II SA/Łd 400/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., uznając, że SKO było właściwym organem do rozpatrzenia odwołania w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego.
Skarżący S. L. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., zarzucając naruszenie przepisów o właściwości przy rozpatrywaniu odwołania od decyzji Starosty w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego na Skarb Państwa. Skarżący twierdził, że odwołanie powinien rozpatrywać Wojewoda. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę, stwierdzając, że SKO było właściwym organem odwoławczym zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o samorządzie powiatowym, a powołany przez skarżącego przepis przejściowy nie miał zastosowania.
Sprawa dotyczyła skargi S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., która utrzymała w mocy wcześniejszą decyzję SKO odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty o odmowie uchylenia decyzji Naczelnika Gminy w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego na Skarb Państwa. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów o właściwości, twierdząc, że odwołanie od decyzji Starosty powinien rozpatrywać Wojewoda, a nie SKO. Podnosił również inne zarzuty dotyczące terminów i zainteresowania osób decyzyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze było właściwym organem do rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty, zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. i art. 38 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym. Sąd podkreślił, że powołany przez skarżącego przepis przejściowy z ustawy reformującej administrację publiczną nie miał zastosowania w tej sprawie, ponieważ decyzja Starosty została wydana po wejściu w życie nowych przepisów. Sąd stwierdził również, że wcześniejsze zarzuty skarżącego dotyczące terminów i udziału osób zainteresowanych były już badane przez organy administracji i Naczelny Sąd Administracyjny i nie znalazły potwierdzenia. W konsekwencji, sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, SKO było właściwym organem, ponieważ przepisy k.p.a. i ustawy o samorządzie powiatowym wskazują na właściwość SKO jako organu wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, a powołany przez skarżącego przepis przejściowy nie miał zastosowania.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na przepisach k.p.a. i ustawy o samorządzie powiatowym, które jednoznacznie wskazują na właściwość SKO jako organu odwoławczego od decyzji starosty. Błędne pouczenie w decyzji pierwszej instancji nie jest wiążące i nie wpływa na właściwość organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (13)
Główne
k.p.a. art. 17 § pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej.
u.s.p. art. 38 § ust. 3
Ustawa o samorządzie powiatowym
Od decyzji starosty służy odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Nieważność decyzji stwierdza się, gdy m.in. organ wyższego stopnia wydał decyzję z naruszeniem przepisów o właściwości.
Dz.U. nr 153, poz. 1270 art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 127 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 154 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4 i 5
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 148
Kodeks postępowania administracyjnego
u.s.k.o. art. 1 § ust. 1
Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych
Dz.U. nr 133, poz. 872 art. 96 § ust. 1 pkt 3 lit. a
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną
Przepis ten dotyczył właściwości organów do rozpatrzenia odwołań od decyzji wydanych przez kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej przed dniem 1 stycznia 1999r. w sprawach przechodzących do właściwości powiatów z zakresu administracji rządowej. Nie miał zastosowania w niniejszej sprawie.
Dz.U. nr 153, poz. 1270 art. 153
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stanowisko sądu wyrażone w orzeczeniu ma charakter wiążący.
Dz.U. nr 74, poz. 368 art. 30
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Stanowisko sądu wyrażone w orzeczeniu ma charakter wiążący.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Samorządowe Kolegium Odwoławcze było właściwym organem do rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty zgodnie z przepisami k.p.a. i ustawy o samorządzie powiatowym. Przepis przejściowy z ustawy reformującej administrację publiczną nie miał zastosowania w niniejszej sprawie. Kwestie dotyczące terminów i udziału osób zainteresowanych były już rozstrzygnięte w poprzednich postępowaniach.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów o właściwości przez SKO. Wydanie decyzji po terminie i bez rozprawy. Udział osób osobiście zainteresowanych w podejmowaniu decyzji. Oparcie decyzji na niesłusznym zarzucie uchybienia terminu do wznowienia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Zważywszy na zasadę trwałości decyzji ostatecznych, wyrażonej w art. 16 kpa, uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych, przy czym musi się to odbywać przy zachowaniu określonych ustawowych wymogów, trybu, zasad i terminów. Stanowisko Sądu i wyrażona w orzeczeniu ocena prawna ma charakter wiążący. Sąd, rozpatrując skargę, bada legalność zaskarżonych decyzji, nie jest związany jej granicami i z urzędu musi między innymi badać, czy nie doszło do naruszenia przepisów, w tym - dotyczących właściwości organów, co stanowi jedną z podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu.
Skład orzekający
Anna Stępień
przewodniczący sprawozdawca
Barbara Rymaszewska
członek
Renata Kubot-Szustowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o właściwości organów administracji publicznej, w szczególności Samorządowych Kolegiów Odwoławczych, oraz zasada trwałości decyzji ostatecznych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w okresie reformy administracji publicznej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca z punktu widzenia prawników procesowych ze względu na analizę właściwości organów i zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Dla szerszej publiczności może być mniej angażująca.
“Właściwość organu kluczowa w sporze o przejęcie gospodarstwa rolnego: WSA w Łodzi rozstrzyga.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Łd 400/03 - Wyrok WSA w Łodzi Data orzeczenia 2004-12-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-03-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Anna Stępień /przewodniczący sprawozdawca/ Barbara Rymaszewska Renata Kubot-Szustowska Symbol z opisem 6169 Inne o symbolu podstawowym 616 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Dnia 21 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Asesor Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Referent-stażysta Marcin Stańczyk, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Uzasadnienie IISA/Łd 400/03 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu wniosku S. L. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] nr [..], uchylającej decyzję Starosty [...] z dnia [..] znak [..]o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Naczelnika Gminy B. dnia [..] znak [..] w sprawie przejęcia na Skarb Państwa gospodarstwa rolnego będącego własnością J. i A. K. i umarzającej postępowanie I instancji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] nr[..] W uzasadnieniu organ stwierdził, że zaskarżoną decyzją z dnia [..] SKO odmówiło stwierdzenia nieważności prawomocnej decyzji Kolegium z dnia [..] nr [..], uchylającej decyzję Starosty [..] z dnia [..] znak [..] o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Naczelnika Gminy B. z dnia [..] znak [..] w sprawie przejęcia na Skarb Państwa gospodarstwa rolnego J. i A. małż. K. i umarzającej postępowanie I instancji. W jej uzasadnieniu Kolegium ustosunkowało się do podniesionego przez S. L. zarzutu dotyczącego naruszenia przez Kolegium przepisów o właściwości, jak również do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [..] sygn. akt [..] dotyczącego odmowy nieodpłatnego przyznania na współwłasność S. L. i A. K. nieruchomości leśnej o pow. 3,35 ha położonej w obrębie ewidencyjnym D. oraz do decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [..] nr [..] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji nr [..] z dnia [..] Naczelnika Gminy B. w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego od J. i A. małż. K. na własność Państwa. S. L., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [..]., powtórzył zarzuty naruszenia przez Kolegium przepisów o właściwości. Zdaniem skarżącego Kolegium rozpatrując odwołanie od decyzji Starosty [..] z dnia [..] "przypisało sobie prawo orzekania za Wojewodę [..]", który był wskazany w pouczeniu tej decyzji jako organ odwoławczy. Zarzucił ponadto, iż Kolegium nie wyjaśniło, na jakiej podstawie prawnej postawiło skarżącemu zarzut nie zachowania 1-miesięcznego terminu na złożenie wniosku z dnia 31 marca 2000r. o wznowienie postępowania, skoro termin ten jest przywracalny i nie Kolegium o tym decyduje, lecz Starosta [..]. Powołując się na art. 154 § 1 kpa skarżący podniósł także, iż jako strona postępowania ma prawo w każdym czasie wystąpić o uchylenie bądź zmianę decyzji Naczelnika Gminy B. z dnia [..] w sprawie przejęcia na Skarb Państwa gospodarstwa rolnego od J. i A. małż. K. Rozstrzygając ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż przedmiotem postępowania odwoławczego i decyzji Kolegium z dnia [..] znak [..], o stwierdzenie nieważności której wnosi S. L., nie była kwestia uchylenia bądź zmiany wskazanej wyżej decyzji Naczelnika Gminy B. z dnia [..] w trybie art. 154 kpa, o czym skarżący pisze we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie odwoławcze przed Kolegium dotyczyło bowiem sprawy wszczętej z wniosku S. L. z dnia [..] "o wznowienie postępowania" w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Gminy B. z dnia [..]dotyczącej przejęcia na Skarb Państwa gospodarstwa rolnego J. i A. małż. K.. Rozpatrując po raz kolejny wniosek S L. o stwierdzenie nieważności decyzji SKO z dnia [...] znak [..] Kolegium uznało, iż brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Organ podzielił wcześniejsze stanowisko Kolegium wyrażone w decyzji z dnia [..], iż w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [..] Decyzja ta jest prawomocna, gdyż była już przedmiotem kontroli sądowej pod względem zgodności z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [..] sygn. [..] oddalił skargę na powyższą decyzję Kolegium i podzielił stanowisko Kolegium w kwestii uchybienia miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Wobec tego kwestia ta została ostatecznie wyjaśniona zarówno przez Kolegium Odwoławcze, jak i przez Sąd i nie wymaga ponownych rozważań. W ocenie Kolegium zarzut naruszenia przez Kolegium przepisów o właściwości jest całkowicie chybiony. Skład orzekający Kolegium w pełni podzielił zaprezentowany wcześniej pogląd, iż organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty [..] z dnia [..] znak [..], odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Naczelnika Gminy B. z dnia [..] w sprawie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego będącego własnością J. i A. małż. K., było samorządowe kolegium odwoławcze. Wynika to wprost z przepisów art. 17 pkt 1 i art. 127 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Artykuł 17 pkt 1 kpa - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1999r., wskazuje, iż organem wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są - w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Unormowanie to jest zbieżne z przepisem art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym ( Dz.U. nr 142 z 2001r., poz. 1592 ze zm. ). Stanowi on, że od decyzji starosty (...) służy odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skarżący, zarzucając naruszenie przez Kolegium przepisów o właściwości, nie wskazał żadnego przepisu szczególnego, który stanowiłby odstępstwo od ustanowionej w art. 17 pkt 1 kpa generalnej właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych jako organów wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego. Powołany przez skarżącego we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [..] przepis przejściowy zawarty w art. 96 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz.U. nr 133, poz. 872 ze zm. ) nie miał i nie mógł mieć zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Przepis ten dotyczył bowiem właściwości organów do rozpatrzenia odwołań od decyzji wydanych przez kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej przed dniem 1 stycznia 1999r. w sprawach przechodzących do właściwości powiatów z zakresu administracji rządowej. Rozpatrywane przez Kolegium odwołanie dotyczyło decyzji Starosty [..] z dnia [..], a więc decyzji wydanej już przez organ powiatu, a nie przez kierownika urzędu rejonowego, po wejściu w życie ustaw reformujących administrację publiczną. W tym stanie rzeczy, mimo błędnego pouczenia zawartego w decyzji pierwszoinstancyjnej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mając obowiązek przestrzegania swojej właściwości z urzędu ( art. 19 kpa ), zobowiązane było do rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty [..]. z dnia [..] W tej sytuacji, wobec braku przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] nr[..] orzeczono, jak w sentencji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzenie nieważności decyzji SKO z dnia [..] Zarzucił w niej, iż: 1/ wydanie decyzji nastąpiło po terminie przewidzianym w art. 35 § 3 kpa i bez przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, 2/ doszło do naruszenia przepisów o właściwości rzeczowej, gdyż odwołanie winien rozpatrywać Wojewoda [..], a nie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, 3/ decyzje podejmowały osoby osobiście zainteresowane w pozbawieniu skarżącego prawa własności gospodarstwa rolnego, 4/ oparto decyzję Kolegium na niesłusznym zarzucie uchybienia miesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej przejęcia gospodarstwa rolnego na Skarb Państwa. Skarżący stwierdził, iż wydana decyzja jest nie do przyjęcia w demokratycznym państwie prawa, naraża go na ogromną szkodę materialną, pozbawiając go ustawowego prawa do gospodarstwa rolnego, w którym się urodził i pracował do pełnoletności. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdzono, że brak jest podstaw do stawiania zarzutu naruszenia art. 35 § 3 kpa, gdyż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do Kolegium w dniu 6 lutego 2003r., a decyzja wydana została w dniu [..]. Ponadto do oceny zarzutu naruszenia przepisów o właściwości rzeczowej nie zachodzi potrzeba przeprowadzania rozprawy, o wyznaczeniu której decyduje – poza przypadkami, gdy wymaga tego przepis prawa – organ administracji publicznej. Kwestie dotyczące udziału w podejmowaniu decyzji osób osobiście zainteresowanych rozstrzygnięciem sprawy były natomiast przedmiotem oceny Kolegium w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [..], a następnie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyraził swoje stanowisko również w tym zakresie we wskazanym wyżej wyroku z dnia 22 maja 2002r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1271 i nr 228 z 2003r., poz. 2261 ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: 1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, 2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, 3/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd stwierdza, że w pełni podziela argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i podnosi, że wbrew stawianym przez skarżącego zarzutom, decyzja ta nie narusza przepisów prawa, dlatego też skarga została oddalona. Na wstępie należy zwrócić uwagę na to, iż S. L. począwszy od 16 maja 1997r., kiedy to złożył wniosek o przyznanie mu na własność działki leśnej o pow. 3,35 ha, wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego przejętego na wniosek J. i A. małż. K. na własność Skarbu Państwa decyzją Naczelnika Gminy B. z dnia [..], podejmuje czynności mające na celu wzruszenie tejże decyzji. Zważywszy na zasadę trwałości decyzji ostatecznych, wyrażonej w art. 16 kpa, uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych, przy czym musi się to odbywać przy zachowaniu określonych ustawowych wymogów, trybu, zasad i terminów. Ponieważ tryby wzruszania decyzji ostatecznych są odmienne – różne są podstawy i przesłanki prowadzące do wzruszenia, odmienna jest właściwość organów powołanych do rozstrzygania, tryby te nie mogą być stosowane zamiennie i organ, do którego wpływa stosowny w tym przedmiocie wniosek, jest nim związany. S. L., poza wnioskiem wskazanym wyżej z dnia [..] o przyznanie mu na własność działki leśnej, rozstrzygniętej decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia [..], decyzją Wojewody [..] z dnia [..] i wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [..] sygn. Akt [..], w dniu [..] wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Naczelnika Gminy B. dnia [..] Wobec ostatecznej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [..] o odmowie stwierdzenia nieważności tejże decyzji – w dniu 31 marca 2000r. S. L. wystąpił z żądaniem wznowienia w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [..] o przejęciu gospodarstwa rolnego na własność Skarbu Państwa . W wyniku wznowionego postępowania decyzją Starosty [..] z dnia [..] odmówiono uchylenia decyzji z dnia [..] z uwagi na nie zachowanie przez skarżącego 1-miesięcznego terminu z art. 148 kpa. Na skutek wniesionego odwołania od powyższego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [..] uchyliło decyzję Starosty [..] z dnia [..] i umorzyło postępowanie I-instancyjne, uznając, iż skarżący nie zachował terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, a jednocześnie umorzono postępowanie jako bezprzedmiotowe, gdyż skarżący nie wskazał nowych okoliczności lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia[..] wydanym w sprawie o sydn.akt [..] uchylona została wskazana wyżej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia [..], przy czym Sąd przyjął między innymi, iż prawidłowo ustalono, że podanie o wznowienie skarżący złożył po upływie terminu z art. 148 kpa, gdyż o decyzji z dnia [..] wiedział już wtedy, gdy składał wniosek z dnia 16 maja 1997r. o przyznanie mu na własność działki leśnej, jednakże należało z urzędu zbadać, czy dopuszczalne jest wzruszenie decyzji Naczelnika Gminy B. z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [..]. po raz kolejny uchyliło decyzję Starosty [..] z dnia [..] o odmowie uchylenia decyzji Naczelnika Gminy B. z dnia [..] o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego J. i A. małż. K. i umorzyło postępowanie I instancji, przyjmując, iż skarżący nie zachował terminu z art. 148 kpa, a jednocześnie brak jest spełnienia przesłanek do wzruszenia ostatecznej decyzji w oparciu o przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. S. L. wniósł na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która została oddalona wyrokiem z dnia [..] wydanym w sprawie sygn. akt [..]. Z uzasadnienia wyroku wynika między innymi, iż zasadnie umorzono postępowanie I-instancyjne, skoro skarżący uchybił terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją wydaną w dniu [..] przez Naczelnika Gminy B., a ponadto nie zachodzą przesłanki art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W wyroku tym odniesiono się również do kwestii zgłoszonego przez skarżącego zarzutu dotyczącego nie wydania postanowienia o odmowie wyłączenia wskazanych przez niego w piśmie członków kolegialnego organu odwoławczego. Sąd przyjął, iż wprawdzie doszło w tym przypadku do naruszenia przepisów postępowania, jednakże naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, a skarżący we wniosku nie uprawdopodobnił żadnej z przesłanek wymienionych w art. 24 § 1 i 25 § 1 kpa. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd przedstawił skrótowo przebieg dotychczasowego postępowania i niektóre z zapadających decyzji z uwagi na to, iż skarżący we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] znak [..], jak i we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i skardze do NSA na decyzję SKO z dnia [..] ponawia zarzuty i argumenty, które były już badane w toku prowadzonych postępowań zarówno przez organy administracji publicznej, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Należy przy tym zwrócić uwagę na to, iż stanowisko Sądu i wyrażona w orzeczeniu ocena prawna ma charakter wiążący. Wynika to zarówno z treści art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm. ), obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003r., jak i art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ), która obowiązuje od dnia 1 stycznia 2004r. Dlatego też, w ocenie Sądu rozpatrującego przedmiotową skargę, nie ma potrzeby ponownego ustosunkowywania się do podnoszonego w skardze zarzutu braku uchybienia miesięcznego terminu z art. 148 kpa do wniesienia podania o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej przejęcia gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa, jak i udziału w podejmowaniu wcześniej wydanych decyzji przez osoby, zdaniem skarżącego, osobiście zainteresowanych w pozbawieniu go prawa własności gospodarstwa rolnego. Ocenie podlega jedynie kwestia, czy przy wydaniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. z dnia [..] znak: [..] doszło do naruszenia przepisów o właściwości, jak twierdzi skarżący, a tym samym, czy w związku z tym zarzutem istnieje podstawa do stwierdzenia nieważności tej decyzji w oparciu o art. 156 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu zarzut ten jest całkowicie bezpodstawny i należy w tym przedmiocie podzielić stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrażone w kwestionowanych przez skarżącego decyzjach z dnia [..] znak [..] oraz z dnia [..] znak: [..] Stosownie do treści art. 17 pkt 1 kpa – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1999r. – organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Właściwość samorządowych kolegiów odwoławczych do rozpatrywania odwołań od decyzji wydawanych w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości powiatu i wydawanych przez starostę wynika także z art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym ( tekst jedn. Dz.U. nr 142 z 2001r., poz. 1592 ze zm. ). Wyjątek od tej zasady musi wynikać z przepisów szczególnych. Przepisy te pozostają również w zgodzie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz.U. nr 79 z 2001r., poz. 856 ze zm. ). W myśl tego unormowania samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm. ), w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwych jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W ocenie S. L. organem właściwym do rozpoznania jego odwołania od decyzji Starosty [..] z dnia [..] o odmowie uchylenia w trybie wznowieniowym decyzji Naczelnika Gminy B. z dnia [..] winien być Wojewoda [..], a nie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które wydało kwestionowaną przez skarżącego decyzję z dnia [..] Stanowisko to skarżący wywodzi z treści art. 96 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz.U. nr 133, poz. 872 ). Powołuje się ponadto na pouczenie o środkach odwoławczych zawarte w treści decyzji Starosty [..] z dnia [..], mówiące o możliwości złożenia odwołania od decyzji do Wojewody. W decyzji tej istotnie jest zawarte wyżej wskazane pouczenie, jednakże jest ono nieprawidłowe, na co słusznie zwrócił uwagę sam skarżący składając odwołanie od tej decyzji zawarte w piśmie z dnia 17 sierpnia 2000r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wówczas również zarzucając naruszenie przepisów dotyczących właściwości organów, a ponadto pouczenie to nie ma charakteru wiążącego. Należy zwrócić uwagę na to, iż przepis art. 96 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz.U. nr 133, poz. 872 ze zm. ) , a w związku z tym - właściwość wojewody jako organu odwoławczego, nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Przepis ten dotyczył bowiem właściwości organów do rozpatrzenia odwołań od decyzji wydanych przez kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej przed dniem 1 stycznia 1999r. w sprawach przechodzących do właściwości powiatów z zakresu administracji rządowej. Tymczasem rozpatrywane przez Kolegium odwołanie dotyczyło decyzji Starosty [..] z dnia [.], a więc decyzji wydanej przez organ powiatu, a nie przez kierownika urzędu rejonowego i to po wejściu w życie ustaw reformujących administrację publiczną. Tak więc rozpatrzenie odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze odbyło się zgodnie z przepisami dotyczącymi właściwości rzeczowej, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Dodatkowo należy podnieść, iż sprawy związane z rozpoznaniem skarg na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którymi rozpatrywano odwołania od decyzji Starosty B. z dnia [..], były dwukrotnie przedmiotem orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny, co miało miejsce w sprawach o sygn. akt [..] i [..]. Sąd, rozpatrując skargę, bada legalność zaskarżonych decyzji, nie jest związany jej granicami i z urzędu musi między innymi badać, czy nie doszło do naruszenia przepisów, w tym - dotyczących właściwości organów, co stanowi jedną z podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu. W wymienionych wyżej sprawach rozpatrywanych przez NSA nie stwierdzono powyższego uchybienia. Reasumując, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) oddalił skargę.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI