II SA/Łd 279/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody o umorzeniu postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie krat, uznając ją za przedwczesną z powodu nieostatecznych decyzji organów niższej instancji.
Sprawa dotyczyła pozwolenia na użytkowanie krat zamontowanych na logii mieszkania. Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta zezwalającą na użytkowanie i umorzył postępowanie, stwierdzając brak podstaw prawnych z powodu nieważności wcześniejszych decyzji PINB. Skarżący J.T. zarzucił przedwczesność decyzji Wojewody. Sąd uznał, że decyzja Wojewody została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ opierała się na nieostatecznych decyzjach stwierdzających nieważność decyzji organu nadzoru budowlanego.
Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta Ł. zezwalającą J.T. na użytkowanie krat zamontowanych na logii mieszkania i umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe. Podstawą było stwierdzenie nieważności wcześniejszych decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB), które stanowiły podstawę do wydania pozwolenia. Skarżący J.T. wniósł skargę, argumentując, że interpretacja przepisów prawa budowlanego przez PINB była słuszna, a krata nie stanowi części obiektu budowlanego. Podkreślił też motywację związaną z bezpieczeństwem. Wojewoda w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko, wskazując na niezakończone postępowania dotyczące nieważności decyzji PINB. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Wojewody, uznając ją za przedwczesną. Sąd podkreślił, że kontrola sądowa dotyczy stanu prawnego i faktycznego z daty podjęcia zaskarżonej decyzji, a w tym czasie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji PINB nie były ostateczne. Zgodnie z k.p.a., decyzja organu I instancji nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania odwołania, chyba że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności. Sąd stwierdził naruszenie prawa przez wydanie decyzji z naruszeniem art. 130 § 1 i 2 k.p.a. i orzekł o uchyleniu decyzji, zasądzeniu kosztów i wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taka decyzja jest przedwczesna i wydana z naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzja Wojewody została wydana z naruszeniem art. 130 § 1 i 2 k.p.a., ponieważ opierała się na nieostatecznych decyzjach stwierdzających nieważność decyzji organu nadzoru budowlanego. Kontrola sądowa dotyczy stanu prawnego i faktycznego z daty podjęcia zaskarżonej decyzji, a w tym momencie postępowania te nie były zakończone.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
k.p.a. art. 130 § § 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Decyzja organu I instancji nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania odwołania, chyba że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności.
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. "c"
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 108
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 160
Kodeks postępowania administracyjnego
u.NSA art. 55 § ust. 1
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 2
P.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja Wojewody została wydana przedwcześnie, ponieważ opierała się na nieostatecznych decyzjach stwierdzających nieważność decyzji organu nadzoru budowlanego.
Godne uwagi sformułowania
Istotą sądowej kontroli administracji sprawowanej przez sądy administracyjne jest ocena zgodności z prawem zaskarżonych do sądu aktów według stanu prawnego i faktycznego sprawy istniejącego w dacie podjęcia zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie nieważności decyzji oznacza, iż dotychczasowa decyzja była dotknięta wadą nieważności od chwili jej wydania, lecz dopiero od dnia w którym decyzja o stwierdzeniu nieważności owej dotychczasowej decyzji stała się ostateczna, można autorytatywnie potwierdzić ten fakt.
Skład orzekający
Wojciech Chróścielewski
przewodniczący sprawozdawca
Zygmunt Zgierski
członek
Arkadiusz Blewązka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedwczesności decyzji administracyjnych oraz znaczenia ostateczności decyzji w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z nieważnością decyzji organów niższej instancji w kontekście pozwolenia na użytkowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące ostateczności decyzji i przedwczesności rozstrzygnięć administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Przedwczesna decyzja Wojewody uchylona przez WSA z powodu nieostatecznych rozstrzygnięć niższej instancji.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Łd 279/02 - Wyrok WSA w Łodzi Data orzeczenia 2004-06-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-02-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Arkadiusz Blewązka Wojciech Chróścielewski /przewodniczący sprawozdawca/ Zygmunt Zgierski Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Skarżony organ Wojewoda Sentencja Dnia 17 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski (spr.), Sędziowie : Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Referendarz sądowy Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] ([...]) w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego J. T. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomoc- nienia się niniejszego wyroku. Uzasadnienie II SA/Łd 279/02 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzja z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej A, ul. A 7 od decyzji Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] zezwalającej J. T. na użytkowanie krat zamocowanych na balustradzie logii w mieszkaniu nr 24 budynku wielorodzinnego zlokalizowanego w Ł. na terenie nieruchomości przy ul. A 7, uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po przeprowadzeniu oględzin samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na okratowaniu logii w przedmiotowym lokalu mieszkalnym, decyzją nr [...] z dnia [...] nakazał J. T. przedłożenie dokumentów dających podstawę do doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodności z prawem. Po dokonaniu oceny przedłożonych przez J. T. dokumentów, ten sam organ decyzją nr [...] z dnia [...] zobowiązał inwestora do wykonania dodatkowych robót budowlanych w celu doprowadzenia okratowania logii do stanu zgodnego z prawem. W dniu 4 października 2001 r. przedstawiciel organu nadzoru budowlanego stwierdził, po przeprowadzeniu "wizji lokalnej", wywiązanie się inwestora z obowiązków nałożonych powyższą decyzją. Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...], wydaną na wniosek inwestora udzielił pozwolenia na użytkowanie krat. Od decyzji tej odwołał się Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej przedmiotowego budynku, podnosząc, że inwestor wykonał opisane wyżej roboty budowlane bez zgody członków wspólnoty. Organ odwoławczy po przeanalizowaniu dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego stwierdził, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] stwierdził decyzjami nr [...] i [...] odpowiednio nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] i z dnia [...]. Decyzje, których nieważność stwierdzono wraz z protokółem z dnia 4 października 2001 r., stanowiły podstawę dla organu administracji architektoniczno-budowlanej do orzekania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie samowolnie wykonanego urządzenia. Stwierdzenie nieważności powyższych decyzji organu nadzoru budowlanego powoduje brak podstawy prawnej do rozpatrywania wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie krat, co oznacza, że postępowanie to jest bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Powyższą decyzję zaskarżył do Sądu J. T. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż interpretacja art. 48 prawa budowlanego przyjęta przez organ nadzoru budowlanego wydawała się słuszna i logiczna - artykuł ten mówi o obiekcie budowlanym lub jego części, trudno natomiast zabezpieczenie przeciwwłamaniowe w postaci krat uznać za część obiektu budowlanego, tak jak części obiektu nie stanowi np. antena satelitarna. Skarżący podkreślił ponadto, że zamontował kratę chcąc zapewnić bezpieczeństwo swojej rodzinie. Krata nie stanowi żadnego zagrożenia dla sąsiadów i wykonana została wyłącznie z uwagi na wcześniejsze włamania do lokali sąsiadów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, iż w przedmiotowej sprawie zarzut skarżącego dotyczący przedwczesnego podjęcia rozstrzygnięcia przez Wojewodę [...] w sprawie pozwolenia na użytkowanie spornych krat, wobec niezakończonych postępowań administracyjnych dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.: nr [...] z dnia [...] i nr [...] z dnia [...]. Wojewoda podkreślił, że w dniu [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w Ł. z dnia [...]. W dniu [...] ten sam organ decyzją [...] uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...] umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia jej nieważności, wskazując w uzasadnieniu swojej decyzji, że rozstrzygniecie to powinno zostać wyeliminowane w innym trybie niż tryb stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Istotą sądowej kontroli administracji sprawowanej przez sądy administracyjne jest ocena zgodności z prawem zaskarżonych do sądu aktów według stanu prawnego i faktycznego sprawy istniejącego w dacie podjęcia zaskarżonej decyzji. W dniu [...], a więc w dniu podjęcia zaskarżonej decyzji Wojewody [...] nie było jeszcze zakończone postępowanie administracyjne mające za przedmiot stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.: z dnia [...] i z dnia [...] Stosownie do art. 130 § 1 i 2 k.p.a. decyzja organu I instancji nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania odwołania, chyba, że w trybie art. 108 k.p.a. nadano takiej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Uznać więc trzeba zasadność podniesionego w skardze zarzutu oparcia decyzji organów obu instancji na nieostatecznych decyzjach Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Okoliczność, że w dniu [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] stwierdzająca nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nakazującej skarżącemu przedłożenie określonych dokumentów w zakreślonym terminie nie może w tej sytuacji konwalidować wadliwości zaskarżonej decyzji. W chwili jej podejmowania decyzje stwierdzające nieważność wskazanych wyżej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. nie były jeszcze ostateczne. Zauważyć przy tym można, iż Główny Inspektor Nadzoru budowlanego swą decyzją z [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nakazującej skarżącemu wykonanie określonych robót budowlanych wskazując, że decyzja ta winna być wzruszona w innym trybie. Zauważyć należy, iż stwierdzenie nieważności decyzji oznacza, iż dotychczasowa decyzja była dotknięta wadą nieważności od chwili jej wydania, lecz dopiero od dnia w którym decyzja o stwierdzeniu nieważności owej dotychczasowej decyzji stała się ostateczna, można autorytatywnie potwierdzić ten fakt. Dopiero z dniem "uostatecznienia" się tej decyzji dotychczasowa decyzja zostaje wycofana z obrotu prawnego ze skutkiem istniejącym od dnia jej wydania. Podniesiony w skardze zarzut związany z kosztami, które poniósł skarżący w związku z postępowaniem mającym na celu legalizacje popełnionej przez niego samowoli nie może mieć żadnego znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Może być on ewentualnie podnoszony w innym postępowaniu prowadzonym w trybie art. 160 k.p.a. Mając na względzie fakt, że zaskarżona decyzja, jako przedwczesna – została wydana z naruszeniem prawa, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.) w zw. z art 97 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271). O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI