II SA/Łd 563/24

II SA/Łd 563/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-10-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-07-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka /przewodniczący/
Beata Czyżewska /sprawozdawca/
Michał Zbrojewski
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Odpady
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1587
art. 3 ust. 1 pkt 2 i pkt 21, art. 41 ust. 1 i 2, art. 46 ust. 1 pkt 3,
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 977
art. 14 ust. 8
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r.  o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 82
art. 4 pkt 16 i pkt 18
Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych
Dz.U. 2024 poz 572
art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 15, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Dnia 11 października 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Sędziowie: Sędzia WSA Michał Zbrojewski Asesor WSA Beata Czyżewska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2024 roku sprawy ze skargi V. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 4 lipca 2024 roku znak: SKO.4170.74.2024 w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów oddala skargę. MR
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 4 lipca 2024 r. znak: SKO.4170.74.2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, po rozpatrzeniu odwołania V. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., utrzymało w mocy decyzję Starosty Łódzkiego Wschodniego z 7 czerwca 2024 r., znak: OŚRiL.6233.5.2023.SS w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
Z akt sprawy wynika, że decyzją z 7 czerwca 2024 r. Starosta Łódzki Wschodni, na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 - dalej w skrócie "k.p.a."), art. 41 ust. 2, ust. 3 pkt 2, art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2023 r., poz. 1587 z późn.zm. - dalej w skrócie "u.o."), odmówił firmie V. Sp. z o. o. z siedzibą w W. udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami, w procesie odzysku: R10 - obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska, na działkach nr ew. [...], obręb [...], gmina [...].
W odwołaniu od powyższej decyzji V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, podnosząc zarzuty naruszenia art. 8, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., art. 6 i art 7 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o. poprzez przyjęcie, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zakazuje prowadzenia na działkach wskazanych we wniosku Spółki procesu odzysku R10 oraz naruszenie § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie odzysku R10, gdyż odzysk w procesie odzysku R10 to obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla środowiska lub poprawę stanu środowiska.
W uzasadnieniu odwołania Spółka podniosła, że miejscem prowadzenia procesu odzyska R10 jest zrekultywowany teren po kopalni [...]. Spółka obszernie wyjaśniła na czym polega rekultywacja i jej istota. Stwierdziła, że jej zamiarem było prowadzenie odzysku R10 nie jako działania przynoszącego korzyści dla rolnictwa, ale jako poprawę stanu środowiska, co umknęło organowi pierwszej instancji. Podniosła, że żaden z przepisów prawa materialnego w zakresie gospodarki odpadami czy wydobywania kopalin nie wprowadza zakazu nawożenia z użyciem odpadów zrekultywowanych terenów pogórniczych. Użycie odpadów do nawożenia wierzchniej warstwy wyrobiska pozostaje w związku z procesem rekultywacji i nie powoduje faktycznej zmiany przeznaczenia danej jednostki urbanistycznej, co oznacza, że przedsięwzięcie polegające na odzysku R10 nie narusza obowiązującego m.p.z.p. gminy T..
Powołaną na wstępie decyzją z 4 lipca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 k.p.a., art. 41 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o., utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Motywując podjęte rozstrzygniecie Kolegium przytoczyło art. 138 § 1 i 2 k.p.a., art. 41, art. 41b, art. 46 ust. 1 u.o. i wyjaśniło, że zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o. odmowa wydania zezwolenia ma miejsce także, gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego. Organ odwoławczy wskazał nadto, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie procesu odzysku R10 (Dz.U. z 2015 r., poz. 132) określono warunki odzysku w procesie odzysku R10 obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego odzysku. Dla odpadów o kodzie ex 20 02 01 (Odpady ulegające biodegradacji z pielęgnacji terenów zieleni) w owym załączniku wskazano następujące warunki odzysku: Odpady mogą być stosowane tylko na terenach zieleni miejskiej, w ogrodach i parkach oraz na terenach zdegradowanych, których przyszłe zagospodarowanie nie obejmuje rolniczego użytkowania, przy łącznym spełnieniu następujących warunków:
1) w odniesieniu do odpadów - dopuszczalna dawka odpadu została ustalona z uwzględnieniem zasobności gleby, sposobu jej użytkowania, jakości odpadu oraz zapotrzebowania roślin na składniki pokarmowe, a także zasad dobrej praktyki rolniczej, o których mowa w art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne,
2) w odniesieniu do gleb, na których odpady mają być stosowane:
a) odpady są stosowane w taki sposób i w takiej ilości, aby ich stosowanie nie spowodowało pogorszenia jakości gleby, ziemi oraz wód powierzchniowych i podziemnych nawet przy długotrwałym stosowaniu, w szczególności nie spowodowało szkody w środowisku w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,
b) odpady są stosowane równomiernie na powierzchni gleby do głębokości 30 cm i są przykryte glebą lub są z nią wymieszane
- przy czym posiadacz odpadów dysponuje wynikami badań potwierdzającymi jakość odpadów i jakość gleb, na których odpady mają być stosowane, wykonanych przez laboratorium, o którym mowa w art. 147a ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
Wobec powyższych unormowań Kolegium stwierdziło, że 23 października 2023 r. do Starostwa Powiatowego w Łodzi wpłynął wniosek V. Sp. z o. o. z siedzibą w W. w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów (o kodzie ex 20 02 01) poza instalacjami i urządzeniami, w procesie odzysku: R10 - obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska, na działkach nr ew. [...], obręb [...], gmina T.
Pismem z 3 listopada 2023 r. organ pierwszej instancji wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku, co strona uczyniła 30 listopada 2023 r. Następnie 2 stycznia 2024 r. strona ponownie uzupełniła i doprecyzowała złożony wniosek.
Pismem z 5 stycznia 2024 r. organ pierwszej instancji działając na podstawie art. 41 ust. 6a oraz art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o., art. 7 k.p.a. wystąpił do Burmistrza Miasta T. o zajęcie stanowiska w ww. sprawie.
W trakcie oględzin terenu nieruchomości przeprowadzonych 23 stycznia 2024 r., stwierdzono, iż na ww. działkach nie ma odpadów, teren jest uporządkowany, po zakończonej rekultywacji w kierunku rolnym, obok ww. działek znajduje się czynna kopalnia.
W dniu 9 lutego 2024 r. do Starostwa Powiatowego w Łodzi wpłynęło postanowienie Burmistrza Miasta T. negatywnie opiniujące "Przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne poza instalacjami i urządzeniami w procesie odzysku: R10 - obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska, na działkach nr ew. [...], obręb [...], gmina T. (...) Z treści wniosku wynika, iż na wymienionych powyżej nieruchomościach doszłoby do wypełnień terenów niekorzystnie przekształconych w wyniku działalności człowieka, przy użyciu odpadów innych niż niebezpieczne, o kodzie ex 20 02 01 w procesie R10 (...), podczas gdy w innej części przedmiotowego wniosku wskazano, iż na ww. działkach proces rekultywacji został zakończony, a tym samym teren niekorzystnie przekształcony został już wcześniej wypełniony (...)". Postanowienie Burmistrza Miasta T. z 2 lutego 2024 r. wpłynęło po terminie przewidzianym w art. 106 § 3 k.p.a.
13 marca 2024 r. strona złożyła wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów z uwagi na złożenie zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta T. z 2 lutego 2024 r.
W związku z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 24 kwietnia 2024 r. stwierdzającym niedopuszczalność zażalenia, strona pismem z 13 maja 2024 r. wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania.
Postanowieniem z 20 maja 2024 r. Starosta podjął zawieszone postępowanie.
Kolegium stwierdziło następnie, że z ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji wynika, że decyzją Starosty Łódzkiego-Wschodniego z 8 lipca 2016 r. na wniosek K. D. prowadzącego działalność gospodarczą jako Firma Handlowo - Usługowa K. z siedzibą w W. ustalono rolny kierunek rekultywacji dla gruntów po eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża [...], dla części działek nr. ew. [...] o łącznej powierzchni 4,00 ha. Dla wspomnianej decyzji Burmistrz Miasta T. wydał postanowienie z 8 czerwca 2015 r. pozytywnie opiniujące ustalenie rolnego kierunku rekultywacji dla ww. kopalni. D. postanowieniem z 4 lipca 2016 r. uznał za możliwy rolny kierunek rekultywacji ww. gruntów. Opisaną wyżej rekultywację w kierunku rolnym uznano za zakończoną decyzją Starosty Łódzkiego Wschodniego z 22 lutego 2023 r., którą to decyzję opiniował Burmistrz Miasta T. (postanowienie z 7 lutego 2023 r.) oraz D. (postanowienie z 24 stycznia 2023 r.). Obie opinie były pozytywne.
Decyzją z 19 maja 2009 r. Burmistrz Miasta T. ustalił rolniczy kierunek rekultywacji dla terenów poeksploatacyjnych powstałych w wyniku prowadzenia wydobycia kruszywa naturalnego ze złoża [...] obejmującego działkę o nr ew. [...] o łącznej powierzchni 1,16 ha. Decyzją z 4 września 2014 r. Starosta Łódzki Wschodni przeniósł prawa i obowiązki wynikające z decyzji Burmistrza Miasta T. na K. D. prowadzącego działalność gospodarczą jako Firma Handlowo - Usługowa K. D. z siedzibą w W. Rekultywację dla części działek nr. ew. [...] o łącznej powierzchni 2,00 ha w kierunku rolnym uznano za zakończoną decyzją Starosty Łódzkiego Wschodniego z 20 kwietnia 2022 r. Rekultywacja została pozytywnie zaopiniowana przez Burmistrza Miasta T. (postanowienie z 17 marca 2022 r.) oraz D. (postanowienie z 8 stycznia 2020 r.).
W aktach sprawy znajduje się również zawiadomienie Państwowego Instytutu Geologicznego z 15 czerwca 2020 r. informujące, iż ww. teren został wykreślony z rejestru obszarów górniczych.
Jak stwierdziło następnie Kolegium kluczowe znaczenie dla sprawy ma jednak to, że w uchwale nr LXV/497/14 Rady Miejskiej w T. z dnia 5 listopada 2014 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. obejmującej część terenu [...] działki o nr ew. [...] w obrębie [...] w miejscowości [...], gmina T., powiat [...], woj. [...] nadal znajdują się na obszarach oznaczonych jako: [...]. Zgodnie z § 28 m.p.z.p. tereny oznaczone na rysunku planu symbolami [...] posiadają przeznaczenie podstawowe - obszary górnicze - wydobywanie kopaliny ze złóż metodą odkrywkową. Jako dopuszczalne przeznaczenie uzupełniające plan przewiduje obiekty i urządzenia związane z potrzebami eksploatacji górniczej, obiekty budowlane związane z działalnością górniczą: socjalne i administracyjne, lokalizowane na czas eksploatacji złóż; drogi wewnętrzne. Według § 28 ust. 5 plan ustala w zakresie zagospodarowania obiektów podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych:
1) zachowanie ustaleń zawartych w koncesji na wydobycie złoża;
2) zagospodarowanie złoża zgodnie z planem ruchu kopalni;
3) linie rozgraniczające terenu stanowią jednocześnie granice terenu górniczego;
4) dla terenu i obszaru górniczego, ustala się:
a) pasy ochronne,
b) obowiązek rekultywacji powstałych wyrobisk górniczych w trakcie eksploatacji złoża (jeżeli będzie to możliwe) oraz po jej zakończeniu,
c) ustala się obowiązek zabezpieczenia przed szkodami górniczymi drogi publiczne;
5) ustala się możliwość realizacji obiektów budowlanych związanych z prowadzeniem działalności górniczej:
socjalne i administracyjne, lokalizowane wyłącznie na czas eksploatacji złoża;
6) po zakończeniu wydobycia rekultywacja zgodnie z przepisami odrębnymi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, po przeanalizowaniu § 28 m.p.z.p. podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, że planowane przez stronę zamierzenie jest niezgodne z planem miejscowym, co według z art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o. stanowiło podstawę wydania decyzji o odmowie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
Kolegium dostrzegło nadto, że o ile sama rekultywacja gruntów po wydobywaniu kopalin jest zgodna z planem, a nawet w świetle jego przepisów obowiązkowa, to jednak plan ten nie przewiduje możliwości przetwarzania odpadów na działkach o nr ew. [...] w obrębie [...] w miejscowości [...], gmina T. Teren ma przeznaczenie górnicze i ani w ramach przeznaczenia podstawowego ani dopuszczalnego przeznaczenia uzupełniającego nie przewidziano na tym terenie możliwości przetwarzania odpadów.
W świetle art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o. także samo zawiadomienie Państwowego Instytutu Geologicznego o wykreśleniu terenu z rejestru obszarów górniczych nie wpływa na możliwość wydania zezwolenia, bowiem dopiero aktualizacja m.p.z.p., a więc zmiana jego postanowień w zakresie przeznaczenia działek nr ew. [...] mogłaby spowodować, że przestałaby istnieć przesłanka negatywna z art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o.
Na obecnym etapie postępowania można co najwyżej rozważać czysto teoretycznie czy gdyby określono w m.p.z.p. (po jego zmianie) dla działek nr ew. [...] przeznaczenie rolne (wszak w obu decyzjach o rekultywacji ustalono rolny kierunek rekultywacji dla gruntów po eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża [...] to byłaby możliwość wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów? Odpowiedź na to pytanie wymagałaby z kolei zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie procesu odzysku R10 (Dz.U. z 2015 r., poz. 132), w którym określono warunki odzysku w procesie odzysku R10 obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego odzysku. Dla odpadów o kodzie ex 20 02 01(Odpady ulegające biodegradacji z pielęgnacji terenów zieleni) w załączniku do wymienionego rozporządzenia wskazano następujące warunki odzysku. Zatem w sytuacji, gdy z założenia (a raczej przeznaczenia w m.p.z.p.) przyszłe zagospodarowania gruntów byłoby rolnicze, to odpady o kodzie ex 20 02 01 przetwarzane w procesie odzysku R10 nie mogłyby być przetwarzane, stosowane (magazynowane) na wskazanym obszarze. Inaczej kształtowałaby się sytuacja, gdyby przeznaczenie działek nr ew. [...] było leśne. Rozważania w tym zakresie należy jednak uznać jedynie za czysto teoretyczne, ponieważ wskazane działki ewidencyjne nie mają obecnie ani przeznaczenia rolnego ani leśnego.
Na dzień wydawania decyzji przez Kolegium m.p.z.p. nie uległ jednak zmianie i przeznaczenie gruntów pozostaje górnicze (wydobywanie kopaliny ze złóż metodą odkrywkową). Nie zmienia tego samo zaświadczenie o wykreśleniu terenu z rejestru obszarów górniczych, bowiem nie wpływa ono na brzmienie m.p.z.p., lecz może dopiero stać się argumentem przemawiającym za zmianą planu w zakresie przeznaczenia określonych nieruchomości, ale tego może dokonać właściwy organ w stosownej procedurze - poza postępowaniem zmierzającym do rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w treści odwołania Kolegium wyjaśniło, że choć uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji nie jest wyczerpujące, to jednak samo rozstrzygnięcie jest ze wszech miar uzasadnione w świetle przepisów art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o. w związku z przepisami § 28 m.p.z.p., wobec niezgodności z § 28 ust. 1 m.p.z.p.
Kolegium badając zgodność rozstrzygnięcia z obowiązującymi przepisami nie stwierdziło by decyzja organu pierwszej instancji naruszała przepisy w sposób uzasadniający jej wyeliminowanie z obrotu. Jeżeli nawet organ w trakcie postępowania stosował działania polegające na "wymuszaniu na stronie określonych działań" to akta sprawy na takowe działania nie wskazują, a sama decyzja - znajduje uzasadnienie w przepisach prawa wobec sprzeczności zamierzenia z m.p.z.p.
Wydaje się, że strona nie zrozumiała również motywów odmowy wydania zezwolenia przedstawionych przez organ pierwszej instancji. Nie sposób nie dostrzec, że motywy te organ opisał w sposób lakoniczny. Nie zmienia to jednak faktu, że z treści wydanej w sprawie decyzji wynika, że odmowa wydania zezwolenia wynika z niezgodności zamierzenia z m.p.z.p.
Kolegium nie podzieliło również stanowiska strony, że użycie odpadów do nawożenia wierzchniej warstwy wyrobiska pozostaje w związku z procesem rekultywacji, bowiem z akt sprawy wynika, iż proces rekultywacji gruntów został zakończony, na co wskazują decyzje Starosty o zakończeniu rekultywacji, a w tym wypadku powoływanie się na rekultywację, która nie ma obecnie miejsca nie znajduje uzasadnienia. Decyzja dotycząca rekultywacji już bowiem wyekspirowała, a w tej sytuacji nie jest zasadne twierdzenie, że użycie odpadów do nawożenia wierzchniej warstwy wyrobiska pozostaje w związku z procesem rekultywacji. Należy zatem rozpatrywać zamierzenie strony objęte wnioskiem jako nowe zamierzenie - w kontekście zgodności z obowiązującymi przepisami, w tym z m.p.z.p.
Konkludując Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło, że pomimo uchybień proceduralnych organu pierwszej instancji zwłaszcza w zakresie sporządzenia bardzo lakonicznego uzasadnienia decyzji, rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji podnosząc zarzuty naruszenia:
I. przepisów postępowania:
1) art. 6 k.p.a. w związku z licznymi uchybieniami o charakterze merytorycznym, w szczególności lecz nie wyłącznie błędnej wykładni m.p.z.p., rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie procesu odzysku R10, art. 4 pkt 18 oraz art. 15 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych;
2) art. 8 k.p.a. w związku z prowadzeniem postępowania w sposób podważający zaufanie strony do organu procedującego, w tym stosowanie przez organ własnej rozszerzającej wykładni przepisów, brak wnikliwości w rozpatrzeniu zarzutów podniesionych przez stronę, pośpiech w wydaniu rozstrzygnięcia co wpłynęło na treść i "jakość" rozstrzygnięcia;
3) art. 7 i 77 k.p.a., co do ustalonych faktów jak i obowiązujących przepisów, bezkrytycznym powtarzaniu tez organu I instancji, brakiem weryfikacji tez organu I instancji o niezgodności z MPZP, brak pełnej analizy MPZP, w tym postanowień ogólnych itd.;
4) art. 80 k.p.a. przez uznanie za udowodnione, w sposób dowolny analogicznie jak to uczynił organ I instancji, że w niniejszej sprawie występują okoliczności wskazujące na niezgodność przetwarzania odpadów z m.p.z.p;
5) art. 15 k.p.a. w związku z nierozpoznaniem zarzutów skarżącej na etapie odwołania, nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów, nie wskazaniem w uzasadnieniu, z którymi zarzutami organ się zgadza, jak również przyznania sobie przez organ odwoławczy prawa do pominięcia do rozpatrzenia niektórych zarzutów skarżącej, utrzymania w mocy orzeczenia, które jak samo Kolegium przyznaje prezentuje w sposób lakoniczny motywy wydania decyzji odmownej, które ponadto ma lakoniczne uzasadnienie;
6) art. 80 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a., poprzez zaniechanie przez organ odwoławczy przeprowadzenia ponownego postępowania administracyjnego (brak oceny zgromadzonego materiału dowodowego, brak ustalenia stanu faktycznego, że przy tym samym m.p.z.p. wydano wcześniej decyzję na odzysk odpadów metodą R5) i poprzestaniu na kontroli decyzji organu pierwszej instancji i to wyłącznie w granicach zarzutów odwołania, konwalidowanie wykładni m.p.z.p. w sposób zastępujący organ I instancji pomimo wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, poprawienia błędów w ustaleniach faktycznych co powinien uczynić organ I instancji po wydaniu decyzji kasacyjnej;
II. naruszenie przepisów prawa materialnego:
1) orzeczenie zostało wydane niezgodnie z wnioskiem strony, poprzez błędną wykładnię art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o., poprzez przyjęcie, że prowadzenie działalności polegającej na przetwarzaniu odpadów przez wnioskodawcę jest niezgodne z planem miejscowym,
2) zastosowanie wykładni contra legem art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o., przez przyjęcie, że warunkiem sine qua non wydania decyzji zezwalającej na odzysk metodą R10 jest zmiana zapisów MPZP i wyznaczenie w nich terenów rolnych i/lub leśnych;
3) rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie procesu odzysku R10, poprzez błędną interpretację przywołanego rozporządzenia i uznanie, że szczegółowy opis odzysku odpadów w rozporządzeniu oznacza warunki formalne niezbędne do wydania decyzji.
W motywach skargi strona skarżąca powtórzyła dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie. Do skargi załączyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrowie Trybunalskim z 26 czerwca 2024 r. znak: KO.463.17.2024.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Pismem z 13 sierpnia 2024 r., które wpłynęło do akt sprawy 16 sierpnia 2024 r. strona skarżąca wyraziła zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Do pisma Spółka załączyła replikę do odpowiedzi na skargę, w której podtrzymała wniosek o uchylenie decyzji. Podkreśliła, że o podatku od nieruchomości decyduje ewidencja gruntów a nie plan miejscowy. W ewidencji grunty, na których ma być prowadzony odzysk R10 to grunty rolne. Następnie strona przytoczyła art. 4 pkt 18 i art. 15 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, stwierdzając, że dopuszczalne jest zalesienie gruntów zrekultywowanych w kierunku rolnym jak i stosowanie innych działań służących środowisku np. nawożenie, zarówno dobrowolne i jak i w drodze przymusu administracyjnego. Spółka w celu zalesienia zrekultywowanych gruntów zamierza uprzednio zastosować nawożenie gruntów odpadami ex 20 02 01, co jest zgodne z prawem i nie jest zabronione ani sprzeczne z m.p.z.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Sąd rozpoznał sprawę niniejszą na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), wedle którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie z wnioskiem o rozpoznanie sprawy we wspomnianym wyżej trybie wystąpił organ, a następnie strona skarżąca.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sądowej kontroli V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 4 lipca 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Łódzkiego Wschodniego z 7 czerwca 2024 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
Osią sporu pomiędzy stronami postępowania jest natomiast ustalenie, czy organy prawidłowo odmówiły stronie skarżącej udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów stojąc na stanowisku, że zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego, co w rozumieniu art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach stanowi podstawę wydania przez właściwy organ decyzji o odmowie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
Wskazać wobec tego trzeba, że zgodnie z art. 41 ust. 1 i ust. 2 u.o., prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy ze względu na miejsce zbierania odpadów. Z kolei, jak wynika z art. 46 ust. 1 u.o., właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami:
1. mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska;
2. jest niezgodny z planami gospodarki odpadami;
3. jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego.
Przy czym w myśl definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 u.o. ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarowaniu odpadami rozumie się przez to zbieranie, transport lub przetwarzanie odpadów, w tym sortowanie, wraz z nadzorem nad wymienionymi działaniami, a także późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami. Natomiast przez "przetwarzanie" zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 21 u.o. rozumie się procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strona skarżąca 23 października 2023 r. zwróciła się do organu pierwszej instancji z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na przetwarzanie odpadów (o kodzie ex 20 02 01) poza instalacjami i urządzeniami, w procesie odzysku: R10 - obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska, na działkach nr ew. [...], obręb [...], gmina T. Charakter planowanej inwestycji będzie polegać na wypełnieniu przy użyciu odpadów innych niż niebezpieczne w procesie odzysku R10 (przetwarzanie odpadów poza instalacjami) zrekultywowanych terenów niekorzystnie przekształconych w wyniku działalności człowieka. Celem jest polepszenie warunków glebowych terenu wykorzystywanego w przeszłości jako tereny górnicze, przeznaczone do wydobycia kruszywa naturalnego.
Działki nr ew. [...], na których Spółka zamierza przetwarzać odpady o kodzie ex 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji z pielęgnacji terenów zieleni) poza instalacjami i urządzeniami w procesie odzysku R10 położone są na terenie objętym regulacjami uchwały nr LXV/497/14 Rady Miejskiej w T. z dnia 5 listopada 2014 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. obejmującej część terenu [...] (Dz.Urz.Woj.Łódzk. z 2014 r., poz. 4689 - dalej w skrócie "m.p.z.p.").
Zgodnie z § 3 pkt 3 m.p.z.p. ilekroć w niniejszej Uchwale jest mowa o "przeznaczeniu podstawowym" - należy przez to rozumieć określony w planie rodzaj przeznaczenia, które przeważa lub będzie przeważać na danej działce budowlanej i obejmuje nie mniej niż 51% powierzchni użytkowej budynków zlokalizowanych na danej działce budowlanej. Natomiast przez dopuszczalne przeznaczenie uzupełniające zgodnie z § 3 pkt 4 m.p.z.p. należy rozumieć ciągi komunikacyjne, dojścia piesze, miejsca gromadzenia odpadów, place manewrowe, zieleń, elementy małej architektury w zakresie obiektów użytkowych związanych z przeznaczeniem terenu, obiekty, sieć i urządzenia infrastruktury technicznej oraz określone rodzaje przeznaczenia i urządzenia terenu w zakresie ustalonym w dziale III - ustalenia szczegółowe planu.
W rozpatrywanej sprawie, jak poprawnie ustaliły organy orzekające działki nr [...], [...] i [...] znajdują na jednostce urbanistycznej oznaczonej symbolem [...] obszary i tereny górnicze. Zgodnie z § 28 m.p.z.p., który zamieszczono w Dziale III Ustalenia Szczegółowe Planu Rozdział 5 Ustalenia szczegółowe dla terenów w zakresie ich przeznaczenia, użytkowania, podziału i ochrony, tereny oznaczone na rysunku planu symbolami [...] posiadają przeznaczenie podstawowe - obszary i tereny górnicze - wydobywanie kopaliny ze złóż metodą odkrywkową; natomiast jako dopuszczalne przeznaczenie uzupełniające - plan przewiduje obiekty i urządzenia związane z potrzebami eksploatacji górniczej, obiekty budowlane związane z działalnością górniczą: socjalne i administracyjne, lokalizowane na czas eksploatacji złóż; drogi wewnętrzne. Zgodnie z ust. 5 § 28 m.p.z.p. w zakresie zagospodarowania obiektów podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych plan ustala:
1) zachowanie ustaleń zawartych w koncesji na wydobycie złoża,
2) zagospodarowanie złoża zgodnie z planem ruchu kopalni,
3) linie rozgraniczające terenu stanowią jednocześnie granice terenu górniczego,
4) dla terenu i obszaru górniczego ustala się:
a) pasy ochronne,
b) obowiązek rekultywacji powstałych wyrobisk górniczych w trakcie eksploatacji złoża (jeżeli będzie to możliwe) oraz po jej zakończeniu,
c) ustala się obowiązek zabezpieczenia przed szkodami górniczymi drogi publiczne;
5) ustala się możliwość realizacji obiektów budowlanych związanych z prowadzeniem działalności górniczej: socjalne i administracyjne, lokalizowane wyłącznie na czas eksploatacji złoża;
6) po zakończeniu wydobycia rekultywacja zgodnie z przepisami odrębnymi.
W zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu § 28 ust. 8 m.p.z.p. stanowi, że:
1) ustala się możliwość realizacji obiektów budowlanych związanych z prowadzeniem działalności górniczej: socjalne i administracyjne, lokalizowane wyłącznie na czas eksploatacji złoża;
2) tereny muszą mieć obsługę komunikacyjną z wyznaczonych w planie dróg publicznych, a także z dróg wewnętrznych wyznaczonych w projekcie podziału.
3) ustala się zasady i warunki kształtowania zabudowy:
a) obiekty budowlane należy lokalizować jako wolnostojące,
b) wysokość obiektów budowlanych nie więcej niż jedna kondygnacja nadziemna, wysokość budynku nie więcej niż 5,0 m ponad gruntem rodzimym,
c) powierzchnia zabudowy nie więcej niż 50m2,
d) dachy budynków o spadku połaci dachowych do 45°.
Z przywołanych wyżej unormowań jasno wynika więc, że planowane przez stronę skarżącą zamierzenie polegające na przetwarzaniu odpadów o kodzie ex 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji z pielęgnacji terenów zieleni) poza instalacjami i urządzeniami w procesie odzysku R10 jest sprzeczne z regulacjami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla tego terenu. Nie mieści się ono zarówno w przeznaczeniu podstawowym ani też w dopuszczalnym przeznaczeniu uzupełniającym. Trafnie wobec tego stwierdził organ pierwszej instancji, a ślad za nim Kolegium, że wnioskowane zamierzenie jest niezgodne z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego, co w rezultacie stanowiło podstawę wydania decyzji o odmowie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o.
Godzi się w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 r., poz. 977 z późn.zm. - u.p.z.p.), plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Zgodnie zaś z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego.
Mając na uwadze powyższe unormowania podkreślić trzeba, że przy ocenie wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów, obowiązkiem właściwego organu administracji publicznej jest uwzględnienie przepisów prawa miejscowego, obowiązujących na danym terenie. Organ nie może kwestionować obowiązujących postanowień planu. W ramach oceny złożonego wniosku o zezwolenie organ ma obowiązek jedynie dokonać samodzielnej analizy w kwestii zgodności zamierzonego sposobu gospodarowania odpadami z przepisami prawa miejscowego, w tym ustaleniami obowiązującego planu. Temu obowiązkowi organy obu instancji prowadząc kontrolowane postępowanie ewidentnie zadośćuczyniły, wyprowadzając poprawne wnioski z cytowanych wyżej unormowań obowiązującego m.p.z.p. Z tych względów zarzuty skargi dotyczące błędnej wykładni unormowań m.p.z.p. oraz art. 46 ust. 1 pkt 3 u.o. Sąd uznał za chybione.
Nie tracąc z pola widzenia poczynionych wyżej rozważań, mających decydujące znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji Kolegium, wskazać następnie należy, że zgodnie z § 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie procesu odzysku R10 (Dz.U. z 2015 r., poz. 132), rozporządzenie określa warunki odzysku w procesie odzysku R10 Obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego odzysku. Warunki odzysku w procesie odzysku R10 Obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego odzysku są określone w załączniku do rozporządzenia. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia dla odpadu o kodzie ex 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji z pielęgnacji terenów zieleni) ustawodawca ustalił następujące warunki odzysku: "Odpady mogą być stosowane tylko na terenach zieleni miejskiej, w ogrodach i parkach oraz na terenach zdegradowanych, których przyszłe zagospodarowanie nie obejmuje rolniczego użytkowania, przy łącznym spełnieniu następujących warunków:
1) w odniesieniu do odpadów - dopuszczalna dawka odpadu została ustalona z uwzględnieniem zasobności gleby, sposobu jej użytkowania, jakości odpadu oraz zapotrzebowania roślin na składniki pokarmowe, a także zasad dobrej praktyki rolniczej, o których mowa w art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne,
2) w odniesieniu do gleb, na których odpady mają być stosowane:
a) odpady są stosowane w taki sposób i w takiej ilości, aby ich stosowanie nie spowodowało pogorszenia jakości gleby, ziemi oraz wód powierzchniowych i podziemnych nawet przy długotrwałym stosowaniu, w szczególności nie spowodowało szkody w środowisku w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,
b) odpady są stosowane równomiernie na powierzchni gleby do głębokości 30 cm i są przykryte glebą lub są z nią wymieszane
- przy czym posiadacz odpadów dysponuje wynikami badań potwierdzającymi jakość odpadów i jakość gleb, na których odpady mają być stosowane, wykonanych przez laboratorium, o którym mowa w art. 147a ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska."
W rozpoznawanej sprawie niespornym jest, że działki nr [...], [...] i [...] nie są terenami zieleni miejskiej, ogrodami ani parkami. Co równie istotne, nie są one również terenami zdegradowanymi, ponieważ zgodnie z art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 82) ilekroć w ustawie jest mowa o gruntach zdegradowanych rozumie się przez to grunty, których rolnicza lub leśna wartość użytkowa zmalała, w szczególności w wyniku pogorszenia się warunków przyrodniczych albo wskutek zmian środowiska oraz działalności przemysłowej, a także wadliwej działalności rolniczej. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że na działach nr [...], [...] i [...] zakończony został proces rekultywacji gruntów w kierunku rolniczym. Okoliczność ta nie jest zresztą kwestionowana przez stronę skarżącą. Przez rekultywację gruntów zgodnie z art. 4 pkt 18 w/w ustawy rozumie się nadanie lub przywrócenie gruntom zdegradowanym albo zdewastowanym wartości użytkowych lub przyrodniczych przez właściwe ukształtowanie rzeźby terenu, poprawienie właściwości fizycznych i chemicznych, uregulowanie stosunków wodnych, odtworzenie gleb, umocnienie skarp oraz odbudowanie lub zbudowanie niezbędnych dróg. Jak wynika z akt sprawy, decyzją Starosty Łódzkiego Wschodniego z 8 lipca 2016 r. na wniosek K. D. prowadzącego działalność gospodarczą jako Firma Handlowo - Usługowa K. D. z siedzibą w W. ustalono rolny kierunek rekultywacji dla gruntów po eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża [...] dla części działek nr. ew. [...] o łącznej powierzchni 4,00 ha. Dla wspomnianej decyzji Burmistrz Miasta T. wydał postanowienie z 8 czerwca 2015 r. pozytywnie opiniujące ustalenie rolnego kierunku rekultywacji dla ww. kopalni. Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w K. postanowieniem z 4 lipca 2016 r. uznał za możliwy rolny kierunek rekultywacji ww. gruntów. Opisaną wyżej rekultywację w kierunku rolnym uznano za zakończoną decyzją Starosty Łódzkiego Wschodniego z 22 lutego 2023 r., którą to decyzję opiniował Burmistrz Miasta T. (postanowienie z 7 lutego 2023 r.) oraz Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w K. (postanowienie z 24 stycznia 2023 r.). Obie opinie były pozytywne.
Decyzją z 19 maja 2009 r. Burmistrz Miasta T. ustalił rolniczy kierunek rekultywacji dla terenów poeksploatacyjnych powstałych w wyniku prowadzenia wydobycia kruszywa naturalnego ze złoża [...] obejmującego działkę o nr ew. [...] o łącznej powierzchni 1,16 ha. Decyzją z 4 września 2014 r. Starosta Łódzki Wschodni przeniósł prawa i obowiązki wynikające z decyzji Burmistrza Miasta T. na K. D. prowadzącego działalność gospodarczą jako Firma Handlowo - Usługowa K. D. z siedzibą w W. Rekultywację dla części działek nr. ew. [...] o łącznej powierzchni 2,00 ha w kierunku rolnym uznano za zakończoną decyzją Starosty Łódzkiego Wschodniego z 20 kwietnia 2022 r. Rekultywacja została pozytywnie zaopiniowana przez Burmistrza Miasta T. (postanowienie z 17 marca 2022 r.) oraz Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. (postanowienie z 8 stycznia 2020 r.). Jak wynika z zawiadomienia Państwowego Instytutu Geologicznego z 15 czerwca 2020 r. teren został wykreślony z rejestru obszarów górniczych.
Trafnie wobec tego wywiodło Kolegium, że dopóki nie nastąpi zmiana uregulowań obowiązującego dla tego terenu m.p.z.p. dopóty m.p.z.p. jako akt prawa miejscowego wiąże ograny orzekające w sprawie a także tutejszy Sąd.
Reasumując, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Kolegium oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia ich z obrotu prawnego, jak oczekuje tego strona skarżąca. Co prawda, jak trafnie zauważył organ drugiej instancji uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji dotknięte było pewnymi brakami, jako że sporządzone zostało dość lakonicznie, to jednak uchybienie w tym zakresie zostało konwalidowane przez Kolegium w toku postępowania odwoławczego zgodnie z art. 15 k.p.a.
Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów Sąd doszedł do przekonania, że organy obu instancji nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Za chybione należy wobec tego uznać zarzuty naruszenia art. 6, art. 8, art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., a także podniesione w uzasadnieniu skargi zarzuty naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. W sprawie nie został również naruszony przepis art. 15 k.p.a., z dyspozycji którego strona skarżąca błędnie wywodzi obowiązek organu odwoławczego ustosunkowania się do wszystkich zarzutów odwołania. Nie jest naruszeniem zasady dwuinstancyjności sytuacja, w której organ odwoławczy rozpoznając odwołanie w uzasadnieniu ostatecznej decyzji nie ustosunkowuje się tylko do niektórych zarzutów zawartych w odwołaniu. Zasada dwuinstancyjności wówczas byłaby naruszona, gdyby organ odwoławczy pominął rozpoznanie sprawy na skutek wniesienia odwołania lub nie przeprowadził ponownego rozpatrzenia sprawy. Takie sytuacje w tej sprawie nie zaistniały. W toku postępowania poprzedzającego wydanie kontrolowanych decyzji organy zebrały kompletny materiał dowodowy, który poddały wnikliwej i wszechstronnej ocenie, ustalając na jego podstawie niewadliwy stan faktyczny sprawy. Prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy stanowił następnie podstawę dokonania jego subsumpcji pod przepis prawa materialnego, mający w sprawie zastosowanie. Sam fakt, że decyzja jest niezgodna z oczekiwaniami skarżącej Spółki nie świadczy automatycznie o jej wadliwości.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej pozostaje załączone do skargi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 26 czerwca 2024 r. znak: KO.463.17.2024, które zostało wydane w nieco innym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Uwadze strony skarżącej umknęły również jak się wydaje zasadnicze przesłanki, które legły u podstaw wydania tego rozstrzygnięcia. Nie może ono zatem stanowić wzorca dla rozpatrzenia sprawy niniejszej.
Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że skarga pomimo swej obszerności nie wnosi nic nowego do sprawy, podobnie jak i replika do odpowiedzi na skargę. Autor skargi poza licznymi zarzutami i przywołanymi na ich poparcie orzeczeniami sądów administracyjnych polemizuje ze stanowiskiem Kolegium wyrażonym w motywach zaskarżonej decyzji, nie podnosząc konkretnych zarzutów natury merytorycznej. Poza zakresem rozważań Sądu pozostają przesłanki ustalenia podatku od nieruchomości, które normuje ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 70) oraz zapisy w ewidencji gruntów dla wspomnianych wyżej działek. W tej sprawie przedmiotem postępowania jest decyzja o odmowie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, nie zaś decyzja w przedmiocie podatku od nieruchomości.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji wyroku.
abo