II SA/Łd 652/22

II SA/Łd 652/22 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-10-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka
Piotr Mikołajczyk
Sławomir Wojciechowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 57 par. 5 pkt 2, art. 129  1 i 2 , art.134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 119 pkt 3, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2022 r. sprawy ze skargi T.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 15 czerwca 2022 r. nr SKO.4160.180.2022 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej oddala skargę. dc
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 15 czerwca 2022 r. nr SKO.4160.180.2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez T.P. od decyzji Burmistrza K. z 10 maja 2022 r. nr 100/2022, znak: GOŚ.3134.100.2022.AS w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej.
Jak wynika z akt sprawy decyzją z 10 maja 2022 r. nr 100/2022, znak: GOŚ.3134.100.2022.AS Burmistrz K., po przeprowadzeniu postępowania wszczętego z urzędu, ustalił wobec T.P. opłatę adiacencką w wysokości 7889 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie B. [...], gmina K. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej (sieć wodociągowa). Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie uprawnieniu i terminie do złożenia odwołania. Zgodnie z dokumentem zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone T. P. 18 maja 2022 r., o czym świadczy jej własnoręczny podpis.
Kwestionując wskazaną wyżej decyzję, T.P. pismem z 28 maja 2022 r., nadanym na poczcie 2 czerwca 2022 r. (przesyłką nr [...]) złożyła za pośrednictwem organu pierwszej instancji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi.
Wspomnianym wyżej postanowieniem z 15 czerwca 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 735 z późn.zm. - dalej w skrócie "k.p.a."), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ podniósł, że warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką jest wniesienie odwołania jest dochowanie ustawowego terminu do jego wniesienia. Przywołując art. 129 i art. 57 k.p.a., Kolegium na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdziło, że decyzja Burmistrza K. z 10 maja 2022 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej została doręczona T. P. 18 maja 2022 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej z własnoręcznym podpisem adresatki, jak i dane zawarte na stronie emonitoring.poczta-polska.pl. Skoro zatem, doręczenie zaskarżonej decyzji miało miejsce 18 maja 2022 r., to ustawowy 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał 1 czerwca 2022 r. T.P. nadała odwołanie w polskiej placówce pocztowej 2 czerwca 2022 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia, co potwierdza data stempla pocztowego znajdująca się na kopercie przesyłki. Składając odwołanie po upływie ustawowego terminu, odwołująca nie wniosła na podstawie art. 58 § 1 k.p.a., o jego przywrócenie.
W tych okolicznościach organ zobligowany był zgodnie z art. 134 k.p.a. stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem T.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, prosząc o wyjaśnienie zaistniałych nieprawidłowości. W treści skargi jej autorka stwierdziła, że dochowała terminu na wniesienie odwołania, a błąd w sprawie popełnił organ drugiej instancji. Jak podkreśliła, jedno pismo odebrała 18 maja 2022 r. i 31 maja 2022 r. wysłała do organu wniosek o umorzenie opłaty adiacenckiej od działek nr [...] i [...]. Kolejne pismo skarżąca odebrała 20 maja 2022 r. Odwołanie od decyzji w sprawie opłaty adiacenckiej wysłała 2 czerwca 2022 r. Do skargi załączyła kopie potwierdzenia nadania do Urzędu Miejskiego w K. dwóch przesyłek poleconych o nr [...] nadanej 31 maja 2022 r. i [...] nadanej 2 czerwca 2022 r.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia.
W piśmie z 8 sierpnia 2022 r. skarżąca wniosła o zwrot kosztów postępowania sądowego podnosząc, że nie jest winna zaistniałej pomyłki, a w datach które przysługują jej do wniesienia odwołania pomyliło się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi.
Na podstawie zarządzenia Sędziego z 23 sierpnia 2022 r. wezwano organ do przesłania w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pisma skarżącej wraz z kopertą, wysłanego do organu 31 maja 2022 r. nr korespondencji [...].
W dniu 9 września 2022 r. organ przesłał do Sądu pismo skarżącej z 26 maja 2022 r. zawierające wniosek o umorzenie opłaty adiacenckiej dotyczącej działek nr [...] i [...] położonych w B. [...] gmina K. wraz z kopertą, w której je wysłano na adres Urzędu Miejskiego w K. 31 maja 2022 r. przesyłką poleconą nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszym rzędzie wyjaśnić trzeba, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn.zm. - w skrócie "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Poddane kontroli tutejszego Sądu rozstrzygnięcie należy do kategorii postanowień kończących postępowanie.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 137 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 15 czerwca 2020 r. stwierdził, że odpowiada ono przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia go z obrotu prawnego, jak oczekuje tego strona skarżąca.
W rozpatrywanej sprawie istotą sporu pomiędzy stronami postępowania jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy organ drugiej instancji prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez T.P. odwołania od decyzji Burmistrza K. z 10 maja 2022 r. nr 100/2022, znak: GOŚ.3134.100.2022.AŚ w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej.
Materialnoprawną podstawę kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 134 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Jak wynika z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Po myśli art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Użyty w przywołanym wyżej art. 134 k.p.a. zwrot "stwierdza uchybienie terminu" dowodzi, że organ w każdym przypadku nawet nieznacznego przekroczenia terminu do wniesienia odwołania ma obowiązek wydać postanowienie stwierdzające jego uchybienie. Podjęcie rozstrzygnięcia w tym przedmiocie powinno zostać poprzedzone jednoznacznym ustaleniem przez organ odwoławczy, na podstawie zebranego materiału dowodowego, daty doręczenia stronie decyzji i daty, w której strona wniosła odwołanie. Stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu, obowiązek taki wynika wprost z ustawy.
W rozpatrywanej sprawie organ dysponował kompletnym materiałem dowodowym, na podstawie którego prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, stanowiący podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z akt administracyjnych sprawy niniejszej wynika, że decyzja Burmistrza K. z 10 maja 2022 r. nr 100/2022, znak: GOŚ.3134.100.2022.AS ustalająca wobec T.P. opłatę adiacencką w wysokości 7889 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie B. I, gmina K. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej (sieć wodociągowa), została doręczona adresatce 18 maja 2022 r. Świadczy o tym podpisany własnoręcznie przez skarżącą dokument zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Zgodnie z pouczeniem zamieszczonym na końcu decyzji "Od decyzji niniejszej przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi ul. [...], za pośrednictwem Burmistrza K., w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia". Niespornym jest również, że T.P. pismem z 28 maja 2022 r. odwołała się od decyzji organu pierwszej instancji. Odwołanie zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe 2 czerwca 2022 r. o czym świadczy pieczęć Urzędu Pocztowego [...] [...] umieszczona na kopercie, w której wpłynęło do organu odwołanie. Jednocześnie w treści odwołania skarżąca nie zawarła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W tych okolicznościach 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania biegł od 19 maja 2022 r. do 1 czerwca 2022 r. i upłynął bezskutecznie. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało wniesione 2 czerwca 2022 r. Powyższe obligowało organ odwoławczy do wydania zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wydane rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Odnosząc się na zakończenie rozważań do zarzutów skargi, które opierają się na twierdzeniu skarżącej, jakoby organ wadliwie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, o czym mają świadczyć wyjaśnienia skarżącej i załączone do skargi kopie nadania na poczcie dwóch przesyłek poleconych, stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Jak wynika z kopii potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] została ona wysłana do adresata – Urzędu Miejskiego w K. 2 czerwca 2022 r. (dowód – pieczęć urzędu pocztowego). Ten sam numer przesyłki poleconej i data jej nadania w urzędzie pocztowym umieszczone zostały na kopercie, w której strona przesłała odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Powyższe okoliczności są bezsporne i skarżąca nie zdołała ich skutecznie podważyć na etapie postępowania przed sądem. Natomiast jak wynika z kopii potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] została ona wysłana do adresata – Urzędu Miejskiego w K. 31 maja 2022 r. (dowód – pieczęć urzędu pocztowego). Ten sam numer przesyłki i data jej nadanie widnieje na kopercie nadesłanej przez organ na wezwanie Sądu wraz z pismem z 26 maja 2022 r., w którym skarżąca zwróciła się do organu z prośbą o umorzenie opłaty adiacenckiej dotyczącej działek nr [...] i [...].
Dodać w tym miejscu trzeba, że poza zakresem rozważań Sądu pozostawały okoliczności podniesione w piśmie skarżącej z 24 października 2022 r., które wpłynęło do akt sprawy już po wydaniu 12 października 2022 r. wyroku.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.