II SA/Łd 764/22

II SA/Łd 764/22 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-12-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska /przewodniczący/
Marcin Olejniczak /sprawozdawca/
Michał Zbrojewski
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2022 poz 1
art. 2 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Sędziowie Sędzia WSA Michał Zbrojewski Asesor WSA Marcin Olejniczak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 23 czerwca 2022 r. nr KO.4111.160.2022 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie dodatku osłonowego oddala skargę. dc
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach, decyzją z 23 czerwca 2022 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Bolimów z 27 kwietnia 2022 r., którą odmówiono H.W. przyznania dodatku osłonowego.
W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że przyznanie prawa do dodatku osłonowego zależne jest od spełniania kryterium dochodowego, przewidzianego przez przepisy ustawy z 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r., poz. ze zm. - dalej u.d.o.). Organ ustalił, że wnioskiem z 27 stycznia 2022 r. H.W. zwrócił się o wypłatę dodatku osłonowego. Z jego treści wynika, że wnioskodawca prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe, w skład którego wchodzi także jego żona – J.W. Głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe. Dochód rodziny w 2020 roku obejmował dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody uzyskane z gospodarstwa rolnego. Na potwierdzenie sytuacji dochodowej członków rodziny wnioskodawcy w aktach sprawy znajdują się: pozyskane z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów informacje o dochodzie osiągniętym w 2020 r. przez H.W. i jego żonę J.W. oraz pozyskane z systemu informatycznego ZUS informacje dotyczące wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne J.W. w 2020 r. Organ ustalił, że H.W. uzyskał dochód w wysokości 11885,60 zł brutto. Dochód ten pomniejszono o składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości 0 zł oraz należny podatek w wysokości 388 zł, co dało kwotę 11497,60 zł. J.W. uzyskała dochód w wysokości 27780 zł, który pomniejszono o składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości 4206,23 zł, należny podatek w wysokości 1431 zł oraz składki na ubezpieczenia zdrowotne w wysokości 2382,65 zł, co dało kwotę 19760,12 zł. W aktach sprawy znajdują się również oświadczenia H.W. z 27 stycznia i z 17 lutego 2022 r. o wielkości gospodarstwa rolnego jego lub członka gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wyrażonej w hektarach przeliczeniowych ogólnej powierzchni, złożonych pod odpowiedzialnością karną, z których wynika, że w 2020 r. powierzchnia posiadanego gospodarstwa rolnego H.W. wynosiła 1,745 ha przeliczeniowych, natomiast powierzchnia posiadanego gospodarstwa rolnego przez J.W. wynosiła 7,3305 ha przeliczeniowych. Na potwierdzenie wielkości wskazanych powierzchni gospodarstwa rolnego w hektarach do akt zostały załączone kserokopie decyzji z 28 stycznia 2020 r. w sprawie wymiaru podatku rolnego dla H.W. i J.W. Organ wskazał zatem, że dochód H.W. z gospodarstwa rolnego, przeliczony w wysokości wyliczonej według zasad określonych w art. 5 ust. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 111 ze zm. – u.ś.r.) wyniósł 6664,16 zł, natomiast dochód J.W. z gospodarstwa rolnego przeliczony w ten sam sposób to 27995,18 zł. W efekcie łączny dochód w rodzinie wnioskodawcy w 2020 r. wynosi 2746,54 zł na osobę i przekracza ustawowe kryterium dochodowe na osobę w gospodarstwie domowym wieloosobowym wynoszące 1500 zł o kwotę 1246,54 zł, i z tego względu w sprawie nie znajdzie również zastosowania art. 2 ust. 1 pkt 2 u.d.o.
W konkluzji Kolegium stwierdziło, że brak spełnienia przesłanki dotyczącej kryterium dochodowego rodziny wnioskodawcy skutkować musiał odmową przyznania dodatku osłonowego.
W skardze H.W. wniósł o jej uchylenie w całości. W jego ocenie
organ nie wskazał składników dochodu wchodzących w skład kryterium dochodowego. Dodał, że znany jest organom fakt, że od 1990 r. jest inwalidą, a źródłem utrzymania skarżącego jest renta w wysokości 913 zł miesięcznie. która nie wystarcza na bieżące pokrycie kosztów utrzymania. Posiada gospodarstwo rolne ale nie osiąga z niego żadnych dochodów, a wyliczona przez organ kwota 2,845,85 zł jest kwotą deklarowaną, zawyżoną i nie jest dochodem faktycznym. Wskazał, że jest osoba schorowaną, ponosi wysokie koszty zakupu leków, zakupu oparu, gazu i kosztów dojazdów do lekarza, a pozbawienie skarżącego dodatku osłonowego pogorszą jego sytuację życiową.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. - p.p.s.a.). Zgodnie z dyspozycją tego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Dokonując kontroli w ramach tak zakreślonej kognicji sądów administracyjnych, sąd doszedł do przekonania, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza, którą odmówiono skarżącemu przyznania dodatku osłonowego.
Zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatku osłonowego reguluje ustawa z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1 – u.d.o.).
Dodatek osłonowy jest świadczeniem przyznawanym na wniosek osoby zainteresowanej, której przeciętne miesięczne dochody gospodarstwa domowego jednoosobowego lub wieloosobowego w zależności od tego, czy osoba ubiegająca się jest osobą samotnie zamieszkująca i gospodarującą, czy członkiem gospodarstwa domowego wieloosobowego, nie przekraczają kwot określonych w art. 2 ust. 1 u.d.o., w myśl którego dodatek osłonowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym jednoosobowym, w którym wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981, 2105 i 2270) nie przekracza kwoty 2100 zł, oraz osobie w gospodarstwie domowym wieloosobowym, w którym wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych nie przekracza kwoty 1500 zł na osobę.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 u.d.o. dodatek osłonowy przysługuje osobie, o której mowa w pkt 1, w przypadku gdy wysokość jej przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych na osobę przekracza kwotę, o której mowa w pkt 1, w wysokości różnicy między kwotą dodatku osłonowego a kwotą, o którą został przekroczony przeciętny miesięczny dochód w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych na osobę. Kwoty dodatku osłonowego w zależności od liczebności gospodarstwa domowego spełniającego kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 u.d.o., zostały określone w art. 2 ust. 5 i ust. 6 u.d.o.
Z cytowanego wyżej art. 2 ust.1 pkt 1 ustawy wynika zatem, że dla ustalenia prawa do dodatku osłonowego konieczne jest spełnienie kryterium dochodowego, które dla wieloosobowego gospodarstwa domowego wynosi1500 zł.
Zgodnie z art. 2 ust. 14 u.d.o. do ustalenia przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta prawa do dodatku osłonowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 411 ust.10j-10o oraz 10r ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1973, 2127 i 2269).
W niniejszej sprawie ma zastosowanie znajdzie art. 411 ust. 10k pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, w myśl którego wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu, o którym mowa w ust. 10g, ustalana jest na podstawie dochodów osiągniętych w przedostatnim roku kalendarzowym poprzedzającym rok, w którym złożono złożonego w okresie od dnia 1 stycznia do 31 lipca danego roku. Skoro więc skarżący wniosek o wypłatę dodatku osłonowego złożył 27 stycznia 2022 r. to w świetle powyższego przepisu należało uwzględnić dochód osiągnięty w 2020 r. Ponadto zastosowanie w sprawie znajdzie także 411 ust. art. 10l p.o.ś., zgodnie z którym do ustalenia wysokości przeciętnego miesięcznego dochodu, o którym mowa w ust. 10g z gospodarstwa rolnego stosuje się przepisy art. 5 ust. 8-9 u.ś.r..
Wskazać zatem należy, że w myśl art. 3 pkt 1 lit. a i c u.ś.r. dochodem są - po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób – przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c, 30e i 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, a także inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym między innymi dochody uzyskane z gospodarstwa rolnego.
Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 8 u.ś.r., w przypadku ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego, przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 1/12 dochodu ogłaszanego corocznie w drodze obwieszczenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.
Według danych z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów skarżący w 2020 r. uzyskał dochód w wysokości 11497,60 zł, zaś jego żona J.W. 19760,12 zł, co nie jest kwestionowane. Ponadto materiał dowodowy zgromadzony przez organy w trakcie postępowania jednoznacznie wskazuje też na okoliczność posiadania przez H.W. gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,745 ha przeliczeniowych oraz posiadania gospodarstwa rolnego przez jego żonę o powierzchni 7,3305 ha przeliczeniowych. Wobec tego słusznie organy wyliczyły, dochód H.W. i J.W. z uwzględnieniem dochodu z posiadanych gospodarstw rolnych, wyliczonego według zasad określonych w art. 5 ust. 8 u.ś.r., ustalając go odpowiednio na kwoty: 6664,16 zł i 27995,18 zł. W konsekwencji prawidłowo został ustalony łączny miesięczny dochód na osobę w rodzinie wnioskodawcy w 2020 r. na kwotę 2746,54 zł. Konsekwencją tych ustaleń jest prawidłowe stwierdzenie, że skarżący nie spełnił kryterium dochodowego wskazanego w art. 2 ust. 1 pkt 1 u.d.o., warunkującego ustalenie prawa do dodatku osłonowego, wynoszącego w jego przypadku 1500 zł. Tak ustalony dochód powoduje także to, że w sprawie nie znajdzie również zastosowania art. 2 ust. 1 pkt 2 u.d.o.
W tym stanie faktycznym sprawy, wobec prawidłowego stwierdzenia, że skarżący nie spełnił kryterium dochodowego do przyznania dodatku osłonowego kwestionowania decyzja jest zgodna z prawem. Nie zmienia tego także argumentacja podniesiona w skardze. W ocenie sądu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dawałoby podstawę do wznowienia postępowania. Organy administracji obu instancji ustaliły istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zastosowały prawidłową podstawę prawną, a także uzasadniły swoje rozstrzygnięcia zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze sąd stwierdził, że pomimo, iż wynik przeprowadzonego postępowania jest niezgodny z oczekiwaniami strony skarżącej, nie może to oznaczać, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Decyzje w przedmiocie dodatku osłonowego, zgodnie z odpowiednio stosowanymi przepisami u.ś..r., mają charakter decyzji związanych, co oznacza, że sposób rozstrzygnięcia sprawy (samo przyznanie dodatku osłonowego, a także jego wysokość) nie został pozostawiony uznaniu organu administracji publicznej, ale jest ściśle determinowany przepisami prawa.
W tym stanie rzeczy skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.
k.ż.