II SA/Łd 575/06

II SA/Łd 575/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-12-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Cisowska-Sakrajda /sprawozdawca/
Grzegorz Szkudlarek /przewodniczący/
Renata Kubot-Szustowska
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.), Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi I. i S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. z dnia [...] nr [...]; znak [...]; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. solidarnie na rzecz I. i S. M. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...] po rozpoznaniu odwołania I. i S. M. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy altany drewnianej na działce o nr ewid. gruntów 1640/03 położonej w S. przy ul. A 52.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał, iż na skutek pisma I. i S. M. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w dniu 05 maja 2004r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy przedmiotowej altanki. Odwołując się do przeprowadzonej przy udziale stron w dniu 19 maja 2004r. wizji lokalnej stwierdził, że na terenie posesji znajduje się trwale związana z gruntem (posadowiona na kostkach betonowych) posiadająca trzy ściany w połowie ażurowe, altana zbudowana z elementów drewnianych o wymiarach 3,05x3,05m, usytuowana w odległości 34 cm od granicy działki S. M. o nr ewid. [...] i 4,36 m od ściany budynku mieszkalnego na tej działce.
Zauważył, iż podjęta w tej sprawie przez organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego decyzja z dnia [...] nr [...] umarzająca postępowanie administracyjne oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] zostały uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem o sygn. akt. II SA/Łd 725/04 z dnia 8 czerwca 2004r., a w uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie tych decyzji zostało przeprowadzone z naruszeniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § l kpa.), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyjaśnił nadto, iż w ocenie Sądu w rozważanej sprawie brak było przede wszystkim wyjaśnienia podstawowych kwestii związanych z charakterem i rodzajem obiektu, a organy nadzoru, zgodnie z zaleceniami Sądu, powinny sprawdzić i ustalić, czy postępowanie w sprawie przyjęcia zgłoszenia inwestora zostało przeprowadzone prawidłowo, czy ze względu na rodzaj zamierzonego obiektu do zgłoszenia zostały załączone wszystkie konieczne dokumenty, a także czy rzeczywiście nie było podstaw do wniesienia sprzeciwu. Takich ustaleń i ocen, zdaniem Sądu, brak było w sprawie ze względu na zajęte przez organy nadzoru stanowisko, co do zakresu przez nie sprawowanej kontroli. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. odwołał się też do tej części uzasadnienia wskazanego wyroku, w którym Sąd uznał, iż skoro altana nie jest budynkiem ani też obiektem małej architektury, to jest budowlą, a zatem należy mieć na uwadze przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które mają zastosowanie nie tylko przy budowie budynków, ale i także budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków. Wobec tego, zgodnie z poglądem Sądu wyrażonym w uzasadnieniu wyroku, organy nadzoru powinny ocenić, czy przedmiotowa altana jest budowlą spełniającą funkcje użytkowe budynku a jeżeli tak, to czy spełnia wymogi określone w rozporządzeniu.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał również, iż organ I instancji prowadząc ponownie postępowanie w sprawie legalności budowy przedmiotowej altany, decyzją z dnia [...] nr [...] umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie, stwierdzając w uzasadnieniu decyzji, iż wybudowana altana nie jest, w rozumieniu przepisów techniczno-budowlanych ani budynkiem ani budowlą spełniającą funkcje użytkowe budynku, lecz obiektem małej architektury o charakterze rekreacyjnym i w związku z tym nie znajdują tutaj zastosowania przepisy w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury dotyczące budynków.
W odwołaniu od tej decyzji I. i S. M., co podkreślił [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., wskazali na wydanie tej decyzji z naruszeniem przepisów prawa budowlanego, przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Utrzymując tą decyzję w mocy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. powołał przepis art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wywodząc, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Uznał, iż od ustalenia zalecanej przez Sąd kwestii funkcji spornej altany zależy także ocena prawidłowości przyjętego bez sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej zgłoszenia zamiaru budowy tego obiektu.
Dokonując tej oceny organ odwoławczy stwierdził, iż o funkcji użytkowej budynku można mówić wówczas gdy budowla zawiera przynajmniej jedno wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych pomieszczenie dostępne dla ludzi poprzez otwór drzwiowy, natomiast altana zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (PWN W-wa 1982) jest niewielką budowlą ogrodową o lekkiej konstrukcji, często o ażurowych ścianach, służącą do wypoczynku i ochrony przed słońcem i deszczem. Na tej podstawie uznał, iż przedmiotowa altana jest obiektem o jakim mowa w powyższej definicji, jej funkcja jest bowiem związana bezpośrednio z ogrodem wykorzystywanym do celów rekreacyjnych i jakkolwiek nie jest obiektem małej architektury to pełni funkcję użytkową obiektu małej architektury, gdyż służy codziennej rekreacji. Z tego względu nie zgodził się z poglądem skarżącego, według którego ogrodowa altana o lekkiej drewnianej konstrukcji pełni funkcję użytkową budynku.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, iż w świetle § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania do altany jako budowli nie pełniącej funkcji użytkowej budynku; odległość budowli, w tym przypadku altany, w stosunku do innych obiektów budowlanych, jak również do granicy działki nie jest więc objęta regulacją w/w przepisów. Zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie mógł mieć natomiast zastosowanie § 4 ust 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów, który stanowi iż wokół placów składowych, składowisk przy obiektach oraz obiektach tymczasowych o konstrukcji palnej powinien być zachowany pas ochronny o szerokości minimum 2 m. Z uwagi na odległość altany od ściany budynku mieszkalnego znajdującego się na działce sąsiedniej wynoszącą 4,36 m, wymóg przewidziany w/w przepisem został, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., spełniony. Zauważył, iż ocena prawidłowości przyjęcia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej zgłoszenia zamiaru budowy altany winna obejmować przede wszystkim spełnienie wymogów określonych w art. 30 § 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 (tj. oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane) oraz w zależności od potrzeb odpowiednie szkice lub rysunki także pozwolenia uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zauważył, iż Ł. W. dokonał zgłoszenia zamiaru budowy w/w altany w dniu 05 grudnia 2004r. w Urzędzie Miasta w S., określając termin przystąpienia do robót na miesiąc marzec, a do zgłoszenia załączył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz szkic usytuowania altany o wymiarach w poziomie 3,00x3,00m na terenie działki nr 1640/03 położonej w S. przy ul. A 52, który to szkic sytuacyjny pokazuje także umiejscowienie działek przy ul. A względem siebie. W ocenie organu odwoławczego, nie było potrzeby dołączania innych dokumentów, w tym aktualnego podkładu geodezyjnego czy uzgodnień i opinii, gdyż takie żądanie nie znajdowało prawnego uzasadnienia, zaś organ przyjmujący zgłoszenie nie miał podstaw do zarzucenia inwestorowi naruszenia przepisów budowlanych, a wobec kompletności wniosku brak było podstaw do wniesienia sprzeciwu i tym samym nie może być zastosowany tryb z art. 50 ust. 1 pkt 3 dający organowi nadzoru budowlanego podstawę do interwencji.
Organ odwoławczy nie stwierdził również podnoszonego przez I. i S. M. naruszenia w sprawie przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wskazującego strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, bowiem w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze zgłoszeniem a nie pozwoleniem na budowę.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie I. i S. M. wnieśli o ponowne uchylenie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., poprzedającej ją decyzji Miejskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. oraz o uchylenie decyzji Miejskiego Organu Administracji Architektoniczno- Budowlanej umożliwiającej wybudowanie altany w granicy działki i wydanie orzeczenia, które dostosowuje lokalizację w/w obiektu do wymogów Prawa Budowlanego. Rozstrzygnięciom tym zarzucili nie wykonanie zaleceń zawartych w wyroku sądowym, tj. nie wyjaśnienie w sposób dostateczny wszystkich koniecznych okoliczności niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
Zdaniem skarżących, Miejski Organ Administracji Architektoniczno-Budowlanej w S. naruszył przepisy Prawa Budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. poprzez przyjęcie zgłoszenia budowy altany na działce budowlanej w granicy z ich działką; nie wniesienie sprzeciwu pomimo braku pełnej dokumentacji wymaganej przy tego typu zgłoszeniach, tj. braku rysunku altanki; informacji o sposobie prowadzenia prac budowlanych; opisu konstrukcji altanki; wrysowania rzutu altanki na nieaktualnym podkładzie geodezyjnym, na którym brak było naniesień innych budynków na sąsiednich działkach sugerujących w ten sposób, że są niezagospodarowane oraz nie powiadomienie ich jako strony o planowanej inwestycji będącej w oddziaływaniu ich zabudowanej już działki. Zauważyli, iż okna ich budynku oddległego od granicy działki 4m wychodzą na wybudowaną altankę, której konstrukcja od strony ich i sąsiedniej działki została w sposób pełny wypełniona deskami, a drewniany dach zastał pokryty dachówką bitumiczną, zaś wody opadowe z dachu spływają bezpośrednio na ich działkę. Nadto, w ocenie skarżących, dojazd do altany w razie pożaru jest tylko z ich działki. Naruszenie wskazanych przepisów przez Wojewódzkiego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegało zaś, ich zdaniem, na usankcjonowaniu wydanej przez powiatowy organ administracji architektoniczno - budowlanej decyzji na budowę altany (nie wniesienie sprzeciwu jest jednoznaczne z wydaniem pozwolenia); braku jakichkolwiek działań pozwalających wyjaśnić czy organ architektoniczno - budowlany nie naruszył przepisów Prawa Budowlanego.
