II SA/Łd 629/23

II SA/Łd 629/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2023-09-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska
Beata Czyżewska
Piotr Mikołajczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 44, art. 45, art. 57 par. 1, art. 57 par. 5 pkt 2, art. 134 par. 1, art. 141, art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 7 września 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 września 2023 roku sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 20 kwietnia 2023 roku nr KO.4113.12.2023 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia negatywnie opiniującego wniosek w sprawie zmiany decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym do tutejszego Sądu postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2023 r. znak KO.4113.12.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 27 lutego 2023 r. znak [...] Wójt Gminy M. negatywnie zaopiniował wniosek A. Sp. z o.o. z/s w Ł. w sprawie zmiany (dostosowania) decyzji Starosty Skierniewickiego z dnia 16 czerwca 2015 r. zezwalającej na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne na terenie zakładu zlokalizowanego w miejscowości W. [...], gmina M. (działka nr ewid. [...] w obrębie [...]).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł.
Zażalenie na postanowienie z dnia 27 lutego 2023 r. wniósł także w imieniu Spółki jej pełnomocnik – r.pr. B. R.
Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2023 r. znak KO.4113.12.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach, na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że postanowienie z dnia 27 lutego 2023 r. adresowane do A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. zostało doręczone Spółce pod jej adresem w K. [...] - w dniu 28 lutego 2023 r. Siedmiodniowy termin służący Spółce na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 7 marca 2023 r., który był dniem roboczym (wtorek). Zażalenie na postanowienie wniesione przez Spółkę opatrzone zostało datą: "8 marca 2023 r.", zaś zażalenie wniesione przez Spółkę reprezentowaną przez radcę prawnego B. R. zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 8 marca 2023 r. W przedstawionym stanie rzeczy przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu przysługującego stronie na wniesienie tego środka. W sprawie nie spełniono żadnego z wymienionych w art. 58 K.p.a. warunków dających podstawę ewentualnego przywrócenia uchybionego terminu.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł., reprezentowana przez radcę prawnego B. R., zarzucając naruszenie: art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. poprzez pominięcie faktu nadania zażalenia listem poleconym w terminie; art. 141 § 2 K.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminowi w sytuacji, gdy zażalenie wniesiono w terminie; art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. poprzez bezpodstawne stwierdzenie uchybienia terminowi. W uzasadnieniu skargi zarzucono, że wbrew twierdzeniom organu postanowienie zostało odebrane w dniu 1 marca 2023 r., a data ta wynika z prezentaty przystawionej na postanowieniu doręczonym Spółce. Wobec tego termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 8 marca 2023 r. i w tym też dniu przesyłka została nadana.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Zdaniem organu z załączonego do akt sprawy potwierdzenia odbioru przez Spółkę postanowienia organu I instancji z dnia 27 lutego 2023 r. jednoznacznie wynika, że zostało ono odebrane w dniu 28 lutego 2023 r. Nadto z ustaleń organu I instancji dokonanych u operatora pocztowego wynika kto pokwitował odbiór tego postanowienia pod adresem Spółki w dniu 28 lutego 2023 r. (pismo organu I instancji z dnia 5 czerwca 2023 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badana jest zatem wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Sąd nie ma zatem możliwości merytorycznego orzekania w sprawie rozstrzygniętej przez organy administracji publicznej aktami administracyjnymi poddanymi jego kontroli.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W ww. przypadkach sąd uchyla decyzję lub postanowienie. Natomiast stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 2 i 3 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza ich nieważność w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (pkt 2) albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych przepisach. W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie (art. 145 § 3 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala zgodnie z art. 151 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, co istotne, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który nie miał w sprawie zastosowania. Przy czym, przeprowadzając kontrolę, sąd bierze pod uwagę stan faktyczny oraz stan prawny istniejący w momencie podejmowania przez organ administracji kontrolowanego aktu administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 135 P.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki (w odniesieniu do decyzji sankcję wzruszalności lub sankcję nieważności) w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem.
Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. Zgodnie z art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie zaś z art. 141 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Natomiast w myśl art. 144 K.p.a. do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Z powołanego powyżej art. 134 K.p.a. wynika, że organ odwoławczy przed merytorycznym rozpoznaniem odwołania (zażalenia) obowiązany jest ustalić, czy odwołanie (zażalenie) jest dopuszczalne i czy zostało wniesione z zachowaniem terminu.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, niezależną od uznania organu odwoławczego i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a. (por. Wyrok NSA z 7.01.2010 r., II OSK 9/09; https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. Wyrok NSA w Gdańsku z 29.01.1997 r., I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004). Gdy organ drugiej instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 K.p.a. (por. Wyrok NSA w Katowicach z 15.11.1995 r., SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060).
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii oceny terminu doręczania postanowienia wydanego w I instancji, a co za tym idzie ocena zachowania terminu do wniesienia zażalenia.
Warto w tym zaznaczyć, że zgodnie z art. 45 K.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 K.p.a. stosuje się odpowiednio. Z brzmienia przywołanego wyżej przepisu wynika zatem, iż dla skutecznego doręczenia pism postępowaniu administracyjnym kierowanych do podmiotu będącego jednostką organizacyjną, do jakich niewątpliwie zalicza się skarżąca spółka, niezbędnym jest łączne spełnienie dwóch warunków tj. doręczenie pisma na adres siedziby, przez którą przyjmuje się adres organu zarządzającego daną jednostką organizacyjną oraz doręczenie pisma do rąk osoby uprawnionej do odbioru korespondencji. Przy czym podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż dopuszczalnym jest kierowanie korespondencji na inny adres niż adres siedziby danej jednostki organizacyjnej, jednakże wymaga to wyraźnego, uprzedniego wskazania przez zainteresowaną jednostkę miejsca do doręczeń innego, niż lokal jej siedziby (por. Wyrok WSA w Łodzi z 9.06.2022 r., II SA/Łd 168/22; https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że postanowienie organu I instancji zostało doręczone prawidłowo na adres siedziby Spółki tj. K. [...] w Ł. Adres doręczenia nie jest kwestionowany przez stronę skarżącą. Doręczenie nastąpiło do rąk pracownika Spółki – A. S. (pracownik, Kierownik) w dniu 28 lutego 2023 r., co w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości. Okoliczność tę potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia z dnia 27.02.23 r. wraz z porównaniem podpisu tego pracownika Spółki zawartego na innych zwrotnych potwierdzeniach odbioru korespondencji w sprawie oraz wyjaśnienia organu I instancji wyrażone w piśmie z dnia 5 czerwca 2023 r. Kwestia uprawnienia osoby kwitującej odbiór korespondencji również nie jest kwestionowana w sprawie.
Mając powyższe na względzie uznać należało, jak słusznie stwierdziło Kolegium w niniejszej sprawie, że termin do wniesienia zażalenia, zgodnie z art. 141 K.p.a. w zw. z art. 57 § 1 i § 5 pkt 2 K.p.a., upływał w dniu 7 marca 2023 r. (wtorek, przy czym był to dzień roboczy).
Zgodnie z art. 57 § 1 K.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Ponadto, zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Wobec powyższego zażalenie Spółki z dnia 8 marca 2023 r. oraz zażalenie pełnomocnika Spółki z dnia 7 marca 2023 r. nadane w UP nr [...] I. w dniu 8 marca 2023 r. (data złożenia zażalenia w dniu 8 marca 2023 r. nie jest kwestionowana przez stronę) należy uznać za złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 141 K.p.a. Zaskarżone do Sądu postanowienie uznać należy tym samym za prawidłowe i nie wymagające wyeliminowania z obrotu prawnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.
ds