II SA/Łd 66/06

Sprawa dotyczyła skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w S., które uznało za niedopuszczalne zażalenie skarżącej na bezczynność Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. w sprawie zasiłku celowego na zakup opału. SKO pierwotnie uznało zażalenie na bezczynność za nieuzasadnione, wskazując, że decyzja w sprawie zasiłku została już wydana. Następnie, po piśmie skarżącej zatytułowanym "odwołanie", SKO postanowieniem z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność tego pisma, powołując się na art. 134 w zw. z art. 141 § 1 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). SKO wyjaśniło, że na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na bezczynność organu I instancji nie przysługuje zażalenie. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA), kwestionując to postanowienie i podtrzymując swoje wcześniejsze zarzuty dotyczące terminu złożenia wniosku. WSA oddalił skargę, uznając, że zaskarżone postanowienie SKO jest zgodne z prawem. Sąd powołał się na przepisy k.p.a. dotyczące zażaleń oraz orzecznictwo NSA, zgodnie z którym na postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. (zażalenie na bezczynność) nie przysługuje dalsze zażalenie. WSA podkreślił, że zażalenie na bezczynność jest środkiem szczególnym, a gdy sprawa została już rozstrzygnięta, nie można skutecznie korzystać z tego środka. Sąd stwierdził, że w tej sytuacji okoliczności dotyczące terminu złożenia wniosku czy trudnej sytuacji materialnej skarżącej nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający