II SA/Łd 408/25

II SA/Łd 408/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-07-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Michał Zbrojewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 6, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 311
art. 11a ust. 1, ust. 5, art. 11g ust. 1
Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na czynność Starosty Powiatu Piotrkowskiego w przedmiocie inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę. ał
Uzasadnienie
Pismem z 21 marca 2025 r. K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Starosty Powiatu Piotrkowskiego w przedmiocie inwestycji drogowej.
W skardze wskazała, że jest współwłaścicielką działki nr [...], obr. [...] w S., która w wyniku wydania decyzji Starosty Powiatu Piotrkowskiego z dnia 18 października 2024 r., nr 3/2024 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej udzielającą Burmistrzowi Sulejowa zezwolenia na budowę i przebudowę drogi gminnej ulicy [...] w miejscowości S. została podzielona na działki o nr [...] oraz [...], która została zajęta pod budowę drogi. W jej ocenie ww. decyzja została wydana z naruszeniem przepisów k.p.a., w szczególności związanych z pominięciem jej w prowadzonym postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie, z ostrożności procesowej, o jej oddalenie z powodu braku usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia.
W pismach z 13, 17, 18, 23 i 24 czerwca 2025 r. skarżąca podtrzymała zarzuty postawione w skardze i ponowiła argumentację w niej zawartą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W tym celu omówienia wymagają przepisy prawa regulujące właściwość działania sądów administracyjnych.
Stosownie do art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b. opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę,
jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Powyższe regulacje stanowią określenie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych i wynikają z przepisów art. 175 ust. 1 i art. 177 Konstytucji RP. Zgodnie z Konstytucją wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Przy czym zasadą jest, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych do właściwości innych sądów. Oznacza to, że ustrojodawca ustanowił generalne domniemanie właściwości sądownictwa powszechnego w rozstrzyganiu wszelkich spraw z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Wyjątkiem są natomiast sprawy, które ustawowo zostały zastrzeżone do właściwości innych sądów – w tym sądów administracyjnych. Tym samym, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii aktów lub czynności, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych albowiem jak wynika z treści przywołanych przepisów, zakres skargi wyznaczają przepisy art. 3 § 2 p.p.s.a. Powyższa okoliczność wyklucza dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej czynności.
Koniecznym staje się zatem wyjaśnienie, że przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie skarżąca uczyniła czynność Starosty Powiatu Piotrkowskiego w przedmiocie prawidłowości prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie inwestycji drogowej.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Starosta Powiatu Piotrkowskiego decyzją z 18 października 2024 r., nr 3/24, znak: GBR.6740.3.1.2024.JK udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na rzecz zarządcy drogi - Burmistrza Sulejowa polegającej na budowie i przebudowie drogi gminnej ulicy [...] w miejscowości S.. Decyzja została wydana w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 311), powoływanej dalej jako: "u.s.z.d.p.".
Zgodnie z art. 11a ust. 1 u.s.z.d.p. Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi. W myśl art. 11a ust. 5 u.s.z.d.p. Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wysyłają zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości, a w przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, wojewodom albo starostom, na których obszarze właściwości znajdują się nieruchomości lub ich części objęte wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, oraz zawiadamiają pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym, a także w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów i w prasie lokalnej. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stronie służy odwołanie do organu wyższego stopnia (art. 11g ust. 1 u.s.z.d.p.). Natomiast w myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. na decyzję organu II instancji przysługuje stronom prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Mając powyższe na względzie i wobec jednoznacznie zakreślonego przedmiotu skargi, tj. czynności Starosty Powiatu Piotrkowskiego w przedmiocie prawidłowości prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie inwestycji drogowej, Sąd stwierdza, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, gdyż zaskarżona czynność nie mieści we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. W związku z powyższym brak jest przepisów, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Czynność ta nie stanowi czynności w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a.
Konkludując stwierdzić należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi na czynność Starosty Powiatu Piotrkowskiego w przedmiocie prawidłowości prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie inwestycji drogowej nie jest zatem możliwe, albowiem w świetle przepisów p.p.s.a. w stosunku do takiego rodzaju czynności ustawodawca nie przewidział możliwości jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Czynność ta nie należy do wskazanych wyżej kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które podlegają kontroli sądów administracyjnych. Kognicja sądów administracyjnych odnosi się zaś jedynie do spraw określonych przepisami prawa. Skarga na czynność organu jest zatem niedopuszczalna.
Na marginesie Sąd zaznacza, że jeżeli intencją skarżącej było wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty Powiatu Piotrkowskiego z 18 października 2024 r. nr 3/2024 na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., powinna wnieść stosowne podanie zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Natomiast w przypadku, gdy w ocenie skarżącej organ pozostawałby w bezczynności w załatwieniu konkretnej sprawy administracyjnej, istnieje możliwość wniesienia ponaglenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., a następnie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania do sądu administracyjnego. Zatem skarżącej przysługiwałoby prawo wniesienia skargi po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, co w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oznacza złożenie ponaglenia o jakim mowa w art. 37 § 1 pkt 1 lub pkt 2 k.p.a. Jednakże z uwagi na jednoznaczne wskazanie, że przedmiotem skargi jest czynność Starosty Powiatu Piotrkowskiego w przedmiocie prawidłowości prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie inwestycji drogowej, Sąd nie był uprawniony do badania ewentualnej bezczynności lub przewlekłości organu.
Z powyższych względów Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. o czym orzekł jak w postanowieniu.
ds