II SA/GD 1135/02

II SA/Gd 1135/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-05-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Janina Guść /przewodniczący/
Krzysztof Retyk /sprawozdawca/
Tamara Dziełakowska
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie Sędzia SO Tamara Dziełakowska, Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant #PROTOKOLANTT, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2005 sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 listopada 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 23 października 2001 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta G., 2. określa, że wyżej wymienione decyzje nie mogą być wykonane.
Uzasadnienie
Svgn. akt II S.A./Gd. 1135/02
UZASADNIENIE
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta G. decyzją z dnia 23 października 2001 r. na podstawie art. 51 ust. 1 i art. 81 ust.l pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414, ze zm.) nakazał D. S. rozbiórkę fundamentów wagi, fundamentów torów suwnicy oraz zaniechanie dalszych robót związanych z ociepleniem budynku socjalno - biurowego.
Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, iż wymienione obiekty budowlane położone są na działkach nr [...], [...], [...], [...] obręb [...] przy ul. [...] w G. Organ podniósł, iż D. S. uzyskał decyzję odmowną, ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na modernizacji i rozbudowie istniejącego budynku socjalno - biurowego, budowie wagi samochodowej, suwnicy bramowej oraz dwóch hal magazynowych. A zatem skoro budowa przedmiotowych obiektów budowlanych była sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania terenu, zdaniem organu, należało orzec ich rozbiórkę.
Na skutek wniesionego odwołania przez skarżącego Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia 19 listopada 2001 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję.
Organ II instancji stwierdził, iż D. S. realizuje na terenie nieruchomości przy ul. [...] w G. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, budowę fundamentów pod wagę, torów suwnicy oraz ocieplenie budynku socjalno - biurowego.
Organ wskazał, iż zgodnie z art. 28 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
W związku z powyższym najpierw organ I instancji na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wstrzymał prowadzenie robót budowlanych, a następnie z uwagi na decyzję odmawiająca ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowych obiektów, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nakazał rozbiórkę fundamentów wagi i torów suwnicy.
Zdaniem organu fundamenty wagi zostały wybudowane na istniejących fundamentach zsypu, a zatem rozbiórka fundamentów wagi dotyczy części fundamentów wagi.
Organ uznał za bezzasadny zarzut skarżącego, iż działania organu dotyczące ocieplania budynku socjalno - biurowego są niezgodne z prawem. Organ U instancji wskazał, iż skoro nie ma decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na modernizacje i rozbudowę istniejącego budynku biurowo - socjalnego to rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe.
W skardze do Sądu skarżący D. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę przepisu art. 7 k.p.a. poprzez nie zebranie w trakcie prowadzonego postępowania istotnych w sprawie dowodów oraz obrazę przepisu art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pomijanie w trakcie postępowania strony, a w szczególności nie umożliwienie zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym przed wydaniem zaskarżonych decyzji.
W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, iż w przedmiotowym postępowaniu została naruszona zasada czynnego udziału strony albowiem jedynymi czynnościami w sprawie, o których wiedział było zawiadomienie go o wszczęciu postępowania, zawiadomienie o przeprowadzonej wizji lokalnej i wydanie decyzji. Jego zdaniem nie mógł w trakcie toczącego się postępowania brać udziału w postępowaniu dowodowym, zadawać pytań świadkom, biegłym oraz wypowiadać się co do całości materiału dowodowego.
Organ II instancji w odpowiedzi na skargę, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wniósł ojej oddalenie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze.zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze.zm.) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Zdaniem Sądu każda decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego ( nie zależnie od jej podstawy prawej - art. 48 lub art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane) musi w sposób precyzyjny określać co ma być rozebrane. Natomiast organ przed jej wydaniem musi rozważyć czy rozebranie samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części nie naruszy lub zniszczy obiekt, który został wybudowany zgodnie z prawem.
A zatem organ administracji nie może podejmować decyzji w sposób całkowicie dowolny, jest bowiem związany przepisami ustawy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i 77 § 1 k. p.a.
Artykuł 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. stanowi, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Art. 77 § 1 k.p.a. nakłada na organ administracji obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
W przedmiotowej sprawie organy nakazały rozbiórkę fundamentów wagi i fundamentów torów suwnicy nie wyjaśniając jakiej grubości są fundamenty, na jakim odcinku je wybudowano czy jest możliwość ich rozbiórki i nienaruszenie tych elementów budowli, które postawiono zgodnie z prawem.
Zdaniem Sądu nakaz rozbiórki części fundamentów, które są wybudowane na istniejących fundamentach można wydać tylko wówczas, gdy część tę da się wydzielić bez uszczerbku dla reszty określonej całości.
Brak wyjaśnienia tego rodzaju okoliczności, zdaniem Sądu, spowodował to iż określenie przedmiotu nakazu rozbiórki jest nieprecyzyjne a tym samym w postępowaniu egzekucyjnym bardzo trudne do wykonania.
Z tych względów należało uznać, że zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem art. 7, 77 § k.p.a., co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt l) ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z póź. zm.),
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy administracji publicznej powinny wyjaśnić wszystkie okoliczności związane z grubością fundamentów, na jakim odcinku je wybudowano czy jest możliwość ich rozbiórki i nienaruszenie tych elementów budowli, które postawiono zgodnie z prawem.
Sąd na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określił, iż zaskarżone decyzja nie mogą być wykonywane.