 23 lutego 2023 r. Do okoliczności tej nie odniesiono się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, z materiału aktowego nie sposób również jednoznacznie wyprowadzić przyczyn takiego stanu rzeczy, co naraziło organ odwoławczy na zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., gdyż nie doszło do należytego wyjaśnienia sprawy odnośnie do faktów, które mają znaczenie dla oceny prawidłowości podejmowanych rozstrzygnięć.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono jak w pkt 2 na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.
Ponownie rozpatrując zażalenie organ II instancji rozważy powyższe i podejmie rozstrzygnięcie uwzględniające relację do wszystkich podejmowanych na skutek podania o wznowienie postępowania aktów.
Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.