II SA/Łd 663/24

II SA/Łd 663/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-06-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka /przewodniczący/
Piotr Mikołajczyk
Tomasz Porczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Planowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OZ 375/25 - Postanowienie NSA z 2025-03-25
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1130
art. 54 ust. 3 pkt 2, art. 54 ust. 5, art. 64 ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 200, art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1935
par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Sentencja
Dnia 6 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek – Krzywicka, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk, Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.), , Protokolant Asystent sędziego Tomasz Stańczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2025 roku sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 28 czerwca 2024 roku znak: KO.420.(31,64,95).2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy D. z dnia 16 stycznia 2024 roku nr 02/2024, znak: ZPDiZK: 6730.21.15.2023; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim na rzecz skarżącego H.K. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. dc
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 28 czerwca 2024 r., nr KO.420 (31, 64, 95).2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim orzekło o:
1) po rozpatrzeniu odwołań: C. G., M.G., T. G., Pana A. G., P. W., J. W., A.B., H. K. od decyzji Wójta Gminy D. z dnia 16 stycznia 2024 r., nr 02/2024 ustalającej, na wniosek P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., warunki zabudowy terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zespołu elektrowni fotowoltaicznych o mocy do 15 MW, w obrębie geodezyjnym [...], gmina D., zlokalizowanego na terenie działek ew. nr: [...],[...],[...],[...] oraz części działek ew. nr: [...], [...], [...], [...] (obręb [...]) położonych w miejscowości R.
- utrzymaniu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: DZ.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) – dalej: k.p.a.; w mocy decyzje organu I instancji;
2) po rozpatrzeniu odwołań: D.G., E. W., W. K., L. B., J.K., K. K., A. K., M.B., P.K., M. K., I.B., K. P., R.P., C. P., J.P., R. K., K. K., A.K., G.K., J. K., K. K., Z.K., A.K., M.K., A.A., B. A., M. D., K. D., Z. T., H.T., B. P., K.S., R.S., J.S., P.S., M. S., B.S., J.O., M.O., Ł. O., M.Z., B. K., I.G., P.G., J. G., S.K., D. K., M. K., R.K., M. K., D.K., K.K., Z.Z., R.Z., S. Z., P. D., A. D., P. D., S.D., M. D., T. D., J. N., M. K., D. K. od decyzji Wójta Gminy D. z dnia 16 stycznia 2024 r., nr 02/2024 ustalającej, na wniosek P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., warunki zabudowy terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zespołu elektrowni fotowoltaicznych o mocy do 15 MW, w obrębie geodezyjnym [...], gmina D., zlokalizowanego na terenie działek ew. nr: [...],[...],[...],[...] oraz części działek ew. nr: [...],[...],[...],[...] (obręb [...]) położonych w miejscowości R.
- umorzeniu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. postępowania odwoławczego wszczętego odwołaniami w/w osób.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że decyzją z dnia 16 stycznia 2024 r. wydaną na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60, art. 61 i art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.) Wójt Gminy D. ustalił następujące warunki zabudowy terenu powołanej wyżej inwestycji:
- rodzaj inwestycji: budowa zespołu elektrowni fotowoltaicznych;
- rodzaj zabudowy: instalacja fotowoltaiczna;
- funkcja zabudowy i zagospodarowania terenu: a) sposób użytkowania obiektów budowlanych - zgodnie z przeznaczeniem; b) sposób zagospodarowania terenu - panele fotowoltaiczne, konstrukcja montażowa (stoły) pod panele fotowoltaiczne, drogi wewnętrzne, place manewrowe, infrastruktura naziemna i podziemna związana z konstrukcją nośną paneli fotowoltaicznych, sieć energetyczna kablowa podziemna oraz przyłącze energetyczne średniego napięcia, kontenerowe stacje transformatorowe, magazyny energii, inwertery (falowniki), ogrodzenie instalacji, inne niezbędne elementy infrastruktury związane z budową i eksploatacją elektrowni fotowoltaicznej;
- warunki zabudowy i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu, wynikające z przepisów odrębnych:
• warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego:
a) należy zachować warunki wynikające z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, b) linia zabudowy - nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 20,0 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi powiatowej zgodnie z załącznikiem graficznym Nr 1a, c) projektuje się elektrownię fotowoltaiczną o mocy do 15,0 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, d) forma architektoniczna - nie dotyczy. Montaż gotowych elementów typowych dostarczanych przez producenta. Łączna wysokość zespołu paneli fotowoltaicznych (konstrukcji wsporczej pod panele fotowoltaiczne) nie przekroczy 5,0 m n.p.t., e) wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji - do 0,70, f) szerokość elewacji frontowej - nie dotyczy, g) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej (mierzonej od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku) - nie dotyczy, h) geometria dachów: zabudowy - nie dotyczy, i) projektowana elektrownia fotowoltaiczna pozyskiwać będzie energię elektryczną ze źródła odnawialnego, j) w skład elektrowni fotowoltaicznej wchodzą następujące urządzenia i obiekty budowlane:
• panele fotowoltaiczne do 75,000 szt. o mocy pojedynczego panelu-od 200 W do 1.500 W,
• falowniki (inwertery) przekształcające prąd stały na prąd zmienny - do 300 szt.,
• kontenerowa stacja transformatorowa - do 15 szt., wymiary pojedynczej stacji: szerokość elewacji frontowej do 10,0 m, powierzchnia zabudowy do 80,0 nr, Wysokość do 4,0 m n.p.t., dach płaski bądź jedno-, dwu- lub wielospadowy o nachyleniu połaci do 30°,
• magazyn energii - do 15 szt., wymiary pojedynczego magazynu: szerokość elewacji
frontowej do 10,0 m, powierzchnia zabudowy do 80,0 m2 , wysokość do 4,0 m n.p.t., dach płaski bądź jedno-, dwu- lub wielospadowy o nachyleniu połaci do 30°,
• szerokość rzędu paneli będzie wynosiła maksymalnie do 20 m, a odstępy pomiędzy rzędami paneli do 10 m, kąt nachylenia stołów od 15° do 90°,
• pozostałe elementy infrastruktury niezbędne do funkcjonowania oraz pracy elektrowni fotowoltaicznej,
• ogrodzenie siatkowe o wysokości do 2,2 m (długość max. do 3.324,03 m); - warunki ochrony środowiska, zdrowia i życia ludzi, przyrody i krajobrazu:
a) planowana inwestycja jest przedsięwzięciem mogącym znacząco potencjalnie oddziaływać na środowisko - zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.). Realizacja inwestycji zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia 29 sierpnia 2022 r. wydanej przez Wójta Gminy D., b) planowana inwestycja powinna być zgodna z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, c) w przypadku kolizji istniejących drzew i krzewów z projektowaną inwestycją, jeśli na ich wycięcie lub przesadzenie wymagane jest oddzielne zezwolenie - zgodnie z wymogami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - z wnioskiem w tej sprawie należy wystąpić do właściwego organu, d) planowana inwestycja winna być realizowana na zasadach przewidzianych w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, e) wnioskowaną inwestycję należy zaprojektować i zrealizować zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, obowiązującymi Nonnami Polskimi i przepisami, z uwzględnieniem wymagań wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także zgodnie z innymi przepisami szczególnymi wynikającymi ze specyfikacji planowanej inwestycji i jej usytuowania, f) przy realizacji inwestycji należy spełnić warunki wynikające z ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, g) przyjęte rozwiązania projektowe winny gwarantować pełną ochronę gleby, wód podziemnych i atmosfery przed przedostawaniem się zanieczyszczeń powstających w trakcie realizacji i eksploatacji obiektu, h) inwestycja jest położona poza zasięgiem obszarów chronionych na podstawie przepisów o ochronie przyrody i leży poza obszarami objętymi przyrodniczą ochroną konserwatorską wobec czego nie wymaga nałożenia specjalnych warunków realizacji, i) teren inwestycji nie jest położony w obszarze Natura 2000;
- obsługa w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji:
a) realizacja infrastruktury technicznej i obsługi komunikacyjnej zgodnie z przepisami
na warunkach zarządców sieci, dróg, b) woda -nie dotyczy, c) energia elektryczna - przyłączenie przedsięwzięcia do sieci elektroenergetycznej i urządzeń na warunkach określonych przez gestora w Warunkach Technicznych Przyłączenia, d) zaopatrzenie w energię cieplną - nie dotyczy, e) odprowadzenie wód opadowych -powierzchniowe na terenie własnej nieruchomości, f) odprowadzenie ścieków-nie dotyczy, g) sposób gospodarowania odpadami -nie dotyczy, h) obsługa komunikacyjna - z drogi powiatowej poprzez projektowany zjazd. Na przebieg przyłączy infrastruktury technicznej przez działki nie stanowiące własności inwestora, należy uzyskać zgodę właściciela. Lokalizacja przyłączy infrastruktury technicznej związanych z projektowanym obiektem, poza terenem w liniach rozgraniczających, jest zgodna z decyzją pod warunkiem uzyskania stosownych uzgodnień, decyzji czy opinii wymaganych przepisami prawa.
W decyzji organ I instancji określił nadto: warunki i wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej (pkt 2.3.), wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich (pkt 3), ochronę obiektów budowlanych na terenach górniczych (pkt 4), warunki wynikające z przepisów odrębnych (pkt 5).
Decyzja Wójta Gminy D. z dnia 16 stycznia 2024 r. o ustaleniu warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, podjęta została na wniosek P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także inwestor) z dnia 13 stycznia 2023 r., uzupełniony w dniu 26 września 2023 r. Złożony wniosek zawierał wszystkie wymagane prawem załączniki, o których mowa w art. 52 ust. 2 u.p.z.p. Do wniosku inwestor załączył decyzję Wójta Gminy D. z dnia 29 sierpnia 2022 r., znak OŚ.6220.7.2022 w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia.
Wydanie decyzji organu I instancji poprzedzone zostało analizą urbanistyczną autorstwa B. W. – uprawnionego urbanisty w rozumieniu art. 5 pkt 3 u.p.z.p., której wyniki opisowe stanowią integralny załącznik do decyzji z dnia 16 stycznia 2024 r. Z uwagi na charakter inwestycji odstąpiono o sporządzenia części graficznej wyników analizy. Sporządzony projekt decyzji organu I instancji został uzgodniony z Starostą Powiatu Radomszczańskiego w zakresie ochrony gruntów rolnych, Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie Zarząd Zlewni w Sieradzu w zakresie melioracji wodnych, Starostą Powiatu Radomszczańskiego jako zarządcą drogi powiatowej, do której przylega teren planowanej inwestycji, w zakresie obsługi komunikacyjnej.
Od decyzji organu I instancji odwołanie z dnia 24 stycznia 2024 r. wnieśli: C. G., M. G., T. G., A.G., D. G., P.W., J.W., A.B., D.B., H. G., H. K., E. W., W. K. L.B. W treści wniesionego środka zaskarżenia nie wskazano żadnych zarzutów odnośnie zasadności kwestionowanej decyzji.
Natomiast w odwołaniu z dnia 21 lutego 2024 r. U. W., A.W., J. K., K. K., A.K., M.B., P.K., M.K., I.B., K.P., R.P., C.P., J.P., R.K., K.K., A.K., G. K., J.K., K.K., Z.K., A.K., M.K., A.A., B. A., M. D., K. D., Z. T., H. T., B. P., K.S., R.S., J. S., P.S., M.S., B.S., J.O., M. O., Ł. O., M.Z., B. K., I.G., P.G., J.G., S.K., D.K., M.K., R.K., M.K., D.K., K. K., Z. Z., R.Z., S.Z., P. D., A. D., P. D., S. D., M. D., T. D., J.N., M.K., D.K. wyrażali swoje obawy odnośnie realizacji planowanej inwestycji. Podkreślali, iż pomimo, że negocjacje trwają już ponad trzy lata nic nie wiedzieli o planach inwestora, o których dowiedzieli się dopiero w dniu 15 lutego 2024 r., w trakcie spotkania wójta i przedstawicieli inwestora z mieszkańcami. Odwołujący podnosili, że realizacja inwestycji na tak dużym terenie, w bezpośredniej bliskości budynków mieszkalnych, świetlicy wiejskiej, placu zabaw i boiska sportowego przyczyni się do spadku wartości działek stanowiących ich własność, a nadto stanowić będzie całkowitą blokadę rozwoju miejscowości. Zdaniem odwołujących się sporna inwestycja, mając na uwadze wskazane przez inwestora parametry stanowić będzie dominantę wpływającą negatywnie na lokalny krajobraz, środowisko naturalne, jak i zdrowie ludzi i zwierząt. Będzie stanowiła źródło szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego, zanieczyszczeń, hałasu, odpadów. Inwestycja ta, jako zabudowa przemysłowa w żaden sposób nie wpisuje się, jak i nie stanowi kontynuacji dla zabudowy istniejącej, która ma charakter mieszkaniowy i rolny. Tym samym w ocenie odwołujących się brak jest łącznego spełnienia ustawowych przesłanek, niezbędnych dla ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji w drodze decyzji administracyjnej. Odwołanie z dnia 21 lutego 2024 r. zostało również podpisane przez osoby wnoszące odwołanie z dnia 24 stycznia 2024 r.
Wskazując na motywy podjęcia zaskarżonej decyzji Kolegium odwołując się do treści art. 28, art. 127 § 3 i art. 134 k.p.a. wskazało na wstępie, że odwołanie z dnia 21 lutego 2024 r. wniesione przez U.W. i A. W. zostało rozpatrzone odrębnym postanowieniem z dnia 28 czerwca 2024 r., nr KO.420.96.2024. Natomiast odwołania wniesione przez H. G. z dnia 24 stycznia 2024 r. oraz odwołanie A. Ł. z dnia 21 lutego 2024 r. pozostawiono bez rozpoznania z uwagi na brak możliwości ustalenia adresów w/w osób.
Odnośnie do rozstrzygnięcia zawartego w pkt 2 zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, że umorzenie postępowania odwoławczego zainicjowanego odwołaniami wniesionymi przez wskazane tam podmioty, zostało umorzone na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., z uwagi na brak wykazania, w przeprowadzonym przez organ odwoławczy postępowaniu wyjaśniającym, interesu prawnego do udziału w toczącym się postępowaniu głównym w charakterze strony.
W wyniku przeprowadzonych czynności wyjaśniających za strony niniejszego postępowania organ uznał jedynie: C.G., M.G., T. G., A.G., P.W., J. W., A.B. oraz H.K. – właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, to jest w odległości 100 m od granic terenu inwestycji, stosownie do art. 74 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Wniesione przez w/w podmioty odwołania zostały rozpatrzone przez Kolegium merytorycznie, o czym organ orzekł w pkt 1 zaskarżonej decyzji z dnia 28 czerwca 2024 r.
W tym zakresie Kolegium wskazało, iż wobec braku aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu, na którym inwestor planuje realizację przedmiotowej inwestycji, niezbędnym było, stosownie do treści art. 59 ust. 1 u.p.z.p. ustalenie warunków zabudowy w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi; 6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze: a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 555 i 834), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu, c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu. Przy czym, jak wynika z art. 61 ust. 3 u.p.z.p. ustawodawca wyłączył obowiązek spełnienia warunków z art. 61 ust. 1 pkt 1-2 ustawy między innymi w stosunku do instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Zgodnie z przywołaną definicją instalacja odnawialnego źródła energii - instalację stanowiącą wyodrębniony zespół: a) urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła lub chłodu opisanych przez dane techniczne i handlowe, w których energia elektryczna lub ciepło lub chłód są wytwarzane z odnawialnych źródeł energii, lub b) obiektów budowlanych i urządzeń, stanowiących całość techniczno-użytkową służącą do wytwarzania biogazu, biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru odnawialnego - a także połączony z tym zespołem magazyn energii elektrycznej, magazyn biogazu lub instalacja magazynowa w rozumieniu art. 3 pkt 10a ustawy - Prawo energetyczne wykorzystywana do magazynowania biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru odnawialnego. Zgodnie zaś z art. 2 pkt 22 ustawy o odnawialnych źródłach energii. odnawialne źródło energii - odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otoczenia, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego, biometanu, biopłynów oraz z wodoru odnawialnego.
Zdaniem Kolegium w rozpoznawanej sprawie bezsporne pozostaje, iż planowana do realizacji inwestycja stanowi instalacje odnawialnego źródła energii w rozumieniu w/w przepisów. Tym samym lokalizacja tego typu inwestycji, niezależnie od planowanej mocy, nie wymaga oceny spełnienia przesłanki dobrego sąsiedztwa , jak i dostępom do drogi publicznej. Jednocześnie w ocenie Kolegium spełnione zostały pozostałe przesłanki określone w art. 61 ust. 1 pkt 3-6 u.p.z.p. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż niezbędne istniejące uzbrojenie terenu inwestycji jest wystarczające do jej realizacji, co potwierdza przedłożone przez inwestora oświadczenie gestora sieci elektrycznej P. S.A. z dnia 20 grudnia 2022 r (pkt 3). Teren planowanej inwestycji nie wymaga uzyskania uprzedniej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, gdyż jak wynika z uzupełnionej analizy urbanistycznej, na terenie tym występują grunty orne klasy bonitacyjnej IVa i gorsze, a więc nie podlegające ochronie (pkt 4). Planowana inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi (pkt 5) i nie znajduje się w obszarach, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p. Wobec powyższego organ zobowiązany był do pozytywnego rozpatrzenia żądania inwestora.
Jednocześnie Kolegium wskazało, że projekt decyzji uzyskał wszystkie wymagane prawem uzgodnienia, a wydana decyzja zawiera wszelkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 54 u.p.z.p.
Odnosząc się natomiast do zarzutów wniesionych odwołań Kolegium wskazało, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest pierwszym etapem postępowania inwestycyjnego. Wydawana w tym przedmiocie decyzja nie uprawnia do rozpoczęcia jakichkolwiek prac, gdyż te kwestie regulują przepisy prawa budowlanego. Również kwestie związane z uciążliwością danej inwestycji stanowią przedmiot oceny dokonywanej na kolejnych etapach inwestycji. Decyzja określa jedynie pewne ramy przyszłej inwestycji, które ulegają konkretyzacji na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Decyzja nie przesądza, że realizacja objętego nią zamierzenia inwestycyjnego nastąpi. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie jest uzależnione od uzyskania zgody czy też akceptacji właścicieli lub mieszkańców nieruchomości gruntów sąsiednich. Organ procedujący w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie jest również uprawniony do weryfikacji wpływu planowanej inwestycji na środowisko naturalne, gdyż w tym zakresie jest związany treścią decyzji środowiskowej właściwego organu.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi H. K. zarzucał naruszenie:
- art. 53 ust. 4 pkt 2 i art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 53 ust. 5 i ar.t 64 ust. 1 u.p.z.p. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji bez dokonania uzgodnień z Łódzkim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Łodzi w zakresie znajdujących się na działkach ew. nr [...] i [...] (objętych terenem planowanej inwestycji) stref objętych ochroną archeologiczną, oznaczonych w wojewódzkiej ewidencji zabytków; oraz z zarządcą drogi gminnej – Wójtem Gminy Ł. w zakresie działek przyległych do pasa drogowego (nr ew.: [...], [...], [...], [...]);
- art. 54 ust. 1 pkt 2 lit. d w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. poprzez brak szczegółowego określenia w wydanej decyzji wymagań dotyczących ochrony osób trzecich;
- art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 61 ust. 5a u.p.z.p. poprzez pobieżne przeprowadzenie, dopiero na etapie postępowania przed organem odwoławczym, analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, co budzi zastrzeżenia, co do jej rzetelności i uzasadnia twierdzenie, że jej wynik zostały "dopasowane" do treści rozstrzygnięcia organu I instancji.
Z uwagi na powyższe skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący wnosił nadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku przez
Wojewódzki Sąd Administracyjny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wnosiło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi, co do wydania kwestionowanej decyzji bez uprzedniego, wymaganego prawem uzgodnienia z Łódzkiem Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków oraz zarządcą drogi gminnej, do której przylega część działek ewidencyjnych objętych terenem inwestycji Kolegium wskazało, iż jak wynika z akt sprawy, w szczególności z treści decyzji organu i instancji, na terenie planowanej inwestycji brak jest obszarów objętych ochrona konserwatorską. Co więcej, zarzuty w tym zakresie strona skarżąca podniosła dopiero na etapie skargi wywiedzionej do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe Kolegium wystąpiło do organu I instancji o wyjaśnienie powyższej kwestii, w wyniku czego Wójt Gminy D. pismem z dnia 5 września 2024 r., że w liniach rozgraniczających teren inwestycji znajdują się wymienione w piśmie stanowiska archeologiczne, co ustalono na etapie prac planistycznych tego terenu, w wyniku wskazania Łódzkiego Konserwatora Zabytków. Natomiast odnośnie do kwestii braku uzgodnienia z zarządcą drogi gminnej Kolegium wskazało, iż zarzut ten nie znajduje uzasadnienia, gdyż w sprawie bezspornie dokonano uzgodnienia (milczącego uzgodnienia) ze Starostą Powiatu Radomszczańskiego jako zarządcy drogi powiatowej, z której inwestor planuje skomunikowanie terenu planowanej inwestycji.
Postanowieniem z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 663/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt II OZ 375/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie pełnomocnika skarżącego wniesione na w/w postanowienie Sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi H. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, przedmiotem skargi uczynił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 28 czerwca 2024 r. orzekającą o: 1) utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy D. z dnia 16 stycznia 2024 r., nr 02/2024 ustalającej, na wniosek P. Sp.z o.o. z siedzibą w W., warunki zabudowy terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zespołu elektrowni fotowoltaicznych o mocy do 15 MW, w obrębie geodezyjnym [...], gmina D., zlokalizowanego na terenie działek ew. nr: [...],[...],[...],[...] oraz części działek ew. nr: [...], [...], [...], [...] (obręb [...]) położonych w miejscowości R.; 2) umorzeniu postępowania odwoławczego od w/w decyzji, zainicjowanego odwołaniami wniesionymi przez podmioty wskazane w pkt 2 zaskarżonej decyzji.
Podstawę materialnoprawną podjętego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 997) - dalej: u.p.z.p., w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 września 2023 r.
Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1688) do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. W rozpoznawanej sprawie bezsporne pozostaje, że postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, wszczęte na wniosek inwestora z dnia 13 stycznia 2023 r. nie zostało niezakończone przed wejściem w życie znowelizowanych przepisów u.p.z.p.
Przechodząc do oceny zasadności wniesionej skargi w pierwszej kolejności należy przypomnieć, że stosownie do art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., każdy ma prawo w granicach określonych ustawą do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich.
Jak wynika z art. 4 ust. 1 u.p.z.p. ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (ust. 2). Konstrukcja art. 4 u.p.z.p. wskazuje, że ustalanie sposobu zagospodarowania terenu w drodze decyzji o warunkach zabudowy następuje wyjątkowo, gdyż zasadą winno być ustalanie zagospodarowania terenu w drodze uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne pozostaje, że objęta zaskarżoną decyzją inwestycja położna jest na terenie, na którym w dacie złożenia wniosku przez inwestora, to jest w dniu 13 stycznia 2023 r., brak było aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym stosownie do powołanego wyżej art. 59 ust. 1 u.p.z.p. ustalenie, na wniosek inwestora, warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wymagało wydania decyzji administracyjnej podjętej na podstawie art. 61 u.p.z.p.
Stosownie do treści art. 60 ust. 1 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej (art. 60 ust. 4 u.p.z.p.).
W myśl art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1. co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2. teren ma dostęp do drogi publicznej; 3. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4. teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi; 6. zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze: a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu, c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.
Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p. przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do linii kolejowych, obiektów liniowych i urządzeń infrastruktury technicznej, a także instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. W myśl wskazanego przepisu instalacja odnawialnego źródła energii to instalację stanowiącą wyodrębniony zespół: a) urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła lub chłodu opisanych przez dane techniczne i handlowe, w których energia elektryczna lub ciepło lub chłód są wytwarzane z odnawialnych źródeł energii, lub b) obiektów budowlanych i urządzeń, stanowiących całość techniczno-użytkową służącą do wytwarzania biogazu, biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru odnawialnego
- a także połączony z tym zespołem magazyn energii elektrycznej, magazyn biogazu lub instalacja magazynowa w rozumieniu art. 3 pkt 10a ustawy - Prawo energetyczne wykorzystywana do magazynowania biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru odnawialnego. Natomiast odnawialne źródło energii to odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otoczenia, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego, biometanu, biopłynów oraz z wodoru odnawialnego (art. 2 pkt 22 ustawy o odnawialnych źródłach energii.).
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę zamierzoną inwestycję w postaci budowy zespołu elektrowni fotowoltaicznych o mocy do 15 MW wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą należy uznać za instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zatem w stosunku do tej inwestycji organ nie był zobowiązany analizować wynikającej z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. tzw. zasady dobrego sąsiedztwa oraz przesłanki dostępu do drogi publicznej, o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.
Z powyższych względów zarzuty skargi, co do naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 61 ust. 5a u.p.z.p. uznać należy za nieuzasadnione i jako takie, pozostające bez wpływu na wynik podjętego rozstrzygnięcia. Wbrew argumentacji strony skarżącej, znajdujące w sprawie wyłączenie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p., zwalniało organy z obowiązku przeprowadzenia funkcji oraz cech zabudowy zagospodarowania terenu, a wynikające z art. 136 k.p.a. uprawnienia czynią dopuszczalnym, przeprowadzenie przez organ odwoławczy, w sprawach o ustalenie warunków zabudowy, uzupełniającego postępowania dowodowego, w tym przeprowadzenie ponownej analizy urbanistyczno-architektonicznej. W sprawie o ustalenie warunków zabudowy, tak jak w każdej sprawie administracyjnej, załatwienie sprawy jest obowiązkiem organu pierwszej instancji, a w razie wniesienia odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego. Tym samym, jeżeli organ odwoławczy ma zastrzeżenia co do przeprowadzonej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w 8zakresie warunków określonych w art. 61 ust.1 pkt 1-6 u.p.z.p., to nie jest konieczne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy termu organowi do ponownego rozpoznania, o ile po uzupełnieniu materiału dowodowego i wyjaśnieniu dodatkowych okoliczności sprawy organ odwoławczy może rozpoznać sprawę co do jej istoty (por. wyroki NSA z 23 stycznia 2014 r., II OSK 1986/12; z 16 czerwca 2021 r., II OSK 2769/19; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W sprawie bezsporne pomiędzy stronami postępowania, jak i nie budzące jakichkolwiek wątpliwości Sądu pozostają te ustalenia faktyczne, z których wynika, że planowane zamierzenie spełnia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3, 4, 6 u.p.z.p.
Sporną pozostaje natomiast kwestia spełnienia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., to jest przesłanki zgodności decyzji z przepisami odrębnymi. Przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych przepisy odrębne, o których mowa w/w przepisie, stanowią wszelkie normy prawa powszechnie obowiązującego, które dotyczą planowanego zamierzenia ze względu na jego cechy lub lokalizację. Pojęcie to obejmuje w szczególności przepisy dotyczące zabytków, przyrody, środowiska, wód, dróg etc. Z tym tylko zastrzeżeniem, mając na uwadze argumentację strony skarżącej podnoszoną tak na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, jak i administracyjnego, że do przepisów, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy nie zalicza się przepisów należących do systemu prawa budowlanego, gdyż przepisy te normują zupełnie inny etap postępowania inwestycyjnego, jakim jest etap realizacji inwestycji w postaci wykonania zaplanowanych robót budowlanych (por. wyrok NSA z 18 lipca 2023 r., II OSK 2726/20; wyrok WSA w Krakowie z 8 września 2023 r., II SA/Kr 475/23; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 2 i pkt 9 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu odpowiednio z wojewódzkim konserwatorem zabytków - w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków; właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane (art. 53 ust. 5 u.p.z.p.). Uzgodnienie, w odróżnieniu od opinii, które w przeciwieństwie do pierwszego nie są wiążące przy wydaniu decyzji, jest wiążące dla organu prowadzącego postępowanie główne, a wydanie decyzji o warunkach zabudowy bez wymaganego przez prawo uzgodnienia z innym organem stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. (por. wyrok WSA w Gliwicach z 26 czerwca 2024 r., II SA/Gl 97/24; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W sprawie, z przesłanej wraz ze skargą dokumentacji wynika, że w liniach rozgraniczających teren inwestycji, na działkach o nr ew. [...] i [...] znajdują się strefy ochrony archeologicznej w postaci: 1) stanowisko archeologiczne oznaczone w wojewódzkiej ewidencji zabytków symbolem [...] (ślad osadnictwa, kultura pradziejowa, epoka kamienia, osada, kultura [...], epoka brązu, osada, kultura [...], okres wpływów rzymskich) oraz 2) fragment stanowiska archeologicznego oznaczonego w wojewódzkiej ewidencji zabytków symbolem [...] (ślady osadnictwa, kultura pradziejowa, epoka kamienia, [...], kultura [...], okres wpływów rzymskich, ślad osadnictwa, późne średniowiecze). Okoliczność ta została pominięta zarówno na etapie sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania analizy urbanistycznej, jak i w podejmowanych w sprawie decyzji organów obu instancji. Jak wynika z pisma Wójta Gminy D. z dnia 5 września 2024 r. kierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim, na fakt występowania na przedmiotowym terenie stanowisk archeologicznych zwrócił uwagę Łódzki Wojewódzki Konserwator Zabytków na etapie tworzenia przez gminę dokumentacji związanej z uchwalaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości R.. Zatem, przed wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji uzgodnienia jej projektu z Łódzkim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, co w sprawie niewątpliwe nie miało miejsca.
Powyższe w ocenie Sądu czyni zasadnym zarzut skargi, co do naruszenia art. 54 ust. 3 pkt 2, ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.
Nie uzasadnia natomiast powyższego zarzutu podnoszona w skardze okoliczność braku uzgodnienia projektu kwestionowanej decyzji z Wójtem Gminy Ł., jak zarządcą drogi gminnej, do której przylega część z działek objętych wnioskiem inwestora, oznaczonych nr ew. [...], [...], [...], [...],[...]. Wskazać bowiem należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym przepis art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p. nie wskazuje kryteriów uzgodnienia, które ma w tych warunkach charakter uznaniowy, co nie oznacza jednak dowolności organu. Wynikający z uznania wybór rozstrzygnięcia powinien być oparty na czytelnych kryteriach, znajdujących umocowanie w normach powszechnie obowiązujących. Jedno z takich kryteriów określa art. 35 ust. 3 u.o.d.p. i jest to możliwość włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego planowaną zmianą zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego lub zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Bezpieczeństwo w ruchu drogowym stanowi jedną z przesłanek oceny dopuszczalności uzgodnienia przez zarządcę drogi zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego i mieści się w pojęciu "możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego", o jakim mowa w art. 35 ust. 3 u.d.p. Jest to więc przesłanka dopuszczalności inwestycji mającej powstać przy drodze. Niezapewnienie koniecznego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego stanowi uzasadnioną przesłankę odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy (por. wyroki NSA z 10 maja 2023 r., II OSK 1700/20; z 14 czerwca 2023 r., II OSK 2092/20; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, w ocenie Sądu dokonane w sprawie, w trybie art. 54 ust. 3 pkt 9 u.p.z.p. uzgodnienie ze Starostą Powiatu Radomszczańskiego, jako zarządcą drogi powiatowej, z której inwestor planuje skomunikować przedmiotowe przedsięwzięcie z drogą publiczną, uznać należało za wystarczające dla spełnienia warunku, o którym mowa w w/w przepisie.
Za nieuzasadniony Sąd uznał także zarzut skargi, co do art. 54 ust. 1 pkt 2 lit. d w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. poprzez ogólnikowe określenie wymagań dotyczących interesów osób trzecich. Mając na uwadze prezentowaną w tym zakresie argumentację strony skarżącej, tak na etapie wniesionej skargi, jak i postępowania administracyjnego wskazać należy, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu ma na celu udzielenie informacji stronie wnioskującej, czy planowane przez nią przedsięwzięcie jest możliwe do realizacji na danym terenie. Przy czym nawet uzyskanie tego rozstrzygnięcia dla danej inwestycji nie jest równoznaczne z jej realizacją, gdyż decyzja w tym przedmiocie nie stanowi podstawy prawnej do rozpoczęcia jakichkolwiek robót. Wskazać również należy, iż żaden z przepisów u.p.z.p. przestrzennym nie uzależnia możliwości zabudowy od zgody, czy akceptacji właścicieli, czy mieszkańców sąsiednich gruntów. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że podjęcie decyzji o warunkach zabudowy nie wymaga zgody właścicieli nieruchomości sąsiednich, czy też ustalania, czy planowana inwestycja będzie uciążliwa dla strony skarżącej i otoczenia. Na etapie postępowania w przedmiocie warunków zabudowy ochrona interesów osób trzecich jest ograniczona, a kwestie dotyczące wpływu planowanej inwestycji na nieruchomości sąsiednie są rozstrzygane w odrębnym postępowaniu i jako takie nie mieszczą się w granicach postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy. Wobec powyższego podnoszone przez skarżącego argumenty pozostają bez wpływu na wynik niniejszego postępowania.
Za prawidłowe w ocenie Sądu uznać również należało, mając na uwadze określony w skardze zakres zaskarżenia, stanowisko Kolegium, co do zasadności umorzenia postępowania odwoławczego w stosunku do podmiotów wymienionych w pkt 2 kwestionowanej decyzji. Wskazać bowiem należy, że status strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy reguluje norma ogólna z art. 28 k.p.a, zgodnie z którą: stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O posiadaniu przez konkretny podmiot przymiotu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy nie decyduje tylko bezpośrednie sąsiedztwo z działką przewidzianą pod inwestycję, a ustalenie kręgu stron tego postępowania zależy od okoliczności faktycznych występujących w konkretnej sprawie, tj. charakteru planowanej inwestycji oraz zasięgu jej oddziaływania na otoczenie, w tym rodzaju, stopnia i zakresu uciążliwości z nią związanych dla sąsiednich terenów. Źródłem interesu prawnego strony w takim przypadku jest m.in. art. 140 i art. 144 k.c., na podstawie których określony podmiot może domagać się ochrony prawnej. Osoba trzecia ma interes prawny wynikający z art. 140 k.c. i 144 k.c. do uczestniczenia jako strona w postępowaniu ustalającym warunki zabudowy, w wyniku którego zapaść może lub zapadła decyzja tak kształtująca stosunki na nieruchomości (sposób korzystania z niej), iż będzie to miało rzeczywisty wpływ na sposób wykonywania przez nią prawa własności na jej nieruchomości, nawet jeśli nieruchomość ta nie sąsiaduje bezpośrednio z terenem inwestycji. Zatem w każdej sprawie o ustalenie warunków zabudowy organ ustalając krąg osób, które mają w niej interes prawny, musi badać czy - a jeśli tak, to jak daleko - sięgać będzie oddziaływanie planowanej inwestycji. Dokonując oceny zakresu tego oddziaływania uwzględnić należy charakter planowanej inwestycji. Zasięg wskazanego obszaru podlega bowiem merytorycznej ocenie organu nie tylko co do prawnej dopuszczalności stwierdzonych wpływów w zakresie poszczególnych sfer oddziaływania (np. prawo ochrony środowiska, prawo wodne), ale także co do oddziaływania na wykonywanie prawa własności na nieruchomościach sąsiednich oraz nieruchomościach, które nie sąsiadują bezpośrednio z terenem planowanej inwestycji (por. wyrok WSA w Poznaniu z 28 marca 2019 r., II SA/Po 933/18; wyrok WSA w Łodzi z 9 grudnia 2022r., II SA/Łd 771/22; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, przeprowadzone w rozpoznawanej sprawie przez organ odwoławczy postępowanie wyjaśniające, co do posiadania przez podmioty wnoszące odwołania od decyzji organu I instancji status strony postępowania w sprawie ustalenia warunków dla przedmiotowej inwestycji, uznać należy za prawidłowe. Jednocześnie zasadnie, zdaniem Sądu, uwzględniając fakt wydania dla planowanej inwestycji decyzji Wójta Gminy D. z dnia 29 sierpnia 2022 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim jako kryterium ustalenia stron postępowania, wskazało na normę art. 74 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz.U.2024.1112). Co również istotne, pomimo objęcia skargą decyzji Kolegium w całości, strona skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek zarzutów, co do zasadności rozstrzygnięcia zawartego w pkt 2 decyzji.
Reasumując wobec braku dokonania wymaganych prawem uzgodnień z Łódzkim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w zakresie istniejących w liniach rozgraniczających teren planowanej inwestycji podlegających ochronie konserwatorskiej, wpisanych do wojewódzkiej ewidencji zabytków stanowisk archeologicznych wydane w sprawie rozstrzygnięcie o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji określonej we wniosku inwestora z dnia 13 stycznia 2023 r. uznać należy za co najmniej przedwczesne. To zaś, jak już wcześniej wskazano czyni zasadnym zarzut skargi, co do naruszenia art. 54 ust. 3 pkt 2, ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z treści uzasadnienia niniejszego wyroku. Rzeczą organu przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie uwzględnienie przedstawionej oceny prawnej i usunięcie dostrzeżonych naruszeń prawa, zgodnie z dyspozycją art. 153 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a oraz art. 135 p.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji - pkt 1 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz.U.2023.1935) – pkt 2 wyroku.
dc