II SA/Łd 969/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ŁodziŁodzi2004-03-09
NSAAdministracyjneNiskawsa
świadczenie pieniężnedeportacjapraca przymusowakombatanciosoby represjonowanepostępowanie administracyjnezawieszenie postępowaniaTrybunał Konstytucyjnycofnięcie skargiumorzenie postępowania

Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie po tym, jak skarżący cofnął skargę w sprawie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji, ponieważ organ administracji podjął zawieszone postępowanie po wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Skarżący J. C. złożył skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o zawieszeniu postępowania w sprawie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji. Organ zawiesił postępowanie ze względu na skierowanie przez NSA zapytania do Trybunału Konstytucyjnego w kwestii zgodności przepisu ustawy z Konstytucją. Po wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który orzekł o niezgodności przepisu, organ podjął zawieszone postępowanie. Na rozprawie skarżący cofnął skargę, co skutkowało umorzeniem postępowania przez WSA.

Sprawa dotyczyła skargi J. C. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o zawieszeniu postępowania w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. Organ zawiesił postępowanie, powołując się na art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem prawnym o zgodność art. 4 ust. 5 ustawy o świadczeniu pieniężnym z Konstytucją RP. Po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 czerwca 2003 r. (sygn. akt P 24/02), który orzekł o niezgodności tego przepisu z Konstytucją, Kierownik Urzędu podjął zawieszone postępowanie i zwrócił się do skarżącego o uzupełnienie materiału dowodowego. W międzyczasie, na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, skarżący J. C. cofnął swoją skargę. Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, gdyż nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy wadliwego aktu. Zasądzono od organu na rzecz skarżącego zwrot wpisu sądowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, o ile nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez J. C. było dopuszczalne, ponieważ nie miało na celu obejścia prawa ani nie skutkowało utrzymaniem w mocy wadliwej decyzji. Skarga dotyczyła postanowienia o zawieszeniu postępowania, które zostało podjęte przez organ po wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (11)

Główne

p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 127 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.ś.p.d. art. 4 § ust. 5

Ustawa o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

u.ś.p.d. art. 4 § ust. 1, 2 i 4

Ustawa o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Przepisy wprowadzające u.p.s.a. i u.p.p.s.a. art. 97 § § 1

Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 60

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.NSA art. 46 § ust. 2

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Przepisy wprowadzające u.p.s.a. i u.p.p.s.a. art. 97 § § 2

Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Cofnięcie skargi przez skarżącego.

Godne uwagi sformułowania

rozpoznaniu w dniu 9 marca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o świadczenie pieniężne z tytułu deportacji p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Skład orzekający

Anna Stępień

przewodniczący

Joanna Sekunda-Lenczewska

sprawozdawca

Małgorzata Stahl

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności gdy dotyczy ono postanowienia o zawieszeniu postępowania, które zostało podjęte w związku z oczekiwaniem na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego."

Ograniczenia: Sprawa ma charakter czysto proceduralny i zakończyła się na skutek cofnięcia skargi, co ogranicza jej wartość merytoryczną.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i zakończyła się umorzeniem z powodu cofnięcia skargi. Brak w niej rozstrzygnięcia merytorycznego ani nietypowych faktów.

Sektor

administracyjne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Łd 969/03 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-03-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień /przewodniczący/
Joanna Sekunda-Lenczewska /sprawozdawca/
Małgorzata Stahl
Symbol z opisem
6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne
Sentencja
Dnia 9 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie : del. NSA Małgorzata Stahl, WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant ref.staż. T. Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o świadczenie pieniężne z tytułu deportacji p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, 2. zasądzić od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz J. C. kwotę 5 (pięć) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił postępowanie w sprawie z wniosku J. C. o przyznanie uprawnienia określonego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.).
W jego uzasadnieniu podał, że w dniu 20 stycznia 2003r. strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie uprawnień określonych w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem prawnym o zgodność art. 4 ust. 5 powołanej ustawy z Konstytucją RP. W związku z powyższym, powołując się na treść art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., Kierownik Urzędu wskazał, że rozstrzygnięcie przez Trybunał tej kwestii ma zasadnicze znaczenie dla niniejszej sprawy i dlatego należy je uznać za zagadnienie wstępne, od którego zależy wydanie decyzji.
Nie zgadzając się z w/w postanowieniem w dniu [...] J. C. złożył do Kierownika Urzędu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 127 § 3 i 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 pkt 2 lit a , art. 4 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o zawieszeniu postępowania administracyjnego wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W dniu 18 czerwca 2003r. J. C. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na powyższe postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].W jej uzasadnieniu podał, iż nie zgadza się tym, że wnioski o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji można było składać do dnia 31 grudnia 1999r., gdyż opóźnienie w składaniu przez niego dokumentów nie wynikał z jego winy, lecz z długiego okresu oczekiwania na nie z Niemiec.
W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania. Podnosząc, iż wyrokiem z dnia 17 czerwca 2003r., sygn. akt P 24/02 (Dz. U. Nr 110, poz. 1060) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) z art. 2 oraz 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Kierownik Urzędu podał, że w związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] podjął zawieszone postępowanie i pismem z dnia 30 lipca 2003r. zwrócił się do skarżącego o uzupełnienie materiału dowodowego.
Na rozprawie w dniu 9 marca skarżący J. C. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 roku) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
Stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 roku) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 powołanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Okoliczności przedmiotowej sprawy nie wskazują, aby cofniecie skargi zmierzało do obejścia prawa, nie spowoduje ono również utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Skarżący cofnął skargę na postanowienie, którego przedmiotem było zawieszenie postępowania wobec podjęcia tegoż postępowania przez organ.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w postanowieniu.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI