II SA/Łd 495/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, uznając brak bezpośredniego związku między wnioskiem o wznowienie postępowania środowiskowego a pozwoleniem na budowę.
Skarżący złożył skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę elektrowni wiatrowej, a następnie wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Sąd uznał, że wznowienie postępowania środowiskowego nie wpływa bezpośrednio na byt prawny pozwolenia na budowę, a tym samym nie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wskazał również na brak możliwości zastosowania art. 56 p.p.s.a. z uwagi na odmienny przedmiot zaskarżenia i wniosku.
Skarżący R. P. złożył skargę na decyzję Wojewody zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej. Pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, powołując się na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej inwestycji. Argumentowano, że uchylenie decyzji środowiskowej będzie podstawą do uchylenia pozwolenia na budowę. Sąd, analizując wniosek, odwołał się do art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który pozwala na zawieszenie postępowania, gdy jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. Sąd podkreślił, że wymagana jest bezpośrednia zależność, a pośredni wpływ nie stanowi przesłanki do zawieszenia. Wskazano, że ostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może stanowić podstawę wydania pozwolenia na budowę, nawet jeśli wszczęto postępowanie w trybie nadzwyczajnym. Sąd uznał, że samo wznowienie postępowania środowiskowego nie wpływa na byt prawny pozwolenia na budowę, a zatem nie zachodzi bezpośredni związek między postępowaniami. Sąd wykluczył również zastosowanie art. 56 p.p.s.a., który dotyczy sytuacji, gdy skarga i wniosek o tryb nadzwyczajny są skierowane do tego samego aktu, co nie miało miejsca w tej sprawie (skarga dotyczyła pozwolenia na budowę, a wniosek o wznowienie decyzji środowiskowej). W związku z tym, sąd postanowił odmówić zawieszenia postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie zachodzi bezpośrednia zależność między rozstrzygnięciem sprawy a wynikiem innego postępowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wznowienie postępowania środowiskowego nie wpływa bezpośrednio na byt prawny pozwolenia na budowę, a zatem nie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto, wykluczono możliwość zastosowania art. 56 p.p.s.a. z uwagi na odmienny przedmiot skargi i wniosku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 125 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wymagana jest bezpośrednia zależność, a pośredni wpływ nie stanowi przesłanki.
Prawo budowlane art. 35 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Organ administracji może oprzeć rozstrzygnięcie na decyzji ostatecznej, a nie prawomocnej, w tym na decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 56
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten odnosi się do sytuacji, gdy skarga i wniosek o uruchomienie nadzwyczajnego trybu administracyjnego są skierowane do tego samego aktu, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak bezpośredniego związku między postępowaniem w sprawie pozwolenia na budowę a postępowaniem wznowieniowym w sprawie środowiskowej. Niespełnienie przesłanek z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dla zawieszenia postępowania. Niemożność zastosowania art. 56 p.p.s.a. z uwagi na odmienny przedmiot skargi i wniosku. Ostateczna decyzja środowiskowa może być podstawą pozwolenia na budowę, nawet jeśli wszczęto postępowanie nadzwyczajne.
Odrzucone argumenty
Wznowienie postępowania środowiskowego powinno skutkować zawieszeniem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
Godne uwagi sformułowania
Pamiętać także należy, że prowadząc postępowanie Sąd musi mieć na względzie celowość, sprawiedliwość oraz ekonomikę procesową. Dla zawieszenia postępowania sądowego wymagane jest istnienie bezpośredniej zależności pomiędzy prowadzonym postępowaniem a wynikiem innego, jeszcze niezakończonego postępowania. Natomiast pośredni wpływ nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania na tej podstawie. Nie można zgodzić się z poglądem, iż ostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie może być podstawą wydania pozwolenia na budowę, gdyż wymagana jest prawomocność takiej decyzji. Przepis ten nie stawia wymagania, aby decyzje w nim wymienione (w tym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach) były prawomocne.
Skład orzekający
Czesława Nowak-Kolczyńska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zwłaszcza w kontekście zależności między różnymi postępowaniami administracyjnymi i sądowymi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie przedmiot skargi i wniosek o wznowienie postępowania są różne. Interpretacja art. 35 Prawa budowlanego w kontekście ostateczności decyzji środowiskowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady dotyczące zawieszania postępowań administracyjnych i sądowych, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje, jak sąd rozróżnia bezpośrednią i pośrednią zależność między sprawami.
“Kiedy sąd zawiesi postępowanie? Kluczowa różnica między bezpośrednią a pośrednią zależnością spraw.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Łd 495/15 - Postanowienie WSA w Łodzi Data orzeczenia 2015-12-30 Data wpływu 2015-06-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Czesława Nowak-Kolczyńska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Zawieszenie/podjęcie postępowania Sygn. powiązane II OSK 1694/16 - Wyrok NSA z 2017-09-21 II OZ 275/16 - Postanowienie NSA z 2016-03-15 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odmówiono zawieszenia postępowania Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 125 § 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Dnia 30 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. A. P. Uzasadnienie R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej typu Vestas V100-2MW o mocy do 2000 kW, oznaczonej w projekcie jako EW11 Ł. wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym oraz zjazdem z drogi gminnej, położonych w miejscowości Ł., gmina W. Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...], znak: [...] z dnia [...]r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację spornej inwestycji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że rozstrzygnięcie sprawy środowiskowej leży u podstaw decyzji o pozwoleniu na budowę, a więc uchylenie decyzji środowiskowej będzie także podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji. Następnie w uzupełnieniu powyższego wniosku skarżący przedstawił postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...]., którym wznowiono postępowanie środowiskowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r, poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Pamiętać także należy, że prowadząc postępowanie Sąd musi mieć na względzie celowość, sprawiedliwość oraz ekonomikę procesową. Powyższe obowiązuje również przy rozstrzyganiu wniosku o zawieszenie postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 683/14, Lex nr 1493032; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 1696/14, Lex nr 1495236). Dla zawieszenia postępowania sądowego wymagane jest istnienie bezpośredniej zależności pomiędzy prowadzonym postępowaniem a wynikiem innego, jeszcze niezakończonego postępowania. Natomiast pośredni wpływ nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania na tej podstawie. Z kolei celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Kwestią priorytetową jest bowiem konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Nawet w przypadku złożenia wniosku o zbadanie zgodności przepisu z Konstytucją sąd ma obowiązek ustalić celowość ewentualnego zawieszenia postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2010 r. sygn. akt II FZ 569/09, Wspólnota 2010, nr 19, s. 43). Zatem sytuacja z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dotyczy okoliczności, w której występuje zagadnienie prejudycjalne pozostające w bezpośrednim związku z rozpoznawaną sprawą, a sąd nie jest władny samodzielnie tego zagadnienia rozstrzygnąć (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2012 r. sygn. akt II FZ 822/12 oraz z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt II FZ 788/13 - CBOSA). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do sądu jest pozwolenie na budowę. W świetle art. 35 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) nie można zgodzić się z poglądem, iż ostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie może być podstawą wydania pozwolenia na budowę, gdyż wymagana jest prawomocność takiej decyzji. Przepis ten nie stawia wymagania, aby decyzje w nim wymienione (w tym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach) były prawomocne. Organ administracji może zatem oprzeć rozstrzygnięcie na decyzji ostatecznej, a nie prawomocnej (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 353/14, Lex nr 1666094). Pozwolenie na budowę objęte skargą do sądu z pewnością oparto na ostatecznej decyzji środowiskowej, która nadal cieszy się tym przymiotem niezależnie od wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym. W konsekwencji należy uznać, iż samo wznowienie postępowania w sprawie środowiskowej jeszcze nie wpływa na byt prawny pozwolenia na budowę, a więc nie zachodzi tu bezpośredni związek między pomiędzy prowadzonym postępowaniem w przedmiocie pozwolenia na budowę a wynikiem jeszcze niezakończonego postępowania wznowieniowego w sprawie środowiskowej. Podstawą do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie może być także art. 56 p.p.s.a., który stanowi, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Niemożność zastosowania tego przepisu wynika przede wszystkim z tego, iż odnosi się on do sytuacji, gdy zarówno skarga jak i wniosek o uruchomienie nadzwyczajnego trybu administracyjnego są skierowane do tego samego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GZ 153/14, Lex nr 1443382). Taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie, gdyż skargą objęto pozwolenie na budowę, zaś wniosek o wznowienie dotyczy decyzji środowiskowej. Ponadto dla zastosowania tego przepisu wymagana jest odpowiednia chronologia wydarzeń: ustawodawca wymaga najpierw wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym, a dopiero później wniesienia skargi do sądu. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji. A. P.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI