II SA/Łd 410/02

II SA/Łd 410/02 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-02-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-03-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Andrzej Kozerski /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Nowacki
Małgorzata Łuczyńska
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ
Wojewoda
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski (spr.), Sędziowie NSA Janusz Nowacki, p.o. sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant asystentka sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] Nr [...].
Uzasadnienie
II SA/Łd 410 / 02
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] Starosta [...] odmówił przyznania W.K. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 17 grudnia 2001 r. Decyzja ta podjęta została na podstawie art. art. 6 c ust. 2 pkt 1 , art. 6 pkt 6 lit. b) , art.37 j i art. 37 l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. nr 6 , poz. 56 ) . W uzasadnieniu decyzji podniesiono , iż W.K. legitymuje się udokumentowanym okresem zatrudnienia wynoszącym ponad 28 lat , w tym ponad 14-letnim okresem wykonywania pracy w warunkach szczególnych a także posiada status osoby bezrobotnej . Wnioskujący nie spełnia zatem warunków przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego bowiem posiada okres uprawniający do zasiłku krótszy niż 30 lat oraz okres wykonywania pracy w warunkach szczególnych krótszy niż 15 lat ( po odliczeniu okresów nieskładkowych ).
W odwołaniu od tej decyzji W.K. podniósł , że posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 31 lat i 7 miesięcy oraz okres wykonywania pracy w warunkach szczególnych wynoszący ponad 15 lat . Odwołujacy się podniósł , że w latach 1968 –71 pracował w Kółku Rolniczym w C. jednak nie dysponuje świadectwem pracy za ten okres i nie może go w chwili obecnej uzyskać z uwagi na likwidację zakładu pracy . Do odwołania załączono zeznania świadków potwierdzające fakt wykonywania pracy w Kółku Rolniczym w C.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Decyzja ta wydana została na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 , poz. 1071). Organ odwoławczy podzielił wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Starosty [...]. W ocenie organu odwoławczego odwołujący nie legitymuje się 15 – letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych . Organ odwoławczy wyraził pogląd , że z ogólnego okresu zatrudnienia w "A" S.A. należy wyłączyć okresy nieskładkowe tj. łącznie 139 dni . W tym okresie odwołujący się de facto nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach . Przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. Nr 8 , poz. 43 ) wymaga , by praca w szczególnych warunkach była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy .
Organ odwoławczy stwierdził ponadto , że ewentualna praca W.K. w Kółku Rolniczym w C. pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy z uwagi na to , że nie spełnia on drugiego koniecznego warunku tj. posiadania 15-letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych .
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.K. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] i ponowił argumenty zawarte w odwołaniu .
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Na wstępie należy podnieść , że stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. Nr 153 , poz. 1271 ) sprawy , w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) .
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem ( legalności ) działalności administracji publicznej ( art. 1 § 2 powołanej ustawy ).
W ramach tej kontroli sąd administracyjny ocenia , czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne .
Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach należy stwierdzić , że została ona wydana w efekcie naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy .
W ocenie składu orzekającego organy obu instancji odmawiając przyznania skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego wadliwie zinterpretowały przepis art. 37 j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. nr 6 , poz. 56 ) w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. Nr 8 , poz. 43) . Powołany przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów wymaga istotnie , by praca w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze była wykonywana w sposób stały i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy . Wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pogląd , iż stosownie do tego przepisu można zaliczyć jedynie okresy faktycznie wykonywanej pracy nie znajduje oparcia w powołanym przepisie . Brak jest jakichkolwiek podstaw do odliczania od ogólnego stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych dni , w których pracownik nie wykonywał pracy . Tak ścieśniająca wykładnia tego przepisu uzasadniałaby wyłączenie oprócz okresów zwolnień lekarskich również urlopów wypoczynkowych i dni wolnych od pracy.
Stwierdzenie , że skarżący legitymuje się 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach obliguje organy do odniesienia się do twierdzenia skarżącego o posiadaniu ponad 30-letniego stażu pracy . Organ odwoławczy nie odniósł się merytorycznie do tego twierdzenia uznając , iż nie ma to wpływu na treść rozstrzygnięcia . Stanowi to naruszenie przepisów postępowania nakładających na organy administracji publicznej obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego ( art. 7 art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. ).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art.145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) uchylił zaskarżone decyzje .