II SA/Łd 7/25

II SA/Łd 7/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-03-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska
Magdalena Sieniuć /przewodniczący/
Marcin Olejniczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Odpady
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1587
art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3, pkt 5 lit. b, pkt 34  art. 41 ust. 1-2, 6a, art. 46 ust. 1 pkt 1-3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 6, art. 7, art. 7b, art. 106 § 3, 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2023 poz 40
art. 6, art. 7 ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.
Dz.U. 2024 poz 1130
art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 12 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska, Asesor WSA Marcin Olejniczak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2025 roku sprawy ze skargi R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 30 października 2024 roku nr SKO.4170.141.2024 w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oddala skargę. ał
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, postanowieniem z 30 października 2024 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art 106 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), art. 41 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r., poz. 1587, ze zm.) utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta Brzeziny z 2 lipca 2024 r., opiniujące negatywnie wniosek R. spółki z o.o. z siedzibą w W. o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na wydzielonym terenie działki nr [...] przy ul. [...] w B.
Z akt sprawy wynika, że Marszałek Województwa Łódzkiego pismem datowanym na 17 czerwca 2024 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta Brzeziny o zaopiniowanie wniosku R. spółki z o.o. o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów B. na działce nr [...], zlokalizowanej przy ul. [...]. Wnioskodawca przewiduje zbieranie i magazynowanie odpadów innych niż komunalne o kodach: 03 03 07, 03 03 99, 07 02 13, 15 01 01, 15 01 02, 15 01 03, w maksymalnej ilość łącznie 3625,00 Mg.
Burmistrz Miasta Brzeziny, postanowieniem z 2 lipca 2024 r., na podstawie art 41 ust. 6a ustawy o odpadach zaopiniował negatywnie wniosek spółki.
W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji ocenił możliwość prowadzenia działalności w zakresie gospodarowania odpadami zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i stwierdził, że działalność na zbieranie odpadów B. na działce [...] jest nie zgodna z ustaleniami planu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymując w mocy powyższe postanowienie, wyjaśniło, że w dniu 24 czerwca 2016 roku Rada Miasta Brzeziny podjęła uchwałę Nr XXV/158/2016 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Brzeziny dla jedenastu obszarów położonych na terenie miasta. Zmiana planu objęła działkę nr [...] oznaczoną w planie symbolem 5-5Pu. Ustalenia szczegółowe dla terenu 5-5Pu zostały zawarte w § 84 ust. 1 planu, zgodnie z którym dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 5-1Pu, 5-2Pu, 5-5Pu, 5-6Pu i 5-7Pu ustala się przeznaczenie: podstawowe: obiekty produkcyjne, składy i magazyny (pkt 1); uzupełniające: zabudowa usługowa (pkt 2). Z kolei § 84 ust. 2 planu stanowi, że dopuszcza się realizację usług w samodzielnych budynkach lub jako wbudowane w budynki produkcyjne, a w myśl § 84 ust. 3 planu dla terenów, o których mowa w ust 1, ustala się możliwość realizacji przeznaczenia uzupełniającego stanowiącego nie więcej niż 45 % powierzchni przeznaczonej pod przeznaczenie podstawowe.
