II SA/Łd 60/24

II SA/Łd 60/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-10-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-01-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka
Beata Czyżewska
Magdalena Sieniuć /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1225
par. 12 ust. 4 pkt 1, par. 13, par. 19, par. 23, par. 36, par. 40, par. 60, par. 271-273
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1752
art. 2 pkt 7a, art. 4 ust. 2, art. 12a ust. 1, art. 12c ust. 1 pkt 1, art. 40 ust. 3g pkt 3
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 33 par. 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 23 października 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, Asesor WSA Beata Czyżewska, , Protokolant Asystent sędziego Izabela Lewandowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2024 roku sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 13 listopada 2023 roku nr 285/2023 znak: GPB-III.7721.254.2023 JR w przedmiocie zatwierdzenia projektów zagospodarowania terenu i architektoniczno -budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego oddala skargę. ał
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 13 listopada 2023 r. nr 285/2023, znak: GPB-III.7721.254.2023 JR, Wojewoda Łódzki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm. - dalej jako: "k.p.a."), utrzymał w mocy decyzję Starosty Łódzkiego Wschodniego z dnia 4 września 2023 r. nr 104.2023.K, znak: AiB.6740.85.2023 EW, zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą J. i M. S. pozwolenia na budowę obejmującego budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrzną instalacją gazu oraz budowę zewnętrznej instalacji: gazowej, wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i elektrycznej (wlz), na nieruchomości położonej przy ul. [...], w miejscowość Ż. , obręb [...], gm. K. , działka nr ewid. [...].
Z akt sprawy wynika, że ww. decyzją z dnia 4 września 2023 r. organ I instancji zatwierdził J. S. i M.S. projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Odwołanie od tej decyzji do Wojewody Łódzkiego złożył M1.S. (właściciel nieruchomości sąsiedniej – działki nr ewid. [...]), w którym zarzucił naruszenie § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Ponadto, w toku prowadzonego postępowania odwoławczego w dniu 9 listopada 2023 r. do organu odwoławczego wpłynęło pismo pełnomocnika inwestorów, będące odpowiedzią na powyższe odwołanie, w którym wnieśli o oddalenie odwołania w całości i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 13 listopada 2023 r. nr 285/2023 Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu powyższego odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się w pierwszej kolejności na art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 977 ze zm. - dalej jako: "u.p.z.p."), nie stwierdzając w sprawie naruszeń w tym zakresie. Następnie organ II instancji wskazał, że z projektu budowlanego wynika, iż zamiarem inwestora jest budowa dwukondygnacyjnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi i zewnętrznymi instalacjami, a z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu wynika, że od wschodu projektowany budynek usytuowany jest w odległości 1,5 m od granicy z działką nr ewid. [...], natomiast działka objęta wnioskiem (nr ewid. [...]) ma szerokość 16 m. Jednocześnie organ odwoławczy ustalił, że dla przedmiotowej inwestycji w dniu 15 lutego 2023 r. Burmistrz Koluszek decyzją nr 131/2023 ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi towarzyszącymi na działce nr [...], położonej w obr. [...], gm. K. Powyższa decyzja od dnia 23 marca 2023 r. posiada walor ostateczności.
Następnie dokonując analizy projektowanego zamierzenia pod kątem zgodności z wymogami określonymi w powyższej decyzji o warunkach zabudowy organ II instancji stwierdził, że wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki objętej wnioskiem wynosi 17,8 %, tj. 0,178 (przy dopuszczonym w decyzji o warunkach zabudowy od 0,11 do 0,21). Szerokość elewacji frontowej projektowanego budynku wynosi 11,45 m (zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy szerokość elewacji frontowej powinna wynosić od 9,0 m do 13,5 m). Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej wynosi 4,85 m (zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej powinna wynosić od 3,0 m do 7,0 m). Projektowany budynek będzie posiadał dwuspadowy dach o kącie nachylenia 40° oraz dach częściowo płaski. Kalenica projektowanego dachu dwuspadowego będzie na wysokości 7,95 m i będzie usytuowana prostopadle do frontu działki (w decyzji o warunkach zabudowy wskazano: wysokość głównej kalenicy od 5,0 m do 9,0 m; dach dwuspadowy lub wielospadowy o nachyleniu połaci do 40° lub dach płaski; kierunek głównej kalenicy dachu - prostopadły lub równoległy do granicy frontowej działki lub do granicy z działką sąsiednią). Ponadto Wojewoda Łódzki wyjaśnił, że w decyzji o warunkach zabudowy wskazano: nieprzekraczalna linia zabudowy - w odległości 5,0 m od granicy frontowej działki, zgodnie z oznaczeniem na załączniku graficznym. Jak wynika z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu, przedmiotowy budynek został zaprojektowany w odległości 9 m od granicy frontowej.
W dalszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że zamiarem inwestora, oprócz budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, jest budowa zewnętrznej instalacji: gazowej, wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i elektrycznej. Zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy zaopatrzenie w:
- wodę ma pochodzić z sieci wodociągowej;
- energię elektryczną - poprzez przyłącze z sieci elektroenergetycznej;
- gaz - poprzez przyłącze do sieci gazowej; a odprowadzanie ścieków poprzez przyłącze do sieci kanalizacyjnej.
Organ II instancji podkreślił przy tym, że z projektu budowlanego oraz z załączonych warunków uzyskanych od zarządców sieci wynika, że projektowany budynek będzie podłączony do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej i gazowej.
Organ odwoławczy dodał następnie, że w decyzji o warunkach zabudowy wskazano: dostęp do drogi publicznej - droga gminna [...] (ul. [...]); odprowadzenie wód opadowych - na powierzchnie biologicznie czynne w graniach inwestycji; sposób gospodarowania odpadami stałymi - na działce należy przewidzieć miejsce na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych z uwzględnieniem możliwości ich segregacji; należy zapewnić miejsca postojowe dla samochodów zgodnie z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w łącznej ilości nie mniejszej niż 1 miejsce postojowe na 1 lokal mieszkalny.
Według Wojewody Łódzkiego, z projektu budowlanego wynika, że działka nr ewid. [...] ma zapewniony dostęp do drogi publicznej poprzez istniejący zjazd z ul.[...]. Natomiast odprowadzenie wód opadowych będzie się odbywać na powierzchnie biologicznie czynne działki objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę. Zaprojektowano również śmietnik oraz jedno miejsce postojowe w całości na działce objętej wnioskiem.
Wychodząc z powyższych ustaleń organ odwoławczy uznał, że określona w decyzji Starosty Łódzkiego Wschodniego o pozwoleniu na budowę inwestycja zgodna jest z decyzją Burmistrza Koluszek nr 131/2023 z dnia 15 lutego 2023 r. o warunkach zabudowy.
Jednocześnie organ II instancji stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 1225 - powołanego dalej jako: "rozporządzenie").
W szczególności, odwołując się do § 12 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej, organ II instancji wyjaśnił, że aby w danej sprawie mógł mieć zastosowanie powyższy przepis, tj.: możliwość zabudowy działki w zabudowie jednorodzinnej, musi być spełniona przesłanka dotycząca szerokości działki, tj. 16 m lub mniejsza.
Wojewoda Łódzki dodał przy tym, że zgodnie z przyjętym stanowiskiem sądów administracyjnych, przez szerokość działki należy rozumieć tę granicę działki, która znajduje się od strony frontowej, a front zaś to ta część działki budowlanej, która przylega do drogi (zob. wyrok NSA z dnia 1 czerwca 2022 r., sygn. akt II OSK 1331/21). Bezspornym jest, że front działki inwestycyjnej znajduje się od strony południowej, tj.: od strony, od której projektowany jest "wjazd na działkę". Organ odwoławczy zaznaczył, że z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu wynika, że od wschodu projektowany budynek usytuowany jest w odległości 1,5 m od granicy z działką nr ewid. [...], natomiast działka objęta wnioskiem (nr ewid. [...]) ma szerokość 16 m.
