II SA/Łd 28/23

II SA/Łd 28/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2023-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka /sprawozdawca/
Jarosław Czerw /przewodniczący/
Marcin Olejniczak
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Sygn. powiązane
II OZ 450/24 - Postanowienie NSA z 2024-09-12
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 58 § 1, § 2 i § 3, art. 59
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 119 pkt 3, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.) Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2023 r. sprawy ze skargi J. S. i K. S. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 7 listopada 2022 r. nr 208/I/2022 znak: WOP.7722.993.2022.BZ w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie nakazujące wstrzymanie budowy budynku letniskowego oddala skargę. MR
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2022 r. nr 208/I/2022 Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 i § 2 w związku z art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), zwanej k.p.a., odmówił K. S. oraz J. S. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu Nr 87/2021 z dnia 5 sierpnia 2021 r.
W uzasadnieniu tego postanowienia Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wskazał, że w dniu 5 sierpnia 2021 r. organ I instancji wydał postanowienie, którym na podstawie art. 48 ust. 1-5 w zw. z art. 48a Prawa budowlanego nakazał J. S. oraz K. S. wstrzymanie budowy budynku letniskowego wraz z instalacjami, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obręb [...], A. o wymiarach 6,35 m x 4,50 m z zadaszonym gankiem o wymiarach 2,20 m x 2,60 m oraz bezzwłoczne zabezpieczenie budynku poprzez wykonanie balustrady zabezpieczającej okno balkonowe, zlokalizowane w poziomie poddasza, prowadzące na zadaszenie ganku.
Następnie organ II instancji wyjaśnił, że przy piśmie z dnia 20 października 2022 r. (data wpływu do organu: 24 października 2022 r.) organ I instancji przekazał wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu Nr 87/2021 z dnia 5 sierpnia 2021 r. W jego uzasadnieniu skarżący wskazali, że uchybili terminowi nie z własnej winy, wyrazili także niezadowolenie z treści zapadłego rozstrzygnięcia.
W dalszej kolejności Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi, przywołując art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka określona w punkcie 1, tj. uprawdopodobnienie braku winy strony w uchybieniu terminu oraz przesłanka, o której mowa w punkcie 2, tj. wniesienie prośby z zachowaniem siedmiodniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Analizując sprawę Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wskazał, że skarżący powołują się we wniosku na nierzetelne prowadzenie sprawy przez pełnomocnika oraz fakt, że pismo organu I instancji w sprawie uprzedniego wniosku o przywrócenie terminu nie zostało odebrane z uwagi na przebywanie na kwarantannie z uwagi na zarażenie się koronawirusem. W dalszej części wniosku skarżący wskazali na swoją złą sytuację życiową, która spowodowana jest pośrednio istnieniem w obrocie postanowienia organu szczebla powiatowego Nr 87/2021 z dnia 5 sierpnia 2021 r.
W ocenie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi, w treści przedłożonego wniosku należałoby zatem uprawdopodobnić wszystkie okoliczności, które świadczyłyby o braku winy strony w dotrzymaniu danego terminu, a dodatkowo wskazać jak na ich wystąpienie wpłynęły ograniczenia przebywaniem na kwarantannie, czego skarżący nie uczynili. Zdaniem Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi, wniosek o przywrócenie terminu nie może opierać się jedynie na samych twierdzeniach, niepopartych jakimikolwiek dowodami.
Jednocześnie Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi ocenił, że nie może odnieść skutku także powoływanie się na wadliwe działanie pełnomocnika, gdyż jak wskazuje orzecznictwo, strona ponosi odpowiedzialność za działania wszystkich osób, przy pomocy których dokonuje czynności procesowych, a odpowiedzialność za działania tych w osób jest oceniana pod względem należytej staranności działań samej strony.
Jednakże – zdaniem Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi - co stanowi uchybienie pierwotne i przesądzające o konieczności odmowy przywrócenia terminu, skarżący uchybili siedmiodniowemu terminowi na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, w przedmiotowej sprawie siedmiodniowy termin – w ocenie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi - liczyć należy, w sposób najbardziej korzystny dla skarżących, od dnia 16 grudnia 2021 r., tj. od dnia odebrania przez pełnomocnika pismo wycofującego umocowanie do działania w sprawie. Z uwagi na fakt, że skarżący nie złożyli wniosku w ww. terminie, organ uznał, iż nie została spełniona obligatoryjna przesłanka, o której mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a., przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.
A zatem wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu Nr 87/2021 z dnia 5 sierpnia 2021 r. został uznany jako niespełniający wszystkich wymogów określonych w art. 58 § 1 i 2 k.p.a., a tym samym nie zostały spełnione przesłanki uprawniające do uwzględnienia przedłożonego podania.
Końcowo Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wskazał, że zgodnie z orzecznictwem, dopuszczalne jest wniesienie podania, co do którego uchybiono terminu, w treści wniosku o przywrócenie terminu.
Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyli K. S. i J. S., zarzucając naruszenie:
1) art. 58 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji nieuzasadnione przyjęcie, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, w sytuacji gdy niedochowanie terminu nastąpiło z przyczyn całkowicie niezależnych do stron postępowania - z winy ich pełnomocnika - a okoliczność ta została uprawdopodobniona;
2) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nieuzasadnione zaniechanie obowiązku podjęcia wszelkich działań, których celem, z uwagi na słuszny interes obywateli, będzie dokładne wyjaśnienie okoliczności sprawy, a konsekwencji potwierdzenie, że niedopełnienie określonych czynności w terminie nastąpiło bez winy wnioskujących, a jedynie z winy ich pełnomocnika.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że niedochowanie terminu nastąpiło tylko i wyłącznie z winy ich pełnomocnika i tym samym nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbać pełnomocnika, który poprzez swoje zaniedbania pozbawia ich prawa do rozpoznania sprawy i prawa do dwuinstancyjności postępowań.
Odwołując się do orzecznictwa skarżący wskazali, że niepodjęcie przez pełnomocnika niezbędnych czynności mających zapewnić skuteczne wszczęcie postępowania sądowego w sprawie, nie mogą wpływać negatywnie na interes prawny skarżącego. Jeżeli bowiem na kwestię dochowania terminu nie miała w sprawie wpływu strona skarżąca oraz zostało uprawdopodobnione w sprawie, że pełnomocnik nie dochował należytej staranności, której można było od niego wymagać, co wynika z okoliczności sprawy, a przyczyną uchybienia terminu był w istocie jego błąd, to ze względu na wagę prawa do sądu należało stwierdzić, że skarżący wypełnił przesłanki do przywrócenia terminu.
W odpowiedzi na tę skargę Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie organ podniósł, że kwestią fundamentalną pozostaje fakt, że skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu z uchybieniem 7 dniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. oraz wbrew obowiązkowi, skarżący nie poparli swojego wniosku żadnymi dowodami. Nadto organ zwrócił uwagę, że to strona postępowania ponosi odpowiedzialność za działania pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), (dalej również jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują̨ wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią̨ inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postepowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć́ istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Należy także wyjaśnić, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Poddane kontroli tutejszego Sądu rozstrzygnięcie należy do kategorii postanowień kończących postępowanie.
Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 listopada 2022 r., stwierdził, że odpowiada ono przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia go z obrotu prawnego, jak oczekuje tego strona skarżąca.
Podstawę kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). Natomiast jak wynika z art. 58 § 3 k.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.
Z brzmienia przywołanych wyżej przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej jest uzależnione od łącznego spełnienia następujących przesłanek: złożenia wniosku o przywrócenie terminu; dokonania czynności, której terminowi uchybiono; uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu oraz zachowanie siedmiodniowego nieprzywracalnego terminu, licząc od dnia ustania przeszkody, na złożenie wniosku. W przypadku niespełnienia choćby jednej z wymienionych wyżej przesłanek przywrócenia terminu, wniosek nie może być uwzględniony.
W kontrolowanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący w dniu 14 października 2022 r. złożyli wniosek o przywrócenie uchybionego terminu na wniesienie zażalenia na postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu z dnia 5 sierpnia 2021 r. Z treści pisma wynika, że skarżący są niezadowoleni z zapadłego rozstrzygnięcia, co zostało przez organ trafnie uznane za zażalenie na przedmiotowe postanowienie. Zatem spełnione zostały dwie pierwsze z wymienionych powyżej przesłanek przywrócenia terminu. Odnośnie natomiast uprawdopodobnienia braku winy po stronie skarżących należy wskazać, że odwołanie się w art. 58 § 1 k.p.a. do braku winy powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Tym samym termin do dokonania czynności procesowej nie może zostać przywrócony, jeżeli strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu zachodzi wówczas, gdy zachowanie strony postępowania odpowiada obiektywnemu miernikowi staranności, a więc staranności w prowadzeniu spraw, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa przy dokonywaniu czynności w toku postępowania. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że strona dołożyła należytej staranności, by dokonać czynności proceduralnej w terminie, lecz dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku i jeśli przeszkoda ta powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Przywrócenie terminu usprawiedliwia więc wyłącznie zaistnienie nagłych, obiektywnych, niezależnych od wiedzy i woli strony okoliczności, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie, do których zalicza się takie okoliczności jak pożar, powódź, huragan, przerwę w komunikacji, strajk, nagłą i ciężką chorobę (por. wyroki: NSA z 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 2401/17; WSA: w Rzeszowie z 4 września 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 360/13, w Bydgoszczy z 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 106/13, w Warszawie z 21 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2210/13 i z 11 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 604/14; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej jako CBOSA).
Na stronie, która uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, spoczywa obowiązek wykazania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Organ powinien jedynie przedstawione przez nią okoliczności ocenić w świetle przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Nie można bowiem wymagać od organu, aby prowadził postępowanie wyjaśniające co do przyczyn uchybienia terminu przez stronę. Przy czym co należy zaznaczyć, ustawodawca, określając przesłankę braku winy strony, nie wprowadził wymogu udowodnienia tej okoliczności, a jedynie jej uprawdopodobnienia. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 11 wydanie, C. H. Beck, s. 284). Nałożony na wnioskodawcę obowiązek uprawdopodobnienia braku winy świadczy niewątpliwie o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania prowadzonego na podstawie art. 58 i art. 59 k.p.a., mające na celu ułatwienie osobie zainteresowanej przywróceniem terminu do dokonania czynności procesowej, przedstawienia swych racji. Jednocześnie w orzecznictwie zaznacza się, że uprawdopodobnienie przyczyny spóźnienia zastępuje formalny dowód, lecz nie jest równoznaczne z gołosłownym podaniem przez wnioskodawcę przyczyny niezachowania terminu, chyba że przyczyna ta jest powszechnie znana (por. wyroki: WSA w Gliwicach z 28 marca 2019 r., IV SA/Gl 1064/18; WSA w Łodzi z 21 lutego 2019 r., II SA/Łd 1008/18; WSA w Warszawie z 30 stycznia 2019 r., VIII SA/Wa 812/18; CBOSA).
Należy także wyjaśnić, że jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania przez nią wiadomości o tym, a rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest wówczas wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu. W orzecznictwie NSA przyjmuje się, że jeżeli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania wiadomości o tym (por. wyroki NSA z 22 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1476/17; z 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1365/16; z 26 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 1992/15, CBOSA).
Odnosząc powyższe uwagi do kontrolowanej sprawy wypada wskazać, że z akt administracyjnych wynika, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu Nr 87/2021 z dnia 5 sierpnia 2021 r. zostało wysłane listem poleconym na adres pełnomocnika skarżących, I. G. . Pełnomocnik odebrała przesyłkę w dniu 17 sierpnia 2021 r., co zostało potwierdzone jej własnoręcznym podpisem złożonym na potwierdzeniu odbioru. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do złożenia odwołania był zatem 24 sierpnia 2021 r. Był to dzień powszedni (wtorek), nie był to dzień ustawowo wolny od pracy. Pełnomocnik skarżących nie złożył w powyższym terminie zażalenia na przedmiotowe postanowienie z 5 sierpnia 2021 r.
Skoro zatem pełnomocnik uchybił terminowi, którego ostatni dzień przypadał na 24 sierpnia 2021 r., wniosek o przywrócenie tego terminu winien uprawdopodobnić zaistnienie okoliczności wskazujących na brak winy pełnomocnika w tym zakresie. Tymczasem wniosek skarżących z dnia 11 października 2022 r. nie tylko nie zawiera uprawdopodobnienia takich okoliczności, ale nawet ich nie wskazuje. Przeciwnie, skarżący upatrują wręcz zawinionego zachowania swojego pełnomocnika. Z faktu niezłożenia przez pełnomocnika zażalenia w terminie do 24 sierpnia 2021 r. skarżący wywodzą natomiast, że nie można im przypisać winy w niedotrzymaniu powyższego terminu. W ocenie Sądu zarzut taki jest niezasadny. Sąd podziela reprezentowany z orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 58 § 1 k.p.a. uznaje się, że strona ponosi odpowiedzialność za działania wszystkich osób, przy pomocy których dokonuje czynności procesowych, a odpowiedzialność za działania tych osób jest oceniana pod względem należytej staranności działań samej strony (wyrok NSA z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 3049/17, CBOSA). Nie jest sporne, i nie jest kwestionowane przez organ stanowisko skarżących co do tego, że pełnomocnik nie dotrzymał terminu na złożenie zażalenia na postanowienie z 5 sierpnia 2021 r. oraz brak okoliczności wskazujących na brak winy po jego stronie. Bezzasadny zatem okazał się zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności wskazujących, że niedopełnienie określonych czynności w terminie nastąpiło bez winy wnioskujących a jedynie z winy pełnomocnika.
Kolejna przesłanka przywrócenia terminu określona została w art. 58 § 2 k.p.a., w myśl którego prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wobec tak sprecyzowanego wymogu należy w pierwszej kolejności zauważyć, że skarżący w treści wniosku o przywrócenie terminu na wniesienie zażalenia upatrują przyczyny uchybienia terminu w działaniu pełnomocnika, oraz w tym, że nie byli informowani o treści przedmiotowego postanowienia ani o terminie na wniesienia zażalenia. Nie mieli też wiedzy o uchybieniu tego terminu. Przyczyna ta miała ustać w wyniku odwołania pełnomocnictwa dla I. G. .
Z akt postępowania w kontrolowanej sprawie wynika, że skarżący K. S. w dniu 15 sierpnia 2021 r. sporządził pisemne oświadczenie o wycofaniu pełnomocnictwa I. G. a następnie oświadczenie to zostało doręczone ww. pełnomocnikowi w dniu 16 grudnia 2021 r. Tego samego dnia tj. 16 grudnia 2021 r. skarżący sporządził pismo (wpływ do organu I instancji – 21 grudnia 2921 r.), w którym m.in. wnosi o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przeprowadzenie postępowania naprawczego w sprawie budynku letniskowego na działce [...], podnosząc, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, jednak o wstrzymaniu robót informowany był pełnomocnik. Następnie pismem z 17 stycznia 2022 r. skarżący informuje organ, że w dniu 16 grudnia 2021 r. pełnomocnik przekazała mu korespondencję od PINB w Zgierzu i dlatego w dniu 22 grudnia 2021 r., czyli przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, złożył wniosek o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o przeprowadzenie postępowania naprawczego w sprawie budynku letniskowego na dz. [...]. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że skarżący K. S. co najmniej od dnia 16 grudnia 2021 r. miał wiedzę o treści postanowienia z dnia 5 sierpnia 2021 r. o wstrzymaniu budowy budynku letniskowego wraz z instalacjami, zlokalizowanego na działce nr [...], obręb [...]. W okresie 7 dni liczonych od tej daty skarżący dokonywał czynności w sprawie, składał pisma do organu, jednakże nie złożył wniosku o przywrócenie terminu na złożenie zażalenia na postanowienie z dnia 5 sierpnia 2021 r. Skorzystał natomiast z możliwości złożenia prośby o przywrócenie terminu na wniosek o legalizację. Za prawidłowe należało zatem uznać ustalenie organu co do tego, że siedmiodniowy termin na złożenie przez skarżącego K. S. wniosku o przywrócenie terminu do złożenie zażalenia należało liczyć od dnia 16 grudnia 2021 r. Termin ten upłynął z dniem 23 grudnia 2021 r. Natomiast skarżąca J. S. złożyła oświadczenie o wycofaniu pełnomocnictwa I. G. w dniu 18 kwietnia 2022 r., wnosząc jednocześnie o przekazanie jej ewentualnej korespondencji z organów nadzoru budowlanego. Pismem z tej samej daty skarżąca poinformowała organ o odwołaniu pełnomocnictwa prosząc o przywrócenie terminu w związku z prowadzonym postępowaniem oraz o kierowanie wszelkiej korespondencji na jej adres. Kolejnych czynności skarżąca dokonała w dniach: 18 lipca 2022 r. (podanie skierowane do organu i instancji) oraz 20 lipca 2022 r. (udział w oględzinach na działce [...]). Powyższe wskazuje, że co najmniej od dnia 18 kwietnia 2022 r. ustała przyczyna uchybienia terminu przez skarżącą J. S., która to przyczyna wg skarżących polegać miała na nieprawidłowym działaniu pełnomocnika przy jednoczesnym zaufaniu skarżącej do pełnomocnika jako profesjonalisty. Skarżąca co najmniej w dniu 18 kwietnia 2022 r. miała świadomość i możliwość osobistego zapoznania się z treścią postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu z dnia 5 sierpnia 2021 r. w przedmiocie wstrzymania budowy budynku letniskowego wraz z instalacjami na działce nr ewid. [...], obręb [...]. Termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem z dniem 25 kwietnia 2022 r.
W związku z powyższym prawidłowe jest ustalenie organu co do tego, że skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 11 października 2022 r., nie dochowali siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Trafnie również wskazuje organ, że jest to termin, który nie podlega przywróceniu a przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Na wynik sprawy nie mogły zatem wpłynąć okoliczności przytaczane przez skarżących we wniosku z 11 października 2022 r. mające uprawdopodobnić brak winy w niedotrzymaniu terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, takie jak stan zdrowia skarżących, ich trudna sytuacja rodzinna lub mieszkaniowa. Na marginesie wypada zauważyć, że trudności te nie przeszkodziły skarżącym we wzięciu udziału w oględzinach w dniu 20 lipca 2022 r. w więc już po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu dla każdego ze skarżących i jednocześnie na ponad dwa miesiące przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu na złożenie zażalenia.
Wobec powyższego w ocenie sądu w kontrolowanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności zarzucanego w skardze naruszenia przepisu art. 58 § 1 k.p.a. oraz przepisów art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
dj