II SA/Łd 397/25

II SA/Łd 397/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-07-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne
Odrzucenie sprzeciwu
Sygn. powiązane
I OSK 1516/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono sprzeciw od orzeczenia wydanego na podstawie art.138 par. 2 k.p.a.
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 12b § 1 i 2, art. 54 § 1a, art. 58 § 1 pkt 6 i § 3, art. 64b § 1, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 307
Art. 3 pkt 13 i 17, art. 16 ust. 1a
Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne
Dz.U. 2019 poz 123
Art. 2 pkt 1, art. 3 ust. 1, art. 155 ust. 7
Ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną - t.j.
Dz.U. 2024 poz 1045
Art.96
Ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
Dz.U. 2018 poz 180
§ 8 ust.1-3
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz  udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych - t.j.
Sentencja
Dnia 11 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Sobieszek – Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. B. i K.B. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 kwietnia 2025 roku znak: SKO-4160.45-46.2025 w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących J. B. i K.B. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu, zaksięgowaną w dniu 25 czerwca 2025 roku, pod pozycją [...]. dc
Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 maja 2025 r. J.B. i K. B., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 kwietnia 2025 r., znak: SKO-4160.45-46.2025 w przedmiocie opłaty adiacenckiej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Z analizy akt sprawy oraz z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 czerwca 2025 r. wynika, iż pełnomocnik skarżących złożył sprzeciw w przewidzianym prawem terminie, jednakże został on wniesiony za pośrednictwem systemu e-Doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Sprzeciw podlega odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi lub sprzeciwu sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność środka zaskarżenia, co oznacza, że ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jego odrzucenia, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej również jako: "p.p.s.a.").
Stosownie do treści tego przepisu, Sąd odrzuca skargę:
1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;
6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie natomiast z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd jest zatem skuteczne wniesienie sprzeciwu.
W rozpoznawanej sprawie sprzeciw od decyzji został złożony za pośrednictwem usługi doręczenia elektronicznego (e-Doręczenia), zatem za pośrednictwem innego niż ePUAP kanału informacji elektronicznej. Kluczowe okazało się zatem zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia sprzeciwu złożonego w formie dokumentu elektronicznego.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi, lub sprzeciwu w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. pierwsze p.p.s.a. Elektroniczna skrzynka podawcza organu, to "dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego" (art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm., dalej również jako: "u.inf.").
Zgodnie z art. 16 ust. 1a u.inf., podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę, natomiast zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1513 ze zm.) przez adres elektroniczny rozumieć należy oznaczenie systemu teleinformatycznego umożliwiające porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej. Elektroniczna skrzynka podawcza, wymagająca spełnienia standardów określonych i opublikowanych na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, nie jest zatem tożsama z jakimkolwiek adresem elektronicznym, czy "urzędową skrzynką mailową", a funkcjonalność elektronicznej skrzynki podawczej zasadniczo wiąże się z dostarczaniem dokumentów do tzw. podmiotu publicznego. Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 180, dalej jako: "rozporządzenie"), minister właściwy do spraw informatyzacji umożliwia podmiotom publicznym tworzenie elektronicznych skrzynek podawczych na ePUAP (skrót nazwy Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej - system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet w rozumieniu art. 3 pkt 13 u.inf.). Natomiast utworzenie elektronicznej skrzynki podawczej na ePUAP oznacza upoważnienie ministra do obsługi doręczeń za pomocą ePUAP do podmiotów, o których mowa w ust. 1, i doręczeń realizowanych przez te podmioty (§ 8 ust. 2 rozporządzenia). Doręczenia dokonywane za pomocą ePUAP uważa się za dokonane przez podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego, który utworzył na ePUAP elektroniczną skrzynkę podawczą. Za pomocą ePUAP możliwe jest przekazywanie doręczanych podmiotowi publicznemu dokumentów elektronicznych do jego systemu teleinformatycznego (§ 8 ust. 3 rozporządzenia). Zaznaczyć trzeba, że art. 3 pkt 17 u.inf. będzie obowiązywał do 30 września 2029 r. Dopiero z dniem 1 października 2029 r. nastąpią zmiany dotyczące m.in. możliwości wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Wtedy to art. 54 § 1a p.p.s.a. otrzyma następujące brzmienie: "Skargę w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio."
Należy dodatkowo zauważyć, że zgodnie z art. 96 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 ze zm., dalej jako: "u.d.e.")., w p.p.s.a. wprowadzono zmiany dotyczące możliwości wnoszenia pism w postaci elektronicznej. Zgodnie bowiem z art. 12b § 1 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym art. 96 pkt 1 u.d.e, określony w ustawie warunek pisemności uważa się za zachowany, jeżeli pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. Jak stanowi zaś § 2 art. 12b p.p.s.a., w postępowaniu pisma utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się do sądu administracyjnego na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", a sąd doręcza takie pisma stronom na adres do doręczeń elektronicznych na zasadach określonych w art. 65a. Powyższe przepisy będą jednak obowiązywały dopiero w 2029 r. Stosownie bowiem do treści art. 155 ust. 7 u.d.e., sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. W chwili obecnej jedyną drogą skutecznego wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest wniesienie jej za pośrednictwem platformy ePUAP.
Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit d u.d.e., ustawy tej nie stosuje się do doręczania korespondencji jeżeli przepisy odrębne przewidują wnoszenie lub doręczanie korespondencji z wykorzystaniem innych niż adres do doręczeń elektronicznych rozwiązań techniczno-organizacyjnych, w szczególności na konta w systemach teleinformatycznych obsługujących postępowania sądowe lub do repozytoriów dokumentów.
Powyższe stanowisko, w pełni podzielane przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, znajduje odzwierciedlenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np.: postanowienie NSA z 24 czerwca 2025 r., II FSK 672/25; postanowienie NSA z 12 czerwca 2025 r., sygn. I FSK 786/25; postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 201/25, z dnia 10 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 175/25 czy z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 247/25; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl").
Należy również podkreślić, że wniesienie sprzeciwu za pośrednictwem systemu e-Doręczenia jest sprzeczne z przepisami rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz.U. z 2019 r. poz. 1003). Zgodnie bowiem z § 3 ust. 1 tegoż rozporządzenia skargę oraz odpowiedź na skargę organ przekazuje w formie lub postaci, w jakiej zostały sporządzone. W myśl zaś § 3 ust. 2 skargę lub odpowiedź na skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu. Jak wskazano powyżej, przepisy te należy stosować odpowiednio również do sprzeciwu.
Uwzględniając powyższe uregulowania z uwagi na to, iż skarżący nie wnieśli sprzeciwu za pośrednictwem systemu teleinformatycznego (ePUAP), a poprzez usługę doręczeń elektronicznych, które w sądach administracyjnych jeszcze nie są dostępne, sprzeciw nie został skutecznie wniesiony, w świetle wymogów z art. 54 § 1a zd. pierwsze p.p.s.a.
Z powyższych względów sąd odrzucił sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., o czym orzekł w pkt 1 postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd rozstrzygnął w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
dc