II SA/Łd 246/23

II SA/Łd 246/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2023-10-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska /przewodniczący/
Beata Czyżewska /sprawozdawca/
Sławomir Wojciechowski
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 6, art. 7, art. 75 par. 1, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3, art. 138 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 4 pkt 1 i 2, art. 33 ust. 2 pkt 1-3, art. 34 ust. 1, ust. 2, 2a, art. 35 ust. 1, pkt 1 lit. a i b, ust. 4, art. 35 ust. 3 pkt 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2022 poz 1225
par. 3 pkt 1, par. 12, par. 14, par. 16, par. 18, par. 19, par. 21-23, par. 28, par. 36, par. 40, par. 180, par. 271-273, par. 13, par. 57, par. 60 ust. 1-3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)
Sentencja
Dnia 18 października 2023 roku . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Asesor WSA Beata Czyżewska (spr.) Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2023 roku sprawy ze skargi W. w Ł. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 27 grudnia 2022 r. nr 327/2022 znak: GPB-III.7721.250.2022 PF w przedmiocie zatwierdzenia projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. ał
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 27 grudnia 2022 r. nr 327/2022, znak: GPB-III.7721.250.2022 PF Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu odwołania W. ul. [...] oraz R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością T. Spółki komandytowo- akcyjnej z siedzibą w Ł., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 3 października 2022 r. nr DPRG-UA-1.1835.2022 w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Z akt sprawy wynika, że decyzją z 3 października 2022 r. Prezydent Miasta Łodzi, na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 735 z późn.zm. - dalej w skrócie "k.p.a."), art. 28 ust. 1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 z późn.zm. - dalej w skrócie "Pr. bud."), zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił - inwestorowi B. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. pozwolenia na budowę pięciosegmentowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową składającego się z: segmentu nr 21 (obejmującego odbudowę i przebudowę zabytkowej stolarni S. wraz ze zmianą jej sposobu użytkowania z funkcji stolarni na cele usługowe w tym medyczne); segmentu nr [...] (zawierającego lokale usługowo-handlowe i parking podziemny); segmentu nr [...] (zawierającego lokale mieszkalne); segmentu nr [...] (zawierającego lokale mieszkalne, lokale usługowo-handlowe i parking podziemny); segmentu nr [...] (zawierającego lokale mieszkalne, lokale usługowo-handlowe, parking podziemny oraz garaże indywidualne w parterze), z infrastrukturą techniczną i drogową, instalacjami zewnętrznymi oraz rozbiórką nieczynnych urządzeń budowlanych, przy ul. [...].
Od powyższej decyzji odwołała się W. ul. [...], a także poszczególni jej członkowie, domagając się uznania ich za strony postępowania oraz R. Sp. z.o.o., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym.
Decyzjami z 27 grudnia 2022 r. nr 326/2022, nr 329/2022 Wojewoda Łódzki umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniami członków W. ul. [...], natomiast w stosunku do jednego z jej członków pismem z 27 grudnia 2022 r. pozostawił odwołanie bez rozpatrzenia.
R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością T. Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w Ł. reprezentowana przez radcę prawnego w złożonym odwołaniu wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenie co do istoty sprawy o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego bądź uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, podnosząc zarzuty naruszenia:
1. art. 20 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 34 ust. 2 i 3 Pr. bud. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu przez organ I instancji, że w projekcie budowlanym nie zawarto kompletnej i wyczerpującej analizy przesłaniania, zacieniania oraz nasłonecznienia w odniesieniu do budynku przy ul. [...], sąsiadującego z projektowaną zabudową, a w konsekwencji zatwierdzenie projektu budowlanego dotkniętego wadą formalną, polegającą na braku wymaganej analizy;
2. § 13, § 57, § 60 w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 1225 - dalej w skrócie "W.T."), poprzez nieuwzględnienie, że projektowana zabudowa spowoduje niedozwolone zacienianie i przesłanianie budynku sąsiedniego przy [...], skutkujące brakiem właściwego minimalnego nasłonecznienia znajdujących się w nim lokali, a w konsekwencji zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę inwestycji, niespełniającego warunków określonych powołanym rozporządzeniem;
3. art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne ustalenie, że budynki, będące przedmiotem projektu budowlanego, zatwierdzonego zaskarżoną decyzją, spełniają konieczne warunki, jakim odpowiadać powinny budynki, przewidziane w ww. rozporządzeniu.
W. [...] w swoim odwołaniu stwierdziła, że przygotowany przez inwestora projekt nie spełnia wymogów przewidzianych prawem i narusza art. 20 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 34 ust. 2 i 3 Pr. bud. oraz § 57, § 60 i § 13 W.T. z uwagi na to, że projekt budowlany nie zawiera wyczerpującej analizy nasłonecznienia i analizy przesłaniania dla istniejącego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na działce [...].
Powołaną na wstępie decyzją z 27 grudnia 2022 r. Wojewoda Łódzki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy przytoczył regulacje art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., art. 4, art. 32 ust. 4 pkt 2, art. 33 ust. 2, art. 35 ust. 1 i 3 Pr. bud., a następnie stwierdził, że inwestor wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę inwestycji, ostatecznie skorygowanym 14 września 2021 r. złożył: trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ostateczną decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 10 czerwca 2021 r. pozwalającą na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków.
Planowana inwestycja polega na budowie pięciosegmentowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową z infrastrukturą techniczną i drogową, instalacjami zewnętrznymi oraz rozbiórką nieczynnych urządzeń budowlanych, przy ul. [...], dz. [...]. Teren inwestycyjny w przeszłości zabudowany był niską zabudową usługowo-produkcyjną, przemysłową zespołu fabrycznego T., obecnie wyburzoną, poza częściowo zachowanym budynkiem dawnej stolarni S., która znajduje się na działce nr ew. [...]. Działka nr [...] pozostaje bez zabudowy. Pięciosegmentowy budynek mieszkalny wielorodzinny wraz z częścią usługową składa się z: segment nr [...] - obejmujący odbudowę i przebudowę zabytkowej stolarni S. oraz zmianę jej sposobu użytkowania z funkcji stolarni na cele usługowe w tym medyczne; segment nr [...] zawierający lokale usługowo-handlowe i parking podziemny; segment nr [...] zawierający lokale mieszkalne; segment nr [...] zawierający lokale mieszkalne, lokale usługowo-handlowe i parking podziemny; segment nr [...] zawierający lokale mieszkalne, lokale usługowo-handlowe, parking podziemny oraz garaże w indywidualne w parterze, wraz z instalacjami wewnętrznymi: wentylacji mechanicznej, elektryczną, wody, co., kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz instalacjami zewnętrznymi: elektryczną, wody, co., kanalizacji sanitarnej i deszczowej; z infrastrukturą techniczną i drogową oraz rozbiórką nieczynnych urządzeń budowlanych (instalacji zewnętrznych). W skład infrastruktury technicznej wchodzi m.in.: parking zewnętrzny z miejscami postojowymi dla samochodów osobowych przeznaczonymi dla osób niepełnosprawnych wraz z układem komunikacyjnym (w tym utwardzenia chodników) zapewniającym dojścia i dojazdy do poszczególnych budynków, wjazd na parking podziemny oraz do garaży indywidualnych oraz plac zabaw. Przedmiotowa inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej. Działka położona jest bezpośrednio przy pasie drogowym drogi gminnej ul. [...], skąd zaplanowano budowę zjazdu drogowego na działkę inwestycyjną.
Teren inwestycyjny objęty jest postanowieniami uchwały nr III/58/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 27 grudnia 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie alei: [...] (Dz. Urz. Wojew. Łódzkiego z dnia 18 stycznia 2019 r., poz. 471 - dalej w skrócie "m.p.z.p."). Zgodnie z ustaleniami ogólnymi m.p.z.p. teren, na którym zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja, znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 5.6.MW/U (§ 5 pkt 2 m.p.z.p.), tj.: tereny przeznaczone na cele zabudowy zaliczane do obszarów zabudowy śródmiejskiej w rozumieniu przepisów odrębnych z zakresu budownictwa. Definicję zabudowy śródmiejskiej zawiera § 3 pkt 1 W.T., rozumianej jako zgrupowanie intensywnej zabudowy na obszarze śródmieścia, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
Plan miejscowy w § 5 pkt 4 wprowadza generalnie zakaz lokalizacji ścian bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z przestrzenią publiczną, jednakże pkt 4e dopuszcza sytuowanie, m.in. w terenie 5.6.MW/U, budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi, bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, w sytuacji, gdy projektowany budynek realizowany jest według cech historycznych zniszczonego zabytku wpisanego do rejestru zabytków lub do gminnej ewidencji zabytków.
Według Wojewody Łódzkiego dokumentacja projektowa spełnia warunki określone w § 5 pkt 7 i 8, § 8, § 9 m.p.z.p. Na terenie inwestycyjnym występuje zabytek nieruchomy (budynek dawnej stolarni wzniesionej w 1899 r. w obrębie zespołu fabrycznego T.), wpisany do rejestru zabytków województwa łódzkiego (powiat miejski Ł.) pod nr [...] z 23 marca 2012 r. W aktach sprawy znajduje się, opatrzone datą ważności 31 grudnia 2023 r., wydane 10 czerwca 2021 r. przez Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz na obszarze wpisanego do rejestru zabytków historycznego układu urbanistycznego i zespołu budowlanego według załączonego projektu budowlanego.
Plan miejscowy wprowadza również strefę ochrony archeologicznej obejmującą cały obszar planu, w której przy realizacji robót ziemnych lub dokonywaniu zmiany dotychczasowej działalności wiążącej się z naruszeniem struktury gruntu, nakazuje przeprowadzenie nadzoru archeologicznego na zasadach określonych w przepisach odrębnych z zakresu ochrony zabytków. W aktach sprawy znajduje się, datowane na 21 czerwca 2018 r. pozwolenie Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. na prowadzenie badań archeologicznych zatwierdzające wykonanie badań w formie nadzoru nad pracami ziemnymi przez archeologa A. S..
Organ drugiej instancji, na podstawie analizy dokumentacji projektowej, stwierdził, że liczba lokali projektowanych do wydzielenia to 107, w tym 93 mieszkania i 14 lokali usługowych. Przepis § 13 m.p.z.p. ustala liczbę miejsc do parkowania dla samochodów i rowerów dotyczącą nowo projektowanych budynków lub ich części:
1. w odniesieniu do samochodów osobowych:
- dla mieszkań w budynkach mieszkalnych lub mieszkalno-usługowych - od 1 do 2 stanowisk na każde mieszkanie - warunek spełniony - z dokumentacji projektowej wynika, iż dla łącznej ilości projektowanych 93 lokali mieszkalnych przewidziano 93 stanowiska postojowe;
- dla budynków handlowych, administracji publicznej, biur i pozostałych usług - od 5 do 10 stanowisk na 1000 m2 powierzchni użytkowej - warunek spełniony - z dokumentacji projektowej wynika, iż dla występującej łącznej powierzchni użytkowej usług 3011,08 m2 przewidziano 16 miejsc postojowych,
2. w odniesieniu do rowerów:
- dla mieszkań w budynkach mieszkalnych lub mieszkalno-usługowych - 1 stanowisko na każde mieszkanie - warunek spełniony - zgodnie z dokumentacją projektową dla projektowanych 93 lokali mieszkalnych przewidziano 93 stanowiska do parkowania dla rowerów;
- dla pozostałych usług - 5 stanowisk na 1000 m2 powierzchni użytkowej, nie mniej niż 2 stanowiska - warunek spełniony - z dokumentacji projektowej wynika, iż dla występującej łącznej powierzchni użytkowej usług 3011,08 m2 przewidziano 16 stanowisk do parkowania dla rowerów.
Łącznie zatem przewidziano 109 stanowisk do parkowania dla rowerów przy wymaganych minimalnie 109 stanowiskach do parkowania dla rowerów. Jak wskazał inwestor, wymaganą liczbę miejsc do parkowania dla samochodów i rowerów określono, zgodnie z wymogiem planu proporcjonalnie względem przyjętej jednostki przeliczeniowej i zaokrąglono w górę do kolejnej liczby naturalnej, zastosowano sumowanie ilości miejsc parkingowych wymaganych dla poszczególnych części budynku, co jest zgodne z wytycznymi określonymi w § 13 ust. 2 m.p.z.p.
Plan miejscowy w odniesieniu do istniejących budynków nie ustala liczby miejsc do parkowania dla samochodów i rowerów. Jak wskazano w dokumentacji projektowej "z uwagi na stan budynku stolarni (ozn. w projekcie segment 21) wprowadzono stanowiska także dla tego obiektu ".
Wojewoda Łódzki zwrócił również uwagę na § 13 ust. 4 m.p.z.p. i art. 12a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 1693), a następnie podniósł, że z dokumentacji projektowej wynika, iż łącznie wprowadzono 5 stanowisk postojowych dla pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową (w tym 2 stanowiska postojowe na terenie i 3 stanowiska postojowe w garażu podziemnym). Zgodnie z dokumentacją projektową obiekt udostępniony jest dla osób niepełnosprawnych (w tym poruszających się na wózkach inwalidzkich) poprzez wprowadzenie wejść do budynków bezpośrednio z poziomu terenu otaczającego (chodników) i zastosowanie dźwigów osobowo-towarowych, umożliwiających dostęp na każdą kondygnację obiektu, w tym podziemną. Zaprojektowano także 3 stanowiska postojowe (na powierzchni terenu działki inwestycyjnej) dla osób niepełnosprawnych, zlokalizowane w południowo-wschodniej części działki inwestycyjnej.
Przepis § 22 m.p.z.p. dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem [...] ustala: przeznaczenie podstawowe jako tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i tereny zabudowy usługowej, zaś przeznaczenie uzupełniające jako parkingi kubaturowe nadziemne i podziemne oraz infrastrukturę techniczną - warunek spełniony - przedmiotem zamierzenia inwestycyjnego jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna i usługi wraz z parkingami podziemnymi i infrastrukturą techniczną. W zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego:
- wskaźnik powierzchni zabudowy maksimum 60% - warunek spełniony - z dokumentacji projektowej wynika, iż wynosi on 57,45%;
- intensywność zabudowy (dotyczy kondygnacji nadziemnych) minimum 0,3, maksimum 2,8, z zastrzeżeniem dla terenu 5.6.MW/U: minimum 0,6, maksimum 1,8 - warunek spełniony - z dokumentacji projektowej wynika, iż wynosi on 0,50;
- wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej minimum 15% - warunek spełniony - z dokumentacji projektowej wynika, iż wynosi on 15,64%.
W zakresie parametrów kształtowania zabudowy m.p.z.p. ustala:
- wysokość zabudowy maksimum 25 m, z zastrzeżeniem terenu 5.6.MW/U, w strefie IX oznaczonej na rysunku planu: maksimum 22 m, a poza strefą IX: maksimum 12 m - warunek spełniony - z dokumentacji projektowej wynika, iż zaprojektowano budynki w strefie IX o wysokości maksymalnej 21,55 m, a poza strefą IX o wysokości maksymalnej 9,82 m (zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 30 m.p.z.p.);
- na terenie oznaczonym symbolem [...], w strefie IX dachy płaskie lub dwuspadowe o kącie nachylenia do 35° i o kalenicy równoległej do linii rozgraniczającej - projekt spełnia przesłanki m.p.z.p., wprowadzono budynki z dachami płaskimi w drugiej linii zabudowy, natomiast frontowe z dachami dwuspadowymi o kącie nachylenia 14° (25%) zgodnie z nakazem konserwatorskim zachowania spadków dachu, jaki występował w zabytkowym budynku stolarni.
Z powyższego wynika więc, że dokumentacja projektowa jest zgodna z postanowieniami m.p.z.p.
W ocenie organu drugiej instancji funkcja mieszkalna i wprowadzane usługi podstawowe są przedsięwzięciem nieuciążliwym, funkcja nie wymusza sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ani uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przedsięwzięcie nie znajduje się na liście inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko (ani fakultatywnie). Z dokumentacji projektowej wynika, iż na obszarze inwestycji nie występują warunki sprzyjające rozwojowi ruchów masowych ziemi. Nie występują zagrożenia dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia poza standardowymi występującymi w ramach projektowanej funkcji, ograniczonej do mieszkalnictwa. Nie zaplanowano zakłócenia stosunków wodnych na gruntach sąsiednich. Przedmiotowy teren inwestycyjny nie znajduje się w obrębie parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych. Na terenie inwestycji nie występują też podlegające ochronie formy przyrody.
Ustawa Prawo budowlane nakazuje projektować i budować obiekty budowlane (jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi) w sposób określony w przepisach, w tym w przepisach techniczno-budowlanych (art. 5 ust. 1 Pr. bud.). Organ odwoławczy poddał następnie analizie zgodność przedłożonego projektu zagospodarowania terenu z przepisami warunków technicznych określonych rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. O warunkach sytuowania budynków na działce budowlanej stanowi przepis § 12 WT. Kwestie te reguluje także § 5 pkt 4 m.p.z.p. Z akt sprawy wynika, że teren inwestycyjny (położony w Ł.i, przy ul. [...], mieści się na działce budowlanej złożonej z dwóch działek oznaczonych geodezyjnie nr [...] (jedn. ewid. [...]). Działki inwestycyjne, zgodnie z zapisami informacji z rejestru gruntów są własnością inwestora. Teren inwestycyjny graniczy:
- od strony zachodniej z działką nr [...], zabudowaną niskimi budynkami usługowymi, w największym zbliżeniu zaprojektowano (od południa) segment [...], usytuowany w odległości 4,75 m od granicy. Po wschodniej stronie działki [...] zaprojektowano dwa segmenty ([...]), które od granicy oddziela nawierzchnia drogowa o szerokości 6 m, co oznacza, że segmenty te usytuowane są od granicy z działką [...] w odległości powyżej 6 m;
- od strony południowej i dalej wschodniej, koliście, z działką nr [...] dawnego toru kolejowego (na którym, jak wskazano w dokumentacji projektowej Miasto Ł. planuje wykonanie ciągu spacerowo-rowerowego), położony w największym zbliżeniu segment [...] oddalony jest od granicy z tą działką o 4,61 m. Teren inwestycyjny od zlokalizowanego na działce [...] (położonej za działką [...]) budynku mieszkalnego ([...]) dzieli nie tylko dawny tor kolejowy, ale odległość przekraczająca 15 m. Dalej po wschodniej stronie funkcjonuje zespół usługowo-mieszkalny "[...]", przy ul. [...]. Organ zauważył w tym miejscu, że odległość projektowanej inwestycji licząc od najbliżej usytuowanego segmentu [...] do ww. zespołu mieszkalno-usługowego wynosi 28,35 m;
- od strony północnej znajduje się pas drogowy ulicy [...], zatem zachowanie odległości, o których mowa w § 12 ust. 1-9, nie jest wymagane, gdyż sąsiednia działka jest działką drogową.
Weryfikując spełnienie warunków określonych w § 13, § 40 ust. 2, § 57, § 60 WT organ odwoławczy stwierdził, że dokumentacja projektowa zawiera opracowanie, zarówno graficzne jak i opisowe, pt. "Analiza zacieniania i przesłaniania w zakresie projektowanego budynku i jego korelacji z budynkami sąsiadującymi od południa i zachodu, a także w zakresie placyku dla dzieci". Część graficzna zawiera:
1. Analizę nasłonecznienia i przesłaniania projektowanego budynku na dz. [...] co godzinę w godzinach od 7.00 do 17.00;
2. Analizę nasłonecznienia i przesłaniania istniejącego budynku "[...]" na dz. [...] co godzinę w godzinach od 7.00 do 17.00;
3. Analizę nasłonecznienia i przesłaniania istniejącego budynku na dz. [...] co godzinę w godzinach od 7.00 do 17.00;
4. Analizę nasłonecznienia i przesłaniania projektowanego placu zabaw dla dzieci co godzinę w godzinach 10.00-16.00.
Z przedmiotowej analizy wynika, iż spełnione zostały wskazane wyżej warunki dotyczące właściwego nasłonecznienia pomieszczeń w projektowanym budynku na działce budowlanej oznaczonej nr [...], liczone w dniach równonocy w godzinach 8.00 - 16.00 przy występującym obszarze zabudowy śródmiejskiej powodującej zmniejszenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1.5 godziny (a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia);
- spełnione zostały warunki dotyczące właściwego nasłonecznienia pomieszczeń w istniejącym budynku na działce budowlanej oznaczonej nr ew. [...], liczone w dniach równonocy w godzinach 8.00 - 16.00, także w przypadku hipotetycznego powiększenia tychże budynków w ramach obowiązującego m.p.z.p.;
- zachowane zostały warunki dotyczące właściwego nasłonecznienia pomieszczeń w istniejącym budynku na działce nr [...] ([...]), liczone w dniach równonocy w godzinach 8.00 - 16.00 z uwzględnieniem, iż w zabudowie śródmiejskiej wymagany czas nasłonecznienia ulega zmniejszeniu do 1.5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia;
- zachowane zostały warunki w aspekcie nasłonecznienia placu zabaw dla dzieci zgodnie z § 40 WT liczone w dniach równonocy w godzinach 10.00 - 16.00, przy występującym obszarze zabudowy śródmiejskiej powodującej zmniejszenie wymaganego czasu nasłonecznienia określanego jako nie krótszy niż 2 godziny;
- zachowane zostały warunki dotyczące naturalnego oświetlenia oraz przesłaniania w stosunku wzajemnym projektowanego budynku do budynku "[...]" na dz. [...] oraz istniejących budynkach na działce nr [...] (przy czym wysokość budynków nie przekracza 35 m).
Z powyższego - zdaniem organu odwoławczego - wynika, że przedmiotowa inwestycja nie narusza § 13 WT w zakresie przesłaniania ani § 57 i 60 WT w zakresie wymaganego czasu nasłonecznienia. Spełnione zostały również warunki określone w § 40 WT.
Inwestycja spełnia nadto warunki określone w § 14 WT (dojazd poprzez ciąg jezdny szer. 6,0 m), § 16 WT (dojście w postaci chodników i dojazdu do budynków), w tym dotyczący dostępności obiektu dla osób niepełnosprawnych (również poruszających się na wózkach inwalidzkich) poprzez zaprojektowanie wejść do budynków bezpośrednio z poziomu terenu otaczającego (chodników) i zastosowanie dźwigów osobowo-towarowych z dostępem na każdą kondygnację obiektu, w tym podziemną. Spełnione zostały również warunki określone w § 18 WT poprzez dostosowanie liczby stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów do wymagań ustalonych w m.p.z.p., z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne, a także § 22, 23 WT (miejsce gromadzenia odpadów stałych i ich usytuowanie). W zakresie spełnienia wymagań określonych w § 19 WT (odległość stanowisk postojowych od zabudowań), Wojewoda Łódzki wskazał, że na terenie inwestycyjnym zaprojektowano 3 naziemne stanowiska postojowe dla osób niepełnosprawnych, które zgodnie z § 20 WT mogą być zbliżone bez żadnych ograniczeń do okien innych budynków. Pozostałe stanowiska postojowe zaprojektowane zostały w garażu podziemnym (w liczbie 97), w garażach indywidualnych w poziomie parteru segmentu [...] (w liczbie 10). Zaprojektowane stanowiska postojowe, również te dla osób niepełnosprawnych mają wymiary odpowiadające wymogom określonym w § 21 WT. Dokumentacja projektowa wskazuje ponadto na spełnienie wymagań określonych § 28 WT (w zakresie zapewnienia kanalizacji) oraz § 39 (w zakresie powierzchni biologicznie czynnej).
W sprawie spełnione są również warunki dotyczące nasłonecznienia placu zabaw, określone w § 40 ust. 2 WT oraz warunki określone w ust. 3 dotyczące odległości placów zabaw dla dzieci od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od miejsc gromadzenia odpadów (min. 10 m).
Przedmiotowy obiekt zaliczany jest do kategorii zagrożenia ludzi ZLIII w części usługowej, PM w części garażowej oraz ZLIV dla części mieszkalnej. Obiekt został podzielony na strefy pożarowe:
- segment [...] stanowi jedną strefę pożarową: strefa pożarowa nr 1 ZLIII o powierzchni wewnętrznej 1332 m2;
- segment [...] w części nadziemnej stanowi jedną strefę pożarową: strefa pożarowa nr 1 ZLIII o powierzchni wewnętrznej 966,93 m2, strefa pożarowa nr 2 - garaż podziemny PM o powierzchni wewnętrznej 510,35 m2;
- segment [...] podzielony został na dwie strefy pożarowe: strefa pożarowa nr 1 ZLIV o powierzchni wewnętrznej 2267,44 m2, strefa pożarowa nr 2 - garaż podziemny - PM o powierzchni wewnętrznej 660,70 m2;
- segment [...] podzielony został na trzy strefy pożarowe: strefa pożarowa nr 1 ZLIII o powierzchni wewnętrznej 3845,58 m2, strefa pożarowa nr 2 ZLIV o powierzchni wewnętrznej 908,08 m2, strefa pożarowa nr 3 - garaż podziemny - PM o powierzchni wewnętrznej 1058,93 m2;
- segment [...] podzielony został na trzy strefy pożarowe: strefa pożarowa nr 1 ZLIII
o powierzchni wewnętrznej 3100,12 m2, strefa pożarowa nr 2 ZLIV o powierzchni wewnętrznej 942,13 m2 oraz strefa pożarowa nr 3 - garaże indywidualne - PM o powierzchni wewnętrznej 118,39 m2.
Pod segmentami [...] zlokalizowano parking podziemny jednokondygnacyjny stanowiący odrębną strefę pożarową PM o powierzchni wewnętrznej 3384,57 m2. Pomieszczenia zamknięte w budynku:
- kotłownia gazowa w segmencie [...] zostanie wydzielona przeciwpożarowo ścianami i stropem o klasie odporności ogniowej El 60 i REI 60 z zamknięciem drzwiami E130. Pomieszczenie techniczne gospodarcze i techniczne wydzielone przeciwpożarowo ścianami i stropem o klasie odporności ogniowej El 60 i REI 60 z zamknięciem drzwiami E130. Klatki schodowe w każdym budynku i każdym segmencie wydzielone przeciwpożarowo ścianami REI60 oraz zamknięte drzwiami EI30 od kondygnacji ZL oraz przedsionkami przeciwpożarowymi od garaży podziemnych i wbudowanych. Ściany oddzielenia przeciwpożarowego będą posiadały klasę odporności ogniowej REI 120. Stropy REI60 nad strefą ZLIII i REI 120 nad strefą PM (garaży). Na granicy działek budowlanych ściana budynku sąsiedniego musi spełniać wymóg REI 120. Na połączeniu ścian oddzielenia przeciwpożarowego ze ścianami zewnętrznymi zachowany będzie pionowy pas o szerokości 2 m lub 4 m (w przypadku ścian przylegających do siebie pod kątem 90°) z materiałów niepalnych spełniający wymóg szczelności i izolacyjności ogniowej EI60. W przypadku zlokalizowania w przedmiotowym pasie okien lub innych przeszkleń, będą się one charakteryzowały klasą co najmniej El60. W przypadku wyjścia z budynku (ze strefy ZLIV) w kierunku ulicy [...] na granicy strefy ZLIV ze strefami pożarowymi ZLIII zastosowano pionowy wypust ściany oddzielenia przeciwpożarowego na 0,3 m poza lico ściany. Okna lub inne otwory w budynku będą w pionie w odległości 1,5 m od otworu wrót garażowych (lub 1,1 m przy zastosowaniu daszka wysuniętego co najmniej na 0,6 m i 0,8 m obustronnie poza rzut otworu wrót garażowych). Przepusty instalacyjne w elementach oddzielenia przeciwpożarowego muszą być zabezpieczone (uszczelnione) i posiadać klasę odporności ogniowej (El) wymaganą dla tych elementów, tj. co najmniej El 120 lub El 60 dla przepustu w stropie budynku pomiędzy strefami ZLIII a ZLIV.
Wojewoda podkreślił, że z dokumentacji projektowej wynika, iż w ramach przedmiotowej inwestycji przewidziano stanowiska postojowe doposażone w urządzenie do ładowania pojazdów z napędem elektrycznym o mocy 3,7 kW, co wypełnia § 180 pkt 1 WT w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 110).
Według Wojewody Łódzkiego, planowana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Sporna inwestycja nie osiąga progów określonych w § 3 ust. 1 pkt 55 lit. a tiret drugie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dnia 10 grudnia 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839), gdyż przepis ten dotyczy zabudowy mieszkaniowej wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, objętej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 4 ha na obszarach innych niż obszary objęte formami ochrony przyrody lub w otulinach form ochrony przyrody. Nadto, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 58 lit. b tego rozporządzenia, garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 52, 54-57 i 59, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a (obszary objęte formami ochrony przyrody lub w otulinach form ochrony przyrody), są zaliczane do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Z przedłożonej dokumentacji projektowej wynika, że powierzchnia zajęta przez zaprojektowane parkingi, garaże oraz naziemne stanowiska postojowe jest mniejsza niż 0,5 ha i nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Analizując kwestie dotyczące pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów organ odwoławczy stwierdził, że projekt posiada uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych z 21 czerwca 2022 r. w zakresie zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej oraz uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw sanitarno-higienicznych z 22 czerwca 2022 r. pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przyjęte bez uwag.
Zatwierdzony zaskarżoną decyzją Prezydenta Miasta Łodzi projekt budowlany spełnia również wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 1679). Analizując kwestie formalne, do dokumentacji załączone zostało wymagane oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane i sprawdzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, które złożyły oświadczenia przewidziane w art. 34 ust. 3d pkt 3 Pr. bud., dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Dokumentacja projektowa zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 3 Pr. bud.
Projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na mapie do celów projektowych, opracowanej przez uprawnionego geodetę, która uzyskała pozytywną weryfikację Łódzkiego Ośrodka Geodezji i spełnia warunki art. 34 ust. 3 pkt 1 Pr. bud.
Wobec powyższego Wojewoda Łódzki uznał, że zarzuty odwołania nie znajdują odzwierciedlenia w aktach przedmiotowej sprawy. Odnośnie naruszenia art. 20 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 34 ust. 2 i 3 Pr. bud. organ stwierdził, że dokumentacja projektowa, jak wynika ze złożonych oświadczeń, została opracowana w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej z poszanowaniem zasad Prawa budowlanego. Załączona dokumentacja wykazuje spełnienie wymogów określonych w § 13 WT w zakresie przesłaniania oraz nie wykazuje naruszenia warunków § 57 i 60 WT w zakresie wymaganego czasu nasłonecznienia. Wynika to z "Analizy zacieniania i przesłaniania w zakresie projektowanego budynku i jego korelacji z budynkami sąsiadującymi (...)". W ocenie organu wojewódzkiego nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy również zarzut dotyczący naruszenia art. 80 k.p.a. Akta sprawy nie wykazują bowiem, aby wydanie decyzji Prezydenta Miasta Łodzi nie zostało poprzedzone przeprowadzeniem wszechstronnej analizy i oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Organ dodał, że za rozwiązania zastosowane w projekcie odpowiada uprawniony projektant, który składając stosowne oświadczenie zaświadcza o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma uprawnień do modyfikowania lub podważania zastosowanych przez projektanta rozwiązań, o ile są one zgodne z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Organ zwrócił również uwagę na art. 4 i art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud., który w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowi rozwinięcie i konkretyzację zasady wyrażonej w art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego. Treść art. 35 ust. 4 Pr. bud. wyraźnie wskazuje na ograniczone kompetencje organu prowadzącego postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją związaną, nie pozostaje w gestii uznania organu administracji.
Wobec powyższego organ odwoławczy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Wojewody Łódzkiego wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W. ul. [...] reprezentowana przez adwokata wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Autor skargi sformułował pod adresem decyzji Wojewody Łódzkiego zarzuty:
1. naruszenia art. 138 § 2 w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. w związku z § 13 ust. 1 oraz § 60 ust. 2 w zw. z ust. 1 WT w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. przez:
a) dowolną ocenę materiału dowodowego, w szczególności przedłożonej przez inwestora analizy nasłonecznienia i przyjęcie tej analizy za poprawną w sytuacji gdy:
- analiza inwestora nie wskazuje konkretnych godzin nasłonecznienia, które przypadają w poszczególnych mieszkaniach w nieruchomości W. przy ulicy [...];
- analiza inwestora nie określa konkretnej daty wskazującej, dla której z równonocy została wykonana analiza (brak analizy dla drugiej równonocy);
- podłużna bryła istniejącego budynku zlokalizowanego na działce [...] przy ul. [...] powoduje, że obiekt w konkretnych godzinach zacienia się sam, natomiast przedstawiony w analizie nasłonecznienia arkusz 137 wykonany dla godziny 16:00 pokazuje, że bryła budynku projektowanego w sposób znaczący zacienia o tej godzinie elewację północną budynku istniejącego, co poddaje w wątpliwość, czy przedstawiona analiza została wykonana poprawnie;
b) zaniechanie wyczerpującej oceny przedłożonej przez inwestora analizy nasłonecznienia;
c) zaniechanie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego architekta, który zweryfikowałaby kwestionowaną przez uczestników postępowania analizę nasłonecznienia załączoną przez inwestora i ustalił, w jaki rzeczywiście sposób wybudowanie nowoprojektowanej zabudowy na nieruchomości przy ul. [...] w postaci budynku pięciokondygnacyjnego, objętego pozwoleniem na budowę wydanym przez Prezydenta Miasta Łodzi wpłynie na dostęp światła dziennego do lokali położonych w budynku W. przy ul. [...], w szczególności do lokali o numerach [...] i czy w przypadku wybudowania projektowanego budynku na nieruchomości przy ulicy [...] zostanie zagwarantowany dostęp do światła dziennego dla lokali położonych w budynku przy ulicy [...], w szczególności lokali parterowych, w sposób zgodny z przepisami prawa,
d) niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji metody wykorzystanej przy sporządzeniu analizy nasłonecznienia, jak również metody wykorzystanej przy ocenie przedłożonej przez inwestora analizy nasłonecznienia, co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji, ponieważ doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji organu I instancji i zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji, w której decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania oraz przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;
2. naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., przez zaniechanie uchylenia decyzji organu I instancji w sytuacji, w której decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, polegającym na błędnym przyjęciu, że w sprawie został wyczerpująco zebrany materiał dowodowy w sytuacji, gdy organ II instancji nie wyjaśnił wątpliwości co do poprawności wykonania analizy nasłonecznienia załączonej przez inwestora i nie powołał dowodu z opinii biegłego architekta, która wyjaśniłaby te wątpliwości;
3. naruszenia przepisów prawa materialnego - § 13 ust. 1 oraz § 60 ust. 2 w zw. z ust. 1 W.T., art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. oraz art. 144 k.c., poprzez spowodowanie wydaną decyzją pogorszenie dotychczasowych warunków użytkowania nieruchomości położonej przy ulicy [...].
Strona skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentu analizy naświetlenia lokali w budynku przy ulicy [...] w dniu 21 marca w godzinach 16:00, 16:15, 16:30, 16:45, 17:00 wykonanej przez mgr inż. arch. J. K. na okoliczność, że wybudowanie nowoprojektowanej zabudowy na nieruchomości przy ulicy [...] w postaci budynku pięciokondygnacyjnego ograniczy w sposób sprzeczny z przepisami prawa dostęp do światła dziennego lokali położonych w budynku przy ulicy [...], w szczególności lokalom parterowym.
Odpowiadając na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 27 kwietnia 2023 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie 18 października 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej poprał skargę i wniosek dowodowy. Pełnomocnik uczestnika postępowania – B. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniósł o oddalenie skargi, pozostawiając wniosek dowodowy strony skarżącej do uznania Sądu.
Sąd postanowił dopuścić wniosek dowodowy zawarty w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na oddalenie.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Sąd badając w zakreślonych wyżej granicach legalność zaskarżonej decyzji Wojewody Łódzkiego z 27 grudnia 2022 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 3 października 2022 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia B. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. pozwolenia na budowę pięciosegmentowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową składającego się z: segmentu nr [...] (obejmującego odbudowę i przebudowę zabytkowej stolarni S. wraz ze zmianą jej sposobu użytkowania z funkcji stolarni na cele usługowe w tym medyczne), segmentu nr [...] (zawierającego lokale usługowo-handlowe i parking podziemny), segmentu nr [...] (zawierającego lokale mieszkalne), segmentu nr [...] (zawierającego lokale mieszkalne, lokale usługowo-handlowe i parking podziemny), segmentu nr [...] (zawierającego lokale mieszkalne, lokale usługowo-handlowe, parking podziemny oraz garaże indywidualne w parterze), z infrastrukturą techniczną i drogową, instalacjami zewnętrznymi oraz rozbiórką nieczynnych urządzeń budowlanych, przy ul. [...], stwierdził, że odpowiadają one przepisom obowiązującego prawa materialnego i procesowego, w związku z czym brak jest podstaw do usunięcia ich z obrotu prawnego, jak oczekuje tego strona skarżąca.
Materialnoprawną podstawę wydanych na gruncie rozpatrywanej sprawy rozstrzygnięć organów obu instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 z późn.zm.). Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 Pr. bud. decyzja o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydana po uprzednim: przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Pr. bud.). Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 3 egzemplarze projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego wraz z wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopiami tych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 Pr. bud.). Projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniach, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli są one wymagane (art. 34 ust. 1 Pr. bud.). Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Zakres i treść projektu budowlanego uwzględniają warunki ochrony przeciwpożarowej (art. 34 ust. 2 i ust. 2a Pr. bud.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 Pr. bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
3a) dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:
a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;
4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:
a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia (art. 35 ust. 3 Pr. bud.). W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Pr. bud.).
Wskazać następnie trzeba, że według art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na art. 4 Pr. bud., stanowiący, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Prawo do zabudowy nie jest nieograniczone, gdyż warunkiem skorzystania z tego prawa jest zgodność zamierzenia budowlanego z przepisami, co z kolei oznacza, że podmiot planujący inwestycję budowlaną musi uwzględnić inne prawa i dobra chronione, w tym uzasadniony interes osób trzecich, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. Prawa do zabudowy nie należy rozumieć w ten sposób, że przepis art. 4 Pr. bud. ma pierwszeństwo przed innymi przepisami ustawy Prawo budowlane, zaś ochrona prawa własności dotyczy wszystkich podmiotów prawa w równym stopniu i wolność zabudowy nie upoważnia do lekceważenia uzasadnionych interesów prawnych innych podmiotów, w konsekwencji inwestor chcący realizować przysługujące mu prawo do zabudowy musi mieć na względzie analogiczne prawa innych. Zaakcentować w tym miejscu trzeba, że własność i inne prawa majątkowe podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej, każdy właściciel nieruchomości w każdym czasie ma prawo dokonać budowy, rozbudowy w taki sposób, by nie utrudniać właścicielom nieruchomości sąsiednich takich samych działań w stosownym, wybranym przez nich czasie. Zatem, inwestor, który pierwszy zabudowuje swoją działkę, nie ma tylko i wyłącznie z tego tytułu dodatkowych, większych uprawnień, aniżeli inwestor, który dopiero zamierza zrealizować inwestycję.
Reguły rządzące postępowaniem administracyjnym, do którego bezspornie zaliczane jest postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę zdefiniowane zostały przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 z późn.zm.). Zgodnie z zasadą praworządności unormowaną w art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Obowiązkiem organu jest zatem zebranie kompletnego materiału dowodowego, a następnie poddanie go wyczerpującej analizie (art. 77 § 1 k.p.a.). Przy czym ocena, czy dana okoliczność została udowodniona jest możliwa wyłącznie na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Wyniki ustaleń poczynionych w toku postępowania wyjaśniającego winny zostać przedstawione w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Zatem, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Analiza zgromadzonego na gruncie rozpatrywanej sprawy obszernego materiału dowodowego dowodzi, że w toku postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy. Przede wszystkim, stwierdzić należy, że w kontrolowanym postępowaniu organy orzekające obu instancji zebrały kompletny materiał dowodowy, który poddały wnikliwej, wyczerpującej i wszechstronnej analizie, ustalając na jego podstawie niewadliwy stan faktyczny sprawy, stanowiący dostateczną podstawę do wydania decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę dla wspomnianej na wstępie rozważań inwestycji. Wyniki poczynionych w toku postępowania wyjaśniającego ustaleń zostały zobrazowane w uzasadnieniu rozstrzygnięcia sporządzonym z poszanowaniem reguł określonych w art.107 § 3 k.p.a.
W ocenie Sądu rację ma Wojewoda Łódzki twierdząc, że inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę załączył kompletną dokumentację, obejmującą trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także ostateczną decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 10 czerwca 2021 r. pozwalającą na prowadzenie robót przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz na obszarze wpisanego do rejestru zabytków historycznego układu urbanistycznego i zespołu budowlanego według załączonego projektu oraz decyzję z 21 czerwca 2018 r. o pozwoleniu na prowadzenie badań archeologicznych zatwierdzającą wykonanie badań w formie nadzoru nad pracami ziemnymi przez archeologa A. S. . Ponadto, inwestor załączył decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 12 sierpnia 2022 r. zezwalającą B. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na lokalizację dwóch zjazdów publicznych na czas nieokreślony z pasa drogowego ulicy [...] na teren nieruchomości przy ul. [...], w miejscu zgodnie z mapą i projektem budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji na podanych w niej warunkach. Projekt posiada uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych z 21 czerwca 2022 r. w zakresie zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, a nadto uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw sanitarno-higienicznych z 22 czerwca 2022 r. pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przyjęte bez uwag. Projekt budowlany zawiera również informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 35 ust. 3 pkt 3 Pr. bud.). Do projektu zagospodarowania terenu załączono oświadczenia projektantów i projektantów sprawdzających o sporządzeniu projektu budowlanego w zakresie projektu zagospodarowania terenu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej (art. 34 ust. 3d pkt 3 Pr. bud.). Nie budzi wobec tego wątpliwości, że w kontrolowanej sprawie spełnione zostały warunki określone w przepisach art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 i 2 Pr. bud., art. 33 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit. a, pkt 2 Pr. bud., art. 34 ust. 1-2a Pr. bud., art. 35 ust. 1 pkt 3, 3a, 4, 4a Pr. bud.
Przechodząc następnie do oceny załączonej do sprawy dokumentacji projektowej w świetle wymagań określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a i b Pr. bud., stwierdzić należy, że projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z postanowieniami uchwały nr III/58/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 27 grudnia 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. położonej w rejonie alei: [...] (Dz.Urz.Woj.Łódzk. z 18 stycznia 2019 r., poz. 471), obowiązującej dla terenu, na którym inwestor planuje realizację inwestycji. Mianowicie, działki nr ew. [...] usytuowane w Ł. przy ul. [...], stanowiące własność inwestora, położone są na terenie oznaczonym w m.p.z.p. symbolem [...] (przeznaczenie podstawowe - tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i tereny zabudowy usługowej, przeznaczenie uzupełniające - parkingi kubaturowe nadziemne i podziemne, infrastruktura techniczna). Zgodnie z postanowieniami § 5 pkt 2 m.p.z.p., zamieszczonego w Rozdziale 2 zatytułowanym "Ustalenia dla całego obszaru objętego planem", tereny przeznaczone w planie na cele zabudowy oznaczone następującymi symbolami: [...], zalicza się do obszarów zabudowy śródmiejskiej w rozumieniu przepisów odrębnych z zakresu budownictwa.
Według § 3 pkt 1 W.T. pod pojęciem "zabudowy śródmiejskiej" należy rozumieć zgrupowanie intensywnej zabudowy na obszarze śródmieścia, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
Lektura motywów zaskarżonej decyzji dowodzi, że organ odwoławczy dokonał poprawnej, a zarazem wyczerpującej oceny projektowanej inwestycji i załączonej przez inwestora dokumentacji projektowej z punktu widzenia wymagań określonych w przepisach: § 5 pkt 4 m.p.z.p. (w zakresie lokalizacji zabudowy); § 5 pkt 7 m.p.z.p. (w zakresie kolorystyki oraz materiałów wykończeniowych elewacji i dachów); § 5 pkt 8 m.p.z.p. (w zakresie lokalizowania obiektów i urządzeń technicznych); § 8 m.p.z.p. (w zakresie ochrony zasobów wód podziemnych, w zakresie ochrony przed hałasem, w zakresie ochrony powietrza); § 9 m.p.z.p. pod kątem spełnienia zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej (na terenie inwestycji występuje zabytek nieruchomy - budynek dawnej stolarni wzniesionej w 1889 r. w obrębie zespołu fabrycznego Towarzystwa Akcyjnego Wyrobów Bawełnianych K. S., wpisany do rejestru zabytków województwa łódzkiego, powiat miejski ł. pod nr [...] z 23 marca 2012 r.; inwestor legitymuje się ostateczną decyzją Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 10 czerwca 2021 r. o pozwoleniu na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz na obszarze wpisanego do rejestru zabytków historycznego układu urbanistycznego i zespołu budowlanego z terminem ważności do 31 grudnia 2023 r.); § 13 pkt 1 lit. a i lit. e, pkt 3 lit. a i lit. d, ust. 2 i ust. 4 m.p.z.p. w aspekcie liczby miejsc do parkowania dla samochodów i rowerów dotyczącej nowo projektowanych budynków lub ich części. Sąd podziela w tym zakresie w całości stanowisko Wojewody Łódzkiego zaprezentowane w obszernym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, czyniąc je swoim, uznaje przy tym za zbyteczne powielanie stanowiska organu odwoławczego.
Sąd za trafne uznał również, czyniąc swoimi rozważania organu orzekającego dotyczące zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami szczegółowymi określonymi w § 22 m.p.z.p., przewidzianymi dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami: [...]. Bezspornie rację ma Wojewoda Łódzki twierdząc, że przedłożona przez inwestora dokumentacja projektowa spełnia warunki przewidziane w m.p.z.p. w zakresie wskaźnika powierzchni zabudowy, intensywności zabudowy, wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, wysokości zabudowy oraz wymagań przewidzianych dla dachów.
Jak zasadnie stwierdził organ odwoławczy, na gruncie rozpatrywanej sprawy nie zachodziła również konieczność uzyskania przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, o której stanowi art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Biorąc zaś pod uwagę regulacje § 3 ust. 1 pkt 55 lit. a tiret drugie oraz § 3 ust. 1 pkt 58 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2019 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839) w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, stwierdzić trzeba, że inwestycja nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko ani do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Sąd odnosząc się następnie do kwestii zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi podzielił poczynione w tym zakresie rozważania organu odwoławczego, który dokonał w powyższym aspekcie sprawy szczegółowej i wnikliwej analizy, dochodząc do wniosku, że projektowana inwestycja spełnia wymagania zdefiniowane w przepisach § 12 W.T. (dotyczące odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną), § 14 W.T. (dotyczącego zapewnienia dojść i dojazdu do drogi publicznej, działek budowlanych), § 16 W.T. (normującego kwestie utwardzonych dojść do wejść do budynku mieszkalnego wielorodzinnego), § 18 W.T. (regulującego kwestie zapewnienia miejsc postojowych), § 19 W.T. (ustalającego odległości miejsc postojowych od okien budynków oraz od granicy działki budowlanej), § 21 W.T. (określającego szerokość stanowisk miejsc postojowych dla samochodów osobowych), § 22 W.T. (dotyczącego miejsca na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych), § 23 W.T. (określającego odległości pojemników i kontenerów od okien i drzwi do budynków oraz od sąsiedniej działki), § 28 W.T. (dotyczącego zapewnienia kanalizacji), § 36 (normującego odległości urządzeń sanitarno-gospodarczych), § 40 W.T. (określającego wymogi dla placów zabaw i miejsc rekreacyjnych), § 180 W.T. (celu instalacji i urządzeń elektrycznych), § 271-273 W.T. (w zakresie usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe). Obszerna argumentacja w tym zakresie zaprezentowana w motywach poddanej kontroli tutejszego Sądu decyzji nie budzi zastrzeżeń co do jej poprawności.
Przechodząc następnie do stanowiącej na gruncie rozpatrywanej sprawy zasadniczej kwestii spornej pomiędzy stronami postępowania Sąd za prawidłowe uznał stanowisko organu odwoławczego o zgodności projektowanej inwestycji z wymogami określonymi w przepisach § 13 W.T. (naturalne oświetlenie pomieszczeń), § 57 W.T. (odpowiedniego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi) i § 60 W.T. (minimalnego czasu nasłonecznienia pomieszczeń).
Jak stanowi § 13 W.T. odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: pkt 1 - między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: lit. a - wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, lit. b - 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m, pkt 2 - zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60 (ust. 1). Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części (ust. 2). Dopuszcza się sytuowanie obiektu przesłaniającego w odległości nie mniejszej niż 10 m od okna pomieszczenia przesłanianego, takiego jak maszt, komin, wieża lub inny obiekt budowlany, bez ograniczenia jego wysokości, lecz o szerokości przesłaniającej nie większej niż 3 m, mierząc ją równolegle do płaszczyzny okna (ust. 3). Odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę w zabudowie śródmiejskiej (ust. 4).
Stosownie zaś do treści § 57 ust. 1 i 2 W.T. pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy. W pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8, natomiast w innym pomieszczeniu, w którym oświetlenie dzienne jest wymagane ze względów na przeznaczenie - co najmniej 1:12.
Natomiast zgodnie z § 60 W.T. pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 800-1600, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 700-1700 (ust. 1). W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju (ust. 2). W przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1, do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia (ust. 3).
Jak wynika z części tekstowej i graficznej projektu zagospodarowania terenu granicami obszaru oddziaływania obiektu objęto działki sąsiadujące od strony południowej nr [...], od strony zachodniej nr [...] (...). Analizowano odniesienie szczegółowe do przepisów w zakresie: usytuowania budynków z uwagi na zacienianie i przesłanianie, usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe, wpływ na środowisko i sąsiedztwo w aspekcie ochrony środowiska. W treści projektu zagospodarowania terenu wskazano, iż nie przewiduje się uciążliwości spowodowanych emisją zanieczyszczeń, hałasu, wibracji, zakłóceń elektrycznych i promieniowania dla działek sąsiednich. Inwestycja będzie miała niewielki wpływ na stan środowiska naturalnego a jej oddziaływanie będzie minimalne i ograniczone do najbliższego terenu. (...) Zachowane są wymogi zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z § 13 W.T. projektowane obiekty nie ograniczają możliwości naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynkach sąsiednich. Nie zachodzi także problematyka przesłaniania innych budynków ani żadnych pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. W zakresie § 60 W.T. spełnione zostały przesłanki dotyczące wymaganego czasu nasłonecznienia. W związku z powyższym dla planowanego przedsięwzięcia przewiduje się obszar oddziaływania obiektu budowlanego, wymieniony w art. 3 pkt 20 Pr. bud., mieszczący się w całości na działkach, na których został zaprojektowany, ale z uwagi na występującą zabudowę w granicy działek sąsiadujących od strony zachodniej nr 162/4 i 162/5 oraz ze względu na znaczną wysokość budynku "[...]" istniejącego na działce położonej od strony południowej nr [...], a w konsekwencji też działkę nr [...] byłego toru kolejowego (znajdująca się pomiędzy działkami) ujęto także te działki w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu budowlanego. Przeanalizowano także odwrotne oddziaływanie otaczających obiektów na przedmiotowy, analiza nie wykazała oddziaływania z uwagi na zachowanie odległości od granic działki zgodnie z warunkami technicznymi. Dla potrzeb rozpatrywanej sprawy dla projektowanej inwestycji sporządzona została analiza zacieniania i przesłaniania w zakresie projektowanego budynku i jego korelacji z budynkami sąsiadującymi od południa i od zachodu a także w zakresie placyku dla dzieci. Wspomniana analiza składa się z części tekstowej i graficznej. Obejmuje ona:
1. Analizę nasłonecznienia i przesłaniania projektowanego budynku na dz. [...] co godzinę w godzinach od 7.00 do 17.00;
2. Analizę nasłonecznienia i przesłaniania istniejącego budynku "[...]" na dz. [...] co godzinę w godzinach od 7.00 do 17.00;
3. Analizę nasłonecznienia i przesłaniania istniejącego budynku na dz. [...] co godzinę w godzinach od 7.00 do 17.00;
4. Analizę nasłonecznienia i przesłaniania projektowanego placu zabaw dla dzieci co godzinę w godzinach 10.00-16.00.
Przy jej sporządzeniu uwzględniono w zakresie podstawy prawnej - ustalenia m.p.z.p. dla terenu o symbolu [...], regulacje § 13, § 40, § 57 i § 60 W.T. oraz wytyczne IARP, w tym: https://www.mpoia.pl/index-php/39-zespol-rzeczoznawca-mpoia-rp/1532-opinia-nr-116-preslanianie-naslonecznienie; https://www.mpoia.pl/index.php/39-p-zespol-rzeczoznawcow-mpoia-rp/1285-opinia-nr-63-naslonecznienie. W opracowaniu wskazano, że jego celem jest wieloaspektowe stwierdzenie prawidłowości projektowanej zabudowy. Z przedmiotowej analizy wynika, iż spełnione zostały wskazane warunki dotyczące właściwego nasłonecznienia pomieszczeń w projektowanym budynku na działce budowlanej oznaczonej nr [...], liczone w dniach równonocy w godzinach 8.00 - 16.00 przy występującym obszarze zabudowy śródmiejskiej powodującej zmniejszenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1.5 godziny (a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia); spełnione zostały warunki dotyczące właściwego nasłonecznienia pomieszczeń w istniejącym budynku na działce budowlanej oznaczonej nr ew. [...], liczone w dniach równonocy w godzinach 8.00 - 16.00, także w przypadku hipotetycznego powiększenia tychże budynków w ramach obowiązującego m.p.z.p.; zachowane zostały warunki dotyczące właściwego nasłonecznienia pomieszczeń w istniejącym budynku na działce nr [...] ([...]), liczone w dniach równonocy w godzinach 8.00 - 16.00 z uwzględnieniem, iż w zabudowie śródmiejskiej wymagany czas nasłonecznienia ulega zmniejszeniu do 1.5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia; zachowane zostały warunki w aspekcie nasłonecznienia placu zabaw dla dzieci zgodnie z § 40 WT liczone w dniach równonocy w godzinach 10.00 - 16.00, przy występującym obszarze zabudowy śródmiejskiej powodującej zmniejszenie wymaganego czasu nasłonecznienia określanego jako nie krótszy niż 2 godziny; zachowane zostały warunki dotyczące naturalnego oświetlenia oraz przesłaniania w stosunku wzajemnym projektowanego budynku do budynku "[...]" na dz. [...] oraz istniejących budynkach na działce nr [...] (przy czym wysokość budynków nie przekracza 35 m). W tym stanie rzeczy zgodzić się należy z organem drugiej instancji, że sporna inwestycja nie narusza wymagań określonych w przepisach § 13 W.T., § 40 W.T., § 57 i 60 W.T. w zakresie wymaganego czasu nasłonecznienia.
Analiza załączonej do sprawy dokumentacji dowodzi, że teren działki nr [...], na którym usytuowany jest budynek W. ul. [...], położony jest zgodnie z m.p.z.p. obowiązującym dla tego terenu w jednostce planistycznej o symbolu [...]. Analogicznie, więc jak teren inwestycji (działki nr [...]) działka nr [...] jest terenem przeznaczonym w planie na cele zabudowy, zaliczonym do obszarów zabudowy śródmiejskiej w rozumieniu przepisów odrębnych z zakresu budownictwa (§ 5 pkt 2 m.p.z.p.). W rezultacie powyższych unormowań planistycznych przy ocenie zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami techniczno-budowlanymi należało uwzględnić regulacje przewidziane dla zabudowy śródmiejskiej, czyli w tym wypadku § 60 ust. 3 W.T., a nie jak błędnie wywodzi strona skarżąca przepisy § 60 ust. 1 i 2 W.T. A zatem, w przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej, a do takich zalicza się niewątpliwie budynek usytuowany na działce nr [...] dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1 § 60, do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienie. Wymagany przepisem § 60 ust. 3 W.T. warunek dotyczący minimalnego czasu nasłonecznienia pomieszczeń, co potwierdza dobitnie sporządzona na zalecenie inwestora analiza zacieniania i przesłaniania został w kontrolowanej sprawie spełniony. Także załączony do skargi dokument autorstwa mgr inż. arch. J. K. dowodzi, że lokale w północno-wschodniej części budynku mieszkalnego wielorodzinnego W. wychodzące na północny–zachód mają zapewnione minimalne nasłonecznienie o czasie 1,5 godziny. Niewątpliwie więc nowoprojektowana zabudowa przy ul. [...] pogarsza warunki nasłonecznienia w wyżej wymienionych lokalach mieszkalnych, jednakże ograniczenia w tym zakresie - wbrew temu co wywodzi strony skarżąca - odpowiadają prawu. Skoro więc, budynek W. usytuowany jest na terenach zabudowy śródmiejskiej, strona skarżąca nie może oczekiwać, że lokale w jej budynku powinny mieć zapewnione warunki, takie jak ustawodawca przewidział dla zabudowy usytuowanej poza ścisłym centrum miasta. Posiadając budynek czy też lokale mieszkalne bądź usługowe w zabudowie śródmiejskiej ich właściciele winni liczyć się z ograniczeniami, dopuszczonymi przepisami obowiązującego prawa, chociażby w zakresie nasłonecznienia pomieszczeń.
W tym stanie rzeczy Sąd ocenił jako chybione podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 138 § 2 w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. w zw. z § 13 ust. 1, § 60 ust. 2 w zw. z ust. 1 W.T. Wyjaśnić wobec tego trzeba, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej ocenia dokumenty przedłożone przez inwestora. W toku rozważanego postępowania brak jest podstaw by organ dopuścił dowód z opinii biegłego architekta, który zweryfikowałby kwestionowaną przez uczestników postępowania analizę nasłonecznienia załączoną przez inwestora, jeśli w jego przekonaniu sporna analiza odpowiada wymogom określonym w przepisach obowiązującego prawa. Na marginesie wskazać wypada, że gdyby analiza załączona przez inwestora była niepełna lub zawierała błędy, wówczas organ powinien wezwać inwestora do jej uzupełnienia lub skorygowania. Natomiast, w sytuacji, gdy to uczestnicy postępowania podważają wiarygodność i poprawność dokumentacji sporządzonej na zlecenie inwestora, wówczas inicjatywa dowodowa w tym zakresie spoczywa po ich stronie. Zatem, jeśli zdaniem W. analiza nasłonecznienia sporządzona przez inwestora jest wadliwa, to mogła ona w toku postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji sporządzić na własne zlecenie kontrdowód w postaci analizy nasłonecznienia (wykonanej dla każdego lokalu odrębnie) i przedłożyć do akt sprawy. Wówczas organ orzekający w sprawie byłby zobligowany dokonać jej oceny pod kątem art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Z takiej możliwości na etapie postępowania administracyjnego strona skarżąca jednak nie skorzystała.
Uwzględniając poczynione wyżej rozważania Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają prawu, w związku czym brak jest podstaw do ich usunięcia z obrotu prawnego.
W sprawie, o czym była już mowa na wstępie rozważań organy nie naruszyły w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy przepisów prawa procesowego, co czyni niezasadnymi zarzuty naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów prawa materialnego - 13 ust. 1, § 60 ust. 2 w zw. z ust. 1 W.T., art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. oraz art. 144 k.c. Wbrew stanowisku strony skarżącej, pogorszenie dotychczasowych warunków użytkowania nieruchomości położonej przy ul. [...], mieści się w granicach obowiązującego prawa.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji wyroku.
dj