II SA/Łd 601/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na postanowienie odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, uznając zasadność dalszego zawieszenia ze względu na trwające prace nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Skarga dotyczyła postanowienia odmawiającego podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji mieszkaniowej. Strona skarżąca argumentowała, że uchwała stanowiąca podstawę zawieszenia straciła moc, a nowy plan nie zostanie uchwalony w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę, uznając, że zawieszenie postępowania było uzasadnione ze względu na trwające prace nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, które mogłyby być sprzeczne z planowaną inwestycją, nawet jeśli uchwała inicjująca prace została uchylona i zastąpiona nową.
Sprawa dotyczyła skargi B.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji mieszkaniowej. Postępowanie zostało pierwotnie zawieszone na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ze względu na przystąpienie do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu inwestycji, który zgodnie ze studium uwarunkowań miasta, przeznaczony jest pod tereny aktywne przyrodniczo i wyłączony spod zabudowy. Strona skarżąca wniosła o podjęcie postępowania, wskazując na uchylenie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu i podjęcie nowej, argumentując, że odpadła podstawa zawieszenia. Organy administracji obu instancji odmówiły podjęcia postępowania, uznając, że mimo zmian w uchwałach dotyczących planu, nadal istnieje konflikt między planowaną inwestycją a koncepcją planistyczną, a zawieszenie postępowania jest uzasadnione ochroną przed zainwestowaniem niezgodnym z przyszłym planem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd podkreślił, że art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym daje organowi fakultatywną podstawę do zawieszenia postępowania, a jego celem jest ochrona przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego, nawet na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu. Sąd uznał, że potencjalna kolizja planowanej inwestycji z ustaleniami studium uwarunkowań uzasadniała zawieszenie postępowania, a uchylenie i zastąpienie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu nową nie miało wpływu na zasadność zawieszenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, uchylenie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego i podjęcie nowej, analogicznej uchwały, nie wpływa na zasadność zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy, jeśli nadal istnieje potencjalna kolizja planowanej inwestycji z koncepcją planistyczną.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym daje organowi fakultatywną podstawę do zawieszenia postępowania w celu ochrony przed zainwestowaniem niezgodnym z przyszłym planem, nawet jeśli prace nad planem są na wczesnym etapie lub uchwała inicjująca została zmieniona. Kluczowe jest istnienie potencjalnego konfliktu między inwestycją a zamierzeniami planistycznymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 62 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
k.p.a. art. 97 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 9 § ust. 4
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 9 § ust. 5
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 62 § ust. 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Potencjalna kolizja planowanej inwestycji z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego uzasadnia zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy. Uchylenie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego i podjęcie nowej nie wpływa na zasadność zawieszenia postępowania, jeśli nadal istnieje konflikt z koncepcją planistyczną.
Odrzucone argumenty
Utrata mocy przez uchwałę Rady Miejskiej o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego spowodowała odpadnięcie przesłanki zawieszenia postępowania. Brak możliwości uchwalenia planu miejscowego w terminie zawieszenia postępowania. Naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Brak rozważenia i ustosunkowania się do zarzutów zażalenia przez organ II instancji. Zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
Godne uwagi sformułowania
konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac zmierzających do przyjęcia planu miejscowego. Celem zawartej w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. regulacji jest ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy zarówno w trakcie procedowania planu, jak i na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu.
Skład orzekający
Arkadiusz Blewązka
przewodniczący sprawozdawca
Jarosław Czerw
członek
Marcin Olejniczak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy w kontekście prac nad planem miejscowym, nawet w przypadku zmian w uchwałach inicjujących te prace."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z zawieszaniem postępowań administracyjnych w kontekście planowania przestrzennego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu planowania przestrzennego i praw inwestorów, jakim jest zawieszenie postępowania o warunki zabudowy w związku z pracami nad planem miejscowym. Jest to zagadnienie istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Kiedy można zawiesić postępowanie o warunki zabudowy? Sąd wyjaśnia kluczowe zasady.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Łd 601/25 - Wyrok WSA w Łodzi Data orzeczenia 2025-11-05 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-08-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Arkadiusz Blewązka /przewodniczący sprawozdawca/ Jarosław Czerw Marcin Olejniczak Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Zagospodarowanie przestrzenne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2024 poz 572 art. 97 § 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.) Dz.U. 2023 poz 977 art. 62 ust. 1 Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.) Sentencja Dnia 5 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędzia WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2025 roku sprawy ze skargi B.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 10 czerwca 2025 roku nr SKO.4150.332.2025 w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania oddala skargę. dc Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postanowieniem z dnia 10 czerwca 2025 r., nr SKO. 4150.332.2025 - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572), dalej jako "k.p.a." - po rozpatrzeniu zażalenia B.S. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 6 maja 2025 r., nr DPRG-UA-IX. 162.2025 o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej oraz budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na częściach działek nr [...] i [...] w obrębie [...]. Jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent Miasta Łodzi postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2024 r., nr DPRG-UA-IX.603.2024 - na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2023.977), dalej jako "u.p.z.p." oraz art. 123 k.p.a. - zawiesił z urzędu do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku tj. do dnia 5 stycznia 2026 r., postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że teren planowanej inwestycji prawie w całości położony jest na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi podjęła uchwałę nr LXXXVII/2636/24 z dnia 21 lutego 2024 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru znajdującego się w obrębie doliny rzeki [...] w rejonie ulic: [...] i [...]. Zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi (uchwała Nr LXIX/1753/18 z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi", zmieniona uchwałą nr VI/215/19 z dnia 6 marca 2019 r.), przedmiotowe części działek znajdują się na obszarze oznaczonym jako tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy oraz tereny rekreacyjno-wypoczynkowe. Zgodnie z harmonogramem sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta Łodzi na lata 2019-2024+, uchwalenie planu dla ww. terenu przewidziane jest w 2024 r. (zarządzenie nr [...] Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 21 marca 2024 r.). Z ustaleń organu wynika, że planowana inwestycja może naruszać ustalenia planu oraz plan miejscowy dla tego terenu może być uchwalony w okresie krótszym niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku, zatem zawieszenie postępowania organ ocenił jako zasadne. W piśmie z dnia 16 kwietnia 2025 r. B.S. wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania wskazując, że uchwała z dnia 21 lutego 2024 r., nr LXXXVII/2636/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru znajdującego się w obrębie doliny rzeki [...] w rejonie ulic: [...] i [...], została uchylona w dniu 18 września 2024 r. Tego samego dnia Rada Miejska w Łodzi podjęła nową uchwałę nr VI/174/24 o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu przestrzennego obejmującej dolinę rzeki [...] położonej w rejonie ulic: [...] i [...]. Jak dostrzegła strona, postępowanie w sprawie zostało zawieszone na podstawie uchwały z dnia 21 lutego 2024 r., która została uchylona, a nowa uchwała z dnia 18 września 2024 r. została podjęta już po złożeniu przez stronę wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Z tego powodu nie istnieje obecnie żadna podstawa prawna do dalszego zawieszenia postępowania. Prezydent Miasta Łodzi postanowieniem z dnia 6 maja 2025 r. odmówił podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B.S. wskazując na naruszenie: 1. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przez odmowę podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy mimo, iż: a) wobec utraty mocy przez uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 21 lutego 2024 r. o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będącej podstawą wydanego w sprawie postanowienia o zawieszeniu postępowania odpadła przesłanka zawieszenia postępowania, b) oczywistego braku możliwości uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem w terminie zawieszenia postępowania, tj. do dnia 5 stycznia 2026 r.; 2. art. 8 k.p.a., poprzez działanie organu I instancji, które w sposób rażący narusza zasadę pogłębiania zaufania stron do działania organów administracji publicznej i odmowę podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, mimo oczywistej zmiany stanu faktycznego i prawnego sprawy tj. utraty mocy przez uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 21 lutego 2024 r. będącej podstawą postanowienia o zawieszeniu postępowania i przyjęcie w uzasadnieniu postanowienia, iż aktualnie podstawą zawieszenia postępowania pozostaje wydana po dniu zawieszenia postępowania uchwała z dnia 18 września 2024 r. o przystąpieniu do sporządzenia innego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 3. art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zbadania, czy ustały przesłanki zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, a w konsekwencji wydanie postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania z przekroczeniem granic uznania administracyjnego; 4. art. 12 § 1 k.p.a., poprzez brak podjęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy mimo, iż brak jest przesłanek wstrzymujących dalsze procedowanie sprawy i rozpatrzenie wniosku o ustalenie warunków zabudowy, a uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w maksymalnym określonym przez przepisy u.p.z.p. terminie nie jest możliwe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przywołanym na wstępie postanowieniem, po rozpoznaniu zażalenia, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania wyjaśniając, że materialnoprawną podstawę postanowienia o zawieszeniu postępowania stanowił przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego (pkt 1) albo w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany (pkt 2). Zawieszenie postępowania prowadzonego z wniosku B.S. było następstwem ustalenia, iż - po pierwsze - teren inwestycji w większości położony był na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi podjęła uchwałę nr LXXXVII/2636/24 z dnia 21 lutego 2024 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru znajdującego się w obrębie doliny rzeki [...] w rejonie ulic: [...] i [...]. Po wtóre, zgodnie z obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi (uchwała Nr LXIX/1753/18 z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi", zmieniona uchwałą nr VI/215/19 z dnia 6 marca 2019 r.), części działek objęte wnioskiem znajdują się na obszarze oznaczonym jako tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy oraz tereny rekreacyjno-wypoczynkowe. Natomiast - po trzecie - zgodnie z harmonogramem sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta Łodzi na lata 2019-2024+, uchwalenie planu dla ww. terenu przewidziane było w okresie krótszym niż 18 miesięcy od złożenia wniosku (zarządzenie nr 570/2024 Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 21 marca 2024 r.). Jak wyjaśniło Kolegium, będący podstawą zawieszenia postępowania przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wprowadza możliwość zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy, bez konkretnej przyczyny, przy czym jego istota nie sprowadza się do uniemożliwienia podejmowania na terenie objętym pracami planistycznymi żadnych zamierzeń inwestycyjnych, ale jedynie takich, które mogłyby pozostawać w sprzeczności z zasadami zagospodarowania przestrzennego ustalonymi w przyszłym planie. W sprawie bezspornie występuje konflikt pomiędzy zamierzonym przez stronę zagospodarowaniem terenu a koncepcją planistyczną, która nie zakłada jego urbanizacji. Za zawieszeniem postępowania - jak wskazało Kolegium - przemawiał również stan i zaawansowanie prac planistycznych, w dużym stopniu uprawdopodobniający możliwość ich zakończenia przed upływem okresu zawieszenia postępowania. W ocenie Kolegium, taki stan rzeczy istniał i istnieje nadal, co czyni prawidłową odmowę podjęcia zawieszonego postępowania. Zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a., organ podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony w sytuacji, gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Z treści powołanego przepisu wynika obowiązek organu podjęcia zawieszonego postępowania tylko w razie ustania przyczyn zawieszenia, co nie ma jednak miejsca w sprawie. Mimo uchylenia uchwały Rady Miejskiej w Łodzi nr LXXXVII/2636/24 z dnia 21 lutego 2024 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i podjęcia w jej miejsce nowej uchwały nr VI/174/24 z dnia 18 września 2024 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie zmieniło się przeznaczenie terenu objętego wnioskiem strony w przyszłym planie. Nadal są to tereny wyłączone spod zabudowy, co niewątpliwie koliduje z planowanym zamierzeniem inwestycyjnym, polegającym na budowie osiedla domów mieszkalnych. Zdaniem Kolegium, wbrew zarzutom zażalenia, nie można wykluczyć, iż w czasie zawieszenia dojdzie do uchwalenia planu. Do końca okresu zawieszenia pozostało prawie 7 miesięcy, a ponadto Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 62 ust. 3 u.p.z.p., w przypadku, o którym mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przedłużyć zawieszenie postępowania na dodatkowy czas, nie dłuższy niż 6 miesięcy, jeżeli w okresie zawieszenia postępowania dokonano wyłożenia projektu planu miejscowego. Wskazane okoliczności - w ocenie Kolegium - uzasadniają zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., który to przepis (a nie uchwała w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla danego terenu) stanowi podstawę zawieszenia. Zdaniem Kolegium, możliwe jest zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy także w sytuacji, gdy nie ma jeszcze nawet projektu planu miejscowego, co oznacza, iż istnienie bądź nie w obrocie prawnym uchwały w sprawie planu miejscowego, pozostaje bez istotnego znaczenia dla oceny możliwości zawieszenia. Konkludując organ wskazał, iż nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy, co stosownie do treści art. 97 § 2 k.p.a. skutkować musi odmową podjęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, zawieszonego postanowieniem Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 22 sierpnia 2024 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze B.S. wskazała na naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przez niewłaściwe jego zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 6 maja 2025 r. o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania pomimo, iż: a) wobec utraty mocy przez uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 21 lutego 2024 r. o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, będącej podstawą wydanego w sprawie postanowienia o zawieszeniu postępowania, odpadła przesłanka zawieszenia postępowania, a także mimo b) oczywistego braku możliwości uchwalenia planu miejscowego dla terenu objętego wnioskiem w terminie zawieszenia postępowania, tj. do dnia 5 stycznia 2026 r., chociażby z uwagi na fakt, że nie został jeszcze nawet sporządzony projekt tegoż planu. Autor skargi ponadto wskazał na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 8 i art. 12 k.p.a. polegające na działaniu przez organ II instancji w sposób, który rażąco narusza zasadę pogłębiania zaufania stron do działania organów administracji publicznej poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, mimo oczywistej zmiany stanu faktycznego i prawnego sprawy tj. utraty mocy przez uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 21 lutego 2024 r. będącej podstawą wydanego postanowienia o zawieszeniu postępowania i przyjęcie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż aktualnie podstawą zawieszenia postępowania pozostawać może wydana po dniu zawieszenia postępowania uchwała z dnia 18 września 2024 r. o przystąpieniu do sporządzenia innego planu miejscowego, co w sposób nieuzasadniony wstrzymuje także dalszy bieg postępowania, naruszając tym samym zasadę szybkości postępowania; 2. art. 7 i art. 15 k.p.a. przez brak rozważenia i ustosunkowania się do zarzutów zażalenia i poprzestanie przez organ II instancji jedynie na powieleniu stanowiska zawartego w postanowieniu organu I instancji bez podjęcia jakichkolwiek czynności zmierzających do weryfikacji prawidłowości przedstawionego w nim stanowiska; 3. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez zaniechanie podjęcia wszelkich możliwych czynności niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym etapu na jakim znajduje się procedura planistyczna i poprzestanie jedynie na powieleniu stanowiska organu I instancji i powołaniu harmonogramu sporządzania planów miejscowych zawartego w zarządzeniu Prezydenta Miasta Łodzi nr 570/2024 z dnia 21 marca 2024 r. bez odniesienia wskazanego w nim terminu uchwalenia planu dla terenu objętego postępowaniem do rzeczywistego stanu zaawansowania tej procedury; 4. art. 107 § 3 w związku z art. 11 k.p.a. przez brak rozważenia i przedstawienia w uzasadnieniu postanowienia faktów, które skutkowały uznaniem przez organ II instancji, iż spełnione zostały przesłanki zawieszenia postępowania o wydanie warunków zabudowy w trybie art. 62 ust. 1 u.p.z.p.; 5. art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. przez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji, w sytuacji gdy organ odwoławczy winien był zaskarżone postanowienie uchylić i podjąć postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Opierając się na wskazanych zarzutach skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, uchylenie postanowienia organu I instancji w całości oraz uchylenie postanowienia Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 22 sierpnia 2024 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy do dnia 5 stycznia 2026 r. w całości, względnie zobowiązanie organu I instancji do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że kwestię ewentualnej kolizji postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy z postępowaniem dotyczącym uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego reguluje art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z jego treścią, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego (pkt 1) albo w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany (pkt 2). Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. Kompetencję tą należy rozpatrywać w połączeniu z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Skoro plan miejscowy jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni, to usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac zmierzających do przyjęcia planu miejscowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. II OSK 2685/15). Jeżeli istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu miejscowego, zawieszenie postępowania zyskuje uzasadnienie. Ustawodawca pozostawił kwestię zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. uznaniu organów, a granice tego uznania wyznacza wstępna ocena materiałów planistycznych (vide: wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 25 marca 2025 r., II SA/Rz 111/25, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Z akt administracyjnych wynika, że część terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania miasta (uchwała Nr LXIX/1753/18 z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi, zmieniona uchwałą nr VI/215/19 z dnia 6 marca 2019 r.) znajduje się na obszarze oznaczonym jako tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy oraz tereny rekreacyjno-wypoczynkowe. Z treści studium uwarunkowań wynika zatem, że na części terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy nie będzie możliwa zabudowa w kształcie i postaci planowanej przez skarżącą. Choć studium uwarunkowań nie jest aktem prawa miejscowego (art. 9 ust. 5 u.p.z.p. w stanie prawnym obowiązującym do dnia 23 września 2023 r.), to jego ustalenia są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych (art. 9 ust. 4 u.p.z.p. w stanie prawnym obowiązującym do dnia 23 września 2023 r.). W tej sytuacji - wobec potencjalnej kolizji planowanej przez skarżącą inwestycji (polegającej na budowie [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej oraz budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z urządzeniami budowlanymi) z zamierzeniami planistycznymi miasta wyrażonymi w treści studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania - Sąd podzielił stanowisko orzekających w sprawie organów administracji obu instancji co do zasadności i celowości zawieszenia - w trybie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. - postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Poza wpływem na rozstrzygnięcie pozostaje podnoszona przez skarżącą kwestia uchylenia z dniem 18 września 2024 r. uchwały z dnia 21 lutego 2024 r., nr LXXXVII/2636/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru znajdującego się w obrębie doliny rzeki [...] w rejonie ulic: [...] i [...] i podjęcia nowej, analogicznej uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przede wszystkim, przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p., daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. Ponadto, co również istotne, zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. może również nastąpić w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, a kwestia ta pozostaje na etapie rozważań organu. Celem zawartej w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. regulacji jest ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego zarówno w trakcie procedowania planu, jak i na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu (vide: wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2017 r., II OSK 2685/15; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2021 r., II SA/Sz 61/21, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Z tych powodów, uchylenie uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu miejscowego i zastąpienie jej kolejną, nową, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. A ponieważ zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest uzasadnione, nie zasługują na uwzględnienie pozostałe zarzuty skargi wskazujące na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim zasady szybkości postępowania. Z opisanych powodów Sąd oddalił skargę w całości na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm.). dc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI