II SA/Łd 498/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ŁodziŁódź2025-11-20
NSAbudowlanewsa
pozwolenie na budowęfarma fotowoltaicznaprawo budowlanewarunki zabudowyzagrożenie powodzioweochrona środowiskaprawo wodnedostęp do drogi publicznejplanowanie przestrzenne

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody Łódzkiego w sprawie pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej, wskazując na wątpliwości co do zgodności rozmieszczenia paneli z warunkami zabudowy w kontekście obszaru szczególnego zagrożenia powodzią.

Skarżący J.P. zaskarżył decyzję Wojewody Łódzkiego, która częściowo uchyliła decyzję Starosty Wieruszowskiego w sprawie pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej. Głównym zarzutem skargi było naruszenie przepisów dotyczących dostępu do drogi publicznej oraz niezgodność z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie rozmieszczenia instalacji na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Sąd uznał skargę za zasadną, uchylając decyzję Wojewody z powodu niewystarczających ustaleń organów w kwestii zgodności rozmieszczenia paneli z warunkami zabudowy w kontekście obszaru powodziowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał skargę J.P. na decyzję Wojewody Łódzkiego, która częściowo uchyliła decyzję Starosty Wieruszowskiego w przedmiocie pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów proceduralnych (brak dogłębnej analizy stanu faktycznego w zakresie dostępu do drogi publicznej) oraz materialnych (wadliwe zastosowanie przepisów dotyczących ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz dostępu do drogi publicznej). Sąd, analizując sprawę, skupił się na zgodności zaskarżonej decyzji z decyzją o warunkach zabudowy. Kluczowym zagadnieniem okazała się kwestia rozmieszczenia instalacji fotowoltaicznej na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Decyzja o warunkach zabudowy, powołując się na wcześniejszą decyzję Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, nakazywała rozmieszczenie zasadniczej części instalacji poza tym obszarem. Sąd stwierdził, że organy nie poczyniły wystarczających ustaleń w tym zakresie, co mogło prowadzić do naruszenia przepisów proceduralnych (art. 7, 77 § 1, 80 K.p.a.). Jednocześnie Sąd uznał za niezasadne zarzuty dotyczące dostępu do drogi publicznej, podzielając stanowisko organu odwoławczego, że działka inwestycyjna posiada odpowiedni dostęp przez działki drogowe. Sąd podkreślił również, że organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i nie może kwestionować jej ustaleń. Z uwagi na stwierdzone naruszenia przepisów proceduralnych, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Łódzkiego, nakazując organom ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazań sądu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd stwierdził, że organy nie poczyniły wystarczających ustaleń w tym zakresie, co stanowi naruszenie przepisów proceduralnych.

Uzasadnienie

Decyzja o warunkach zabudowy, oparta na opinii Wód Polskich, wymagała umieszczenia zasadniczej części farmy fotowoltaicznej poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. Sąd uznał, że organy nie zbadały wystarczająco, czy projekt spełnia ten warunek, co jest kluczowe dla zgodności z decyzją o warunkach zabudowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (16)

Główne

u.p.b. art. 35 § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Organ sprawdza zgodność projektu z przepisami, ustaleniami planistycznymi, decyzją o WZ, wymaganiami ochrony środowiska oraz kompletność dokumentacji.

u.p.b. art. 32 § 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Pozwolenie na budowę może być wydane tylko temu, kto złożył wniosek w okresie ważności decyzji o WZ i posiada prawo do dysponowania nieruchomością.

u.p.z.p. art. 55

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany decyzją o warunkach zabudowy.

P.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uchyla decyzję w przypadku naruszenia prawa materialnego lub procesowego mającego wpływ na wynik sprawy.

P.p.s.a. art. 7

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Organ obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

P.p.s.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Organ obowiązany jest zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

P.p.s.a. art. 80

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Organ obowiązany jest ocenić na podstawie materiału dowodowego, czy strona ma prawo do żądania.

K.p.a. art. 107 § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Uzasadnienie decyzji.

rozp. WT art. 14 § 1

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

Zapewnienie dojścia i dojazdu do działki budowlanej.

Pomocnicze

u.p.z.p. art. 61 § 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Warunki zabudowy można ustalić m.in. w zakresie dostępu do drogi publicznej.

K.p.a. art. 97 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zawieszenie postępowania.

Prawo wodne art. 16 § 34

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne

Definicja obszaru szczególnego zagrożenia powodzią.

u.ś.o. art. 71 § 1

Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach.

u.o.g.r.l. art. 2 § 2

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

u.o.g.r.l. art. 7 § 2

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

u.o.p. art. 6

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezgodność rozmieszczenia paneli fotowoltaicznych z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie obszaru szczególnego zagrożenia powodzią.

Odrzucone argumenty

Naruszenie przepisów dotyczących dostępu do drogi publicznej. Naruszenie przepisów dotyczących ochrony gruntów rolnych i leśnych.

Godne uwagi sformułowania

Sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do jej końcowego załatwienia, ale bada co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego. Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany decyzją o warunkach zabudowy. Zasadnicza część instalacji fotowoltaicznej ma być rozmieszczona poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią.

Skład orzekający

Piotr Mikołajczyk

przewodniczący-sprawozdawca

Arkadiusz Blewązka

sędzia

Tomasz Porczyński

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy budowy farmy fotowoltaicznej i porusza ważne kwestie związane z ochroną środowiska (zagrożenie powodziowe) oraz zgodnością z planowaniem przestrzennym, co jest aktualne w kontekście transformacji energetycznej.

Farma fotowoltaiczna na terenach zagrożonych powodzią? Sąd uchyla pozwolenie na budowę.

Sektor

energetyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Łd 498/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-11-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka
Piotr Mikołajczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Porczyński
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 1130
art. 55, art. 61 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.)
Dz.U. 2022 poz 1225
par. 14
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1478
art. 16 pkt 34 lit. a
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 725
art. 32 ust. 4, art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Dnia 20 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Tomasz Porczyński, , Protokolant Starszy asystent sędziego Marcelina Niewiadomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 roku sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 30 kwietnia 2025 roku nr 92/2025 znak: GPB-III.7721.279.2024 RK w przedmiocie zatwierdzenia projektów zagospodarowania terenu i architektoniczno - budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję. MR
Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją Nr 92/2025 z dnia 30 kwietnia 2025 r. Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu odwołania J.P. od decyzji Starosty Wieruszowskiego Nr 298/2024, z dnia 25 września 2024 r., w części uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą R. Sp. z o.o. z siedzibą w Z., pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej i orzekł w tej części, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
1. Z akt sprawy wynika, że w dniu 25 czerwca 2024 r. do Starosty Wieruszowskiego wpłynął wniosek R. Sp. z o.o. o wydanie pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej PV K. o mocy do 1 MW, powierzchni stołów paneli fotowoltaicznych 4151,96 m², 1738 szt. modułów z warstwą antyrefleksyjną o mocy 575 Wp, powierzchni zabudowy stacji transformatorowej 8,19 m², kubatury stacji transformatorowej 17,85 m³, kategoria obiektu VIII, waz z niezbędną infrastrukturą techniczną, położonych na działce nr ewid. [...] w miejscowości K., w gminie W.
2. Starosta Wieruszowski postanowieniem z dnia 12 lipca 2024 r., znak: AS.6740.163.2024, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i braków w dokumentacji projektowej dotyczących m. in.: braku rzutu dachu kontenerowej stacji transformatorowej; rzutów i rysunków inwertera; dokładnego określenia położenia inwestycji oraz stacji transformatorowej na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy Nr 85/2023, z dnia 29.09.2023 r., znak: ZN.6730.181.2021.JM, wydaną przez Burmistrza W.; informacji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolniczej.
3. W dniu 15 lipca 2024 r. do organu I instancji wpłynął wniosek M.P. i J.P. o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie znak: GN.6821.4.2024, toczącego się przed Starostą Wieruszowskim, dotyczącego wniosku E. S.A. z siedzibą w G. z dnia 4 kwietnia 2024 r. o wydanie decyzji zobowiązującej właścicieli nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z demontażem stanowiska słupowego SN- 15KV na dz. nr ewid. 2756 w miejscowości K. Starosta Wieruszowski postanowieniem z dnia 22 lipca 2024 r. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego z uwagi na brak przesłanek wymienionych w art. 97 i 98 K.p.a.
4. Następnie organ I instancji pismem z dnia 23 sierpnia 2024 r., na wniosek inwestora, wyraził zgodę na zmianę terminu wykonania obowiązku uzupełnienia projektu. W dniu 29 sierpnia 2024 r. do organu I instancji wpłynęła odpowiedź inwestora na postanowienie Starosty Wieruszowskiego z dnia 12 lipca 2024 r.
wraz z korektą projektów: zagospodarowania terenu oraz architektoniczno-budowlanego.
5. Wreszcie decyzją Nr 298/2024 z dnia 25 września 2024 r. Starosta Wieruszowski zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji.
6. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli: M. P. i J.P., którzy zaskarżonej decyzji zarzucili:
I. wadliwe zastosowanie art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, a przez to wydanie decyzji z pominięciem tego, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego; udzielającej zgody na wybudowanie farmy fotowoltaicznej, która nie będzie mogła być podłączona do sieci elektroenergetycznej;
II. wadliwe zastosowanie następujących przepisów prawa procesowego:
- art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez odmowę zawieszenia niniejszego postępowania
do czasu zakończenia postępowania GN.6821.4.2024;
- art. 7 i art. 8 K.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędne
do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak uwzględnienia słusznego interesu społecznego, jak też interesu Odwołujących się, jak też naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej
7. Wspomnianą na wstępie decyzją Wojewoda Łódzki orzekł następująco:
1.uchylił zaskarżoną decyzję w części zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu w zakresie opisu projektu zagospodarowania terenu oraz rysunku nr 2 – projekt zagospodarowania terenu, z datą 24 czerwca 2024 r.
i 23 sierpnia 2024 r., i orzekł w tej części co do istoty sprawy poprzez zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu w zakresie opisu projektu zagospodarowania terenu oraz rysunków: nr 2 – projekt zagospodarowania terenu, z datą 8 kwietnia 2025 r.,
2. uchylił zaskarżoną decyzję w części zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego w zakresie opisu projektu architektoniczno-budowlanego z datą 24 czerwca 2024 r. i 23 sierpnia 2024 r., i orzekł w tej części
co do istoty sprawy poprzez zatwierdzenie projektu architektoniczno-budowlanego w zakresie opisu projektu architektoniczno-budowlanego z datą 8 kwietnia 2025 r., dołączonych do akt sprawy przy pismach z dnia 28 marca 2025 r. i 15 kwietnia 2025 r. i sporządzonych przez: mgr inż. Ł.T., posiadającego uprawnienia budowlane nr [...] do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, wpisany na listę członów [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod numerem [...]; mgr inż. budownictwa M. J., posiadającego uprawnienia budowlane nr [...] do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, wpisany na listę członów [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod numerem [...];
3. w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
1. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda podniósł, że z przedłożonej dokumentacji projektowej wynika, że planowane zamierzenie inwestycyjne obejmuje budowę farmy fotowoltaicznej o mocy zainstalowanej do 1 MW, usytuowanej na gruncie w systemie konstrukcji wbijanej, na działce nr ewid. [...] (obecnie działka nr ewid. [...]). W skład zamierzenia inwestycyjnego wchodzą: moduły fotowoltaiczne o mocy 575 Wp - 1738 szt.; falowniki o mocy max AC 125 kW - 7 szt.; konstrukcja stalowa pod panele fotowoltaiczne i falowniki; wykonanie wewnętrznych połączeń kablowych; montaż uziemienia i systemu monitoringu; posadowienie prefabrykowanej stacji kontenerowej wraz z transformatorem SN/nN; budowa ogrodzenia terenu farmy fotowoltaicznej; wykonanie dojazdu do stacji transformatorowej; budowa przyłącza kablowego SN realizowanego wg odrębnego opracowania.
2. Wojewoda wskazał, że w ramach opracowania mapy do celów prawnych, przyjętego do Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu 20 grudnia 2024 r. pod numerem [...] nastąpiła zmiana numeru działki w obrębie K. z [...] na [...] i [...]. W związku z powyższym Wojewoda Łódzki pismem z dnia 18 marca 2024 r. wezwał inwestora do przedłożenia rysunku projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji opracowanego na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii.
3. W dniu 2 kwietnia 2025 r. do organu wraz z rysunkiem zagospodarowania terenu wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź na ww. wezwanie, do którego załączono także pismo E. S.A., znak: [...], z dnia 25 marca 2025 r., informujące, że E. S.A. "zgodnie z wydaną w dniu 4 kwietnia 2022 r. zmianą do warunków przyłączenia nr [...] z dnia 9 kwietnia 2021 r., pismem nr [...], realizuje punkt przyłączenia dla Państwa inwestycji. Zgodnie z zapisami ujętymi w ww. zmianie, punkt przyłączenia w postaci słupa SN wyposażonego w rozłączniko-uziemnik, planujemy zrealizować magistralnej linii SN 15 kV relacji GPZ W. - C. w lokalizacji K. gm. W., dz. nr [...]. Aktualnie inwestycja jest na etapie wyłaniania wykonawcy".
4. Następnie Wojewoda zauważył, że teren inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wobec powyższego, zgodnie z art. 59 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 upzp, Burmistrz W. decyzją WZ ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie instalacji fotowoltaicznej o mocy do 2 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na działce nr ewid. [...] (obecnie działka nr ewid. [...]), obręb K., gmina W.. Inwestor do wniosku z dnia 16 maja 2023 r. o pozwolenie na budowę przedłożył ww. ostateczną decyzję WZ. Wojewoda zaakcentował, iż zgodnie z pkt 1 decyzji WZ jako rodzaj i funkcję zabudowy określono – instalacja odnawialnego źródła energii (o mocy do 2 MW). W ramach planowanego zamierzenia zaprojektowano farmę fotowoltaiczną o mocy do 1 MW tj. instalację odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 ze zm.).
5. W treści pkt 2 decyzji WZ ustalono następujące warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy w zakresie:
a) linia zabudowy - nieprzekraczalna: - w odległości 6 m od granicy działki,
na której znajduje się droga wewnętrzna,
- w odległości 100 m od linii brzegu rzeki P..
Z rysunku projektu zagospodarowania terenu wynika, iż panele fotowoltaiczne usytuowano za wyznaczoną na załączniku graficznym nr 1 w skali 1:1000 nieprzekraczalną linią zabudowy, tj. w odległości ponad 100 m od linii brzegu rzeki P. Z kolei prefabrykowana stacja kontenerowa została zaprojektowana w odległości ponad 6,0 m od granicy działki drogowej nr ewid. [...];
b) intensywność wykorzystania terenu:
- powierzchnia zabudowy (rozumiana jako sumaryczna wartość rzutu poziomego paneli fotowoltaicznych i stacji transformatorowych) w stosunku do powierzchni obszaru lokalizacji planowanej inwestycji, tj. obszaru rozmieszczenia paneli fotowoltaicznych, stacji kontenerowych oraz miejsc parkingowych: nie większa niż 50%. Z opisu projektu zagospodarowania terenu wynika, iż powierzchnia stołów paneli fotowoltaicznych wynosi 4 151,96 m², powierzchnia zabudowy stacji transformatorowej wynosi 8,19 m², co łącznie daje powierzchnię zabudowy wynoszącą 4 160,15 m², a powierzchnia terenu wykorzystywana pod zabudowę wynosi 13 556,5 m², co stanowi 30,69 % powierzchni nieruchomości inwestycyjnej;
- powierzchnia terenu biologicznie czynnego w stosunku do powierzchni obszaru lokalizacji planowanej inwestycji, tj. obszaru rozmieszczenia paneli fotowoltaicznych, stacji kontenerowych oraz miejsc parkingowych: nie mniejsza niż 40%. Z opisu projektu zagospodarowania terenu wynika, iż powierzchnia biologicznie czynna wynosi 9 330,35 m², co w stosunku do powierzchni objętej obszarem lokalizacji planowanej inwestycji tj. 13 556,5 m², stanowi 68,83 %.
6. Dalej Wojewoda dostrzegł, że kolejne elementy decyzji WZ dotyczą formy architektonicznej i gabarytów zabudowy planowanej inwestycji w zakresie: konstrukcji wsporczej pod panele fotowoltaiczne (do 5715 szt.); kontenerowej stacji transformatorowej do 2 szt.; inwertera (do 75 szt.); obiektu budowlanego technicznego (1 szt.); pozostałe obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z realizacją inwestycji.
7. Analiza przedłożonej do wniosku dokumentacji projektowej w zakresie formy architektonicznej i gabarytów zabudowy poszczególnych obiektów planowanej inwestycji tj.:
- zaprojektowanych modułów fotowoltaicznych w ilości 1738 szt. oraz wysokości konstrukcji wsporczej pod panele fotowoltaiczne wynoszącej do 3 m,
- zaprojektowanego kontenera stacji transformatorowej w ilości 1 szt.
o szerokości elewacji frontowej wynoszącej 3,15 m i wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki wynoszącej 2,18 m,
- zaprojektowanych inwerterów w ilości 7 szt.
- zaprojektowanych pozostałych obiektów budowlanych i urządzeń technicznych związanych z realizacją inwestycji: monitoringu - kamer na słupach o wysokości do 4 m, ogrodzenia terenu farmy fotowoltaicznej o wysokości do 2,2 m, wykazała zgodność projektowanej inwestycji z ww. zapisami decyzji WZ.
8. Następnie, zgodnie z pkt 2 ppkt 2 lit. a) tiret 7 decyzji WZ obszar realizacji przedmiotowej inwestycji położony jest częściowo w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią (1%) – maksymalna rzędna zwierciadła wody 152,79 m n.p.m. Z części graficznej projektu architektoniczno-budowlanego tj. rysunku nr 5 - widoku konstrukcji montażowej, wynika, że wysokość rzędnej dolnej krawędzi modułu fotowoltaicznego wynosi 153,28 m n.p.m.
9. Dodatkowo, zgodnie z decyzją Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Poznaniu znak: RPO.RPP.611.584.2023.MM, z dnia 16 sierpnia 2023 r., zobowiązano inwestora do:
- wykonania stacji transformatorowych poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. a ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1478 ze zm.), zwanej dalej "Prawem wodnym", tj. obszarem, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat;
- rozmieszczenia zasadniczej części instalacji fotowoltaicznej poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią.
10. Wojewoda Łódzki pismem z dnia 24 grudnia 2024 r. wezwał pełnomocnika inwestora do wyjaśnień m.in. w ww. zakresie. W dniu 17 stycznia 2025 r. wpłynęła odpowiedź, z której wynika, że "panele fotowoltaiczne zostały zaprojektowane w ilości ok. 900 sztuk poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, co stanowi ok. 52% zaprojektowanych wszystkich paneli fotowoltaicznych, a więc powyższy zapis z decyzji o warunkach zabudowy mówiący o obowiązku rozmieszczenia zasadniczej części instalacji fotowoltaicznej poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią został spełniony. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że stacja transformatorowa została zaprojektowana poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, a inwestor na zaprojektowane rozmieszczenie paneli fotowoltaicznych otrzymał pozwolenie wodnoprawne (znak: PK.ZUZ.4210.72.2024.MŻ z dn. 15.05.2024 r.)".
11. W ocenie Wojewody z rysunku projektu zagospodarowania terenu wynika, że stacja transformatorowa została zaprojektowana poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. a Prawa wodnego, tj. obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat, rzędna wody o p=1% wynosi około 152,79 m n.p.m. PL-KRON86-NH.
12. Dalej Wojewoda wskazał, że na podstawie treści pkt 2 ppkt 4 lit. a) decyzji WZ, realizacja infrastruktury technicznej i obsługi komunikacyjnej ma odbywać się zgodnie z przepisami szczegółowymi na warunkach zarządców sieci i dróg. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ II instancji wykazało, iż dla przedmiotowej inwestycji Burmistrz W. pismem znak: ZI.7230.4.16.2024.PS, z dnia 26 sierpnia 2024 r., wyraził zgodę na lokalizację budowy zjazdu o parametrach zjazdu zwykłego na czas nieokreślony w pasie drogi gminnej wewnętrznej nr ewid. [...], obręb K., gm. W. (do działki nr ewid. [...] - obecnie działka nr ewid. [...]), który został objęty odrębnym opracowaniem - według odrębnej procedury administracyjnej.
13. Zdaniem organu odwoławczego sporna inwestycja spełnia także warunki decyzji WZ (pkt 2 ppkt 5 lit. b) w zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, tj. nie pozbawia osób trzecich dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, środków łączności, dostępu do światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Nadto, planowana inwestycja nie wywołuje uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie oraz zanieczyszczać powietrza, wody i gleby.
14. Reasumując, organ wojewódzki stwierdził, że sporna inwestycja jest zgodna ze wszystkimi warunkami określonymi w ww. decyzji WZ.
15. Dalej Wojewoda podniósł, iż inwestycja znajduje się na Obszarze Chronionego Krajobrazu Doliny rzeki P., który został objęty ochroną prawną na podstawie uchwały Nr XXX/398/16 Sejmiku Województwa Łódzkiego z dnia 29 listopada 2016 r. w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Dolina P. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 8 lit. a) na Obszarze wprowadza się m.in. zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych.
16. Ponadto, organ wskazał, iż treść ww. uchwały wprowadza ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów, w celu zachowania ich trwałości i różnorodności biologicznej oraz ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów leśnych i nieleśnych polegające m. in. na utrzymywaniu trwałych użytków zielonych (§ 2 ust. 2b ww. uchwały). Ze względu na powierzchnię podlegającą przekształceniu przekraczającą 0,5 ha w ww. obszarze chronionym, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 54 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm), planowana inwestycja kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdyż stanowi zabudowę przemysłową, tj. zabudowę systemami fotowoltaicznymi, wraz z towarzyszącą infrastrukturą o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż lit. a) 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1478).
17. Dodatkowo Wojewoda zwrócił uwagę, że dla spornej inwestycji Burmistrz W. wydał decyzję Nr 7/2021, znak: ZN.622.2020.AW, z dnia 4 listopada 2021 r., o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, którą określono istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich w zakresie ochrony środowiska przyrodniczego, korytarzy ekologicznych, a także wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa wart. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18, 23, 26, 27.
18. Z przedłożonej dokumentacji projektowej w ocenie organu wynika, że przedmiotowa inwestycja spełnia warunki zawarte w ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w tym: odległości od linii brzegu rzeki P.; lokalizacji i podziału inwestycji na dwie części wyłączając w ten sposób przebiegający rów melioracyjny przez działkę inwestycyjną poza obszary objęte wygrodzeniem terenu inwestycyjnego; zaprojektowania ogrodzenia z siatki ocynkowanej na słupkach metalowych z pozostawieniem ok. 20 cm przestrzeni od poziomu gruntu w celu umożliwienia migracji małych zwierząt. Szczegółowa analiza zgodności rozwiązań projektowych z treścią decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia została opisana w części projektu zagospodarowania terenu - str. 7-12 tej dokumentacji.
19. W następnej kolejności organ odwoławczy poddał analizie zgodność projektu zagospodarowania terenu z warunkami technicznymi, w tym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225), zwanym dalej "rozporządzeniem WT". Projekt zagospodarowania działki przedmiotowej inwestycji sporządzony został przy zachowaniu warunków § 12 ust. 1 rozporządzenia WT, który stanowi, że jeżeli z przepisów w § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy oraz nie mniejszej niż 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Odległości ścian bez okien i drzwi stacji transformatorowej od granic z działkami sąsiednimi (nr ewid. 3004 i 3002 oraz 3001/2) wynoszą znacznie ponad 3 m. Biorąc pod uwagę powyższe, usytuowanie projektowanego budynku stacji transformatorowej nie narusza ww. zapisów § 12 ust. 1 rozporządzenia WT.
20. Natomiast, zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 rozporządzenia WT, do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ odwoławczy wykazało, że inwestor uzyskał zgodę na lokalizację budowy zjazdu z drogi gminnej wewnętrznej tj. działki o nr ewid. [...] (pismo znak: ZI.7230.4.16.2024.PS, z dnia 26 sierpnia 2024 r). W świetle powyższego, projektowana inwestycja jest zgodna z § 14 ust. 1 rozporządzenia WT w zakresie zapewnienia dojścia i dojazdu umożliwiającego dostęp do drogi publicznej. Wojewoda dostrzegł, że z informacji sporządzonej na dzień 26 czerwca 2024 r. wynika, iż działka nr ewid. [...] stanowiąca własność Gminy i Miasta W. jest działką oznaczoną jako klasoużytek "dr". Jak wskazano w piśmie z dnia 17 stycznia 2025 r. działka inwestycyjna "posiada dostęp do drogi publicznej na dz. nr [...] poprzez działki [...] oraz [...]".
21. Reasumując, w ocenie organu odwoławczego, projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany opracowane zostały zgodnie z przepisami prawa, w tym Prawa budowlanego, z zachowaniem ustaleń zawartych w ww. decyzji WZ oraz zgodnie z rozporządzeniem WT.
22. Analizując powyższe kwestie dotyczące pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, organ odwoławczy stwierdził, że projekt posiada uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych z dnia 25 czerwca 2024 r. w zakresie zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej przyjęte bez uwag.
23. Ponadto, dla przedmiotowej inwestycji uzyskano:
- decyzję Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wydaną przez Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Kaliszu znak: PK.ZUZ.4210.72.2024.MŻ, z dnia 15 maja 2024 r., którą udzielono Inwestorowi pozwolenia wodnoprawnego na realizację przedmiotowej inwestycji częściowo na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią;
- postanowienie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wydane przez Kierownika Nadzoru Wodnego Wód Polskich w K. znak: PO.2.3.4200.23.2022.JR, z dnia 3 czerwca 2022 r., o niewniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia wodnoprawnego dotyczącego przebudowy rowu polegającego na wykonaniu przepustu o długości 10 mb na działce nr ewid. [...] (obecnie działka nr ewid. [...]) .
24. Przedstawiony projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany spełniają wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1679 ze zm.).
25. W odniesieniu do zarzutu w zakresie "przyłącza średniego napięcia" organ wskazał, że – jak wynika z akt sprawy - realizowane będzie według odrębnego opracowania i odrębnej procedury administracyjnej. Postępowanie wyjaśniające organu odwoławczego wykazało, że Inwestor uzyskał zarówno warunki techniczne przyłączenia do sieci elektroenergetycznej z dnia 9 kwietnia 2021 r, jak i przedłożył umowę o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej nr [...], z dnia 13 kwietnia 2023 r. Nadto, budowa przyłącza SN będzie realizowana również odrębnym opracowaniem, według odrębnej procedury administracyjnej "zgodnie z decyzją środowiskową oraz przepisami odrębnymi" jak wskazał pełnomocnik Inwestora w piśmie z dnia 17 stycznia 2025 r., co oznacza, że nie jest objęte przedmiotowym postępowaniem.
26. Zdaniem organu wojewódzkiego nie zachodzi wymagana wspomnianym przepisem art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. zależność pomiędzy wskazanymi sprawami i rozstrzygnięciami. Z uzasadnienia wniosku z dnia 4 kwietnia 2024 r. o wydanie decyzji zobowiązującej właścicieli nieruchomości/działki nr 2756 do jej udostępnienia w celu wykonania czynności związanych z demontażem stanowiska słupowego SN-15 kV wynika, że "na przedmiotowej nieruchomości (dz. nr [...]) planowany jest demontaż stanowiska słupowego SN-15kV, a na dz. nr [...] budowa nowego stanowiska słupowego SN-15kV, co umożliwi przyłączenie do sieci nowego odbiorcy". Ponadto, Inwestor załączył do akt sprawy aneks z dnia 30 lipca 2024 r. do umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, co potwierdza możliwość przyłączenia planowanej inwestycji do sieci elektroenergetycznej. Mając na względzie powyższe, w ocenie Wojewody Łódzkiego postanowienie Starosty Wieruszowskiego z dnia 22 lipca 2024 r. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji było zasadne.
27. Reasumując Wojewoda stwierdził, że w świetle art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego spełnienie przez projekt budowlany warunków wynikających z obowiązujących przepisów prawa obliguje organ administracji architektoniczno-budowlanej do jego zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę.
28. Zdaniem organu inwestor do wniosku załączył wymagane przepisami prawa dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany w postaci elektronicznej. Zastosowane w projekcie zagospodarowania terenu oraz projekcie architektoniczno-budowlanym rozwiązania projektowe zostały zaprojektowane oraz sprawdzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz które złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Dokumentacja projektowa zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której jest mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego.
29. Ponadto, Wojewoda podkreślił, iż zebrany w rozpatrywanej sprawie materiał dowodowy na etapie postępowania organów obu instancji zawiera elementy i informacje wymagane przez prawo dla prawidłowej oceny planowanej inwestycji. Analiza projektu budowlanego pod względem zgodności z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, czyli zapewnienia poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej, prowadzi, zdaniem organu, do wniosku, że zamierzenie inwestycyjne przedstawione w załączonej do wniosku o pozwolenie na budowę dokumentacji projektowej nie narusza tego przepisu. Dodatkowo, przedmiotowa inwestycja nie pozbawia Skarżącego możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, co również potwierdza ww. brak sprzeczności inwestycji z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Przedmiotowa inwestycja nie ingeruje w sposób istotny w warunki zabudowy działek sąsiednich, tym bardziej, że działki sąsiednie nie są ani zabudowane obiektami budowlanymi ani zagospodarowane urządzeniami budowlanymi, w szczególności realizacja przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie uniemożliwia realizacji innych zamierzeń budowlanych na terenach sąsiednich.
30. W dniu 3 marca 2025 r. do organu odwoławczego wpłynęło pismo skarżącego, w którym podniósł, że m.in. "połączenie planowanej instalacji fotowoltaicznej z siecią elektroenergetyczną nastąpić ma w miejscu połączenia z linią napowietrzną SN-15kV należącą do E. S.A. (czyli słupa) usytuowanego na mojej działce nr 2756, na której przebiega wspomniana linia SN -15 kV", która ulegnie likwidacji wraz ze słupem, do którego ma się podłączyć wnioskodawca". Organ odwoławczy podkreślił, iż zakres przedmiotowej inwestycji nie obejmuje budowy sieci SN -15 kV. Inwestor uzyskał warunki techniczne oraz przedłożył aneks do umowy NR [...] zawarty w dniu 30 lipca 2024 r., w którym określono termin przyłączenia do dnia 30 czerwca 2025 r. Ponadto, należy podkreślić, iż w dniu 28 marca 2025 r. do tut. organu wpłynęło m.in. pismo E. S.A. informujące, że realizacja magistralnej linii SN 15 kV relacji GPZ W.- C. w lokalizacji K. gm. W., dz. nr [...] (jak wskazano powyżej) jest na etapie wyłaniania wykonawcy. Wobec powyższego zdaniem Wojewody Łódzkiego zarzut skarżącego dotyczący "dezaktualizacji przedłożonych przez wnioskodawcę warunków technicznych przyłączenia, bowiem wskazane w nich parametry przyłączenia, podobnie jak jego miejsce straciły swoje faktyczne podłoże" nie znajduje uzasadnienia.
31. W ocenie Wojewody Łódzkiego przedłożony projekt budowlany wraz
z wyjaśnieniami Inwestora zawartymi przy piśmie z dnia 17 stycznia 2025 r. oraz materiałem dowodowym wniesionym w dniu 6 i 13 oraz 28 marca 2025 r. i uzupełnionym w zakresie przedłożenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego wraz z załącznikami i kartą uzgodnienia p.poż poprzez załączenie ww. projektów i załączników sporządzonych w postaci elektronicznej (dołączonych do pisma z dnia 14 kwietnia 2025 r.), spełnia obowiązujące przepisy prawa. W ocenie Wojewody powyższe stanowi o wywiązaniu się inwestora z obowiązków wynikających z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, koniecznych do spełnienia przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę.
1. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J.P., w której zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
1) przepisów postępowania mającego istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 7 k.p.a. poprzez brak dogłębnej analizy w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez nieuwzględnienie faktu, że połączenie działki nr [...] (obecnie [...]) z drogą publiczną musi przebiegać przez teren lasu, zaś mające spełniać ten cel działki nr [...] oraz [...] nie stanowią odpowiedniego - do przeznaczenia i sposobu użytkowania działki [...] – dostępu do drogi publicznej;
2) prawa materialnego:
a) § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, poprzez ich wadliwe zastosowanie,
b) art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dn. 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w z zw. z art. 3 pkt 1 ustawy o lasach i art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego poprzez ich wadliwe zastosowanie, w obu przypadkach mające wpływ na wynik sprawy,
c) art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez jego niezastosowanie, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia.
1. Ponadto, skarżący z uwagi na wystąpienie nowych okoliczności – wniósł
o dopuszczenie dowodu: 1. z wniosku A.C. z dnia 5 marca 2025 r., skierowanego do Burmistrza W. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy działki nr [...] wraz z załącznikiem (mapa projektowanej drogi na tej działce); 2. zawiadomienia Burmistrza W. z dnia 8 kwietnia 2025 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy; 3. wydruku ze strony Geoportal [...] przedstawiającego teren działki [...] (obecnie: [...] i [...]), której dotyczy zaskarżona decyzja oraz działek, przez które ma być zapewniona jej komunikacja ze stanowiącą drogę publiczną działkę nr [...].
2. Wobec postawionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
3. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że organ nie dość wnikliwie dokonał analizy czy działki, które mają stanowić połączenie komunikacyjne działki nr [...] z drogą publiczną nie są lasem w rozumieniu przepisów prawa. Skarżący zauważył, że działka nr [...] (jedna z "drogowych" stanowiących wedle zaskarżonej decyzji połączenie komunikacyjne działki inwestycyjnej nr [...] z drogą publiczną (działką nr [...]) w swej znacznej części jest lasem w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu ustawy o lasach.
4. W ocenie skarżącego osobnym zagadnieniem jest nowa okoliczność, która dodatkowo uzasadnia zarzuty skargi dotyczące w istocie braku połączenia działki nr [...] (obecnie [...]) z drogą publiczną. Otóż wnioskiem z dnia 5 marca 2025 r. A.C., właściciel działki nr [...] wystąpił do Burmistrza W. o wydanie decyzji dla inwestycji polegającej na wykonaniu drogi dojazdowej na działce [...] obręb [...] na potrzeby dojazdu podczas budowy oraz eksploatacji farmy fotowoltaicznej o mocy 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą znajdującej się na dz. [...] obręb K.". Tytułem wyjaśnienia strona podniosła, że A.C. jako właściciel nieruchomości obejmującej w/w działkę wyraził inwestorowi zgodę na korzystanie z niej w celach realizacji przedmiotowej inwestycji. Powyższy wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy uzasadnił następująco: "Ze względu na brak możliwości przejazdu ciężkim sprzętem drogami gminnymi, w granicach działki objętej wnioskiem planuje się wykonanie drogi dojazdowej o szerokości 3,6 m. do famy fotowoltaicznej znajdującej się na działce [...] obręb [...], Powierzchnia drogi nie przekroczy 0,1 ha". Dodać trzeba, że A.C. jest właścicielem działki nr [...], której dotyczy wniosek. Zdaniem skarżącego treść rzeczonego uzasadnienia potwierdza zastrzeżenia, jakie skarżący stawiał w toku postępowania przed organami administracji w obu instancjach w zakresie braku komunikacji działki [...] z drogą publiczną. Istotne jest również to, że potwierdza je sam właściciel tej nieruchomości, skoro wnioskuje o warunki zabudowy dotyczące budowy drogi w odmiennym jej przebiegu, niż wynika to z zaskarżonej niniejszą skargą decyzji.
5. Znamiennym w ocenie strony skarżącej jest również fakt, że w omawianym wniosku jego autor dostrzegł problem prawych ograniczeń dla koncepcji nowej komunikacji, skoro wyraźnie wskazał na to, że powierzchnia drogi nie przekroczy 0,1 ha (vide: art. 3 pkt 1 ustawy o lasach).
2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
3. Skarga podlega uwzględnieniu, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne.
1. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do jej końcowego załatwienia, ale bada co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).
2. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczyniono decyzję Wojewody Łódzkiego Nr 92/2025 z dnia 30 kwietnia 2025 r., którą organ ten w części uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą R. Sp. z o.o. z siedzibą w Z., pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej i orzekł w tej części, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Ww. inwestycja stosownie do treści decyzji ma zostać zrealizowana w na dz. ewid. nr [...] w miejscowości K., w gminie W.. W tym miejscu należy dostrzec, że w trakcie prowadzonego przez organ administracji architektoniczno-budowlanej postępowania, w związku z opracowaniem mapy do celów prawnych, przyjętym do Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu 20 grudnia 2024 r. pod numerem [...], nastąpiła zmiana dotycząca ww. dz. ewid. nr [...] polegająca na zmianie numeracji z [...] na [...] i [...], a wynikająca z podziału dz. ewid. nr [...]. Fakt ten nie miał jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
3. Materialnoprawne podstawy wydanych w sprawie decyzji stanowiły przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725). Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:
a) (uchylona),
b) (uchylona),
c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
d) (uchylona);
3a) dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:
a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;
4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:
a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
4. Natomiast w myśl art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; [...]
2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
5. Odwołując się do przytoczonych wyżej przepisów, warto zaznaczyć, że art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego określa czynności sprawdzające, jakie organ musi wykonać w celu weryfikacji kompletności wniosku – zarówno pod względem formy, jak i wymaganej treści – oraz jego zgodności z przepisami. Z ww. regulacji wynika, że podczas rozpatrywania wniosku o pozwolenie na budowę na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub przy braku takiego planu – na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – głównym zadaniem organu jest sprawdzenie czy projekt budowlany odpowiada ustaleniom tych dokumentów planistycznych. Taka analiza jest bowiem kluczowa, ponieważ dokumenty te w sposób wiążący wskazują m.in. przeznaczenie działki, parametry i wskaźniki dotyczące zabudowy, w tym linie zabudowy, wielkość obiektów, intensywność zabudowy oraz inne aspekty, mające również wpływ na sposób korzystania z prawa własności nieruchomości.
6. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.), [dalej: "u.p.z.p."], organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany decyzją o warunkach zabudowy. Zakres związania organu jest przedmiotem bogatego orzecznictwa sądów administracyjnych, które przede wszystkim wskazują, że organ nie może w żaden sposób kontrolować lub modyfikować decyzji o warunkach zabudowy, jak również kształtować zasadniczych warunków inwestycji odmiennie od ustalonych w warunkach zabudowy. Związanie polega na tym, że organ wydając pozwolenie na budowę nie może kształtować zasadniczych parametrów inwestycji odmiennie od ustalonych w warunkach zabudowy i związany jest przedmiotowym zakresem rozstrzygnięcia. Decyzja o warunkach zabudowy jest niejako promesą pozwolenia na budowę. Organ wydający pozwolenie na budowę czerpie dane o inwestycji z decyzji o warunkach zabudowy przy braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie może zmieniać warunków ani ich kontrolować (tak np. wyrok NSA z 3.04.2019 r., II OSK 1254/17; wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie w orzecznictwie zauważono, że nie oznacza to konieczności dokładnego wskazywania miejsca posadowienia inwestycji na gruncie. W treści rozstrzygnięcia decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy wymagane jest dokładne określenie jedynie położenia terenu nią objętego, a nie precyzyjnego położenia inwestycji na tym terenie. Z art. 54 u.p.z.p. wynika bowiem, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, tak jak decyzja o warunkach zabudowy, powinna określać wyłącznie linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczone na odpowiedniej mapie, a nie określać w sposób szczegółowy usytuowanie planowanego obiektu w terenie. Rozstrzygnięcie o konkretnym usytuowaniu projektowanego obiektu może podjąć dopiero organ architektoniczno-budowlany, zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę. Rozstrzyganie kwestii usytuowania obiektu budowlanego już w postępowaniu o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego czy o warunkach zabudowy byłoby sprzeczne z istotą postępowania i naruszałoby przepis art. 54 u.p.z.p. oraz art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego (wyrok NSA z 28.04.2020 r., II OSK 470/20).
1. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż Burmistrz W. decyzją nr 85/2023 z dnia 29 września 2023 r. orzekł o ustaleniu na rzecz wnioskodawcy R. sp. z o.o. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie instalacji fotowoltaicznej o mocy do 2 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną przewidzianej do realizacji na działce nr ewid. [...], obręb K., gmina W..
2. W decyzji tej w pkt 2.2) lit. a) tiret ósme w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzi, przyrody i krajobrazu ustalono m.in., że zgodnie z decyzją Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu znak: PO.RPP.611.584.2023.MM z dnia 16.08.2023 r., zobowiązano wnioskodawcę do wykonania stacji transformatorowych poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit, a Prawa wodnego tj. obszarem na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat, natomiast – co Sąd podkreśla - zasadniczej części instalacji fotowoltaicznej do rozmieszczenia poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią.
3. W ww. decyzji o warunkach zabudowy wskazano ponadto, że z treści ww. decyzji PGW Wody Polskie wynika, iż na podstawie mapy zagrożenia powodziowego (arkusz M-34-25-A-b-3) ustalił, iż działka nr ewid. [...], obręb K., gmina W. w linii rozgraniczającej teren inwestycji znajduje się częściowo na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. a Prawa wodnego, tj. obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat. rzędna wody o p=1% wynosi około 152,79m n.p.m., [...]. Powyższe znajduje także potwierdzenie w danych Hydroportalu: [...]
4. Analiza akt sprawy oraz wydanych w sprawie rozstrzygnięć mając przede wszystkim na uwadze treść decyzji o warunkach zabudowy stanowiącej jedną z podstaw zaskarżonej decyzji, nakazuje – zdaniem Sądu - zauważyć, iż pojawiają się zasadnicze wątpliwości co do zgodności zaskarżonej decyzji z decyzją o warunkach zabudowy.
5. Jak wynika bowiem z treści decyzji o warunkach zabudowy, w której organ ją wydający przywołał treść wskazanej wyżej decyzji Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu znak: PO.RPP.611.584.2023.MM z dnia 16.08.2023 r., zasadnicza części instalacji fotowoltaicznej ma być rozmieszczona poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. Analiza znajdującej się w aktach sprawy mapy do celów projektowych, na której to mapie przedstawiono rozmieszczenie paneli fotowoltaicznych, zważywszy także dane na Hydroportalu, nasuwa zasadnicze wątpliwości co do zgodności rozmieszczenia z decyzją o warunkach zabudowy właśnie na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, a mianowicie, czy zasadnicza część instalacji znajduje się poza ww. obszarem. Wydaje się bowiem, ale w tym zakresie oceny muszą dokonać organy, że jest wprost przeciwnie.
6. Nie można oczywiście nie zauważyć, że w obrocie prawnym znajduje się decyzja Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wydana przez Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Kaliszu znak: PK.ZUZ.4210.72.2024.MŻ, z dnia 15 maja 2024 r., którą udzielono Inwestorowi pozwolenia wodnoprawnego na realizację przedmiotowej inwestycji częściowo na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. W decyzji tej organ orzekł o udzieleniu R. sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego w ramach inwestycji polegającej na budowie instalacji fotowoltaicznej o mocy 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną przewidzianą do realizacji na działce o nr ewid. [...] (obręb [...] K., gmina W.) częściowo na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 a także na lokalizowanie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią nowych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o współrzędnych w geodezyjnym układzie odniesienia [...] przedstawionych w tabeli stanowiącej jeden z elementów tej decyzji.
7. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, organy nie rozważyły zasadniczej z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kwestii, a mianowicie kwestii zgodności rozmieszczenia paneli fotowoltaicznych z ww. decyzją o warunkach zabudowy, a mianowicie w zakresie wynikającym z stanowiącej jedną z podstaw decyzji o warunkach zabudowy ww. decyzji Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia 16.08.2023 r., z której to wynika konieczność rozmieszczenia zasadniczej części instalacji fotowoltaicznej poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. Sąd wskazuje, że organy nie poczyniły w powyższym zakresie szczegółowych ustaleń, w tym również co do znaczenia pozwolenia wodnoprawnego w ww. zakresie.
Powyższe stanowi w ocenie Sądu niechybnie o naruszeniu art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a., organy nie poczyniły bowiem w powyższym zakresie wystarczających ustaleń. Sąd zastrzega, iż nie przesądza w tym miejscu o treści decyzji wydanej po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ale prowadząc ponownie postępowanie organy zobowiązane będą do rozważenia zgodności projektowanego rozmieszczenia paneli fotowoltaicznych z decyzją o warunkach zabudowy, jednocześnie organy winny odnieść się do ww. kwestii znaczenia pozwolenia wodnoprawnego dla wydania w niniejszej sprawie decyzji, a przyjęte rozstrzygnięcie uzasadnią stosownie do art. 107 § 3 K.p.a.
7. Mając na uwadze powyższe uchybienia odnoszenie się przez Sąd do kwestii spełnienia przez projektowaną inwestycję warunków wynikających z przepisów szeroko pojmowanego prawa budowlanego, w tym określających wymogi techniczne, jest na tym etapie postępowania co najmniej przedwczesne.
8. W ocenie Sądu nie zasługują natomiast co do zasady na uwzględnienie zarzuty podniesione w skardze.
1. Odnosząc się do podnoszonych w skardze wątpliwości co do dostępu do drogi publicznej, to należy uznać, że nie są one zasadne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w decyzji o warunkach zabudowy organ ją wydający wskazał, że stosownie do treści art. 61 ust. 1 pkt 2 (a więc w zakresie dostępu do drogi publicznej) w związku z art. 61 ust. 3 u.p.z.p., dla inwestycji polegającej na budowie instalacji odnawialnego źródła energii decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu można wydać bez pominięciem analizy w zakresie dostępu do drogi publicznej. Jednocześnie Sąd podziela stanowisko Wojewody Łódzkiego, iż działka, na której ma być realizowana inwestycja, posiada dostęp do drogi publicznej znajdującej się na dz. ewid. nr [...] przez dz. ewid. nr [...] oraz [...] (co znajduje także potwierdzenie w danych na https://mapy.geoportal.gov.pl/), które również mają status działek drogowych. Tym samym niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm.). Zgodnie z ww. przepisem, do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni stanowiącej dojazd nie może być mniejsza niż 3 m. Skutkiem tego jest uznanie, że niezasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy o lasach. W ocenie Sądu warunek w postaci dojazdu umożliwiającego dostęp do drogi publicznej został spełniony. Na marginesie należy jedynie zauważyć, że dostęp ten istnieje także w odniesieniu do części działki znajdującej się za rowem znajdującym się w środkowej części dz. ewid. nr [...] – postanowieniem z dnia 3 czerwca 2022 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Kierownik Nadzoru Wodnego Wód Polskich w K. nie zgłosił sprzeciwu od dokonanego zgłoszenia przebudowy wskazanego wyżej rowu polegającego na wykonaniu przepustu o długości 10 mb. Ponadto dla przedmiotowej inwestycji Burmistrz W. pismem z dnia 26 sierpnia 2024 r., wyraził zgodę na lokalizację budowy zjazdu o parametrach zjazdu zwykłego na czas nieokreślony w pasie drogi gminnej wewnętrznej nr ewid. [...], obręb K., gm. W. (do działki nr ewid. [...] - obecnie działka nr ewid. [...]). Zarzuty skargi są więc w powyższym zakresie niezasadne.
2. Ze wskazanych wyżej przyczyn nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy powoływany w skardze fakt złożenia przez A.C. (właściciela nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja) wniosku o wydanie decyzji dla inwestycji polegającej na wykonaniu drogi dojazdowej na działce [...] na potrzeby dojazdu podczas budowy oraz eksploatacji farmy fotowoltaicznej znajdującej się na działce [...] (obecnie [...] i [...]) i wskazana w tym wniosku argumentacja, o braku możliwości przejazdu ciężkim sprzętem drogami gminnymi. To kwestia nie mająca wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
3. Raz jeszcze Sąd podkreśla, że wynikające z art. 55 u.p.z.p. związanie organu wydającego pozwolenie na budowę decyzją o ustaleniu warunków zabudowy oznacza, że organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę nie może kształtować odmiennie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu od tych, które zostały określone w tej decyzji. Związanie dotyczy tych warunków decyzji, które określają parametry planowanego obiektu, jak również warunków i zasad, które powinna spełniać inwestycja. Oznacza więc, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może kształtować parametrów, warunków i zasad realizacji inwestycji odmiennie od ustalonych w decyzji w warunków zabudowy (tak np. wyrok NSA z 5.03.2025 r., II OSK 628/24). Tym samym skoro w ww. decyzji o warunkach zabudowy uznano, że planowana inwestycja spełnia wymagania wynikające z przepisów u.p.z.p., istniejącego uzbrojenia terenu (art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.), to zważywszy, że powołana wyżej decyzja o warunkach zabudowy jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym, to brak jest na tym etapie – mając na uwadze wskazane wyżej związanie - podstaw do kwestionowania odpowiedniego uzbrojenia terenu w zakresie sieci energetycznej, co podnosi strona skarżąca. Potwierdzeniem tego jest również pismo E. S.A. z dnia 25 marca 2025 r., informujące, że ww. podmiot zgodnie z wydaną w dniu 4 kwietnia 2022 r. zmianą do warunków przyłączenia nr [...] z dnia 9 kwietnia 2021 r., realizuje punkt przyłączenia energetycznego do planowanej inwestycji. Ponadto dnia 28 marca 2025 r. do organu II instancji wpłynęło pismo E. S.A. informujące, że realizacja magistralnej linii SN 15 kV relacji GPZ W.- C. w lokalizacji K. gm. W., dz. nr [...] jest na etapie wyłaniania wykonawcy. Tym samym Sąd podziela argumentację organu co do spełniania wymagań przez planowaną inwestycję w zakresie przyłączenia do sieci elektroenergetycznej.
9. Rozpatrując sprawę ponownie organy administracji – stosownie do art. 153 P.p.s.a. - będą zobowiązane do uwzględnienia dokonanej przez Sąd ww. oceny prawnej jak również do wyjaśnienia, zgodnie z wymogami art. 7, art. 77 § 1, art. 80, wszystkich okoliczności niezbędnych do wydania prawidłowych rozstrzygnięć w sprawie i należytego uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji stosownie do art. 107 § 3 K.p.a.
10. Mając na uwadze powyższe, wobec zasadności skargi, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. a i c P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.
dc

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI