II SA/Łd 719/25

II SA/Łd 719/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-10-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Robert Adamczewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 30 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 30 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 23 kwietnia 2025 roku znak: SKO.4160.31.2025 w przedmiocie odmowy udzielenie informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc
Uzasadnienie
II SA/Łd 719/25
UZASADNIENIE
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 23 kwietnia 2025 roku (znak: SKO.4160.31.2025), którym rozstrzygnięto o zwrocie wniosku skarżącego o wszczęcie postępowania administracyjnego. W skardze do sądu A. P. wyraźnie powołał się na art. 221 § 1 k.p.a. oraz wskazał, że kwestionowane rozstrzygnięcie "w istocie zamyka mi drogą do uzyskania informacji publicznej".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie o oddalenie.
Następnie na wezwanie sądu pełnomocnik strony podniósł, że powyższa skarga ma charakter skargi na brak udostępnienia informacji w trybie art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej i dotyczy odmowy udzielenia przez Prezydenta Miasta Pabianic informacji publicznej na wniosek skarżącego w sprawie wykreślenia działek o nr [...] oraz [...] z księgi wieczystej o nr KW [...] założonej dla nieruchomości należącej do skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest do dokonania oceny jej dopuszczalności, w szczególności do dokonania oceny czy z uwagi na przedmiot skargi sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.]. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt. 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt. 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt. 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt. 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego (pkt. 4a); opinie, o których mowa w art. 119 zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii (pkt. 4b); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt. 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt. 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt. 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt. 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt. 9).
Wobec wyraźnego powołania przez skarżącego w piśmie z 3 czerwca 2025 r. (w skardze kierowanej do sądu) art. 221 k.p.a. wyjaśnienia przede wszystkim wymaga, iż w ramach postępowania skargowego - uregulowanego w dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" - realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji RP prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie skargowo-wnioskowe ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów działu II k.p.a., ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej.
Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem zaś skargi powszechnej, przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a., może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie rozstrzyga się o indywidualnych prawach, a więc nie wydaje się aktów adresowanych do strony skarżącej, a jedynie zawiadamia się ją o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221-256 k.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienia NSA: z 22 czerwca 2021 r., II OSK 1156/21, z 20 maja 2021 r., II OSK 530/21).
Jednocześnie Sąd zauważa, że niniejsza sprawa związana jest ze sporem odnoszącym się do wezwania przez skarżącego Prezydenta Miasta Pabianic do wyjaśnienia dlaczego Prezydent Miasta Pabianic nie wystąpił do sądu w celu wpisania do księgi wieczystej nr [...] działek o nr [...] oraz [...]. Tu zaznaczenia jasno wymaga, że z akt zgromadzonych w tej sprawie wyraźnie wynika, iż żądanie skarżącego nie było oparte na przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Strona powołała powyższą ustawę po raz pierwszy dopiero w piśmie z 3 czerwca 2025 roku skierowanym już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Nie sposób zatem uznać, że skarżący skutecznie wszczął postępowanie przed organami administracji publicznej w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skoro tego nie uczynił, to obecnie nie istnieje substrat zaskarżenia, co dodatkowo czyni rozważaną skargę niedopuszczalną.
Sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ale wyłącznie w przypadkach wskazanych w ustawie (art. 3 § 2 i 3 ustawy p.p.s.a.). Zatem wniesiona w tej sprawie skarga powszechna do sądu administracyjnego na brak informacji nieokreślonej jako informacja publiczna nie przysługuje, gdyż tego typu sprawy nie należą do właściwości sądu administracyjnego.
Powyższe nie zamyka naturalnie skarżącemu drogi do wszczęcia postępowania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Oczekując jednak od organów administracji wszczęcia postępowania w tym trybie skarżący winien wprost sfomułować takie wniosek w oparciu o stosowne przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. organ nie może domyślać się, że takie jest zamysł skarżącego. Tym bardziej, iż – jak w tym przypadku – skarżący nie dość, iż w żadnym piśmie nie odwołał się do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, to jeszcze toku postępowania administracyjnego wprost podejmował polemikę z organem żądając wyjaśnienia braku konkretnych zachowań, a zatem niewątpliwie działał w oparciu o regulacje przepisów k.p.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
dc