II SA/Łd 426/24

II SA/Łd 426/24 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-08-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Piotr Mikołajczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II OSK 2977/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-21
II OZ 841/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 1 pkt 6, art. art. 58 par. 3, art. 220 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 30 sierpnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. M., P. M., B. G., M. J., M. D., O.J., A.B., M.K., M.M., I. M., Ł. C., M.R., M.T. i A.T., E.I., I.P., P. P., T.K., T.K. i D. K., A.L., M.K. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 18 marca 2024 roku znak: SKO.4150.184-206.2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargi J. M., P.M., B. G., M. J., M. D., O.J., A. B., M. K., M.M., Ł.C., M.T. i A. T., E. I., I. P., P. P., T.K., D. K., M. K. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł.; 2. odrzucić skargi A. L., T.K., I. M. oraz M.R.; 3. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w Ł. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 7 maja 2024 roku, pod pozycją [...]; 4. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – solidarnie skarżącym T.K. i D.K. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 8 lipca 2024 roku, pod pozycją [...]; 5. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącemu M. R. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 8 lipca 2024 roku, pod pozycją [...]; 6. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącej I. M. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 8 lipca 2024 roku, pod pozycją [...]; 7. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącemu A. L. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 8 lipca 2024 roku, pod pozycją [...].
Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 maja 2024 r. J. M., P. M., B. G., M. J., M.D., O. J., A.B., M.K., M. M., I. M., Ł.C., M.R., M. T. i A. T., E. I., I.P., P. P., T.K., T.K. i D.K., A.L., M.K. oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Ł., reprezentowani przez adw. M.G., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 18 marca 2024 r. znak: SKO.4150.184-206.2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Jednocześnie Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Ł. uiściła na rachunek sądu kwotę 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
W wykonaniu zarządzeń p.o. Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżących J.M., P.M., P.G., M.J., M.D., O.J., A. B., M.K., M.M., I.M., Ł. C., M. R., M.T. i A.T., E. I., I.P., P.P., T.K., T.K. i D.K., A.L. oraz M.K. został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skarg, wpisu sądowego w kwocie 10000 zł (20 x 500 zł).
Ponadto, pełnomocnik skarżących J.M., P.M., P.G., M.J., M.D., O.J., A.B., M.K., M.M., I.M., Ł.C., M.R., M.T. i A.T., E. I., I.P., P.P., T.K., T.K. i D.K., A.L., M.K. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł. został wezwany do uzupełnienia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi przez: a) złożenie odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem; b) złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; c) określenie interesu prawnego skarżących; d) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł.
Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 28 czerwca 2024 r.
W dniu 5 lipca 2024 r. wpis sądowy uiścili: T.K. (jako wpis solidarny od skargi T.K. i D.K.), M.R., I. M. i A.L.
W dniu 5 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżących przedłożył poświadczony za zgodność z oryginałem odpis skargi, 23 pełnomocnictwa procesowe do reprezentowania skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a ponadto uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł. nr [...] oraz nr [...] wraz z kartami do głosowania.
