II SA/Łd 520/25

II SA/Łd 520/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-09-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Jarosław Czerw /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Lekarz Weterynarii
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par. 1-3, art. 58 par. 1 pkt 1 i 6 oraz par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 16 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na działanie Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi w sprawie dotyczącej odwołania od decyzji nakładającej karę pieniężną p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc
Uzasadnienie
S.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na działanie Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi w sprawie dotyczącej odwołania od decyzji nakładającej karę pieniężną.
Skarżący podniósł, że organ nie zwrócił kosztów postępowania, zasądzonych na jego rzecz wyrokiem z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 495/24. Ponadto wskazał, że Łódzki Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Łodzi skierował do niego pismo z dnia [...] marca 2025 r. (które otrzymał 3 marca 2025 r.), wzywające do uzupełnienia braków formalnych (podpisania własnoręcznie) odwołania od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w Rawie Mazowieckiej z dnia 13 lutego 2024 r. nr 12/2024. W wyniku tego wezwania jeszcze raz podpisał własnoręcznie swoje odwołanie i wysłał listem poleconym 11 marca 2025 r. Łódzki Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Łodzi wystosował pismo z dnia [...] marca 2025 r. o pozostawieniu ww. odwołania bez rozpoznania, ponieważ 7-dniowy termin wskazany w wezwaniu upłynął 10 marca 2025 r. Zdaniem skarżącego, zmieścił się we wskazanym terminie, ponieważ znajdowały się w nim sobota i niedziela czyli dni wolne od pracy.
W odpowiedzi na tę skargę Łódzki Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Łodzi, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a w sytuacji uznania przez Sąd za niezasadne jej odrzucenie – o przekazanie skargi do rozpoznania w trybie uproszczonym. Jednocześnie organ wyjaśnił, że wyrokiem z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 495/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził nieważność decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi wskazując, że znajdujące się w aktach sprawy dwa egzemplarze odwołania są niepodpisane. Prowadzenie postępowania bez wezwania do usunięcia braku podpisu oznacza wadliwość postępowania i to w postaci kwalifikowanej i powoduje, że wydana decyzja jest dotknięta wadą nieważności. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy powinien podjąć czynności mające na celu usunięcie braków formalnych odwołania. Stosując się do powyższych wytycznych Łódzki Wojewódzki Lekarz Weterynarii pismem z dnia [...] marca 2025 r. wezwał S.S. do usunięcia braku formalnego odwołania poprzez jego własnoręczne podpisanie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru S.S. odebrał przedmiotowe wezwanie 3 marca 2025 r. Zatem termin na uzupełnienie braków formalnych odwołania mijał 10 marca 2025 r. S.S. przekazał do Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w Łodzi podpisane odwołanie w dniu 11 marca 2025 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem 7-dniowemu terminowi. S.S. nie wnosił o przywrócenie terminu.
Pismem z dnia [...] marca 2025 r. Łódzki Wojewódzki Lekarz Weterynarii zawiadomił S.S. o pozostawieniu odwołania od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w Rawie Mazowieckiej z dnia 13 lutego 2024 r. bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W związku z tym omówienia wymagają przepisy prawa, regulujące właściwość działania sądów administracyjnych.
Stosownie do art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b. opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Z powyższych regulacji wynika, że skarga jest dopuszczalna wówczas, gdy działanie organu administracji miałoby przybrać formę: decyzji administracyjnej; postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty; innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego.
W przedmiotowej sprawie skarżący w złożonej skardze zaskarżył działanie organu, tj. Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi dotyczące jego odwołania od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w Rawie Mazowieckiej z dnia 13 lutego 2024 r. nr 12/2024 dotyczącej nałożenia na skarżącego kary pieniężnej. Oprócz powyższego skarżący podniósł również, że organ nie zwrócił kosztów postępowania, zasądzonych na jego rzecz wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 495/24, wydanym w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego.
Odnosząc się do podniesionej przez skarżącego kwestii niezwrócenia przez organ zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów postępowania należy wyjaśnić, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że niewykonanie wyroku w zakresie kosztów sądowych nie jest objęte dyspozycją art. 154 § 1 p.p.s.a., albowiem zwrot kosztów sądowych nie następuje w trybie postępowania administracyjnego i nie wymaga od organu podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej. W sytuacji zwłoki z wypłatą zasądzonych kosztów sądowych między organem a stroną zawiązuje się stosunek cywilnoprawny, w którym organ jest dłużnikiem a strona wierzycielem. Strona ma zatem roszczenie o zapłatę, które może być dochodzone w drodze postępowania cywilnego, a wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 781 § 2 k.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności, wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 czerwca 2022 r., I SA/Wa 1101/22, LEX nr 3400728 i przywołane w nim orzecznictwo).
Skarżący, oprócz wskazanego przebiegu postępowania związanego z jego odwołaniem, postawił pytania: Czy powołanie się w wyżej wymienionym upomnieniu na pismo Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] marca 2025 r. jest podstawą do uchylenia decyzji 83/2024 z dnia 20 czerwca 2024 r. Powiatowego Lekarza Weterynarii o rozłożeniu kary na raty? Czy jest zgodne z prawem naliczanie odsetek od całej kwoty, jeżeli część kary spłaciłem w terminie? Jak to się ma do wyroku Sądu stwierdzającego nieważność decyzji nakładającej na mnie karę pieniężną? Zawarte w tych pytaniach kwestie nie mogą stanowić samoistnie przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego.
W ocenie Sądu, przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii aktów lub czynności, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych, albowiem jak wynika z treści przywołanych przepisów, zakres skargi wyznaczają przepisy art. 3 p.p.s.a.
Wychodząc z powyższych przesłanek należy stwierdzić, że zakwestionowane przez skarżącego działanie Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi i w zasadzie próba otrzymania odpowiedzi na zadane w skardze pytania, nie jest aktem lub czynnością organu mogącą stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego. Stąd też sprawa objęta przedmiotową skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi.
Podkreślić również należy, że skarżący nie wskazał, iż przedmiotem jego skargi jest bezczynność organ odwoławczego w zakresie nierozpoznania jego odwołania od ww. decyzji z dnia 13 lutego 2024 r. Niemniej jednak wyjaśnienia wymaga, że z akt sprawy przekazanych przez organ, jak i z odpowiedzi organu na skargę, wynika, iż skarżący nie wystosował ponaglenia przed wniesieniem przedmiotowej skargi. W sytuacji zatem zakwalifikowania jej jako skargi na bezczynność Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi dotyczącej jego odwołania, czyni ją niedopuszczalną, ze względu na niewystąpienie do organu z uprzednim ponagleniem w zakresie bezczynności. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Stosownie do wspomnianej regulacji sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
dc