W dalszej kolejności Wojewoda Łódzki zwrócił uwagę, że w związku z podnoszonymi przez stronę skarżącą zarzutami dotyczącymi rzeczywistej szerokości działki objętej wnioskiem, w toku prowadzonego postępowania, Starosta Łódzki Wschodni wystąpił do Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w Łodzi celem ustalenia szerokości działki inwestorów. W aktach sprawy znajduje się zwymiarowany szkic mapy opatrzony datą sporządzenia (9 sierpnia 2023 r.) i podpisem Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w Łodzi, z którego wynika, że szerokość działki nr ewid. [...] od jej części frontowej, na długości 9 m, waha się od 16,109 m do 16,067 m; natomiast jej szerokość w północnej części wynosi 15,901 m.
Wojewoda Łódzki wskazał, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, projekt zagospodarowania działki lub terenu zawiera projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii. Stosownie natomiast do art. 2 pkt 7a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1752 ze zm.) przez mapę do celów projektowych rozumie się opracowanie kartograficzne, wykonane z wykorzystaniem wyników pomiarów geodezyjnych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające elementy stanowiące treść mapy zasadniczej lub mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2, a także informacje niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej oraz, z uwzględnieniem art. 12c ust. 1 pkt 1, klauzulę urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów, o których mowa w art. 12a ust. 1, w oparciu o które mapa do celów projektowych została sporządzona, albo oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji.
Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy wskazał, że mapa do celów projektowych jest to mapa zasadnicza zweryfikowana pod względem aktualności przez uprawnionego geodetę i zatwierdzona przez organ właściwy w sprawach geodezyjnych, służąca celom inwestycyjnym.
Wojewoda Łódzki podkreślił, że wahania dotyczące przyjętej przez projektanta szerokości działki, względem szkicu ww. mapy z dnia 9 sierpnia 2023 r. mieszczą się granicach błędu geodezyjnego wynoszącego 0,10 m, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 1670).
Wychodząc z powyższych ustaleń organ odwoławczy stwierdził, że w projekcie budowlanym znajdują się złożone przez projektantów oświadczenia, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 ustawy Prawo budowlane - do projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego oraz projektu technicznego dołącza się oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Pełną odpowiedzialność za zgodność projektu budowlanego z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Na nich spoczywa także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową.
W dalszej kolejności organ II instancji zwrócił uwagę, że w świetle wskazanego wyżej § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, warunkiem zbliżenia budynku ścianą bez okien i drzwi na odległość nie mniejszą niż 1,5 m względem granic sąsiednich nieruchomości jest również konieczność zachowania przez projektowany obiekt wymagań określonych przepisami § 13,19, 23, 36, 40, 60 i 271 - 273 rozporządzenia.
Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 i 2 oraz § 60 ust 1 w zw. z § 57 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Wysokość przesłaniania mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części.
Uwzględniając powyższe organ II instancji wskazał, że na działce nr ewid. [...] usytuowanej od wschodu w stosunku do działki inwestycyjnej znajduje się budynek, który jest położony w odległości około 11 m i większej od projektowanego budynku. Natomiast wysokość projektowanego budynku ma wynosić 7,95 m, a zatem wysokość przesłaniania projektowanego budynku jest mniejsza niż odległość między projektowanym budynkiem a istniejącym budynkiem na działce o nr ewid. [...]. Jednocześnie organ odwoławczy podniósł, że od zachodu, działka objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę graniczy z działką o nr ewid. [...], na której usytuowany jest budynek w granicy z działką inwestorów.
W dalszej kolejności Wojewoda Łódzki wskazał, że w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia projektuje się jedno miejsce postojowe dla samochodu osobowego, zlokalizowane w całości na działce inwestycyjnej, zgodnie z § 19 rozporządzenia. Odnośnie projektowanego miejsca do gromadzenia odpadów stałych organ II instancji wyjaśnił, że zlokalizowane jest w odległości ponad 4 m od granicy z działką nr ewid. [...] i około 9 m od granicy z działką nr ewid. [...], a zgodnie z § 23 ust. 4 rozporządzenia, w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości dotyczącej miejsc do gromadzenia odpadów stałych się nie określa. Przepisy § 36 i § 40 rozporządzenia nie mają w przedmiotowej sprawie zastosowania, gdyż dotyczą - zamierzeń, które nie są objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę.
Odnośnie zaś przepisów zawartych w rozporządzeniu dotyczących bezpieczeństwa pożarowego organ II instancji zwrócił uwagę, że w części opisowej projektu budowlanego projektant wskazał, iż ściany zewnętrzne projektowanego budynku od strony działek nr ewid. [...] i [...] są ścianami oddzielenia pożarowego, natomiast dach ma być wykonany z przekrycia nierozprzestrzeniającego ognia.
Następnie organ odwoławczego podkreślił, że wymogi wniosku o pozwolenie na budowę, wymagane dokumenty i tryb postępowania w sprawie pozwolenia na budowę określają przepisy art. 32 - 35 ustawy Prawo budowlane. W myśl przepisu art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ww. ustawy, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do wniosku o pozwolenie na budowę załączono oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, na których będzie realizowane przedmiotowe przedsięwzięcie.
Zdaniem Wojewody Łódzkiego, z akt administracyjnych wynika, że inwestorzy spełnili wymagania przewidziane przytoczonymi przepisami. Dołączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny i odpowiada wymogom określonym w art. 34 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane. Projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ww. ustawy. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że projektanci do projektu budowlanego dołączyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 ustawy Prawo budowlane.
Końcowo odwołując się do poglądów orzecznictwa Wojewoda Łódzki wyjaśnił, że decyzja wydawana w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, zgodnie bowiem z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że w ugruntowanym orzecznictwie sądów przyjmuje się, iż o naruszeniu uzasadnionego interesu osób trzecich przy udzielaniu pozwolenia na budowę można mówić tylko wówczas, gdy zostały naruszone konkretne przepisy obowiązujące w budownictwie, w tym przepisy techniczno-budowlane. Jeżeli zatem postępowanie prowadzone w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wykaże sprzeczność z powyższymi wymogami, to spowodowane w wyniku jej realizacji dolegliwości dla otoczenia mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające "uzasadnione interesy osób trzecich". A contrario, jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Ponadto odnośnie zarzutu zawartego w odwołaniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż odniósł się do niego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł M1.S. , reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, zarzucając:
1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak dokonania właściwej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, prowadzący do wadliwego i sprzecznego z prawdą ustalenia, że działka objęta wnioskiem (nr ew. [...]) ma szerokość 16 m, zaś ewentualne odchylenia mieszczą się w granicach błędu geodezyjnego wynoszącego 0,10 m, w sytuacji gdy front działki ma 16,109 m, co w konsekwencji doprowadziło do sprzecznego z przepisami prawa wydania decyzji o utrzymaniu w mocy decyzji zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę, zezwalającej na budowę budynku ścianą bez okien i drzwi w odległości 1,5 m od granicy działki,
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225) w związku z art. 32 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - poprzez ich wadliwe zastosowanie, prowadzące do uznania, że inwestorzy w postępowaniu o pozwolenie na budowę spełnili warunki właściwego usytuowania projektowanego budynku, w sytuacji gdy zgodnie z tym przepisem nie jest dopuszczalna budowa budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej w odległości 1,5 m od granicy, gdy szerokość działki w sposób oczywisty przekracza 16 m, a z taką sytuacją mamy w sprawie do czynienia, co organy, zarówno I i II instancji, wprost wskazały, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwości zaskarżonej decyzji i rażącego naruszenia prawa właściciela działki sąsiedniej.
W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że przepis § 10 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi o granicy błędu, jaki może popełnić geodeta dokonując wyznaczenia punktów pomiarowej osnowy geodezyjnej w stosunku do ich faktycznego położenia na ziemi, a nie o błędzie pomiaru dokonywanego w celu zmierzenia jednej odległości, od punktu A do punktu B, w sytuacji gdy występuje różnica w pomiarze przez dwóch geodetów. W niniejszej sprawie – jak wskazał pełnomocnik skarżącego - chodzi o zbadanie, jaką konkretnie szerokość ma działka i czy szerokość ta przekracza ustawowo określoną odległość 16 m. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wskazał, że ustawodawca nie zastrzegł w § 12 ust. 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, że dopuszcza się budowę budynku ścianą bez otworów w odległości nie mniejszej niż 1,5 m na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej, z zastrzeżeniem możliwego błędu pomiaru tego odcinka. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, organ w sposób nieuzasadniony próbuje usprawiedliwić oczywisty błąd w pomiarze dokonany dla celów projektowych.
Pełnomocnik skarżącego podniósł, że szerokość działki w granicy przylegającej do działki drogowej od strony południowej (czyli od drogi) wynosi 16,109 m, co oznacza, że nawet przyjmując rozumowanie organu, dopuszczalny błąd 0,1 m został przekroczony i nie ma uzasadnienia twierdzenie, że na długości 9 m od ściany frontu (gdzie zaczyna się budynek) pomiar mieści się w granicach błędu 16,067 m. W ocenie pełnomocnika skarżącego, przekroczenie granicy 16 metrów w odległości frontowej skutkuje koniecznością uchylenia decyzji organu II instancji oraz decyzji jej poprzedzającej jako wydanych z bezsprzecznym naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 19 lipca 2024 r. pełnomocnik uczestników postępowania: J.S. i M.S. poinformował, że w dniu 5 grudnia 2023 r. przeniesiono decyzję Starosty Łódzkiego Wschodniego z dnia 4 września 2023 r. nr 104.2023.K na rzecz W.S. i M2.S. oraz wniósł o odroczenie rozprawy zaplanowanej na dzień 24 lipca 2024 r. i zawiadomienie o terminie rozprawy aktualnych podmiotów decyzji.
Wobec powyższej informacji pełnomocnika ww. uczestników postępowania oraz związanej z nią konieczności ustalenia prawidłowego kręgu podmiotów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 24 lipca 2024 r. odroczył rozprawę.
Pismem z dnia 8 sierpnia 2024 r. pełnomocnik ww. uczestników postępowania, w wykonaniu wezwania Sądu, przedłożył umowę darowizny z dnia [...]r. Rep. [...] oraz wydruk działu I-O i działu II księgi wieczystej prowadzonej dla działki nr [...] położonej w miejscowości Ż. gm. K. Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2024 r. do listy uczestników postępowania dopisani zostali M2. S. i W.S..
Na rozprawie w dniu 23 października 2024 r. skarżący M1.S. wraz z pełnomocnikiem oświadczyli, że popierają skargę w całości i wnoszą jak w skardze. Pełnomocnik uczestników postępowania W.S. i M2.S. wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania oraz oświadczył, że stanowisko uczestników postępowania J.S. i M.S. jest zbieżne ze stanowiskiem W. S. i M2.S. W.S. wniósł o oddalenie skargi oraz wyjaśnił, że jest to jedyna ich nieruchomość, na której mogą realizować cel mieszkaniowy i na nią otrzymali kredyt mieszkaniowy. Uczestnik postępowania M.J. oświadczył, że przychyla się do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia) nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując w tak zakreślonej kognicji sądów administracyjnych kontroli zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę ww. budynku wraz z instalacją na wskazanej na wstępie nieruchomości położonej w miejscowości Ż. , obręb [...], gm. K. (działka nr ewid. [...]) - Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a co za tym idzie skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Spór prawny, jaki zarysował się w ramach kontrolowanej sprawy, sprowadza się do możliwość zastosowania w okolicznościach sprawy § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 1225), zgodnie z którym w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Organ obu instancji zgodnie stwierdziły, że z uwagi na szerokość działki inwestorów zastosowanie w sprawie znajduje ww. § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem skarżącego, ww. przepis nie ma zastosowania w sprawie, ponieważ szerokość działki inwestorów jest większa niż 16 m.
Odnosząc się do tak zakreślonego sporu należy w pierwszej kolejności zauważyć, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "szerokość działki" ani w przepisach ustawy Prawo budowlane, ani w przepisach rozporządzenia o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czy też w innych przepisach prawa. Pojęcie to jest natomiast różnie określane w orzecznictwie, np. definiuje się szerokość działki jako poprzeczny wymiar liniowy figury lub bryły i przyjmuje się, że szerokością działki jest ten jej bok, który przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd na nieruchomość. Przez szerokość działki proponuje się więc rozumieć tę granicę działki, która znajduje się od strony frontowej, a front to ta część działki budowlanej, która przylega do drogi (zob. wyrok NSA z dnia 1 czerwca 2022 r., sygn. akt II OSK 1331/21, dostępny na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). W powołanych regulacjach nie wskazuje się również, który z nierównych boków działki należy brać pod uwagę przy obliczaniu jej szerokości na potrzeby rozstrzygnięcia, czy do danego projektu budowalnego znajduje zastosowanie § 12 ust. 4 pkt 1 powołanego rozporządzenia.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd przyjął, że skoro w § 12 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia nie ma mowy o geometrii działki, to jego treść określa jedynie możliwość zbliżenia budynku do granicy w sytuacji, gdy szerokość działki jest równa 16 m lub mniejsza. Tym samym treść tego przepisu odnosi się jednoznacznie jedynie do lokalizacji projektowanego budynku. Wobec czego należy brać to uwarunkowanie pod uwagę w odniesieniu do projektowanej zabudowy, a nie do całości działki inwestora.
Wychodząc z tych ustaleń zauważyć należy, że z akt sprawy wynika, iż kształt działki nr [...] jest nieregularny i jej szerokość zmniejsza się w kierunku działki [...]. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż szerokość działki nr [...] mierzona na wysokości projektowanego budynku wynosi 16 m. Wynika to jednoznacznie z projektu zagospodarowania terenu ([...]), na którym zostały przedstawione zwymiarowania szerokości budynku i jego odległości od granic z działkami sąsiednimi, tj. działką nr [...] i [...]. Wspomniany projekt zagospodarowania terenu został sporządzony zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządzany jest na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii.
Nie sposób przy tym nie zgodzić się z organem odwoławczym, że zgodnie z art. 2 pkt 7a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r. poz. 1752 ze zm.) przez mapę do celów projektowych rozumie się opracowanie kartograficzne, wykonane z wykorzystaniem wyników pomiarów geodezyjnych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające elementy stanowiące treść mapy zasadniczej lub mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2, a także informacje niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej oraz, z uwzględnieniem art. 12c ust. 1 pkt 1, klauzulę urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów, o których mowa w art. 12a ust. 1, w oparciu o które mapa do celów projektowych została sporządzona, albo oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. Mapa do celów projektowych jest to zatem, jak słusznie podkreślił organ odwoławczy, mapa zasadnicza zweryfikowana pod względem aktualności przez uprawnionego geodetę i zatwierdzona przez organ właściwy w sprawach geodezyjnych, służąca celom inwestycyjnym. W ocenie Sądu, nie ulega przy tym wątpliwości, że w przedmiotowym projekcie budowlanym znajdują się złożone przez projektantów oświadczenia, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Oświadczenie projektanta zawiera informację o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, a tym samym wiąże w sprawie jako niekwestionowany element zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Ponadto, zbliżenie projektowanego budynku do granicy wymagało również oceny zachowania przez projektowany obiekt wymagań określonych przepisami: § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 ww. rozporządzenia. Organ II instancji dokonał analizy przedłożonego projektu budowlanego w powyższym zakresie i w ocenie Sądu, zasadnie stwierdził brak naruszeń wskazanych przepisów. Sąd nie dopatrzył się uchybień w powyższym zakresie.
Na kanwie powyższych rozważań, zdaniem Sądu, należało stwierdzić, że orzekające w sprawie organy, w przedstawionych okolicznościach, dokonały właściwej oceny przedłożonego projektu budowlanego i wypełniając warunki art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wydały prawidłowe rozstrzygnięcie w kontrolowanej sprawie.
Ponadto wobec faktu przeniesienia ww. pozwolenia na budowę (udzielonego J.S. i M.S. decyzją Starosty Łódzkiego Wschodniego z dnia 4 września 2023 r. nr 104.2023.K) decyzją Starosty Łódzkiego Wschodniego z dnia 5 grudnia 2023 r. nr 22.2023.K na W.S. i M2. S., w ocenie Sądu należało przyjąć, że przymiot strony postępowania sądowoadministracyjnego, na podstawie art. 33 § 1 p.p.s.a., przysługuje również nowym inwestorom, tj. W.S. i M2. S. Decyzja o przeniesieniu pozwolenia na budowę ma bowiem charakter uzupełniający w stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę (zob. wyrok NSA z dnia 4 marca 2021r., II OSK 183/20, CBOSA).
Z powyższych względów Sąd, nie podzielając zasadności zarzutów skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
IB