II SA/KA 3435/01

II SA/Ka 3435/01 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-02-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-11-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Apollo /sprawozdawca/
Krzysztof Wujek /przewodniczący/
Małgorzata Jużków
Symbol z opisem
612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Krzysztof Wujek, Sędziowie NSA del. Anna Apollo (spr.), WSA Małgorzata Jużków, Protokolant starszy referent Beata Jacek, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2004 r. sprawy ze skargi A. S. i M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie o zatwierdzenie podziału nieruchomości oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w oparciu o art. 134 w związku z art. 144 Kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania p. M. i A. S. od decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r. zatwierdzającej z urzędu projekt podziału nieruchomości położonej w C. objętej księgą wieczystą nr [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w P., stanowiącej własność p. E. i S. F..
Zgodnie z art. 127 § 1 kpa odwołanie od decyzji przysługiwało stronie. Tymczasem p. S., którzy już po terminie złożyli odwołanie, nie byli stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną przez nich decyzją. Byli właścicielami nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością objętą podziałem. Tymczasem stroną postępowania administracyjnego może być osoba, której interesu prawnego dotyczącego sfery prawnej tego podmiotu dotyczy postępowanie. Odwołujący się nie mieli żadnego interesu prawnego dokonaniu podziału sąsiedniej nieruchomości.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego p. A. i M. S. domagali się uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarzucili, że p. F. niezgodnie z prawem nabyli własność działki nr A przysługującą kiedyś Skarbowi Państwa. Utrudniają skarżącym dostęp do publicznej drogi, kopiąc rów przy dojeździe do tej drogi. Ponadto w toku postępowania, pomimo protestów skarżących, wadliwie rozgraniczono działki nr B, A i C, uszczuplając przy tym ich własność.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi. Podkreśliło, iż decyzja Burmistrza Miasta P. zatwierdzająca projekt podziału działki nr A stała się ostateczna w dniu [...] r. Nie wniesiono od niej w terminie odwołania. Podtrzymało swoje stanowisko co do braku przymiotu strony skarżących w postępowaniu o podział nieruchomości stanowiącej własność trzeciej osoby. Podkreśliło, iż sposób nabycia nieruchomości przez p. F., ani fakt, że poprzednim jej właścicielem był Skarb Państwa nie miał wpływu na wynik sprawy. Zaś w toku postępowania wydzielono działkę pod drogę publiczną. Zatem trudno byłoby przyjąć, że warunki dostępu skarżących do drogi uległy pogorszeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, iż z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne, tj. ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) i ustawa przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271). W myśl art. 97 § 1 ostatniej z przywołanych ustaw sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie w nich nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych względów sprawę rozpoznał właściwy wojewódzki sąd administracyjny.
Zgodnie z art. 28 Kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O przymiocie strony decyduje więc interes prawny danego podmiotu lub obowiązek, który upoważnia ten podmiot do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego i do brania w nim udziału – art. 61 Kpa. Pod pojęciem interesu prawnego, na którym opiera się legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym rozumie się interes wynikający z konkretnej normy prawa materialnego. Jest to związek pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków określonego podmiotu, a sprawą administracyjną, w której może wystąpić konkretyzacja tych uprawnień i obowiązków. Najczęściej konkretyzacja uprawnień następuje w drodze decyzji administracyjnej wydanej w następstwie rozstrzygnięcia sprawy. W wyniku jej wydania strona postępowania administracyjnego może stać się stroną stosunku prawnego nawiązanego z mocy decyzji i na podstawie prawa materialnego.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie był podział nieruchomości, wszczętego z urzędu przez Burmistrza Miasta P. na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. nr 46 z 2000 r. poz. 543 ze zm.), adresatem decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości byli właściciele działki nr D p. E. i S. F.. Natomiast zarzuty skargi i odwołania zmierzały do uczynienia przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie kwestii cywilnoprawnych związanych z naruszeniem posiadania i ewentualnym ustanowieniem drogi koniecznej oraz kwestii ustalenia przebiegu granicy, która to kwestia mogła być rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu administracyjnym, toczonym na podstawie innych przepisów prawa, tj. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
W postępowaniu o podział nieruchomości w zasadzie nie decyduje się o dalszych losach wydzielonych w wyniku podziału nowych działek. Właściciel sąsiedniej nieruchomości nie ma wpływu na sposób wykonywania w granicach prawa własności przez podmiot, będący właścicielem nieruchomości ulegającej podziałowi. W rozpoznawanej sprawie dokonano podziału nieruchomości, bowiem część działki p. F. została zajęta pod drogę publiczną. Przeprowadzony podział zmierzał do uregulowania stanu prawnego nieruchomości. Nie dotyczył sfery praw skarżących wynikających z faktu, iż byli właścicielami sąsiedniej nieruchomości. Nie wpływał na sposób wykonywania przez nich własności w granicach przysługujących im praw. Zasadnie zatem przyjął organ odwoławczy, iż skarżący nie mieli przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie z art. 134 Kpa organ odwoławczy stwierdza postanowieniem niedopuszczalność odwołania. Odwołane jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, gdy zostanie wniesione przez podmiot nie mający przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym. Podniesione przez skarżących w odwołaniu zarzuty dotyczyły naruszania przez ich sąsiadów p. F. stosunków dobrosąsiedzkich, utrudniania dostępu do drogi publicznej, sporu co do przebiegu granicy działki podlegającej podziałowi i działki skarżących. Zarzuty dotyczyły także podziału działek dokonanego jeszcze w 1925 r. nie objętego postępowaniem administracyjnym w niniejszej sprawie. Skarżący nie wykazali, na cym polegało naruszenie ich interesu prawnego poprzez dokonany podział. Podnieśli jedynie zarzuty nie dotyczące tego postępowania.
Organ odwoławczy wadliwie w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia przytoczył art. 144 Kpa, który dotyczył zażaleń na postanowienia, gdy tymczasem rozpoznano dowołanie od decyzji. Uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy.
Wobec powyższego skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono.