II SA/Łd 362/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 25 stycznia 2018 r. nr LXVI/1686/18, dotyczącą uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta. Głównym zarzutem skarżącego było naruszenie jego prawa własności poprzez przeznaczenie należącej do niego działki nr [...] obręb [...] pod zieleń izolacyjną (symbole 1ZI i 2ZI), co uniemożliwiło realizację planowanych inwestycji, dla których wcześniej wydano decyzje o warunkach zabudowy. Skarżący podniósł, że uchwała narusza przepisy dotyczące planowania przestrzennego, Konstytucję RP (zasady praworządności, proporcjonalności, równości) oraz prawo własności, a także zarzucił organowi nadużycie władztwa planistycznego. W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska w Łodzi wniosła o jej oddalenie, wskazując m.in. na brak złożenia uwag do projektu planu przez skarżącego lub jego poprzedników prawnych. Organ wyjaśnił, że decyzje o warunkach zabudowy wygasły z mocy prawa po uchwaleniu planu, a przeznaczenie działki pod zieleń izolacyjną było uzasadnione ze względu na przebiegające przez nią sieci infrastruktury technicznej (magistrala wodociągowa, linia wysokiego napięcia), które znacząco ograniczały możliwości zabudowy. Ponadto, organ wskazał, że takie przeznaczenie było zgodne z polityką przestrzenną miasta, uwzględniało wnioski mieszkańców o zwiększenie terenów zielonych i zmniejszenie intensywności zabudowy, a także miało na celu oddzielenie terenów mieszkalnych od drogi. Sąd administracyjny, po rozpoznaniu sprawy, oddalił skargę. Sąd uznał, że uchwała została podjęta zgodnie z prawem, a procedura jej uchwalania została przeprowadzona prawidłowo. Sąd podkreślił, że ustalenia planu miejscowego mają pierwszeństwo przed decyzjami o warunkach zabudowy, a przeznaczenie działki pod zieleń izolacyjną było uzasadnione technicznie i urbanistycznie, mieszcząc się w granicach władztwa planistycznego gminy. Sąd stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa własności skarżącego w sposób nieuzasadniony, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów materialnych i proceduralnych nie znalazły potwierdzenia. Sąd zaznaczył również, że roszczenia odszkodowawcze z tytułu tzw. szkód planistycznych należą do właściwości sądów powszechnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie władztwa planistycznego gminy w zakresie przeznaczania terenów pod zieleń izolacyjną, pierwszeństwo planu miejscowego nad decyzjami o warunkach zabudowy, oraz zasady kontroli sądowej uchwał planistycznych.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z infrastrukturą techniczną i potrzebami urbanistycznymi konkretnego obszaru.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przeznaczenie działki właściciela pod zieleń izolacyjną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji gdy dla tej działki wydano wcześniej decyzje o warunkach zabudowy umożliwiające zabudowę, stanowi naruszenie prawa własności i przekroczenie władztwa planistycznego przez gminę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przeznaczenie działki pod zieleń izolacyjną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, nawet w sytuacji wcześniejszego wydania decyzji o warunkach zabudowy, nie stanowi naruszenia prawa własności ani przekroczenia władztwa planistycznego, jeśli jest uzasadnione i zgodne z prawem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustalenia planu miejscowego mają pierwszeństwo przed decyzjami o warunkach zabudowy, które wygasają w przypadku sprzecznych ustaleń planu. Przeznaczenie działki pod zieleń izolacyjną było uzasadnione technicznie (sieci infrastruktury, linia wysokiego napięcia) i urbanistycznie (oddzielenie terenów mieszkalnych od drogi), a także zgodne z wnioskami mieszkańców i polityką przestrzenną gminy. Działania te mieściły się w granicach władztwa planistycznego gminy.
Czy naruszenie interesu prawnego właściciela nieruchomości przez uchwałę planistyczną jest wystarczające do stwierdzenia jej nieważności, czy też musi być związane z naruszeniem obiektywnego porządku prawnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Naruszenie interesu prawnego właściciela nieruchomości przez uchwałę planistyczną samo w sobie nie jest wystarczające do stwierdzenia jej nieważności, jeśli naruszenie to mieści się w granicach przysługującego gminie władztwa planistycznego i jest zgodne z obowiązującym prawem.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że obowiązek uwzględnienia skargi na plan miejscowy powstaje, gdy naruszenie interesu prawnego skarżącego jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego. Nie można kwestionować prawa organu do wprowadzania ograniczeń w wykonywaniu prawa własności poprzez ustalenia planu, jeśli odbywa się to w granicach władztwa planistycznego i jest uzasadnione.
Przepisy (11)
Główne
u.s.g. art. 101 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 1 § ust. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 1 § ust. 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 20 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 28 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 36 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 65 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 31 § ust. 3
k.c. art. 151
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 140
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie działki pod zieleń izolacyjną było uzasadnione ze względu na przebiegające przez nią sieci infrastruktury technicznej (magistrala wodociągowa, linia wysokiego napięcia). • Przeznaczenie działki pod zieleń izolacyjną było zgodne z polityką przestrzenną miasta, uwzględniało wnioski mieszkańców o zwiększenie terenów zielonych i zmniejszenie intensywności zabudowy. • Ustalenia planu miejscowego mają pierwszeństwo przed decyzjami o warunkach zabudowy. • Działania gminy mieściły się w granicach władztwa planistycznego i nie naruszały prawa własności w sposób nieuzasadniony. • Procedura uchwalania planu miejscowego została przeprowadzona zgodnie z prawem.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa własności poprzez przeznaczenie działki pod zieleń izolacyjną, co uniemożliwiło realizację planowanych inwestycji. • Naruszenie art. 20 u.p.z.p. poprzez uchwalenie planu dla działki, dla której wydano decyzję o warunkach zabudowy. • Naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. w zw. z art. 64 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez brak wyważenia interesu prywatnego z publicznym. • Naruszenie art. 1 ust. 3 u.p.z.p. przez nieuwzględnienie interesu skarżącego. • Naruszenie art. 28 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 91 ust. 1 u.s.g. poprzez nadużycie władztwa planistycznego. • Naruszenie art. 36 ust. 1 u.p.z.p. poprzez niezastosowanie i odmowę spełnienia roszczeń zgłoszonych przez skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
ustalenia planu miejscowego kształtują, wraz z innymi przepisami sposób wykonywania prawa własności nieruchomości • granice zaskarżenia, wyznaczone w powołanym wyżej art. 101 ust. 1 u.s.g. naruszeniem interesu prawnego wskazują wszakże, iż sąd może dokonywać oceny zaskarżonej uchwały tylko w zakresie wyznaczonym granicami przysługującego skarżącemu interesu prawnego • nie można kwestionować prawa organu stanowiącego gminy do wprowadzania na jej obszarze określonych ograniczeń w wykonywaniu prawa własności poprzez ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu • przeznaczenie m. in. przedmiotowej działki pod zieleń izolacyjną (2ZI) było spełnieniem wniosków, jakie wpłynęły do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego • wprowadzenie w [...] planie zieleni izolacyjnej chroniącej przed emisjami pochodzącymi z planowanej drogi zbiorczej, w istotnym stopniu przyczynia się do realizacji zasady zrównoważonego rozwoju
Skład orzekający
Jarosław Czerw
sprawozdawca
Marcin Olejniczak
członek
Robert Adamczewski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie władztwa planistycznego gminy w zakresie przeznaczania terenów pod zieleń izolacyjną, pierwszeństwo planu miejscowego nad decyzjami o warunkach zabudowy, oraz zasady kontroli sądowej uchwał planistycznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z infrastrukturą techniczną i potrzebami urbanistycznymi konkretnego obszaru.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy konfliktu między prawem własności a planowaniem przestrzennym, co jest częstym problemem. Choć nie zawiera nietypowych faktów, pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących planów miejscowych i władztwa planistycznego.
“Czy gmina może zmienić przeznaczenie Twojej działki na zieleń, nawet jeśli miałeś plany budowy?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.