Kolegium wskazało dalej, że działalność polegająca na zbieraniu odpadów jest inwestycją związaną z gospodarką odpadami, na co wskazuje definicja gospodarowania odpadami, zawarta w art. 3 pkt 2 ustawy o odpadach. Tego typu działalność została uregulowana w § 111 m.p.z.p., zgodnie z którym dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 8-1O ustala się przeznaczenie podstawowe: infrastruktura techniczna - gospodarowanie odpadami. Kolegium powołało także przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które w załączniku 4 nr 1 wskazuje gospodarowanie odpadami jako tereny infrastruktury technicznej i oznacza symbolem "O" - gospodarowanie odpadami. Tak też zostało to ustalone w analizowanym planie, dla terenu oznaczonego symbolem 8-1O. Dodano, iż przeznaczenie terenu w odniesieniu zarówno dla terenu 8-1O jak i 5-5Pu zostało ustalone na podstawie, obowiązującego w chwili sporządzania planu miejscowego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Nr XLII/190/2013 Rady Miasta Brzeziny z 26 września 2013 r. w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Brzeziny, ponieważ zgodnie z zapisami art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W konsekwencji Kolegium podzieliło pogląd organu pierwszej instancji, że działalność polegająca na zbieraniu odpadów na działce [...] nie może być uznana za zgodną z ustalonym w planie tego terenu oznaczonego symbolem 5-5Pu z przeznaczeniem na: obiekty produkcyjne, składy i magazyny oraz uzupełniająco zabudowę usługową. Tego typu inwestycje mogą być zrealizowane na podstawie zapisów planu na terenie oznaczanym symbolem 8-1O. Tym samym zamierzenie inwestycyjne wskazane we wniosku jako sprzeczne z zapisami planistycznymi nie może uzyskać pozytywnej opinii organu. Dodano, że tereny oznaczone symbolami P i O mają odmienne przeznaczenie, a opisujące je zwroty nie są synonimami. Zatem, jeśli na danym terenie nie wprowadzono oznaczenia symbolem O, to nie jest na nim dopuszczalne prowadzenie gospodarowania odpadami. Przy czym, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 u.o. za gospodarowanie odpadami należy uznać zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami.
W skardze spółka zarzuciła naruszenie:
- art. 7, art. 7a § 1, art. 8 § 1 i 2 oraz art. 77 § 4 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na całkowitym pominięciu przy wydawaniu zaskarżanych postanowień zarówno przez organ pierwszej, jak i drugiej instancji, okoliczności, że wniosek spółki dotyczy drugiego (kolejnego) zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów na działce nr [...], której zgodność z wyznaczonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem podlegała już pozytywnej ocenie kilku organów administracji publicznej (Starosty Brzezińskiego, Marszałka Województwa Łódzkiego, a także Burmistrza Miasta Brzeziny), a równocześnie nie nastąpiła żadna zmiana okoliczności faktycznych i prawnych, która uzasadniałyby odstąpienie od dotychczasowej oceny w przedmiotowym zakresie, w szczególności zaś powołana przez organy obu instancji zmiana planu miejscowego dokonana na mocy uchwały Rady Miasta Brzeziny z 24 czerwca 2016 r. takiej okoliczności nie stanowiła, jako, że nie zmieniła ona dotychczasowego przeznaczenia nieruchomości, na której spółka prowadzi działalność gospodarczą, ani wzajemnego układu przestrzennego terenów przeznaczonych pod obiekty produkcyjne, magazyny i składy i terenów przeznaczonych pod gospodarowanie odpadami na terenie Gminy - Miasta B., zatem pominięcie dotychczas wydanych na rzecz spółki rozstrzygnięć administracyjnych, które tworzyły po stronie spółki chronione prawnie, uzasadnione oczekiwanie uzyskania opinii pozytywnej dla kontynuowania prowadzonej już na nieruchomości działalności gospodarczej, i przyjęcie odmiennej od dotychczasowej - niekorzystnej dla spółki, interpretacji przepisów planu miejscowego, narusza rażąco zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów władzy publicznej;
- § 84 ust. 1, w zw. z § 111 ust. 1 uchwały Rady Miasta Brzeziny z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Brzeziny dla jedenastu obszarów położonych na terenie miasta, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu ad hoc, że przeznaczenie w planie miejscowym określonej jednostki planistycznej pod tereny infrastruktury technicznej - gospodarowanie odpadami wyklucza możliwość prowadzenia działalności gospodarczej z zakresu gospodarowania odpadami na terenie o innym przeznaczeniu, w sytuacji gdy sam fakt wyodrębnienia w planie miejscowym terenów dedykowanych takiemu przeznaczeniu nie oznacza, że na terenach o innym przeznaczeniu, nie jest możliwa realizacja przedsięwzięć z zakresu gospodarowania odpadami, a ocena zgodności planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia postanowień planu musi być bowiem dokonywana każdocześnie indywidualnie z perspektywy cech danego przedsięwzięcia i postanowień szczególnych planu, a w świetle znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów zmiany planu miejscowego z 2016 r. kontynuowanie przez spółkę dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej z zakresu zbierania odpadów na działce [...] wpisuje się w przeznaczenie określone dla tej nieruchomości w planie pod obiekty produkcyjne, magazyny i składy i równocześnie nie jest wyłączone przepisami szczególnymi planu dedykowanymi niektórym przedsięwzięciom z zakresu gospodarowania odpadami;
- art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., w zw. z art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach, w zw. z § 84 ust. 1, w zw. z § 111 ust. 1 m.p.z.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na utrzymaniu przez Kolegium w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, w sytuacji gdy w sprawie nie wystąpiły żadne uzasadnione podstawy do negatywnego zaopiniowania wniosku spółki.
Wobec powyższego spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest bezzasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - p.p.s.a.)., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587 ze zm.), organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu, jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia. W przypadku niewydania opinii w terminie określonym w art. 106 § 3 k.p.a. przyjmuje się, że wydano opinię pozytywną (ust. 6b u.o.). Stosownie do art. 106 § 3 k.p.a. organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia mu żądania, chyba że przepis prawa przewiduje inny termin.
Wynikające z art. 41 ust. 6a u.o. upoważnienie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów, do zajęcia w przewidzianym prawem stanowiska w formie opinii stanowi formalną przesłankę wydania decyzji administracyjnej udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów (art. 41 ust. 1-2 u.o.). Przy czym co należy podkreślić, opinia jako najluźniejsza forma współdziałania organów administracji publicznej nie jest prawnie wiążąca dla organu prowadzącego postępowanie główne, a jej charakter zbliżony jest do konsultacji, czy też doradztwa. Należy również zaznaczyć, iż z brzmienia art. 41 ust. 6a u.o. wynika, że ustawodawca nie sprecyzował zakresu opinii wydawanej w trybie powołanego przepisu.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż uwzględniając wyrażoną w art. 6 k.p.a. zasadę praworządności nakładającą na organy administracji publicznej działania na podstawie i w granicach obowiązujących przepisów prawa, opinia, o której mowa w art. 41 ust. 6a u.o. winna być oparta o porządek prawny i powinna zasadniczo nawiązywać do kompetencji i zadań publicznych organu opiniującego, zbieżnych z istotą sprawy prowadzonej przez organ właściwy do podjęcia decyzji w trybie art. 41 ustawy. W orzecznictwie wskazuje się również, że pomimo braku określenia przez ustawodawcę zakresu przedmiotowej opinii, uzasadnione w tym zakresie jest uwzględnienie treści art. 46 ust. 1 pkt 1-3 u.o., zgodnie z którym właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami: 1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska; 2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami; 3) jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego. Przy czym co należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, to na organie prowadzącym postępowanie główne, a nie na organie opiniującym, spoczywa obowiązek poczynienia ustaleń faktycznych w zakresie niezbędnym do zastosowania określonego przepisu materialnoprawnego i tym samym merytorycznego załatwienia sprawy (por. wyrok WSA w Krakowie z 19 marca 2021 r., II SA/Kr 13/21; wyrok WSA w Lublinie z 21 września 2021 r., II SA/Lu 275/21; WSA w Rzeszowie z 19 maja 2021 r., II SA/Rz 57/21; WSA w Łodzi z 18 czerwca 2019 r., II SA/Łd 212/19 - orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40) do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W myśl zaś art. 7 ust. 1 u.s.g. zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Przy czym z uwagi na użycie kwantyfikatora "w szczególności" katalog zadań wymienionych w art. 7 ust. 1 u.s.g. ma charakter otwarty. Jako jedno z przykładowych zadań własnych ustawodawca wskazał sprawy dotyczące ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej. Nie ulega wątpliwości, że gospodarowanie odpadami związane jest z ochroną środowiska i ochroną przyrody oraz może dotyczyć także gospodarki wodnej.
Zaznaczyć należy, że opinia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) podejmowana na podstawie art. 41 ust. 6a u.o., powinna konsekwentnie nawiązywać do okoliczności faktycznych relewantnych ze względu na kompetencje i zadania publiczne organu zbieżne z istotą sprawy. Organ opiniujący powinien więc ustalić stan faktyczny w zakresie okoliczności istotnych dla dokonania przez niego oglądu sprawy, co do której zajmuje stanowisko, mając na względzie art. 106 § 4 k.p.a.
W ocenie sądu użyte w tym przepisie sformułowanie "może" nie oznacza, że wyjaśnienie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do zajęcia stanowiska pozostawiono uznaniu organu współdziałającego. Wykładnia art. 106 § 4 k.p.a. powinna być spójna z zasadą wyrażoną w art. 7b k.p.a., która nakłada na organy administracji publicznej obowiązek współdziałania ze sobą w zakresie niezbędnym dla organu właściwego do wydania decyzji do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. Zasada wynikająca z art. 7b k.p.a. nawiązuje treściowo do zasady prawdy materialnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., wobec której nie może pozostać obojętny także organ podejmujący współdziałanie w "słabszej" formie, jaką jest opiniowanie. Podkreślić trzeba, że również takie stanowisko ma znaczenie. Stanowi ono wszakże element materiału dowodowego uwzględnianego przy wyborze właściwego rozstrzygnięcia w sprawie (zob. M. Romańska, w: H. Knysiak-Sudyka, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2019, s. 757).
Istota sporu sprowadza się do kwestii sprzecznego z prawem – zdaniem spółki – uznania przez organy, że działalność objęta wnioskiem o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów B. na działce nr [...], zlokalizowanej przy ul. [...], polegająca na zbieraniu i magazynowaniu odpadów innych niż komunalne o kodach: 03 03 07, 03 03 99, 07 02 13, 15 01 01, 15 01 02, 15 01 03 w maksymalnej ilość łącznie 3625,00 Mg jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obowiązującym na tym terenie wprowadzonym uchwałą Rady Miasta Brzeziny z dnia 24 czerwca 2016 roku Nr XXV/158/2016 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Brzeziny dla jedenastu obszarów położonych na terenie miasta, która to zmiana objęła działkę nr [...] oznaczoną symbolem 5-5Pu.
Bezspornym jest, że działka ewidencyjna nr [...], zlokalizowana jest B., przy ul. [...] na terenie oznaczonym w m.p.z.p. symbolem 5-5Pu z przeznaczeniem na: obiekty produkcyjne, składy i magazyny oraz uzupełniająco zabudowę usługową (§ 84 ust. 1 planu). Dla tego terenu plan dopuszcza realizację usług w samodzielnych budynkach lub jako wbudowane w budynki produkcyjne (§ 84 ust. 2) oraz ustala możliwość realizacji przeznaczenia uzupełniającego stanowiącego nie więcej niż 45 % powierzchni przeznaczonej pod przeznaczenie podstawowe (§ 84 ust. 3). Podobnie poza sporem pozostaje to, że działka ta nie zmieniła swego przeznaczenia po uchwaleniu zmiany planu uchwałą z 24 czerwca 2016 r. Obecnie obowiązujący plan miejscowy w § 7 ust. 1 plan ustala przeznaczenie terenów na których jest zlokalizowana działa jako Pu - teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów z zabudową usługową.
Jednak kluczową dla rozpatrywanej sprawy jest regulacja § 9 pkt 11 aktualnego m.p.z.p., wprowadzająca zakaz składowania odpadów i magazynowania złomu, za wyjątkiem terenów infrastruktury technicznej – gospodarowanie odpadami, które to tereny w myśl § 7 ust. 1 pkt 26 m.p.z.p. zostały oznaczone symbolem O - teren infrastruktury technicznej – gospodarowanie odpadami. Wskazane regulacje planistyczne zostały zawarte w Rozdziale 2 zatytułowanym Ustalenia ogólne, odnoszą się zatem do wszystkich terenów objętych uchwałą Rady Miasta Brzeziny z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Brzeziny dla jedenastu obszarów położonych na terenie miasta. Jednocześnie co warte podkreślenia, poprzednio obowiązujący plan miejscowy zatwierdzony uchwałą Rady Miasta Brzeziny z dnia 29 listopada 2004 r. Nr XXVII/120/04 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Brzeziny (Dz. Urz. Województwa Łódzkiego z 2005 r., nr 51, poz. 534) nie zawierał zakazu odpowiadającego treści § 9 pkt 11 aktualnego m.p.z.p.
Dla porządku dodać wypada, że zgodnie § 16 obecnego planu w zakresie gospodarki odpadami ustala się:
1) odbiór odpadów komunalnych na zasadach zawartych w przepisach odrębnych;
2) obowiązek magazynowania odpadów produkcyjnych i pochodzących z działalności usługowej w wyznaczonych miejscach w obrębie każdej nieruchomości oraz prowadzenie selektywnej zbiórki;
3) obowiązek odbierania odpadów produkcyjnych i pochodzących z działalności usługowej z każdej nieruchomości przez przedsiębiorców uprawnionych do odbioru odpadów, a następnie ich wywóz do miejsc odzysku lub składowania i unieszkodliwiania.
Plan nie definiuje działalności produkcyjnej. Przez działalność produkcyjną należy zatem rozumieć proces, składający się z działań wykonywanych w danym zakładzie w celu wytworzenia, (z materiałów, półfabrykatów, części maszyn i ich zespołów) gotowych wyrobów (Nowa Encyklopedia Powszechna PWN tom 5, str. 336 z 1997 r.), w odróżnieniu od działalności usługowej, przez którą plan rozumie działalność związaną z prowadzeniem czynności świadczonych na rzecz ludności i firm, przeznaczoną dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej oraz ogólnospołecznej, nie związaną z działalnością produkcyjną (§ 5 ust. 1 pkt 16). Odpadem produkcyjnym będzie natomiast materiał powstający jako efekt uboczny procesów produkcyjnych, przy czym odpad, w myśl ustawy o odpadach to każda substancja lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany.
Tymczasem działalność skarżącej spółki nie mieści się ww. pojęciach. Polega ona na zbieraniu odpadów, czyli działalności związanej z gospodarką odpadami. Wynika to z przepisów ustawy o odpadach, w myśl której pod pojęciem gospodarowania odpadami rozumie się zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami (art. 3 ust. 1 pkt 2). Dodać należy, że w myśl ustawy gospodarka odpadami to wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami (art. 3 ust. 1 pkt 3), a magazynowanie odpadów to m.in. tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów (art. 3 ust. 1 pkt 5 lit.b). Nadto przez zbieranie odpadów, w myśl art. 3 ust 1 pkt 34 u.o., rozumie się gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit. b.
Mając na uwadze powyższe regulacje bezspornie spółka prowadzi działalność związana z gospodarowaniem odpadami, która to działalność, mając na uwadze zakaz wynikający z § 9 pkt 11 planu, dozwolona jest na terenie oznaczonym symbolem 8-1O, dla którego przepis § 111 m.p.z.p. ustala przeznaczenie podstawowe jako infrastrukturę techniczną - gospodarowanie odpadami.
Rodzaj prowadzonej przez spółkę działalności wynika wprost z treści wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na wydzielonym terenie działki nr [...].
Wobec powyższego sąd podziela stanowisko organów, że prowadzona przez spółkę działalność nie jest zgodna z ustalonym w planie przeznaczeniem terenu 5-5Pu (obiekty produkcyjne, składy i magazyny oraz uzupełniająco zabudowa usługowa). Prowadzenie tego rodzaju działalności plan przewiduje na terenie oznaczonym symbolem 8-1O, wprowadzając jednocześnie zakaz składowania odpadów i magazynowania złomu, za wyjątkiem terenów infrastruktury technicznej – gospodarowanie odpadami.
Odnosząc się to zarzutów skargi sąd zaznacza, że zasadnie spółka podnosi, iż - co do zasady – sam fakt wyodrębnienia w planie miejscowym terenów dedykowanych prowadzeniu gospodarki odpadami nie oznacza, że na terenach o przeznaczeniu pod zabudowę produkcyjno-usługową nie jest możliwa realizacja przedsięwzięć z zakresu gospodarowania odpadami. Jak słusznie podnosi spółka w treści skargi ocena zgodności planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia postanowień planu musi być dokonywana każdocześnie indywidualnie z perspektywy cech danego przedsięwzięcia i postanowień szczególnych planu. Inaczej mówiąc prowadzenie tego rodzaju działalności może być realizowane na terenach oznaczonych w planie symbolem P/U tylko w takiej sytuacji, w której postanowienia planu miejscowego tego nie zakazują. W realiach niniejszej sprawy taka sytuacja nie występuję, a to ze względu na wprowadzony przepisem § 9 pkt 11, aktualnie obowiązującego planu, zakaz składowania (gromadzenia) odpadów i magazynowania złomu, za wyjątkiem terenów infrastruktury technicznej – gospodarowanie odpadami, oznaczonych w planie symbolem O.
Sąd końcowo wyjaśnia, że w myśl art. 35 ust. 1 u.p.z.p., tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania. W obowiązującym planie nie zostały określone sposoby i terminy tymczasowego zagospodarowania użytkowania terenów w związku z czym zastosowanie znajduje przepis art. 35 u.p.z.p., wobec wprowadzonego § 9 pkt 11 zakazu.
Sąd zwraca także uwagę, iż zgodnie z art. 44 ust. 1 u.o. zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat. Zezwolenia odpadowe w istocie są czasowe i wygasają, zaś procedura ich odnawiania wiąże się z ponowną oceną, w tym w odniesieniu do aktualnie obowiązującego na danym terenie planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego. Wskazany przepis art. 35 ust. 1 u.p.z.p. umożliwia podmiotom prowadzącym określoną działalność, wobec zmiany funkcji terenu, kontynuowanie dotychczasowego, legalnego sposobu zagospodarowania, aż do czasu zgodnego z planem zagospodarowania terenu. Prawo do kontynuowania dotychczasowego sposobu zagospodarowania terenu ma wówczas ograniczony w czasie charakter i trwa aż do naturalnego wygaszenia zezwolenia na prowadzenie w danym miejscu określonej działalności, np. wskutek upływu terminu ważności zezwolenia (zob. wyroki NSA z: 26 marca 2013 r., II OSK 2281/11; 9 maja 2017 r., II OSK 2112/15; 20 lutego 2019 r., II OSK 854/17).
Nadto sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że wprowadzenie przez gminę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ograniczeń obszarowych w zakresie gospodarowania odpadami nie wiąże się z nieuzasadnionym ograniczeniem władztwa planistycznego, czy też swobody działalności gospodarczej, ale wynika wprost z kształtowania przez gminę zasad ochrony środowiska i przyrody, do czego gmina jest nie tylko uprawniona, ale przede wszystkim zobowiązana (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 31 maja 2013 r., II SA/Wr 11/23; wyrok WSA w Łodzi z 18 czerwca 2019 r., II SA/Łd 212/19).
W konsekwencji powyższych rozważań sąd za niezasadne uznał podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 41 ust. 6a u.o., w zw. z regulacjami zawartymi w m.p.z.p.
Sąd nie dopatrzył się także naruszeń przepisów postępowania.
Wobec powyższego, skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3, w związku z art. 120 p.p.s.a.
dc