II SA/Łd 58/25

II SA/Łd 58/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-03-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Beata Czyżewska /sprawozdawca/
Jarosław Czerw /przewodniczący/
Magdalena Sieniuć
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 54 par. 1, art. 119 pkt 3, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 57 par. 5 pkt 1, art. 129 par. 2, art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 1576
art. 13a ust. 7 i 9
Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t.j.)
Sentencja
Dnia 26 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Asesor WSA Beata Czyżewska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2025 roku sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 19 listopada 2024 r. znak: 010070/680/8079570/2023, postępowanie nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego oddala skargę. dc
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 19 listopada 2024 r. znak sprawy: 010070/680/8079570/2023, postępowanie nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez I. P. odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 27 listopada 2023 r. znak: 010070/680/8079570/2023, postępowanie nr [...] o odmowie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko A. P..
Motywując podjęte rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że decyzją z 27 listopada 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił I. P. przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko A. P.. W pouczeniu organ wskazał, że od decyzji przysługuje odwołanie do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które powinno zostać wniesione w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Odwołanie powinno zostać wniesione w postaci elektronicznej na profilu informacyjnym PUE ZUS.
Zgodnie z zapisami w systemie informatycznym ZUS wspomagającym obsługę świadczeń dla rodzin powyższa decyzja została skutecznie doręczona wnioskodawczyni 27 listopada 2023 r. w formie elektronicznej na profilu na platformie PUE-ZUS (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia [...]).
W dniu 12 grudnia 2023 r. o godz. 00:05:52 I. P. wniosła odwołanie od powyższej decyzji czego dowodem jest dokument Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia nr [...]. Odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, jednocześnie strona wraz z odwołaniem nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W tym stanie rzeczy Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 129 i art 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 - dalej w skrócie "k.p.a."), orzekł jak wskazano na wstępie.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się I. P., która w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przywrócenie prawa do świadczenia wychowawczego ewentualnie na wypadek nieuwzględnienia powyższego wniosku, wniosła o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi. W motywach skargi strona podniosła szereg zarzutów pod adresem decyzji organu pierwszej instancji z 27 listopada 2023 r. Jeśli zaś chodzi o postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania to - zdaniem skarżącej - rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest nieuzasadnione i stronnicze, ponieważ odwołanie zostało sporządzone 11 grudnia 2023 r., czyli w ostatnim dniu terminu określonego w ustawie. W elektronicznym systemie PUE/eZUS nie ma możliwości sprawdzenia dokładnej godziny wysłania odwołania, a z jakiegoś powodu nie ma kopii odwołania z określoną datą. Zdaniem skarżącej, na podstawie UPO ustalono czas potwierdzenia otrzymanego odwołania.
Odpowiadając na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie o jej oddalenie oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Motywując wniosek o odrzucenie skargi organ stwierdził, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia skargi za pośrednictwem systemu informatycznego organu. Pismo strony może zostać wniesione pisemnie albo w formie dokumentu elektronicznego. Tym samym wniesienie skargi w formie dokumentu w systemie informatycznym PUE ZUS, nie wywołuje skutku prawnego w postaci wniesienia skargi w terminie. Niedochowanie trybu wniesienia skargi przesądza o uchybieniu terminu do jej wniesienia. Jednakże w przypadku uznania przez Sąd, że skarga została wniesiona w terminie, organ wniósł o oddalenie skargi. Jak wyjaśnił organ odwoławczy Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzjami z 27 listopada 2023 r. odmówił I. P. przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dzieci B., A. i V. na cały okres świadczeniowy. W pouczeniu do decyzji poinformowano stronę o przysługującym jej prawie do wniesienia odwołania od ww. decyzji do Prezesa ZUS oraz terminie w jakim powinna to uczynić. Skarżąca złożyła odwołania od decyzji z 27 listopada 2023 r. odpowiednio, 12 grudnia 2023 r. na dziecko B., a 14 stycznia 2024 r. na dzieci A. i V.. Wszystkie odwołania zostały złożone na dedykowanych formularzach SW-ODW. W każdym z formularzy I. P. wskazała decyzję oraz dziecko, którego dotyczy odwołanie. Przy czym dla wszystkich decyzji odmownych Prezes przyjął dzień 12 grudnia 2023 r. jako datę złożenia odwołania, ponieważ z jego treści wynika, że skarżąca nie zgadza się z odmową przyznania prawa do świadczenia na wszystkie dzieci. Postanowieniami z 19 listopada 2024 r. Prezes ZUS stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołań od decyzji z 27 listopada 2023 r. o odmowie przyznania prawa do świadczenia na dzieci A., B. i V..
Odwołując się do regulacji art. 129 § 2 k.p.a. i art. 134 k.p.a. organ odwoławczy wskazał, że jednym z podstawowych wymogów każdej czynności procesowej jest jej dokonanie w określonym terminie. Konsekwencją złożenia odwołania z uchybieniem terminu, zgodnie z art. 134 k.p.a. jest stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Konsekwencje uchybienia terminu do wniesienia odwołania są takie, że powodują zamknięcie drogi do dalszego rozpatrywania sprawy. Jeżeli organ drugiej instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie. Zgodnie z zapisami w systemie informatycznym ZUS wspomagającym obsługę świadczeń dla rodzin zaskarżone decyzje były doręczone skarżącej 27 listopada 2023 r., co zostało potwierdzone w urzędowych potwierdzeniach odbioru wygenerowanych po odczytaniu przez skarżącą decyzji na jej profilu na PUE ZUS. Zgodnie z zapisami w systemie informatycznym ZUS skarżąca złożyła odwołanie 12 grudnia 2023 r. o godzinie 00:05.
11 lutego 2025 r. I. P., w wykonaniu zarządzenia z-cy Przewodniczącego Wydziału II z 31 stycznia 2025 r. do usunięcia braków formalnych skargi, nadesłała do Sądu podpisany egzemplarz skargi. Do skargi załączyła pismo zatytułowane "Dodatek do skargi" "Wykaz naruszeń proceduralnych i materiałowych", w którym podniosła między innymi zarzuty naruszenia art. 58 § 1 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a., ponieważ ZUS nie udowodnił, że odwołanie zostało złożone po terminie (11.12.2023 r., 23:59), powołując się na błędne dane z systemu PUE ZUS (12.12.2023 r., 00:05). Skarżąca załączyła do pisma zrzut ekranu z systemu ZUS, który potwierdza, że odwołanie zostało utworzone 11.12.2023 r. o godz. 23:56, lecz przesłane automatycznie z powodu opóźnienia technicznego systemu o godz. 00:05. Zdaniem skarżącej, w sprawie zostały naruszone art. 61 Konstytucji RP oraz art. 63 k.p.a. Wymóg elektronicznego składania odwołań dyskryminuje osoby bez dostępu do technologii, a art. 63 k.p.a. dopuszcza składanie pism w dowolnej formie. Według skarżącej, organ naruszył również art. 61 § 2 k.p.a., ponieważ nie uwzględnił technicznych błędów systemu PUE ZUS jako przyczyny usprawiedliwiającej przywrócenie terminu. Wobec powyższych zarzutów autorka pisma wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz postanowienia z 19 listopada 2024 r. jako sprzecznych z prawem, przywrócenie świadczenia wychowawczego od dnia złożenia wniosku, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 61 § 2 k.p.a., biorąc pod uwagę opóźnienie techniczne systemu PUE ZUS oraz dobre działanie wnioskodawcy (stworzenie dokumentu przed upływem terminu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Sąd rozpoznał sprawę niniejszą w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym mając na uwadze dyspozycję art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 - dalej w skrócie "p.p.s.a."), który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie kończące postępowanie w sprawie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
W pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że niezasadny jest wniosek organu o odrzucenie skargi. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W rozpatrywanej sprawie I. P. z zachowaniem ustawowego terminu wniosła skargę do Sądu za pośrednictwem systemu informatycznego organu. Skarga wniesiona w rozważanym trybie nie została opatrzona podpisem strony skarżącej, co uzasadniało jej wezwanie do usunięcia braków formalnych, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 11 lutego 2024 r. skarżąca nadesłała do Sądu podpisany egzemplarz skargi, co czyni skargę dopuszczalną.
W rozpatrywanej sprawie sądowej kontroli I. P. poddała postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 19 listopada 2024 r. wydane, na podstawie art. 129 i art. 134 k.p.a., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 27 listopada 2023 r. o odmowie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko A. P..
Zgodnie z brzmieniem art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Po myśli art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
W przywołanym wyżej art. 134 k.p.a., ustawodawca posłużył się kategorycznym zwrotem "stwierdza", co oznacza, że na organie odwoławczym ciąży bezwzględny obowiązek wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania w każdym przypadku, gdy takie uchybienie miało miejsce. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania musi być jednoznaczne i mieć pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy. Warunkiem wydania rozważanego postanowienia jest w pierwszej kolejności bezsporne ustalenie daty, w której organ skutecznie doręczył stronie decyzję wydaną w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, bowiem bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy doręczenie było prawidłowe. Zatem, organ winien dysponować niebudzącym wątpliwości dokumentem zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji przez adresata lub inną osobę.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, prawidłowo ocenionego przez organ orzekający wynika, że decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została doręczona skarżącej 27 listopada 2023 r. (w poniedziałek) w formie elektronicznej na profilu na platformie PUE-ZUS, czego dowodem jest dokument UPD - Urzędowego Poświadczenia Doręczenia nr [...], załączony do akt administracyjnych. Skuteczność doręczenia powyższego rozstrzygnięcia, w tym data jego doręczenia nie zostały zakwestionowane przez skarżącą w toku kontrolowanego postępowania. Zgodnie z pouczeniem, którego treść jest jasna i klarowana, od wspomnianej wyżej decyzji stronie przysługiwało odwołanie do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które powinna złożyć w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Odwołanie powinno zostać wniesione w postaci elektronicznej na profilu informacyjnym PUE ZUS. Jednocześnie w pouczeniu organ wskazał, że jeżeli strona nie wniesie odwołania, decyzja stanie się ostateczna i nie będzie można od niej złożyć odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Wobec powyższego 14-dniowy termin do wniesienia odwołania biegł od 28 listopada 2023 r. do 11 grudnia 2023 r. (poniedziałek) i upłynął bezskutecznie. Z akt sprawy wynika, że 12 grudnia 2023 r. o godz. 00:05:52 I. P. wniosła w postaci elektronicznej na profilu informacyjnym PUE ZUS odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z 27 listopada 2023 r., o czym świadczy załączony do akt sprawy dokument UPP - Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia nr [...]. Taka sama data - 12 grudnia 2024 r. i godzina - 00:05:52 widnieje również na dokumencie Dane podpisu elektronicznego, potwierdzającym opatrzenie odwołania podpisem elektronicznym skarżącej jak również na załączonym do pisma skarżącej z 11 lutego 2025 r. zrzucie ekranu z systemu ZUS, który potwierdza datę wysłania odwołania 2023-12-12 00:05 tożsamą zresztą z datą i godziną modyfikacji.
Niewątpliwie wskazana przez skarżącą data i godzina utworzenia odwołania 2023-12-11 23:56 nie jest tożsama, jak błędnie przyjmuje skarżąca, z datą jego wniesienia do organu, co stanowi warunek skutecznego uruchomienia postępowania odwoławczego. Nawet bowiem w przypadku, gdyby odwołanie miało zostać wniesione przy wykorzystaniu klasycznej formy, a więc sporządzone na piśmie i wysłane na adres organu za pośrednictwem operatora pocztowego, to samo sporządzenie odwołania (jego zredagowanie) nie jest wystarczające by twierdzić, jak czyni to skarżąca, że zostało ono wniesione do organu. Konieczne byłoby bowiem w takim wypadku udanie się przez zainteresowany podmiot do placówki pocztowej i nadanie przesyłki na adres właściwego organu. W tym konkretnym przypadku skarżąca zwlekała ze sporządzeniem odwołania w zasadzie do ostatniej chwili, czyniąc to co prawda 11 grudnia 2023 r. jednakże o godz. 23:56, mimo iż miała na to 14 dni, wnosząc odwołanie i opatrując je podpisem elektronicznym dopiero 12 grudnia 2023 r. o godz. 00:05, a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie wraz z wniesieniem odwołania strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Gołosłowne w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego i niezasługujące na uwzględnienie jest tym samym twierdzenie skarżącej o rzekomym opóźnieniu technicznym elektronicznego systemu PUE/eZUS.
Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 1 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało wysłane na adres do doręczeń elektronicznych organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał dowód otrzymania, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych.
W tej sprawie zgodnie z dokumentem UPP - Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia nr [...] I. P. wniosła odwołanie od decyzji 2023-12-12 00:05:52.
Zgodnie z art. 13a ust. 7 i 9 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r., poz. 1576), osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze lub osoba pobierająca świadczenie wychowawcze wnosi do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pisma wyłącznie w postaci elektronicznej na swoim profilu informacyjnym. Pisma, o których mowa w ust. 7, doręczane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w postaci elektronicznej na profilu informacyjnym, składa się, opatrując je kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo wykorzystując sposób potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych udostępniony bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w systemie teleinformatycznym.
Z powyższych unormowań jasno wynika, że wyraźną wolą ustawodawcy jest by pisma, do których zalicza się również odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej wnosić do organu wyłącznie w drodze elektronicznej, zaś warunkiem jego złożenia jest opatrzenie pisma stosownym podpisem. W tej sprawie, jak już była o tym wyżej mowa, skarżąca złożyła odwołanie i opatrzyła je podpisem elektronicznym 12 grudnia 2023 r. o godz. 00:05:52. i jest to okoliczność, której I. P. nie zdołała skutecznie podważyć w toku postępowania administracyjnego jak i sądowego.
W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: wyrok z 25 lutego 2025 r., I OSK 1285/23 - Lex nr 3834749) stwierdzić należy, że przepis art. 134 k.p.a. obliguje organ odwoławczy do przeprowadzenia postępowania wstępnego polegającego w szczególności na podjęciu czynności mających na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne, w tym także czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Wskazuje się przy tym jednoznacznie, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie stwierdzenia tej okoliczności organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 134 k.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania/zażalenia nie zależy więc od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania/zażalenia nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania i to niezależnie od przyczyny tego uchybienia. Wydanie decyzji merytorycznej pomimo stwierdzonego uchybienia terminu oznaczałoby wydanie takiej decyzji z rażącym naruszeniem prawa.
Podsumowując, wniesienie odwołania 12 grudnia 2023 r. o godz. 00:05:52, a więc z uchybieniem 14-dniowego terminu, o którym stanowi art. 129 § 2 k.p.a., obligowało organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podejmując wspomniane rozstrzygnięcie organ drugiej instancji nie naruszył przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a wyłącznie stwierdzenie tego rodzaju uchybień obligowałyby Sąd do jego usunięcia z obrotu prawnego. Niewątpliwie organ zgromadził kompletny materiał dowodowy, który poddał wnikliwej i rzetelnej ocenie, ustalając na jego podstawie niewadliwy stan faktyczny sprawy, stanowiący podstawę wydania zaskarżonego postanowienia.
Odnosząc się na zakończenie rozważań do treści skargi, która koncentruje się zasadniczo na zarzutach sformułowanych pod adresem decyzji organu pierwszej instancji z 27 listopada 2023 r. i poprzedzającego jej wydanie postępowania administracyjnego przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, wyjaśnić należy, że w rozpatrywanej sprawie z uwagi na przedmiot zaskarżenia, poza zakresem zainteresowania Sądu pozostawała ocena zgodności z prawem decyzji z 27 listopada 2023 r. Godzi się w związku z tym wyjaśnić, że rozpatrzenie przez organ drugiej instancji odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Oznaczałoby bowiem niedopuszczalną weryfikację w postępowaniu odwoławczym ostatecznej decyzji, korzystającej z cech trwałości, o jakiej mowa w art. 16 § 1 k.p.a.
Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącej, w sprawie nie zostały naruszone przez organ przepisy art. 58 § 1 k.p.a., art. 7 k.p.a. (zasada prawdy obiektywnej), art. 61, art. 63 k.p.a., czy też art. 61 Konstytucji RP ustanawiający konstytucyjne prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne.
Jednocześnie podkreślić trzeba, że Sąd administracyjny kontroluje wyłącznie działalność organów administracji publicznej. Sąd nie może zastępować organów w wypełnianiu ich ustawowych kompetencji. Nie jest wobec tego możliwe przywrócenie przez tutejszy Sąd terminu do wniesienia odwołania, ani też, jak oczekuje tego skarżąca, przywrócenie świadczenia wychowawczego od dnia złożenia wniosku.
Skoro więc żaden z zarzutów skargi nie zasługuje na uwzględnienie i jednocześnie Sąd nie stwierdził uchybień przepisom obowiązującego prawa skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, skargę należało oddalić.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji wyroku.
ds