W zakresie wezwania sądu do wskazania interesu prawnego skarżących pełnomocnik skarżących wyjaśnił w piśmie z dnia 5 lipca 2024 r., że takim interesem prawnym legitymują się skarżący w osobach: A.L., T.K., I.M. oraz M.R.. Wskazani skarżący są właścicielami lokali znajdujących się na pierwszych piętrach budynku przy ul. [...], a okna ich lokali wychodzą bezpośrednio na teren, na którym ma zostać umiejscowiony budynek mieszkalny objęty zaskarżoną decyzją. Podkreślił, że uprawnienia wspólnoty mieszkaniowej i poszczególnego właściciela nie są wobec siebie konkurencyjne i nie wykluczają się wzajemnie. Pełnomocnik dodał, że skarżący opierają swój interes prawny na tej okoliczności, że budowa, a następnie użytkowanie budynku posadowionego, w bliskiej odległości okien ich lokali będzie w znacznym stopniu ingerować w wykonywane przez nich praw własności lokali w ten sposób, że lokale ulegną zaciemnieniu (poprzez ograniczenie dopływu światła słonecznego do okien) oraz będą borykać się z uporczywymi hałasami pochodzącymi najpierw z budowy, a później generowanymi chociażby przez pojazdy użytkowników nowego budynku. Interes prawny skarżących jest chroniony przede wszystkim przepisem art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., stanowiącym prawo do własności, które podlega ochronie prawnej i może być ograniczone tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności, jak również przepis art. 140 Kodeksu cywilnego który stanowi, iż w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą. Pełnomocnik podniósł, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: (...) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Wśród tych przepisów odrębnych wymienić należy m.in. przepisy środowiskowe oraz przepisy budowlane, regulujące kwestie zacienienia i hałasu generowanego przez planowaną inwestycję. W kwestii hałasu kluczowe jest natomiast rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Z kolei w zakresie przesłaniania i zacienienia działek sąsiednich, w tym lokali skarżących, zastosowanie znajdują § 13 ust. 1-4, 57 ust. 1 i 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Końcowo zaznaczył, że istnieją normy prawne chroniące prawo własności i możliwość korzystania z przedmiotu własności zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa, z jednoczesnym określeniem, w jaki sposób dopuszczalna jest ingerencja w wykonywane prawo. Skoro ustawodawca określa dopuszczalne limity hałasu i zacienienia budynku, umożliwiającym tym samym jego mieszkańcom godne i należyte korzystanie z ich lokali, to zdaniem pełnomocnika przytoczone przepisy stanowią źródło ochrony interesu prawnego skarżących, którzy z uwagi na położenie należących do nich lokali są narażeni na nadmierne hałasy powodowane przez planowaną inwestycję oraz na to, że do ich lokali nie będzie docierała odpowiednia do dobrego życia psychicznego ilość światła słonecznego. Skoro planowana budowa generować może uciążliwie immisje, niedające pogodzić się z bieżącym użytkowaniem przez skarżących ich lokali mieszkalnych, to w opinii pełnomocnika niezaprzeczalnym jest, że skarżący mają interes prawny w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy, a zatem winien im przysługiwać przymiot strony postępowania.
Następnie na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 25 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do nadesłania uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w Ł. nr [...] z dnia 22 grudnia 2011 r. w uwierzytelnionej i czytelnej formie, a ponadto dokumentu potwierdzającego umocowanie B.S. do działania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł. – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł.
Przy piśmie z dnia 12 sierpnia 2024 r. pełnomocnik skarżących przedłożył poświadczony notarialnie odpis uchwały z dnia 22 grudnia 2011 r. Jednocześnie wyjaśnił, że wobec sposobu sformułowania uchwały, dla jednoznacznego potwierdzenia umocowania B.S. do działania w imieniu Wspólnoty przedkłada także wydruk informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej obejmujący wpis B.S. do tego rejestru, potwierdzający pełną firmę przedsiębiorcy tj. B..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Złożone do tutejszego sądu skargi podlegają odrzuceniu, choć z różnych przyczyn oraz w oparciu o różne podstawy prawne.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a.") jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 - 3, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to w szczególności, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Do pisma należy ponadto dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Warunkiem dopuszczalności skargi jest ponadto uiszczenie przez stronę stosownego wpisu. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżących w imieniu wszystkich skarżących przedłożył odpis skargi podpisany lub poświadczony za zgodność z oryginałem oraz przedłożył 23 pełnomocnictwa procesowe do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Skarżący J. M., P.M., B. G., M.J., M. D., O. J., A. B., M. K., M.M., Ł. C., M. T. i A. T., E. I., I. P., P. P., T.K. oraz M.K. mimo doręczenia wezwania do usunięcia braków fiskalnych skarg, nie uiścili żądanych wpisów sądowych w wyznaczonym terminie, który upływał w dniu 5 lipca 2024 r. Skarżący nie uzupełnili także braków formalnych skarg poprzez określenie swojego interesu prawnego. Tym samym wobec nieuzupełnienia braków skarg sąd, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skarg J.M., P.M., P.G., M.J., M.D., O.J., A. B., M.K., M.M., Ł.C., M.T. i A.T., E. I., I.P., P.P., T.K. oraz M.K..
Skarżąca D.K., mimo uiszczenia solidarnie wpisu sądowego przez T. K., również nie określiła swojego interesu prawnego, co oznacza, że nie uzupełniła braków formalnych skargi, wobec czego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu jej skargi.
Skarżący I.M., M.R., T.K. i A.L. uiścili w wyznaczonym terminie wpisy sądowe, a ponadto w piśmie z dnia 5 lipca 2024 r. wykonali wezwanie sądu w zakresie określenia swojego interesu prawnego.
Odnosząc się do stanowiska powołanych wyżej skarżących wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Powyższe oznacza, że prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego mają dwie kategorie podmiotów. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony również obiektywnego porządku prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010, s. 142-143, uw. 3).
Pojęcie interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, na którym oparta jest legitymacja procesowa strony, nie zostało ustawowo zdefiniowane. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje uprawnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92). Interes prawny to zatem interes, który jest chroniony przez prawo, a ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych. Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, w ramach którego podmiot jest tylko bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednak nie można wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności od organu administracji.
Ponadto, stwierdzenie, że dany podmiot posiada interes prawny, polega na ustaleniu związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania danej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony, a więc także o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej.
W dalszej kolejności zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r., poz. 1048) jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych jest większa niż trzy, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna. Zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali (art. 21 ust. 1). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w braku odmiennego zastrzeżenia osoba (fizyczna lub prawna), której właściciele lokali w umowie lub uchwale powierzyli zarząd nieruchomością wspólną, jest w granicach tego zarządu umocowana do reprezentowania wspólnoty mieszkaniowej w postępowaniach sądowych (por. uchwała SN z 9 lutego 2017 r., III CZP 106/16, wyrok WSA w Łodzi z 25 października 2017 r. III SAB/Łd 13/17).
Warto ponadto podkreślić, że sądy administracyjne wskazują, iż sam członek wspólnoty, aby mógł wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu administracyjnym obok wspólnoty, winien wykazać swój indywidualny, własny, odrębny interes prawny, a zwłaszcza rozbieżny ze wspólnotą interes prawny (por. wyroki NSA z 10 lutego 2017 r. II OSK 1346/15, z 13 kwietnia 2016 r. II OSK 1325/15, z 21 października 2015 r. II OSK 3064/14, z 4 marca 2011 r. II OSK 419/10). Powyższe oznacza, że członkowie wspólnoty mieszkaniowej jedynie wyjątkowo mogą samodzielnie występować w postępowaniu, reprezentując w sprawie swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego i ewentualnie kwestionować rozstrzygnięcia zapadłe w toku postępowania administracyjnego, a co za tym idzie także sądowoadministracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący I.M., M.R., T.K. i A.L. nie wykazali istnienia własnego, indywidualnego, odrębnego interesu prawnego, a zwłaszcza rozbieżnego z interesem Wspólnoty. Z treści skargi wynika, że wspomniani skarżący reprezentują zbieżne ze Wspólnotą stanowisko w sprawie, która w tej sprawie występuje w roli strony skarżącej. Wobec tego stwierdzić należy, że powołani skarżący jako członkowie skarżącej Wspólnoty nie legitymują się indywidualnym, własnym, odrębnym, a zwłaszcza rozbieżnym ze wspólnotą interesem prawnym. Warto też zaznaczyć, w odniesieniu do wyjaśnień pełnomocnika wspomnianych skarżących, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dotyczy wstępnego etapu procesu inwestycyjnego i ewentualna pozytywna decyzja nie upoważnia do rozpoczęcia jakichkolwiek robót i sama w sobie nie powoduje żadnych uciążliwości, a także nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich, co wynika wprost z art. 63 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U z 2024 r., poz. 1130). Powoływane przez pełnomocnika argumenty, dotyczące immisji w postaci zaciemnienia ich lokali, hałasów generowanych podczas realizacji inwestycji oraz w trakcie jej użytkowania, dotyczą uciążliwości badanych na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego związanego z pozwoleniem na budowę i nie mogą stanowić źródła interesu prawnego skarżących w prowadzonym postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Postępowanie dotyczące ustalenia warunków zabudowy to postępowanie, w ramach którego przepisy Prawa budowlanego, rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czy też rozporządzenia w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, nie mają bowiem zastosowania.
Wobec powyższych okoliczności sąd doszedł do przekonania, że powołani skarżący nie wykazali, iż legitymują się uprawnieniem do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Nie wykazali bowiem, że legitymują się interesem prawnym, który jest osobisty, własny, indywidualny, odrębny, a zwłaszcza rozbieżny z interesem Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł., a jednocześnie znajdujący swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy. Wobec tego sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skarg I.M., M.R., T.K. i A.L..
Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Ł. uiściła wpis sądowy od skargi, jednak jej skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych tj. niezłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej Wspólnoty.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnictwa do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł. adw. M. G. udzieliła w dniu 11 stycznia 2024 r. B.S., działając w imieniu zarządu Wspólnoty (k. 37).
Z przedłożonego do akt wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP (k. 36) wynika, że B.S. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: B..
Z przedłożonej do akt uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] (k. 38) wynika natomiast, że członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej upoważnili zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej m.in. do prowadzenia sprawy dotyczącej spornej inwestycji przed sądami administracyjnymi we wszystkich instancjach (§ 1 uchwały) oraz do przekazania pełnomocnictwa wybranej kancelarii prawnej, która będzie reprezentowała Wspólnotę w sprawie (§ 2 uchwały).
Z kolei z przedłożonej do akt kopii uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] z dnia 22 grudnia 2011 r. (k. 34) wynika, że Wspólnota powierzyła zarząd nieruchomością firmie: B. z siedzibą w Ł. przy ul. [...], reprezentowanej przez pełnomocnika D.S., posiadającego Licencję Zarządcy nr [...] (§ 1 ust. 2 uchwały).
Z przedłożonych do akt dokumentów nie wynika zatem, aby B.S. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą B., została upoważniona do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł. Z treści przedłożonej do sprawy uchwały nr [...] nie wynika bowiem kto wchodzi w skład Zarządu Wspólnoty, a zwłaszcza nie wynika z jej treści, że w skład zarządu Wspólnoty wchodzi B.S. Natomiast w treści uchwały nr [...] powołano inną nazwę firmy niż ta, pod którą działalność prowadzi B.S. (B. z siedzibą w Ł. przy ul. [...] zamiast B.).
Z kolei przedłożona do akt w dniu 5 lipca 2024 r. uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 23 listopada 2021 r. nr [...] (k. 30), upoważnia co prawda do reprezentowania Wspólnoty Zarząd Wspólnoty w osobie B.S., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "B. z siedzibą w Ł. przy ul. [...], jednakże uchwała ta dotyczy wyłącznie postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym właścicielu lokalu mieszkalnego nr [...] oraz miejsca postojowego nr [...].
Wobec powyższego w sprawie nie zostało wykazane uprawnienie B.S. do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł. W konsekwencji brak jest także podstaw do uznania, że B.S. była uprawniona do umocowania adw. M. G. do działania w imieniu skarżącej Wspólnoty przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego uznać należało, że skarżąca Wspólnota nie uzupełniła braków formalnych skargi, co w świetle art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., obligowało sąd do odrzucenia skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Ł., o czym sąd orzekł jak w postanowieniu.
O zwrocie uiszczonych wpisów sądowych od skarg sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.