II SA/Łd 788/21

II SA/Łd 788/21 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-01-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-09-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Magdalena Sieniuć /przewodniczący/
Marcin Olejniczak
Sławomir Wojciechowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 1402/22 - Wyrok NSA z 2025-02-18
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 471
art. 25 i 27 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 34 ust. 1 - 2, ust. 3 pkt 1 i ust. 4, art. 35 ust. 1 i 3 - 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81, art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Dnia 26 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2022 roku sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę silosów zbożowych oddala skargę. dc
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...], znak: [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania J. Z., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] r. Nr [...] znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. P. pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę 5 silosów zbożowych (obiekty kategorii VIII), przenośnika kubełkowego z masztem oraz wagi najazdowej na działce nr ew. 40 położonej przy ul. A 2A w S..
Jak wynika z akt sprawy 21 czerwca 2016 r. do Starostwa Powiatowego w Z. wpłynął wniosek M. P. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla wskazanej wyżej inwestycji.
Postanowieniem z [...] r. Starosta [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji projektowej w terminie do 19 sierpnia 2016 r.
Ponieważ, 14 lipca 2016 r. do organu pierwszej instancji wpłynęła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. nakazująca rozbiórkę samowolnie wykonanej budowli instalacji suszarni na działce inwestora, na której projektuje się inwestycję, Starosta [...] 26 lipca 2016 r. wystosował do PINB-u pismo z pytaniem czy decyzja ta jest ostateczna. Dnia 4 sierpnia 2016 r. PINB w Z. poinformował, że 7 lipca 20026 r. wpłynęło odwołanie M. P. od decyzji PINB.
Z uwagi na toczące się przed [...] Wojewódzkim Inspektoratem Nadzoru Budowlanego w Ł. postępowanie dotyczące rozbiórki obiektu budowlanego - samowolnie wybudowanej budowli (instalacji suszarni z jej elementami; rampą betonową, koszem zasypowym, masztem stalowym z podajnikiem kubełkowym, dwoma silosami, suszarniami PECTUS i SM-a, nagrzewnicą GRASSa, agregatem ANDOR1A, zbiornikiem paliwa), postanowieniem z [...] r. Starosta [...] zawiesił postępowanie.
W związku z wpływem 9 września 2020 r. pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z 7 września 2020 r. informującego o dokonaniu rozbiórki obiektu, stwierdzonej podczas kontroli przeprowadzonej 30 lipca 2020 r. jak i wpływem postanowienia z [...] r. o umorzeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku w tytule wykonawczym nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z [...] r., na wniosek M. P., organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] r. podjął zawieszone postępowanie. Następnie, tego samego dnia, ponownie zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie.
Postanowieniem z [...] r. Starosta [...] ponownie zawiesił postępowanie ponieważ 14 października 2021 r. strona postępowania, wnosząc o wstrzymanie wydania pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji, powiadomiła, że inwestor nie wykonał nakazu rozbiórki nałożonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., załączając zdjęcia oraz kopie skarg z 9 października 2021 r. adresowanych zarówno do PINB-u w Z. jak i do WINB-u w Ł..
W związku z wpływem 7 grudnia 2020 r. pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdzającego że postępowanie w sprawie samowolnie wybudowanej budowli - instalacji suszami (ziarna np. kukurydzy) z jej elementami zostało przez organ szczebla powiatowego zakończone poprzez wydanie postanowienia z [...] r., które stało się ostateczne, a organ nie znalazł podstaw do dokonania oceny sposobu prowadzenia postępowania przez organ I instancji, postanowieniem z [...] r. Starosta [...] podjął zawieszone postępowanie.
Decyzją z [...] r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. P. pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę 5 silosów zbożowych (obiekty kategorii VIII) oraz przenośnika kubełkowego z masztem oraz wagi najazdowej na działce nr ew. 40 położonej przy ul. A 2A w S.. Odnosząc się do uwag dotyczących przedłożonej dokumentacji projektowej, zawartych m. in. w piśmie J. Z. z 14 października 2020 r., wyjaśnił, że zawarte w projekcie budowlanym rozwiązania przeciwpożarowe zostały uzgodnione przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, a w kwestii uwag dotyczących zabezpieczenia konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania zgodnie z art. 20 Prawa budowlanego, to projektant odpowiada za sporządzenie projektu w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma podstaw prawnych do weryfikowania rozwiązań technicznych zawartych w projekcie budowlanym. Natomiast, w kwestii pozostałych rozbieżności w dokumentacji to zostały one zakwalifikowane do błędów pisarskich i rachunkowych, które zostały poprawione przez projektanta.
W odwołaniu od tej decyzji J. Z. wniósł o jej uchylenie i orzeczenie o odmowie wydania pozwolenia na budowę albo zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu zakończenia postępowania w sprawie samowolnie wzniesionych obiektów. J. Z. zarzucił organowi pierwszej instancji wydanie decyzji z naruszeniem prawa, z uwagi na niewykonanie przez inwestora w całości nakazu rozbiórki (usunięcia wszystkich elementów instalacji suszarni), zgodnie z wydaną przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z [...] r. nakazującą inwestorowi i właścicielowi M. P. rozbiórkę obiektu budowlanego - samowolnie wybudowanej budowli - instalacji suszami z jej elementami: rampą betonową koszem zasypowym, masztem stalowym z podajnikiem kubełkowym, dwoma silosami, suszarniami PECTUS i SM-1, nagrzewnicą GRASSO, agregatem ANDORIA, zbiornikiem paliwa, zlokalizowanej w S. przy A 2A, na działce oznaczonej w ew. 40. Zdaniem odwołującego do dnia dzisiejszego rozbiórka ta nie została wykonana, gdyż na działce nadal pozostały: silos zbożowy 60 ton wraz z fundamentem (silos ten ujęty jest także w zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę), nagrzewnica Grasso 1100 KW wraz z fundamentem, suszarnia SM-1 (zawsze pracuje z pozostałymi obiektami budowlanymi - silosami zbożowymi, a nadto usytuowana jest przy koszu zasypowym znajdującym się przy 5 silosach 800 ton objętych skarżoną decyzją - w tym miejscu odbywać się będzie załadunek suszarni i rozładunek suszarni do silosów), suszarnia PECTUS (zostanie podłączona do kompleksu magazynowego 5 silosów), jest przestarzała i nie posiada wymaganych prawem filtrów i nie powinna być ujęta w nowo projektowanym obiekcie, jej cechą jest duża emisyjność pyłów i hałasu powyżej 55 decybeli, brudu), agregat ANDORIA, fundamenty jako pozostałości po 2 silosie. To co powinno zostać usunięte będzie jednak tworzyć funkcjonalną całość z nowo projektowanym obiektem. Odwołujący nie zgodził się ze stanowiskiem organów, że urządzenia pochodzące z instalacji, charakteryzujące się mobilnością nie wymagają usunięcia. Powyższe świadczy o rażącym łamaniu prawa i niedopełnieniu obowiązków przez PINB w egzekwowaniu decyzji dotyczącej rozbiórki. Organ administracji architektoniczno-budowlanej wydając pozwolenie na budowę naruszył więc art. 35 ust. 5 pkt 3 Pr. bud.
Powołaną na wstępie decyzją z [...] r. Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 735 – dalej w skrócie "k.p.a.") w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 – dalej w skrócie "Pr. bud.") oraz art. 25 i 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471 z późn.zm. – dalej w skrócie "ustawa zmieniająca"), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W jej uzasadnieniu organ stwierdził, że w związku ze złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia na budowę 21 czerwca 2016 r., zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 25 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Powyższe wiąże się również z koniecznością zastosowania art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej, stanowiącego, iż do zamierzeń budowlanych, realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych, w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26, przepisy, m.in. ustawy zmienianej w art. 1 (czyli ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.) stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Tym samym zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy w brzmieniu sprzed jej nowelizacji.
Wskazując w następnej kolejności na brzmienie art. 4 Pr. bud., art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Pr. bud., art. 33 ust. 2, art. 34, art. 35 ust. 1 Pr. bud. organ odwoławczy stwierdził, że inwestycja objęta zaskarżoną decyzją zlokalizowana jest na działce nr ew. 40, położonej w S. przy ul. A 2A, obręb ewidencyjny [...], jednostka ewidencyjna [...]. Teren inwestycji jest zabudowany m.in. od strony południowej dwukondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym, od strony zachodniej - w granicy z działką nr ew. 39 jednokondygnacyjnym budynkiem z pomieszczeniami gospodarczymi, który połączony jest zadaszeniem, wysokości przejazdu 5 m z usytuowanym w poprzek działki budynkiem z pomieszczeniami inwentarskimi. Całość zabudowy wraz z infrastrukturą techniczną towarzyszącą stanowi zabudowę zagrodową- gospodarstwo rolne. Projekt przewiduje budowę: pięciu silosów zbożowych w konstrukcji stalowej prefabrykowanej o łącznej pojemności wynoszącej 700 ton posadowionych na płytach fundamentowych: 2 silosów o pojemności 260 ton, średnicy 6,69 m i wysokości wynoszącej 9,66 m, 1 silosa o pojemności 100 ton, średnicy 5,35 m i wysokości 7,30 m, 1 silosa o pojemności 60 ton, średnicy 2,23 m i wysokości 7,18 m, 1 silosa lejowego o pojemności 20 ton, średnicy 1, 5 m i wysokości 7,60 m; przenośnika kubełkowego z masztem w konstrukcji stalowej o wysokości wynoszącej 13,10m; żelbetowej wagi najazdowej o wymiarach: szerokość 3,30 m i długość 18,06 m. Silosy, tworzące zespół obiektów w rozstawie głównych osi 7,32 m i 6,99 m, oznaczonych na rysunku projektu zagospodarowania terenu od nr 1 do nr 4 wraz z przenośnikiem kubełkowym z masztem usytuowanym między silosami oznaczonym nr 5, zaprojektowano w odległości wynoszącej 8,4 m od granicy wschodniej z działką nr ew. 41 (odległości mierzonej do najdalej wysuniętej obudowy silosa tworzącej styczną względem silosa), w odległości 24,0 m od granicy zachodniej z działką nr ew. 39 oraz w odległości ok. 32,0 m od budynku z pomieszczeniami inwentarskimi. Waga najazdowa została zlokalizowana w odległości wynoszącej 7,15 m od granicy zachodniej z działką nr ew. 39 i w odległości 8,0 m od budynku z pomieszczeniami gospodarczymi. Ponadto, od strony zachodniej silosów zbożowych na styku z płytą fundamentową silosu nr 1 i 2 zaprojektowano żelbetową ścianę oporową gr. 25 cm, długości 11,0 m i wysokości 2,0 m oznaczoną na rysunku projektu zagospodarowania nr 9. Projekt obejmuje również utwardzenie terenu z drogami dojazdowymi i placem manewrowym wielkości 20,0 m x 20,0 m oznaczony nr 10. Wzdłuż granicy zachodniej z działką nr ew. 39, za wagą najazdową i za budynkiem gospodarczym, na odcinku długości ok. 26,0 m, zaprojektowano szpaler zieleni średnio i wysokopiennej. Podobnie wzdłuż granicy wschodniej z działką nr ew. 41 zaprojektowano, na wprost silosów, szpaler zieleni o długości ok. 41,0 m średnio i wysokopiennej. Po zachodniej stronie inwestycja bezpośrednio graniczy z niezabudowaną działką nr ew. 39 - stanowiącą również własność inwestora M. P.. Po stronie wschodniej teren inwestycji bezpośrednio graniczy z zabudowaną budynkami gospodarczymi i budynkiem mieszkalnym, działką o numerze ew. 41, stanowiącą własność J. G.. Od południa teren inwestycji graniczy z działką drogową nr ew. 35/1 (ulica A o nawierzchni asfaltowej - droga wojewódzka nr [...]), z której prowadzi istniejący zjazd (oznaczony na PZT nr [...]). Wszystkie projektowane obiekty zlokalizowane zostały na terenie istniejącego gospodarstwa rolnego i zgodnie z opisem (str. 25 dokumentacji) będą pełnić funkcję magazynową do przechowywania zboża przeznaczonego jako pasza dla zwierząt tego gospodarstwa.
Dalej organ odwoławczy stwierdził, że na terenie, na którym znajduje się nieruchomość objęta pozwoleniem na budowę nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania. Inwestor, wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę, przedłożył decyzję z [...] r. o warunkach zabudowy oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. Analizując ustalenia decyzji o warunkach zabudowy, organ wojewódzki stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z wytycznymi, określonymi w decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy, dla inwestycji obejmującej budowę 5 silosów zbożowych, przenośnika kubełkowego wraz z masztem oraz wagi najazdowej w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym, na działce nr ew. 40 przy ul. A, w miejscowości S., gmina S., w zakresie warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustalono:
- wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni wnioskowanej działki nie może przekraczać 20% - warunek spełniony, w projekcie jest: 12,6%;
- powierzchnię biologicznie czynną, która nie może być mniejsza niż 40% - warunek spełniony, w projekcie jest: 70,0%;
- linię zabudowy zgodnie z zał. 1 - warunek spełniony, całość inwestycji zlokalizowana za wskazaną na załączniku graficznym nieprzekraczalną linią zabudowy;
- gabaryty projektowanych silosów: o łącznej pojemność silosów do 800,0 ton - warunek spełniony, łączna pojemność pięciu silosów wynosi 700 ton; wysokości każdego z projektowanych silosów: do 12,5 m - warunek spełniony, najwyższy silos posiada wysokość 9,66 m;
- wysokości projektowanego przenośnika kubełkowego wraz z masztem: do 16,0 m - warunek spełniony, wysokość masztu 13,10 m + ok. 1,10 m wystającej części podnośnika kubełkowego (jak wynika z pomiarów wykonanych przy pomocy skalówki - rys. nr 8 w skali 1:50 (str. 41 dokumentacji);
Ponadto decyzja o warunkach zabudowy określa następujące warunki w zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich: warunki ochrony przed pozbawieniem dostępu do drogi publicznej, inwestycja nie może ograniczać dostępu do drogi publicznej osobom trzecim - warunek spełniony, inwestycja nie pozbawia dostępu do drogi publicznej - ulicy A osobom trzecim; - warunki ochrony przed pozbawieniem dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - inwestycja nie może ograniczać dostępu światła słonecznego do pomieszczeń stałego pobytu - warunek spełniony, z uwagi na lokalizację inwestycji oraz jej gabaryty nie powoduje ona zacienienia i przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi; - warunki ochrony przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie - inwestycja nie może być przedmiotem emisji uciążliwości hałasu, spalin, zapylenia i wibracji na sąsiednie działki - warunek spełniony, opisany szczegółowo poniżej; - warunki ochrony przed zanieczyszczeniem wody, powietrza i gleby - inwestycja nie może być przedmiotem emisji hałasu, zanieczyszczeń do gruntu, powietrza i wód gruntowych oraz zapachów na sąsiedni działki- warunek spełniony, opisany szczegółowo poniżej.
Wobec powyższego Wojewoda [...] stwierdził, że planowana inwestycja jest zgodna z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy.
Organ drugiej instancji przechodząc do oceny zgodność projektowanej inwestycji z wymaganiami ochrony środowiska, stwierdził, że w pierwszej kolejności ocenie podlega czy przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2021 r., poz. 247 ze zm.). Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 nr 213, poz. 1397), przedsięwzięcia wymienione w katalogu mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, wymagają uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Przedmiotowe przedsięwzięcie inwestycyjne nie kwalifikuje się do żadnych z przedsięwzięć enumeratywnie wymienionych we wspomnianym rozporządzeniu, w tym również do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, i w związku z tym inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływana na środowisko, w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska i nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Organ wojewódzki zbadał również zgodność przedmiotowego projektu budowlanego z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2014 roku, poz. 81 ze zm. – dalej w skrócie "warunki techniczne"). Wskazując na regulację § 3 i 4 rozporządzenia organ podkreślił, że z akt sprawy wynika, iż 5 silosów zbożowych (2 silosy poj. 260 ton, 1 silos poj. 100 ton, 1 silos poj. 60 ton i 1 silos poj. 20 ton), o łącznej powierzchni zabudowy 115,55 m2, zlokalizowanych będzie w odległości 8,40 m od granicy nieruchomości - działki nr ew. 41, w odległości 24,0 m od granicy nieruchomości działki nr ew. 38. Od strony wschodniej odległość silosów zbożowych do najbliższego budynku gospodarczego, znajdującego się na działce nr 41, wynosi ponad 60,0 m, a do budynku mieszkalnego na tej nieruchomości wynosi ponad 118,0 m. Natomiast od strony zachodniej odległość silosów zbożowych do najbliższego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ew. 38, stanowiącej własność odwołującego, wynosi ponad 50,0 m.
W ocenie organu odwoławczego projektowana inwestycja spełnia wymagania określone w § 8 ust. 1 i 2 warunków technicznych, ponieważ z projektu zagospodarowania wynika, że w promieniu 8 m nie znajdują się pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi, budynki inwentarskie i gospodarcze, w promieniu 15 m nie znajdują się instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, składowiska węgla i koksu; silosy zaprojektowano w odległości 8,40 m od granicy z działką o nr ew. 41 i w odległości 24,0 m od granicy z działką nr 38. Spełnione są również warunki z § 8 ust. 2 warunków technicznych, ponieważ w odległości do 15 m nie znajdują się budynki przeznaczone na pobyt ludzi oraz od budynki inwentarskie, a najbliższe budynki mieszkalne znajdują się w odległości wynoszącej ponad 50,0 m. W sprawie spełnione są przesłanki z § 5 ust 1 i 2 warunków technicznych, ponieważ dojazd i dojście do projektowanych obiektów o gęstości obciążenia ogniowego strefy pożarowej nie przekraczającej 4000 MJ/m2, zapewnione zostanie poprzez drogę pożarową szerokości wynoszącej 3,5 m z uwagi na występowanie strefy zagrożenia wybuchem 20 i 21 określonych zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia. Spełnione są także wymagania określone § 10 i § 12 warunków technicznych, albowiem z rysunku projektu zagospodarowania wynika, że od strony zachodniej i wschodniej na odcinku odpowiednio 26,0 m i 41,0 m zaprojektowano szpaler zieleni średnio i wysokopiennej. Zachowane są przesłanki z § 39 pkt 1 i § 42 ust. 1 i 2 warunków technicznych, ponieważ zgodnie z projektem budowlanym (str. 25 i 33c dokumentacji) klasę odporności ogniowej dla konstrukcji nośnej określono jako R 30. Z opisu pt. OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA w pkt 3 w zakresie parametrów pożarowych występujących substancji palnych (str. 33c dokumentacji) wynika, iż w obiekcie będą składowane, materiały palne - zboże. Silosy zostaną wyposażone w instalację odgromową. Uziom otokowy został zaprojektowany wokół silosów. Przewidywana maksymalna gęstość obciążenia ogniowego nie przekroczy wartości 4000 MJ/m2 określonej zgodnie z Polską Normą PN-B-02852 "Ochrona przeciwpożarowa budynków. Obliczanie gęstości obciążenia ogniowego oraz wyznaczanie względnego czasu trwania pożaru". W zakresie oceny zagrożenia wybuchem pomieszczeń oraz przestrzeni zewnętrznych zgodnie z pkt 2 załącznika, określono strefę zagrożenia wybuchem jako 20 wewnątrz silosów, a strefę 21 wyznaczono w promieniu 3,0 m od obiektu, którą naniesiono zarówno na rysunek projektu zagospodarowania terenu (str. 24 dokumentacji) jak i na rysunek rzutu silosów (str. 34 dokumentacji). W zakresie sposobu zabezpieczenia przeciwpożarowego instalacji użytkowych, a w szczególności: wentylacyjnej, ogrzewczej, gazowej, elektroenergetycznej, odgromowej, obiekt chroniony jest poprzez zaprojektowany wokół silosów uziom otokowy stanowiący odgromową instalację piorunochronną. Główny wyłącznik prądu został zaprojektowany (zainstalowany) na tablicy sterującej przenośnika kubełkowego. Ponadto, w zakresie wyposażenia w gaśnice przewidziano 2 gaśnice przenośne proszkowe 6 kg każda i koc gaśniczy. Spełnione są również wymogi określone § 40 warunków technicznych, gdyż projektowane obiekty silosy i podajnik koszowy są w konstrukcji stalowej prefabrykowanej, a obudowę silosów stanowi blacha ocynkowana.
Zdaniem Wojewody [...] biorąc pod uwagę regulację § 3 ust 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (t.j. Dz.U.nr 124, poz. 1030), z projektu zagospodarowania wynika, że są dwa odrębne budynki o funkcji gospodarczej i inwentarskiej połączone zadaszeniem oraz budynek mieszkalny, a żaden z nich nie przekracza powierzchni 1 000 m2. Z rysunku projektu zagospodarowania (str. 24 dokumentacji), wynika że w odległości ok. 75 m od silosów zaprojektowano wraz z przyłączem średnicy 90 mm, hydrant podłączony do gminnej sieci wodociągowej o średnicy 225 mm, który wykonany będzie na podstawie odrębnego opracowania (str. 24 i 33c dokumentacji). Zgodnie z rysunkiem zagospodarowania (str. 24 dokumentacji), przewidziano również drogę pożarową o szerokości 3,5 m, połączoną istniejącym zjazdem z drogą wojewódzką. Budynki gospodarcze usytuowane w odległości mniejszej niż 5,0 m od drogi pożarowej posiadają od jej strony ściany pełne murowane o odporności REI 60, a droga pożarowa zakończona jest projektowanym placem manewrowym o wymiarach 20,0 m x 20,0 m, co spełnia zarówno § 12 ust. 9 i 12 ww. rozporządzenia. Ponadto, zarówno projekt zagospodarowania jak i rysunek rzutu silosów (str. 24 i 34 dokumentacji) został uzgodniony przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr inż. W. G., który stwierdził zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej i przyjął go bez uwag.
Sprawdzając zgodność projektowanej inwestycji z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 roku, poz. 1065 ze zm. – dalej w skrócie "rozporządzenie") organ odwoławczy stwierdził, że jest ona zgodna z tymi przepisami. O usytuowaniu projektowanych silosów względem innych obiektów w zakresie przesłaniania stanowi § 13 rozporządzenia. Jak stwierdził organ maksymalna wysokość przesłaniania projektowanych obiektów równa jest wysokości najwyższego z nich - to jest 14,20 m. W odległości równej wysokości przesłaniania nie znajdują się pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi. Z uwagi na odległość budynków mieszkalnych od projektowanej inwestycji, wynoszącej ponad 50 m w kierunku zachodnim i południowym, nie wystąpi również zacienianie, o którym mowa w § 60 rozporządzenia.
Następnie Wojewoda zwrócił uwagę na § 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie przypadków, w których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie wymaga pozwolenia (Dz.U. nr 130, poz. 881), w związku z art. 220 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska i stwierdził, że pozwolenia nie wymaga wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w przypadku instalacji do przechowywania owoców, warzyw, zboża, innych płodów rolnych lub leśnych (pkt 12 załącznika do ww. rozporządzenia). Dalej organ wskazał na brzmienie art. 112 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1396) i § 1 pkt 1 lit. a-i rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 15 października 2013 r. (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 112) w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku i stwierdził, że z uzupełnionego materiału dowodowego w postaci m.in. analizy akustycznej dla ww. przedsięwzięcia w oparciu o wykonany model obliczeniowy wraz z przedstawieniem mapy zasięgu hałasu emitowanego w czasie eksploatacji przedsięwzięcia, opracowanego przez mgr inż. P. K., reprezentującego firmę B ze Z., wynika że zasięg prognozowanego poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez przedmiotowe przedsięwzięcie o wartości powyżej 55 dB w porze dnia nie obejmuje terenów chronionych (terenów zabudowy zagrodowej i mieszkaniowej jednorodzinnej). W opracowaniu przyjęto, że hałas emitowany do środowiska będzie przez źródła dźwięku: ruchome - generowany przez pojazdy ciężkie (powyżej 3,5 t) związane z funkcjonowaniem gospodarstwa rolnego oraz stacjonarne - generowane przez istniejącą suszarnię mobilną i projektowany podnośnik kubełkowy. Do obliczeń, w odniesieniu do 8 h czasu pracy, przyjęto liczbę pojazdów (przejazdów) na godzinę określaną Q (poj./1h) w porze dnia dla pojazdu ciężkiego 4/8=0,5, o poziomie mocy akustycznej pojazdu wynoszącej 98,5 dB. Poziom mocy akustycznej źródła liniowego na 1 m długości w porze dnia wynosi 55,5 dB, natomiast w nocy 0,0 dB. W porze dziennej źródłami stacjonarnymi hałasu będzie istniejąca suszarnia mobilna o poziomie mocy akustycznej LWA=100 dB, czasu pracy 8h/8h oraz projektowany podnośnik kubełkowy o poziomie mocy akustycznej LWA =103 dB, czasu pracy 0,5h/8h. W tabeli prezentującej wartości obliczeniowe poziomu hałasu w punktach recepcyjnych P01 i P02 (tzw. punktach obliczeniowych), wyznaczonych na terenie chronionym akustycznie usytuowanych na wysokości 4,0 m n.p.t., zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r., w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (oznaczonych na mapie zasięgu hałasu kropką koloru żółtego), przedstawiono wyniki obliczeń, z których wynika, że w porze dnia obliczony poziom hałasu wynosi 51,3 dB dla punktu obliczeniowego P01, a dla P02 wynosi 50,8 dB. Wartości te nie przekraczają 55 dB, czyli na terenie inwestycji zostały zachowane dopuszczalne wartości hałasu dla terenu zabudowy zagrodowej. Punkty obliczeniowe P01 i P02 zlokalizowano odpowiednio na obszarze zabudowy zagrodowej w granicach działki nr ew. 38 (odwołującego) oraz na terenie zabudowy zagrodowej w granicach działki nr ew. 41. Dodatkowo dla zobrazowania graficznego wpływu inwestycji na klimat akustyczny wykreślono mapę zasięgu dla pory dnia- załącznik H1. Zasięg emitowanego hałasu na zewnątrz z ww. źródeł o wartości 55 dB rozchodzi się zarówno w kierunku północno-zachodnim obejmując niezabudowaną działkę nr ew. 39 jak i w kierunku południowo-wschodnim obejmując częściowo działkę nr ew. 41. Natomiast zasięg odziaływania hałasu o wartości do 50 dB, rozchodząc się równomiernie zarówno w kierunku północno-zachodnim i południowo-wschodnim, przekracza granice działki nr ew. 38 i nr ew. 41, obejmując obszar zabudowany jedynie budynkami niemieszkalnymi. W obszarze, w którym usytuowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny odwołującego podlegający ochronie akustycznej (50 dB w porze dziennej i 40 dB w porze nocnej), jak pokazuje zasięg emitowanego hałasu nie przekroczy poziomu hałasu wymaganego dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, określonego przez ustawodawcę. Izofona 50 dB, określona jako dopuszczalna dla zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej, przebiega na północ od istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego odwołującego i poziom określony właśnie dla zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej został dotrzymany. Natomiast w porze nocnej, brak jest występowania generatorów hałasu związanych z funkcjonowaniem gospodarstwa rolnego. Należy również dodać, iż dodatkowym zabezpieczeniem przed hałasem są zaprojektowane wzdłuż granicy zachodniej działki inwestora nasadzenia zieleni średnio i wysokopiennej, stanowiącej również dodatkową barierę dla hałasu, jak i ochronę przed kurzem czy pyłem. Ponadto, w celu ograniczenia oddziaływań akustycznych na środowisko w fazie eksploatacji planuje się zapewnić odpowiednią organizację pracy, zachować wysoką kulturę pracy, ograniczyć pracę pojazdów na biegu jałowym oraz dbać o dobry stan techniczny maszyn i urządzeń. Należy dodać, iż w ścianie budynku mieszkalnego odwołujących, zwróconej w stronę granicy działki nr ew. 39 brak jest jakichkolwiek otworów-okiennych czy drzwiowych, a okna budynku ukierunkowane są na północ i południe, gdzie od południa zwrócone są w stronę ulicy A- drogi o randze wojewódzkiej o wzmożonym ruchu samochodowym.
Organ odwoławczy nadmienił także, że tereny zabudowy zagrodowej związane z funkcjonowaniem gospodarstw rolnych i używaniem różnego rodzaju sprzętu rolnego, pojazdów czy maszyn rolniczych narażone są na uciążliwości zapachowe, odorowe czy kurz wytwarzany podczas pracy tych urządzeń. Zaprojektowana inwestycja spełnia normy hałasowe określone przepisami prawa. Jednocześnie odnosząc się do zapylenia i zalegania pyłu- łusek kukurydzy, w polskim ustawodawstwie brak jest obecnie uregulowań prawnych określających dopuszczalne stężenie odorów i zapachów w powietrzu oraz referencyjnych metod pomiarowych. Organem właściwym do kontroli w przedmiocie ochrony środowiska jest Inspekcja Ochrony Środowiska, a w sprawy związane z użytkowaniem obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem regulują przepisy prawa budowlanego, zwłaszcza art. 61 i art. 62 Pr. bud.
Odnosząc się do zarzutów odwołania w zakresie związania inwestora wymaganiami ochrony interesów osób trzecich określonych w decyzji o warunkach zabudowy organ drugiej instancji zwrócił uwagę na brzmienie art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. i stwierdził, że inwestor może prowadzić swoją działalność, niemniej jednak wszelkie uciążliwości, a za te należy uznać niewątpliwie immisje zapachowe, zapylenie czy hałas, nie mogą wykraczać poza granice jego nieruchomości. Kwestia respektowania przytoczonych zapisów decyzji o warunkach zabudowy, która jest ostateczna, jest domeną ochrony udzielanej w ramach postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. W postępowaniu administracyjnym (budowlanym) oceniono przedłożony projekt, który przewidywał, że obszar jego oddziaływania, a więc także ewentualne uciążliwości, nie będą wykraczać poza granice działki inwestycyjnej i pozostają zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto ustawodawca nie przewidział w polskim porządku prawnym ochrony powietrza przed zapachami, a jedynie przed określonymi substancjami w powietrzu. Zapach, czy też odór jest substancją niemierzalną, zaś jego odczuwanie w każdym przypadku ma charakter subiektywny. Na marginesie organ wyjaśnił, że podniesiona przez skarżącego w odwołaniu kwestia, dotycząca uchylenia decyzji z uwagi na art. 35 ust. 5 pkt 3 Pr. bud. jest niezasadna. W odniesieniu do decyzji z [...] r. Powiatowego Inspektora Nadzory Budowlanego w Z., nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego - samowolnie wybudowanej budowli przez M. P. 15 września 2020 r., PINB postanowieniem umorzył grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] PINB w Z. z [...] r. Z postanowienia wynika, że przeprowadzona 30 lipca 2020 r. kolejna kontrola wykazała, że dokonano rozbiórki elementów instalacji suszarni, co oznacza że obowiązek określony w decyzji o nakazie rozbiórki został wykonany w całości. Ponadto, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z 23 listopada 2020 r. wyjaśnił iż postępowanie w sprawie samowolnie wybudowanej budowli - instalacji suszarni (ziarna np. kukurydzy) z jej elementami zostało przez organ szczebla powiatowego zakończone poprzez wydanie ww. postanowienia z [...] r., które stało się ostateczne. Wobec powyższego art. 35 ust 5 pkt 3 Pr. bud. nie ma zastosowania w sprawie, choć w stanie prawnym mającym zastosowanie w niniejszej sprawie jego odpowiednikiem jest art. 35 ust. 5 Pr. bud.
[...] Łódzki stwierdził w dalszej kolejności, że do dokumentacji załączone zostało wymagane oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Dokumentacja projektowa zawiera informację dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zgodnie z art. 35 ust.3 pkt 3 Pr. bud. Przedstawiony projekt budowlany spełnia również wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1935). Wobec poczynionych ustaleń organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji odpowiada prawu, co uzasadniało utrzymanie jej w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. Z. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz przeprowadzenie postępowania dowodowego na podstawie dokumentów załączonych do skargi na okoliczność niekompletności projektu budowlanego i braku spełnienia przesłanek do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jego zdaniem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem:
I. przepisów prawa materialnego tj.
1) art. 34 ust. 3 pkt 1 Pr. bud. poprzez jego niewłaściwą wykładnię polegającą na zatwierdzeniu projektu budowlanego, w którym nie uwzględniono istniejących obiektów budowlanych na projektowanej działce a stanowiących urządzenia budowlane związane z projektowaną przez inwestora budową - mimo zgłaszanych w tym zakresie przez skarżącego uwag i przedstawienia dowodów;
2) art. 34 ust. 3 pkt 2 Pr. bud. poprzez jego niewłaściwą wykładnię polegającą na zatwierdzeniu projektu budowlanego, w którym pominięto określenie funkcji jaką będzie pełnić projektowana inwestycja;
3) art. 35 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 Pr. bud. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie przez organy obu instancji w toku postępowania wyjaśniającego spełnienia ustawowych przesłanego do zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę;
4) art. 35 ust. 4 Pr. bud. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przez organy obu instancji i wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę w sytuacji braku spełnienia ustawowych przesłanek do wydania przedmiotowych decyzji - w szczególności braku jej zgodności z decyzją o warunkach zabudowy a także wymaganiami w zakresie wymagań ochrony środowiska;
5) art. 81 Pr. bud. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i niewywiązanie się przez organy architektoniczno-budowlane obu instancji z ustawowych obowiązków sprawowania należytego nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego;
6) § 5 pkt 2 warunków technicznych, poprzez jego błędną wykładnię i przeprowadzenie analizy na podstawie niekompletnego projektu budowlanego i w konsekwencji przyjęcie, że projektowanej przez inwestora inwestycji wraz z urządzeniami budowlanymi został zapewniony dojście i dojazd przystosowany do ich użytkowania - w szczególności w zakresie projektowanej drogi pożarowej i jej szerokości,
7) § 12 warunków technicznych poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że projekt budowlany złożony przez inwestora spełnia warunki odizolowania projektowanej inwestycji (uciążliwej dla otoczenia), zaproponowanym przez inwestora pasem zieleni średnio i wysokopiennej,
II. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art. 7 k.p.a. w związku z art. 81 k.p.a., to jest naruszenia zasady prawdy obiektywnej poprzez niezapewnienie skarżącemu możliwości wypowiedzenia się do co do przeprowadzonych dowodów przed wydaniem przez organ II instancji decyzji w sprawie;
2) w konsekwencji naruszenie przez organ II instancji art. 10 § 1 k.p.a. , statuującego zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, art. 8 k.p.a. statuującego zasadę budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej oraz art. 6 k.p.a. statuującego zasadę działania organów administracji publicznej na podstawie przepisów prawa;
3) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji i w konsekwencji naruszenie pomimo istnienia podstaw faktycznych i prawnych do uchylenia decyzji organu I instancji, a wskazanych przez skarżącego w złożonym odwołaniu,
4) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego wadliwe zastosowanie i nieuzasadnienie w sposób wystarczający motywów swojego rozstrzygnięcia - w szczególności poprzez pominięcie przez organ II instancji ustosunkowania się do zarzutów powołanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji,
5) art. 128 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie zarzutu skarżącego zawartego w odwołaniu od decyzji, że na działce objętej nowo projektowaną inwestycją pozostają urządzenia / obiekty nie ujęte w projekcie budowlanym a stanowiące funkcjonalną całość wraz z projektowaną inwestycją.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842), zwanej ustawą covidową, znowelizowanym na mocy art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090), z dniem 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Na tle tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19, wyraził pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego".
Zważywszy na treść powyższej regulacji zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 21 grudnia 2021r., niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej, ziściły się bowiem warunki określone w tym przepisie. Rozpoznanie tej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej z 23 listopada 2021 r., jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku z uwagi na fakt, że organ oraz uczestnicy postępowania nie złożyli oświadczeń o możliwościach technicznych w zakresie uczestniczenia w tej rozprawie, mimo wezwania, co skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie tego przepisu, o czym strony zostały zawiadomione w drodze zarządzenia z 21 grudnia 2021r.
Wymagany przy tym, przywołaną wyżej uchwałą NSA, standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro wskazanym powyżej zarządzeniem strony zostały powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji (zarządzenie o rozprawie zdalnej z 23 listopada 2021 r.), z czego nie skorzystały.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji z [...] r. Wojewody [...], którą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 Pr. bud." oraz art. 25 i 27 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji stwierdza, iż nie narusza ona prawa.
W sprawie kwestią niesporną jest, że kontrolowane postępowanie toczy się od 2016 r., a inwestor pierwotnie zrealizował inwestycję w warunkach samowoli budowalnej w związku z czym wydana została decyzja o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego. Tutejszy Sąd wyrokiem z 30 sierpnia 2017 r. uchylił decyzję [...]WINB z [...] r. i ostatecznie [...]WINB decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję PINB z [...] r. o nakazie rozbiórki, która została wykonana przez inwestora.
Z uwagi na złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia na budowę 21 czerwca 2016 r., zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 25 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Powyższe wiąże się również z koniecznością zastosowania art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej, stanowiącego, iż do zamierzeń budowlanych, realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych, w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26, przepisy, m.in. ustawy zmienianej w art. 1 (czyli ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Tym samym zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy Prawo budowlane oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy w brzmieniu sprzed jej nowelizacji.
Punktem wyjścia do rozpoczęcia rozważań w tym zakresie winny stanowić przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a konkretnie jej art. 34 ust. 1, ust. 2, ust. 3 pkt 1 i ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 i 3. Jak stanowi pierwszy z wymienionych wyżej przepisów projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniach, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli są one wymagane (art. 34 ust. 1 Pr. bud.). Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (art. 34 ust. 2 Pr. bud.). Projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich (art. 34 ust. 3 pkt 1 Pr. bud.). Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 Pr. bud.). Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: pkt 1 - zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; pkt 2 - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 Pr. bud.). W razie niestwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, oraz spełnienia wymagań z art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - art. 35 ust. 4 Pr. bud.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że inwestor zrealizował pierwotnie orzeczony nakaz rozbiórki, a postępowanie w tym zakresie zostało ostatecznie zakończone. Ostatecznym postanowieniem z [...] r. PINB umorzył na wniosek inwestora grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] PINB w Z. z [...] r. Realizacja obowiązku rozbiórki została sprawdzona dwukrotnie w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych 07.04.2020 r. i 30.07.2020 r. Zaznaczyć trzeba, że w trakcie pierwszej kontroli ustalono, że do rozbiórki pozostały rampa betonowa, częściowo silosy, maszt stalowy. Podczas kolejnej kontroli ustalono, że dokonano rozbiórki elementów istniejącej suszarni, czyli rampy betonowej, kosza zasypowego, masztu stalowego z podajnikiem kubełkowym, dwóch silosów suszarni Pectus i SM-1, nagrzewnicy GRASSO, agregatu Andoria oraz zbiornika paliwa. Nadto przed wydaniem decyzji organ pierwszej instancji zweryfikował kwestię rzekomego niewykonania obowiązku rozbiórki, zwracając się pisemnie do [...]WINB o jej wyjaśnienie. Stanowisko [...]WINB zostało przedstawione w piśmie z 23.11.2020 r., co ostatecznie wyjaśniło sprawę orzeczonej rozbiórki.
Analiza akt sprawy dowodzi, że projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z wymaganiami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy, kwestie te zostały szczegółowo przeanalizowane w motywach kontrolowanej decyzji. Organ zweryfikował także zgodność projektu zagospodarowania terenu działki z przepisami technicznymi, czemu również dał wyraz z motywach decyzji, sporządzonych zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Zweryfikowano także zachowanie wymogów p-poż, wymogów ochrony środowiska, zachowania norm hałasowych. W toku postępowania odwoławczego dokumentacja projektowa została uzupełniona o analizę akustyczną, którą organ drugiej instancji poddał wnikliwej analizie trafnie dochodząc do wniosku, iż normy hałasowe zostaną zachowane. Co istotne w analizie jej autor uwzględnił do badań zarówno źródła ruchome – pojazdy ciężkie pow. 3,5 t i stacjonarne w postaci suszarni mobilnej i podnośnika kubełkowego, sporządzono także mapę obrazującą rozprzestrzenianie się hałasu, z której wynika, że zasięg prognozowanego poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez przedmiotowe przedsięwzięcie o wartości 50/55 dB w porze dnia nie obejmuje terenów chronionych akustycznie.
W kwestii zachowania wymogów ochrony środowiska organ wskazał, że nie jest wymagana decyzja środowiskowa, bowiem inwestycja nie kwalifikuje się do zawsze bądź potencjalnie oddziałujących na środowisko zgodnie z przepisami rozporządzenia z 2010 r.
W ocenie Sądu organy obu instancji, w kontekście powyższych rozważań i uwag poprawnie oceniły, że w sprawie brak jest podstaw do wydania decyzji negatywnej. Decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany co oznacza, że w sytuacji, gdy przedłożona przez inwestora dokumentacja odpowiada przepisom prawa, wówczas organ nie może odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę.
Jeśli chodzi o zarzuty skargi, to należy je ocenić jako niezasadne. Za szczegółowe rozwiązania projektowe przedstawione w projekcie budowlanym odpowiada projektant. Rola organu do badania zgodności projektu z przepisami technicznymi jest ściśle ograniczona brzmieniem art. 35 ust.1 pkt 2 Pr. bud. i ocena w tym zakresie, co dobitnie potwierdza zaskarżona decyzja została przeprowadzona. Na tej ocenie co do rozwiązań technicznych zawartych w projekcie opierać się musi również Sąd wobec braku innych ekspertyz czy przeciwnych dowodów.
Co do podnoszonej przez skarżącego rzekomej funkcji, którą w przyszłości ma pełnić inwestycja, to twierdzenia skarżącego opierają się wyłącznie na przypuszczeniach i na datę orzekania są nieweryfikowalne oraz nie mają żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Organ natomiast związany jest treścią wniosku o pozwolenia na budowę i załączonego projektu i nie może go samodzielnie modyfikować ani zmieniać.
Odnośnie oddziaływania obecnej działalności inwestora na teren nieruchomości skarżącego, to inwestor przewidział z obu stron swojej działki nasadzenia roślinne, nadto zaprojektowano od strony działki skarżącego ścianę oporową p.9 PZT żelbetową dł. 11m wys. 2,0m, aby zminimalizować negatywne oddziaływanie na tereny sąsiednie. Te zabezpieczenia są wystarczające dla ochrony interesów osób trzecich i takie rozwiązania zostały właśnie zaakceptowane w zaskarżonej decyzji.
Jeśli chodzi o zarzuty procesowe, to trafny jest jedynie zarzut naruszanie art. 10 § 1 k.p.a., gdyż decyzja II została wydana przed upływem terminu zakreślonego pismem z 15 czerwca 2021 r. Pismo to zostało dostarczone skarżącemu 5 lipca 2021 r., który wniósł swoje uwagi i zastrzeżenia w piśmie z 10. 07.2021 r. (data wpływu do organu – 13. 07.2021 r.), a więc po wydaniu decyzji. Wydaje się jednak, że stwierdzone uchybienie wobec zebranego materiału dowodowego i w kontekście podniesionych zarzutów pozostaje bez istotnego wpływu na wynik sprawy.
Zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. może odnieść skutek tylko wówczas, gdy doszło do uchybienia, a strona wykaże, że zarzucane organowi uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, najczęściej w zakresie postępowania dowodowego. Poza stawianym zarzutem naruszenia prawa skarżący nie wykazał, nie powiązał tego z konkretnymi czynnościami procesowymi, które zamierzał przeprowadzić i co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę toczy się od roku 2016 i w ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy jest kompletny.
Bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje i to, że skarżący do skargi załączył prywatną opinię akustyczną z 3 sierpnia 2021 r., sporządzoną już po wydaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dokument ten nie może więc rzutować na ocenę legalności kontrolowanej decyzji.
Reasumując, Sąd stwierdził, że przeprowadzone przez organy obu instancji postępowanie wyjaśniające, odpowiadało wymogom art. 6, art. 7, art. 8, 77 § 1 oraz art. 80 i art. 81 k.p.a., których to naruszenie podnosił skarżący. W motywach decyzji Wojewody sporządzonej zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. organ wyjaśnił przyczyny natury faktycznej i prawnej, które zadecydowały o jej podjęciu. Chybione są tym samym zarzuty skargi dotyczące naruszenia norm prawa procesowego i prawa materialnego. Natomiast sam fakt, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z oczekiwaniami i przekonaniami skarżącego, nie oznacza automatycznie jej wadliwości.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
m. d.