II SA/Łd 805/02

II SA/Łd 805/02 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-07-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka
Ewa Markiewicz
Jolanta Rosińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sentencja
Dnia 23 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie : Sędzia NSA Ewa Markiewicz, p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant sekretarz sądowy Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2004 roku na rozprawie przy udziale ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] znak [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz E. S. kwotę 30,- (trzydzieści) zł tytułem zwrotu wpisu sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w obrębia B., gmina Z., oznaczonej numerem 414/3, zapisanej w księdze wieczystej KW 7775, stanowiącej współwłasność M. J., R. J., R. J., M. W., E. S. oraz J. M. J.
Organ I instancji po rozpatrzeniu wniosku Zarządu Dróg Wojewódzkich w Ł. zatwierdził projekt podziału nieruchomości oznaczonej numerem 414/3 w taki sposób, iż w wyniku podziału powstały działki o numerach 414/8 i 414/9, przy czym działka nr 414/8 o pow. 189 m2 została przeznaczona pod chodnik. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że przedłożona przez wnioskodawcę decyzja Wójta Gminy Z. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla danej inwestycji określa, że działka nr 414/3 zgodnie z miejscowym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Z. położona jest w terenie przeznaczonym w pasie na głębokość 70 m od drogi wojewódzkiej pod budownictwo jednorodzinne, zabudowę zagrodową i usługi nieuciążliwe. Docelowa szerokość drogi wojewódzkiej to min. 35 m w liniach rozgraniczających. Wstępny projekt podziału uzgodniono postanowieniem z dnia [...], Nr [...].
W odwołaniu od powyższej decyzji E. S. stwierdziła, iż granica jej działki (nr 414/3) zmieniła swoje położenie na jej niekorzyść w stosunku do działki 413/1. Z posiadanych dokumentów granica powinna przebiegać przez środek słupa WN, który stoi w granicy działek nr 414/3 i 413/1. Nie wie na jakiej podstawie właściciel działki nr 413/1 postawił ogrodzenie za odnogami słupa, a geodeta potraktował to jako granicę jej działki, ponieważ różnica wynosi 1 m. W konkluzji odwołania E. S. wyraziła brak zgody na funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji z dnia [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach swojego stanowiska organ wywiódł, iż w dniu 14 września 1998 r. Urząd Wojewódzki w Ł. -Wojewódzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Filia w Z. przyjął do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego mapę nr 551-380/98 podziału działki nr 414 o powierzchni 1 ha 3617 m2, uregulowanej w księdze wieczystej KW [...]. Jako współwłaściciele nieruchomości wpisani do księgi zostali: E. S., A. F., J. J., K. J., S. J., J. J. i E. S.. Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości dotyczący wydzielenia gruntu pod budowę chodnika w obrębie B., gm. Z. na działkach oznaczonych numerami: 91/2, 405, 406, 407, 408/1, 408/2, 411/1, 411/2, 41 2, 413/1, 413/2, 414/1, 414/2, 414/3, 415, 416, 500/6, 500/10, 500/11, 500/12 i 502. Postanowienie uprawomocniło się w dniu 18 stycznia 2002 r., gdyż żaden z właścicieli nieruchomości nie wniósł zażalenia. Podział nieruchomości jest niezbędny w celu realizacji inwestycji polegającej na budowie chodnika wraz z odtworzeniem rowów, przepustów i zjazdów oraz likwidację kolizji po stronie wschodniej drogi wojewódzkiej Nr 702 na odcinku w miejscowości B., ustalonej w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Załącznikiem do decyzji zatwierdzającej projekt podziału działki jest mapa zaewidencjonowana w dniu 1 lutego 2002 r. w Starostwie Powiatowym w Z. pod nr 551-778/13/2002. Z porównania map i wykazu powierzchni obszar działki nie uległ zmianie. Zarzut E. S., że granica na mapie z 1 listopada 2002 r. została przesunięta nie jest więc uzasadniony. Możliwe, że na gruncie właściciel działki nr 413/1 przesunął ogrodzenie w stronę działki nr 414/3, ale to odwołująca się musi we własnym zakresie uregulować z sąsiadem. Dokumentacja została sporządzona prawidłowo i nie ma żadnych podstaw do zmiany mapy stanowiącej załącznik do decyzji I instancji.
Skargę na decyzję z dnia [...] złożyła E. S. W uzasadnieniu podała, iż po zapoznaniu się w miesiącu lipcu 2001 r. z projektem budowlanym wie, że granica działek nr 414/3 i 413/1 przebiega przez środek słupa WN. Potwierdza to również mapa nr 02.972/97 sporządzona przez Wojewódzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Filia w Z. W konkluzji wskazuje, że są to wystarczające dowody na to, iż mapa stanowiąca załącznik do decyzji I instancji sporządzona została nieprawidłowo, a organ II instancji nie dopatrzył się tych nieprawidłowości.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko reprezentowane w uzasadnieniu kontestowanej decyzji. Ustosunkowując się do argumentów skargi organ wyjaśnił jedynie, iż możliwym jest, że w terenie ogrodzenie zostało przesunięte przez co doszło do naruszenia granic, ale właściwa droga do rozstrzygnięcia tych nieprawidłowości to tryb postępowania sądowego przed sądem powszechnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu ).
Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej . Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.
Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie organ administracji naruszył przepisy art. 7, 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ uchybił bowiem obowiązkowi wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
Z przepisu art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika obowiązek organu administracji publicznej zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Organ administracji publicznej obowiązany jest zatem w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy ( art. 77 § 1 kpa ). Dowodem zaś może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (art. 75 § 1 zdanie pierwsze kpa ).
Skarżąca zasadnie zarzuciła, że z porównania złożonej przez nią mapy z dnia 14.09.1998 r. zaewidencjonowanej za nr 551-380/98 oraz mapy sporządzonej dla celów podziału zaewidencjonowanej w Starostwie Powiatowym w Z. za nr 551-778/13/2002 wynika inny przebieg granicy pomiędzy działką nr 414/3 stanowiącą jej własność, a sąsiednią działką oznaczoną nr 413/1. Na pierwszej z wymienionych map granica przebiega bowiem przez środek słupa energetycznego linii wysokiego napięcia, zaś na drugiej pochodzącej z 2002 r. linia granicy wytyczona została już na działce skarżącej, poza słupem. Należy również stwierdzić, że na mapie stanowiącej załącznik do postanowienia z dnia [...] opiniującego pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości dotyczący wydzielenia gruntu pod budowę chodnika linia rozgraniczająca obie działki przebiega w obrębie słupa.
Wbrew zatem stanowisku organu zaprezentowanemu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę usytuowanie słupa linii energetycznej na załączonej do decyzji organu I instancji mapie uległo zmianie w porównaniu do wcześniej sporządzonych map, a w konsekwencji zachodzi wątpliwość co do przebiegu granicy pomiędzy działką nr 414/3 a działką nr 413/1.
Zaistniała rozbieżność w przebiegu granicy winna być wyjaśniona w toku postępowania administracyjnego przed wydaniem ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, jako że mapa sporządzona dla celów podziału nieruchomości stanowi integralną część decyzji, a przebieg granicy pomiędzy poszczególnymi działkami musi być zgodny z rzeczywistym stanem prawnym.
Wtórne znaczenie w tej sytuacji ma fakt ewentualnego postawienia ogrodzenia przez właściciela działki nr 413/1 niezgodnie z przebiegiem granicy, która na każdej zaewidencjonowanej mapie winna znajdować się w tym samym miejscu.
Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami ) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji uznając, iż wydane one zostały z naruszeniem powołanych powyżej przepisów prawa procesowego.
O zwrocie poniesionych przez skarżącą kosztów wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. ) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami ).
W oparciu o art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku.