II SA/Bk 788/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BiałymstokuBiałystok2011-05-18

NSAbudowlanewsa

pozwolenie na budowęprzebudowa liniiwznowienie postępowaniak.p.a.decyzja ostatecznawarunki zabudowydoręczenieskarżącyorgan administracji

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. B. na decyzję Wojewody odmawiającą uchylenia pozwolenia na przebudowę linii kablowej, uznając brak podstaw do wznowienia postępowania.

Skarżący J. B. domagał się stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na przebudowę linii kablowej. Po wieloletnim postępowaniu, w tym uchyleniu przez NSA wyroku WSA, skarżący domagał się rozbiórki linii. Wojewoda odmówił uchylenia decyzji, uznając, że skarżący brał czynny udział w pierwotnym postępowaniu i nie zaszły przesłanki do jego wznowienia, a decyzja o warunkach zabudowy, mimo wad, pozostawała w obrocie prawnym. WSA oddalił skargę, podzielając stanowisko organu.

Sprawa dotyczyła skargi J. B. na decyzję Wojewody, która odmówiła uchylenia ostatecznej decyzji Starosty z 2001 r. udzielającej pozwolenia na przebudowę linii kablowej. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania, powołując się na różne podstawy, w tym na późniejsze stwierdzenie przez Burmistrza wadliwości decyzji o warunkach zabudowy. Po długotrwałym postępowaniu, obejmującym m.in. uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wcześniejszego wyroku WSA, skarżący domagał się rozbiórki przebudowywanej linii. Wojewoda w zaskarżonej decyzji odmówił uchylenia pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy uznał, że skarżący był stroną postępowania, prawidłowo powiadomioną i aktywnie w nim uczestniczącą, co wykluczało przesłankę wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponadto, mimo stwierdzenia wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, nie została ona uchylona i pozostawała w obrocie prawnym, co uniemożliwiało wznowienie postępowania na tej podstawie. WSA w Białymstoku oddalił skargę, podzielając argumentację organu i podkreślając, że granice postępowania wznowieniowego są ściśle określone przez wskazane przez stronę podstawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, skarżący brał czynny udział w postępowaniu, był prawidłowo powiadamiany i doręczano mu pisma, co wyklucza przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że skarżący był prawidłowo zawiadamiany o wszczęciu postępowania, aktywnie w nim uczestniczył (składając wnioski) i otrzymał decyzję kończącą postępowanie, mimo jej nieodebrania z powodu awizowania, co stanowiło skuteczne doręczenie zastępcze.

Przepisy (896)

Główne

k.p.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 145a § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 149 § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

PPSA art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 16 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 44

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

Przewidziane są przesłanki tzw. doręczenia zastępczego, które zaistniało w analizowanym przypadku.

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 146 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

P.b.

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.e.

Ustawa z dnia 10 kwietnia 1994 r. Prawo energetyczne

u.d.p.

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

k.w.