Zdaniem skarżących, pogląd organu, wedle którego przedmiotowa altanka jest obiektem małej architektury o charakterze rekreacyjnym i sezonowym, można przyjąć ale w odniesieniu do działki rekreacyjnej, a nie budowlanej w zwartej zabudowie. Skoro zatem altanka zgodnie z definicją jest budowlą ogrodową, to na zabudowanej działce budowlanej należy traktować ją jako budowlę wchodzącą w kompleks budynków, która spełnia funkcję użytkową. W odczuciu skarżących, przytoczenie w uzasadnieniu przez PINB pisma Prezydenta S. dotyczącego legalności budowy altanki jest wykrętem, mającym na celu uniknięcia wydania własnej opinii, a Wojewódzki i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dalszym ciągu sprawdzał tylko legalność budowy altanki, tj. czy inwestor dokonał zgłoszenia, a organ architektury nie wniósł sprzeciwu. Tymczasem, wedle wiedzy skarżących, w wyniku nie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia o budowie altanki, zostały naruszone w sposób ewidentny przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo Budowlane, tj. art. 5 pkt. 1 lit.b; pkt. 2 lit.b; pkt. 3; art. 28 ust. 2; art.30 ust. 7 pkt. 4 oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. § 2 ust.3, § 207 i 270 oraz §12 dotyczący usytuowania budynku na działce budowlanej i odległości jakie powinny być zachowane od granicy działki. W ocenie skarżących, skoro altana została wybudowana na działce budowlanej i stanowi funkcję użytkową to powinna ona odpowiadać takim samym rygorom usytuowania od granicy działki jak inne budynki, tym bardziej, że posiada ona otwór dymny, prowizorycznie zabezpieczony a wody opadowe odprowadzane są obecnie na teren ich działki.
Za nieprawidłowe skarżący uznali przesłanie im przez WINB decyzji o umorzeniu nr [...] z dnia [...] z niekompletnym jej uzasadnieniem. Według nich, nawet gdyby altany nie można traktować jak budynku, to i tak w myśl §12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. żaden obiekt budowlany nie mógł być wybudowany "w ostrej granicy działki budowlanej bez zgody właścicieli sąsiadujących działek". Zgłoszenie, co podkreślili skarżący, jest pewną formą uzyskania pozwolenia na budowę, odpowiada tylko innym wymogom proceduralnym.
Niezrozumiała dla skarżących jest także sytuacja, w której w chwili przyjmowania zgłoszenia o budowie altany i nie wnoszenia sprzeciwu przez organ architektoniczno-budowlany nie byli stroną w procesie budowlanym, z chwilą złożenia skargi zaś wszyscy sąsiedzi stali się stronami pomimo, że altanka nie oddziałuje na ich teren lub nie wnosili żadnych zastrzeżeń. Za naruszenie prawa uznali też okoliczność braku opinii Straży Pożarnej oraz wybudowanie drewnianego obiektu w zwartej zabudowie w bliskiej odległości do innych obiektów przy ograniczonej możliwość dojazdu do tego obiektu. Niejasne były dla nich także wyjaśnienia Nadzoru Budowlanego dotyczące organu właściwego do przyjmowania i weryfikacji dokumentów związanych ze zgłoszeniem.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadneiniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, choć nie wszystkie jej argumenty zasługują na uwzględnienie.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 powołanej ustawy, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ppsa, skarga zgodnie z art. 151 ustawy podlega oddaleniu.
Wedle przepisu art. 134 § 1 ppsa rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ppsa).
Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną przez I. i S. M. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie legalności wybudowanej na działce położonej w S. przy ul. A 52, nr ewid. gruntów 1640/03 altany drewnianej trwale związanej z gruntem (posadowionej na kostkach betonowych), zbudowanej z elementów drewnianych o wymiarach 3,05 x 3,05m, posiadającej trzy ściany w połowie ażurowe, usytuowanej w odległości 34 cm od granicy działki S. M. nr ewid. [...] i 4,36 m od ściany budynku mieszkalnego na tej działce, Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj. Dz.U z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz prawa procesowego, tj. art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.), zwanej dalej k.p.a., choć samo dokonanie przez inwestora Ł. W. w dniu 5 grudnia 2003r. zgłoszenie zamiaru budowy tej altany, wbrew twierdzeniom skarżących I. i S. M. , spełniało stawiane przez art. 30 ust. 2 prawa budowlanego wymogi formalno - prawne. Jak bowiem wynika z załączonych akt administracyjnych w zgłoszeniu inwestor, stosownie do wskazanego przepisu, określił termin rozpoczęcia robót, scharakteryzował planowany do realizacji obiekt, a do zgłoszenia załączył szkic z wymiarami altany oraz jej usytuowanie na nieruchomości objętej zgłoszeniem, a także względem sąsiednich działek, nadto przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do terenu. Tak przygotowane zgłoszenie, w ocenie Sądu, biorąc pod uwagę charakter będącego przedmiotem zgłoszenia obiektu, było wystarczające, a podnoszona przez skarżących wadliwość zgłoszenia z uwagi na brak obowiązkowych, ich zdaniem, elementów zgłoszenia, tj. chociażby rzutów altanki, opisu jej konstrukcji, informacji o sposobie prowadzenia prac budowlanych, aktualnego podkładu geodezyjnego, brak opinii straży pożarnej, nie znajduje oparcia we przepisie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z tym przepisem "w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nie uzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji". Przepis ten nie wymaga więc by każde zgłoszenie zawierało szkice, rysunki czy innego rodzaju dokumenty, a nałożenie na inwestora obowiązku ich przydłożenia, na co wskazuje zawarty w tym przepisie zwrot "w zależności od potrzeb" zależało od oceny konkretnej sprawy, przy czym ocenę tą ustawodawca pozostawił organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Podkreślić nadto należy, iż stosownie do ust. 3 i ust. 4 tegoż przepisu, tylko w przypadku dokonywania zgłoszenia robót budowlanych wymienionych w tym przepisie, wśród których brak jednak spornej altany, należało ponadto przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, wraz z opisem technicznym instalacji wykonanym przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane czy przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, wykonany przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. Sama okoliczność prawidłowości dokonania przez inwestora zgłoszenia i braku sprzeciwu ze strony organu administracji architektoniczno – budowlanej, co słusznie podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 czerwca 2005r., syg. akt II S.A./Łd 725/04, nie może jednakże przesądzać o legalności obiętych zgłoszeniem robót budowlanych. Usytuowanie planowanego obiektu budowlanego, w tej sprawie spornej altany, nie może bowiem powodować zwiększenia ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich (ust. 7 pkt 4 art. 30 prawa budowlanego). Nadto stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego, obiekt budowlany, a takim bez wątpienia jest sporna altana bez względu na to jaką pełni funkcję, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. W świetle powołanych przepisów usytuowanie altany może, bo organy obu instancji w niniejszej sprawie nie rozważyły tej kwestii, naruszać uzasadnione interesy skarżących. Wyłączenie altany z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie oznacza bowiem, iż może ona być sytuowana w sposób powodujący uciążliwość dla sąsiednich nieruchomości. Trudno byłoby bowiem zaakceptować pogląd, wedle którego obiekty budowlane inne niż budynki, tj. budowle kubaturowe czy obiekty małej architektury mogą być sytuowane w dowolnej odległości od granicy działek. Poprzez usytuowanie mogą one wszak naruszać interesy osób trzecich. Tymczasem podnoszony przez I. i S. M. już w toku postępowania administracyjnego zarzut niezachowania odległości altany od granicy z ich działką i naruszenia ich interesów organy nadzoru budowlanego ograniczyły do rozważań na tle przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), przyjmując, iż przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, uznając tym samym prawidłowość usytuowania altany. W toku ponownego rozpoznawania sprawy organy winny więc zbadać, czy usytuowanie altany wskazane w zgłoszeniu nie narusza uzasadnionych interesów skarżących, oraz czy na objętej zgłoszeniem działce nie ma możliwości innego usytuowania spornej altany.
W konsekwencji wskazanych naruszeń nie sposób ocenić, czy w niniejszej sprawie wystąpiła określona w art. 105 § 1 k.p.a. przesłanka umorzenia postępowania administracyjnego, tj. przesłanka bezprzedmiotowości tego postępowania występująca, na co wskazuje orzecznictwo sądowe i doktryna, wówczas, gdy brak jednego z konstytutywnych elementów materialnego stosunku prawnego, tj. brak podmiotu i przedmiotu postępowania, a także zaistnienie innych okoliczności wywołujących podobny skutek, skutkujące tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Beck 2000, s. 428 i n. czy A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Bibliografia, Zakamycze 2000, s. 578 oraz wyrok NSA z 9 marca 2000r., IV S.A. 12/98, LEX nr 77609, por. wyrok NSA z 24 kwietnia 2003r., III SA 2225/01, Biul.Skarb. 2003/6/25, wyrok NSA z dnia 9 września 2000r., IV SA 12/98, LEX nr 77609).
Żądanie skarżących uchylenia "decyzji Miejskiego Organu Administracji Architektoniczno- Budowlanej umożliwiającej wybudowanie altany w granicy działki i wydanie orzeczenia, które dostosowuje lokalizację w/w obiektu do wymogów Prawa Budowlanego" nie mogło być uwzględnione. Przede wszystkim, dlatego, iż Sąd stosownie do powołanych przepisów art. 145 i art. 151 ppsa orzeka tylko kasacyjne, nie podejmuje natomiast merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Zauważyć nadto należy, iż przyjęcie zgłoszenia przez organ administracji architektoniczno – budowlanej następuje w sposób milczący bez wydania decyzji administracyjnej. Jak bowiem słusznie przyjmuje doktryna "zgłoszenie jest to sui generis wniosek o milczącą akceptację organu względem zgłaszanego zamierzenia budowlanego", a postępowanie w sprawie zgłoszenia jest "w pewnym sensie uproszczonym, gdyż nie zawsze wymaga wydania rozstrzygnięcia w formie aktu administracyjnego. Istnieje bowiem domniemanie wydania pozytywnej decyzji w stosunku do zamiaru objętego zgłoszeniem w sytuacji, gdy bezskutecznie upłynie zawity termin. (...) Przy instytucji zgłoszenia taka forma (decyzja administracyjna) załatwienia sprawy będzie właściwa jedynie wówczas, gdy organ wniesie sprzeciw bądź nałoży na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę" (zob. Z. Niewiadomski, Prawo budowlane, Komentarz, Warszawa 2006r., s. 366 i n.).
O kosztach postępowania między stronami orzeczono na podstawie art. 200 ppsa i § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Stosownie bowiem do powołanych przepisów w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. z dnia [...] nr [...] zostały podjęte z naruszeniem prawa, co stanowiło z kolei podstawę do ich uchylenia, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. obowiązany jest wypłacić solidarnie na rzecz skarżących kwotę 500,00 (pięćset) złotych tytułem poniesionych przez niego kosztów postępowania.
Jednocześnie z uwagi na brak przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał wydanie rozstrzygnięcia w trybie art. 152 wskazanej ustawy za zbędne.
Mając na uwadze fakt, iż przed wydaniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. z dnia [...] nr [...] doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, decyzje te są niezgodne z prawem i podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.